Ook ik ben anders maar ik zou graag normaler willen zijn.

Ik heb klassiek autisme, in combinatie met normaal IQ dus heb heel goed door wat bij mij heel moeilijk is en anderen makkelijk af gaat. Wanneer mensen me ontmoeten vragen ze zich af wat ik heb waardoor ik me zo vreemd gedraag. Ik doe anders, denk anders, gedraag me anders. Vroeger veel gepest en buitengesloten omdat ik anders ben. Relatie zit er niet in, niemand wilt met een gehandicapt iemand. Ik heb een paar interesses (die beginnen als obsessies) die zo anders zijn dat ik er met niemand over kan praten, in plaats daarvan word er vooral om gelachen. Op sommige plaatsen maakt het me niet uit dat ik anders ben en heb ik vrede met mezelf, vind iedereen inclusief mezelf leuk en speciaal. Maar in het dagelijks leven daarentegen word ik heel veel geconfronteerd met autisme en wens ik iedere dag dat ik wat meer op andere mensen had geleken. Hoop dat wijsheid met de jaren komt, in de toekomst ga ik mezelf vast wel meer accepteren. Het gekke is dat ik het hartstikke leuk vind om te gaan met bijzondere mensen of mensen die afwijkende interesses hebben.