

Topic loopt we hard zo, toch veel 'boerenvolk' hier, tja paarden gaan er vaak goed bij samen
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Sil_Bill schreef:Rochiril schreef:Topic loopt we hard zo, toch veel 'boerenvolk' hier, tja paarden gaan er vaak goed bij samen
Hoe vonden jullie boeren eigenlijk dat je een 'Paardenmeisje'bent. Ik moet nog steeds aanhoren: Paarden zijn leuk, maar dat volk wat er bij loopt...
Sil_Bill schreef:Rochiril schreef:Topic loopt we hard zo, toch veel 'boerenvolk' hier, tja paarden gaan er vaak goed bij samen
Hoe vonden jullie boeren eigenlijk dat je een 'Paardenmeisje'bent. Ik moet nog steeds aanhoren: Paarden zijn leuk, maar dat volk wat er bij loopt...
, of zoals nu, dat ik al meer dan een week 'koewacht' heb haha! Soms is het erg onduidelijk wanneer ze gaan kalven
. Wij hebben altijd een stier bij de koppel lopen dus weten nooit precies wanneer ze zover zijn
Sil_Bill schreef:Rochiril schreef:Topic loopt we hard zo, toch veel 'boerenvolk' hier, tja paarden gaan er vaak goed bij samen
Hoe vonden jullie boeren eigenlijk dat je een 'Paardenmeisje'bent. Ik moet nog steeds aanhoren: Paarden zijn leuk, maar dat volk wat er bij loopt...
hij vind het nu wel donders makkelijk dat deze paardenmuts goed kan trekker rijden en melken
maar hier hebben we zoveel meer ruimte en mogelijkheden 

dus het is dusver nog weide decoratie.Yootha schreef:Al 4 jaar relatie (morgen) en 3 jaar samenwonend met een akkerbouwer met pluimvee. Ik werk mee in het bedrijf, doe de administratie gedeeltelijk, ben verantwoordelijk voor het pluimvee en sta deze week aan de aardappelband.
Delphi schreef:martinique schreef:Wat mij het meeste nekt, en ik weet niet of jullie dat herkennen, maar dat is de afhankelijkheid of hoe ik het ook moet noemen. Allemaal familiebedrijven, zoon neemt het van de vader over, gaat zelfs in het huis van zijn ouders wonen etc, dat zie ik om mij heen. Mijn vriend woont op zichzelf, maar toch moet alles maar gaan over 'onze boerderij', 'ons bedrijf'. Ik moet er toch echt niet aan denken dat ik later in het huis van mijn schoonouders moet gaan wonen hoor... ik heb het idee dat ik veel zelfstandiger ben opgevoed. Herkennen jullie dat een beetje?
Als het zo ver komt ..... echt maak hele goede afspraken! Denk niet dat het wel losloopt. Ik heb om me heen best problemen gezien op dat gebied en zelf ook meegemaakt.
Hier bleef het, nadat wij erin zijn gaan wonen, doodnormaal dat mijn schoonouders en zwager zo binnen liepen en zelf koffie thee zette. Of mijn zwager die om 23:30 nog even binnen kwam lopen om het spuitboekje in te vullen.
Ik heb dat toen op zijn beloop gelaten en durfde niet echt te zeggen dat ik dit zo niet wilde. 10 maanden nadat wij er in trokken was het grootste deel aangepakt vanbinnen en is onze eerste dochter geboren.
Gelukkig was alles enorm donker, diarreebruin, vloerbedekking, geelbruin vinylzeil in de keuken en fluweelgroene gordijnen
. Dus dat maakte het makkelijk om alles zeer rigoureus aan te pakken en volledig naar ons zin te maken.
Als alles nog maar 5 jaar geleden was aangepakt incl. badkamer en keuken en het was niet naar ons zin, dan is het toch iets moeilijker om toch alles weer helemaal anders te maken.
Maar nadat alles naar ons zin was, onze dochter er was, en ik parttime ben gaan werken begonnen de irritaties. Ik was veel meer thuis dus ik merkte dat mijn schoonfamilie wel erg veel in en om huis was. Uiteindelijk is het enorm geklapt.
Mijn man zat voor de eerste keer sinds wij daar woonden en we een dochter hadden in Spanje. Mijn zwager was enorm veel in ons huis en zat met vertegenwoordigers e.d. in mijn keuken. Nadat het niet uitkwam en hem vroeg ergens anders te gaan zitten weigerde hij.
Toen hij op mijn eerste Moederdag als moeder (en man nog steeds in Spanje) bij mij binnen de boekhouding moest doen op zondag heb ik hem weggestuurd. Dat is in ruzie ontaard en toen is het flink geklapt.
Wij hebben toen een kantine buitenshuis gebouwd. Nadien heeft hij excuses gemaakt en ik heb gezegd hoe ik het wilde of ze het nu er mee eens waren of niet. En buiten verjaardagen om komen ze hier niet meer binnen gelopen (gelukkig). Buiten zie en spreek ik ze al genoeg.
Over het alleen zijn .... ik kan heel goed alleen zijn. Mijn man dorst ieder jaar een week of 10 erwten en tuinbonen in Spanje. Dan ben ik echt dag en nacht alleen met de kinderen. Maar verder doe ik veel samen met vriendinnen en hun kinderen. In de zomer ga ik een midweekje met de kindjes en een vriendin en haar kindjes of mijn moeder op vakantie.
Maar mijn man maakt gelukkig ook echt wel bewust tijd vrij voor ons. En hij eet 's middags natuurlijk meestal thuis.
Het paardenvolk hebben ze niet veel goeds over te zeggen en ik moet zeggen dat ik ook niet veel heb met bepaalde types. Laten we het houden op nuchterheid en ik denk dat je dat ook nodig hebt in een boerenbedrijf.