Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-08-14 18:40

Geplaatst: 10-08-14 18:40

Ik werk als krantenbezorger, ik maak eigenlijk niet veel mee maar een van de eerste keren dat ik mijn wijk liep stond ik dus echt voor schut. Ik had deze keer best dikke folders, en soms gingen ze bijna niet door de brievenbus heen. Nu had ik best een grote stapel op mijn rechterarm, en kwam ik bij een huis die een brievenbus had die naar binnenklapt zegmaar. (niet openklappen maar duwen) Maar ik kreeg hem met 1 hand dus echt niet naar binnen, hij bleef vastzitten en ik liet de helft van mijn folders uit mijn handen vallen. Ik roepen tegen mijn moeder: ik krijg ze er echt niet in. Mijn moeder riep dat ik moest aanbellen maar dat vond ik genant. Opeens ging de deur open, heel het gezin zat kennelijk voor de televisie bij het raam. -O-

**Geplaatst**: 10-08-14 18:47

Geplaatst: 10-08-14 18:47

Flouriserende pinguin.... Ik heb beeld *-:)

Google helaas niet......

**Geplaatst**: 10-08-14 18:51

Geplaatst: 10-08-14 18:51

ikke schreef:
Flouriserende pinguin.... Ik heb beeld Google helaas niet......

Daar hebben ze wel subsoorten

http://www2.waketech.edu/blogs/esl_choc ... 8x1024.jpg

**Geplaatst**: 10-08-14 18:55

Geplaatst: 10-08-14 18:55

minikatje schreef:
ikke schreef:
Flouriserende pinguin.... Ik heb beeld Google helaas niet......

Daar hebben ze wel subsoorten
http://www2.waketech.edu/blogs/esl_choc ... 8x1024.jpg

In het kader van even jouw collega's in de maling nemen: Kijken ze bij een alcoholcntrole niet wie ze allemaal controleren?
Ze probeerden mij wijs te maken dat je je binnen een half uur total-loss kan zuipen zonder dat je alcohol bij je hebt........

(ik werd gecontroleerd, reed naar huis en terug om iets op te halen en op de terugweg werd ik weer gecontroleerd)

**Geplaatst**: 10-08-14 19:05

Re: leuke beroepsverhalen

Geplaatst: 10-08-14 19:05

Als je thuis nog even wat Whisky hebt achterover getikt

dan hoef je het niet eens bij je te hebben.

regel 1, Vertrouw nooit iemand op zn mooie blauwe ogen

**Geplaatst**: 10-08-14 19:27

Geplaatst: 10-08-14 19:27

minikatje schreef:
Als je thuis nog even wat Whisky hebt achterover getikt
dan hoef je het niet eens bij je te hebben.

regel 1, Vertrouw nooit iemand op zn mooie blauwe ogen

Dat klopt, zouden meer mensen moeten doen (zie alle horrorverhalen over net-gekochte paarden).

Wat ik dan wel weer eens heeeel toevallig vond: De Makro had wat speciale drank in de aanbieding en een kleine proeverij. Nou heb ik nog nooit meegemaakt dat we op de terugweg van de Makro gecontroleerd werden maar precies die keer wel.........
Die man gaf gelukkig zulke kleine porties weg dat het geen punt was, maar het viel wel op.

**Geplaatst**: 10-08-14 20:58

Re: leuke beroepsverhalen

Geplaatst: 10-08-14 20:58

Haha dat heb ik ook een keer gehad Ikke

onze dierenarts was met vakantie en ik zou haar paarden voeren. Dus ik rij het pad van de dierenkliniek op, waar ze dus voor stonden te controleren, dus ik blazen en naar binnen. Paarden een arm hooi gevoerd, water gevuld en weer in de auto maar voor ik het pad mocht verlaten moest ik weer blazen

Was wel 2 BOB sleutelhangers rijker :):)

**Geplaatst**: 10-08-14 21:36

Geplaatst: 10-08-14 21:36

Mijn opa ging naar de winkel voor Durex batterijen. Hij bedoelde Duracell... _O-

**Geplaatst**: 10-08-14 23:25

Geplaatst: 10-08-14 23:25

Polly schreef:
daar heb ik wel meer over nagedacht, punt is alleen dat ik dan best wat details moet gaan wijzigen om het onherkenbaar voor de betrokkenen te houden. Deze zijn al zoveel jaar terug dat het vast verjaard is
Maar ik ga het toch maar een keer heroverwegen

Jaaaa een blog, schijnt leuk te zijn om te lezen. Althans, dat heb ik uit betrouwbare bron vernomen }:)

HIeronder een verhaal dat ik in 2007 reeds op Bokt geplaatst heb. Ik werk, net als velen hier, als vrouw in een mannenwereld en dan kom je toch af en toe geweldige

exemplaren van het andere geslacht tegen, net zoals het exemplaar dat ik hierna beschreven heb

Getiteld: Onze lieve heer heeft rare kostgangers...
Ik (vrouw) zit voor mijn werk (milieumetingen) op dit moment bij een kunstmestfabriek in zuidzeeland. Even wat voor-informatie: er werken hier geen vrouwen in de ploegen, bewuste keuze van het bedrijf. Geloof dat er in totaal 3 vrouwen op het bedrijf werken alleen dan op de kantoren. En er komen ook geen vrouwen van contractors op het terrein, dus ik zit als vrouw hier wel in een uitzonderlijke positie.

Kwam vanmorgen aan bij de chef van de wacht om te melden dat ik aanwezig ben en voor de werkvergunning die ik nodig heb voor ik aan mijn werk mag beginnen. Was daar beetje druk op het kot, dus ik ga netjes in de gang staan. Hier stond ook al een exemplaar van het andere (van mijn kant bezien) geslacht. Alleen al op zijn "wezen" was bovenstaande conclusie te trekken.

Hij kan niet worden beticht van enige nozelheid en wakker was ie evenmin. Dat eerste kan de betreffende persoon niet verweten worden, dat tweede komt volgens mij ook niet meer goed... Stond mij een beetje met open mond aan te gapen: "Huh? Wat heb ik nou aan mijn fietsbel hangen. Huh? Heyyyyyyy een vrouw. Huh? Loopt zoiets hier los rond? Hmmmmmmmmmmmmmmmmm?". Je zag hem moeite doen om te denken. Je hoorde die verroeste radertjes draaien. Kostte hem zichtbaar moeite al die informatie te verwerken.

Kennelijk was zijn bril ook niet al te schoon, want hij vond het nogal nodig om te blijven staren. Aangezien ik steeds meer probeer om (voor mij) ongewenst gedrag te negeren (tja, negatieve aandacht is ook aandacht) heb ik maar net gedaan of ik het niet zag, negeren die hap. Als ik er nou bijliep als Tatjana op haar kalenders of als mevrouw Ferrari (ook wel bekend als Lolo) in haar levende jaren, dan kan ik me nog voorstellen dat het een bezienswaardigheid is, maar niets van dat alles. Gewoon een werkbroek, werkschoenen maatje betonstampers, een slobbertrui en een doorwerkjas. En nog een helm op, dus aardig verstopt....

Ineens schijnt er iets tot hem door te dringen. Hij vliegt de 2,5 meter die ons scheidden naar voren, komt voor me staan. Komt ineens tot de conclusie dat ik toch zeker 1 kop groter ben. Gaapt mij nog steeds met open mond aan, gelijk een klein kereltje dat voor het eerst van zijn leven een flatgebouw ziet. Al gapende komt ie tot de meest onthullende conclusie van vandaag: "Wow jij bent groot voor een vrouw!!!" Gaap gaap, kijk kijk. Wow!!!!!!

Heb hem maar gefeliciteerd met zijn scherpe opmerkingsgave (tja, naast het negeren van ongewenst gedrag, moet je dit soort dingen natuurlijk belonen). Erg knap voor iemand die er niets te nozel of te wakker uitziet. En vriendelijk bedankt voor het kenbaar maken. Ineens vallen alle puzzelstukjes op hun plek. Ik ben 1.83 m lang en alles behalve een barbiepopje dus tja ik ben groot voor een vrouw

Ik dacht dat ik inmiddels toch wel wat gewend was, maar dit exemplaar...... Vrouwen die blonT zijn, oke, dat kan ik aan. Maar zoveel onnozelheid tussen het manvolk, dat moet ik even verwerken hoor.

Vergeef me maar, want ik ga me weer verder verbazen...

**Geplaatst**: 10-08-14 23:37

Re: leuke beroepsverhalen

Geplaatst: 10-08-14 23:37

Ik heb twee jaar post bezorgd op zaterdag en op mijn route was er een oudere man die bijna iedere zaterdag aan zijn deur stond om zijn post aan te pakken. Dus ja, soms stond ik even te kletsen met hem. Hij was gewoon een geweldig aardig mannetje.
Met kerst besloot ik dat het wel leuk was om hem een kerstkaart te geven. Dus kaart geschreven en gewoon tussen zijn post gestopt en niks gezegd. Een week later stond ik weer bij hem aan de deur. Hij kwam mij al snel vrolijk tegemoet, maar had nog wel een vraag. Hij had een pakketje gehad die niet voor hem bedoeld was. Ik antwoordde al snel dat ik het pakketje wel mee nam en bij het goede adres zou afgeven. Dat vond hij een goed idee en toverde opeens het pakketje tevoorschijn. Al snel zag ik dat het pakketje voor mij bedoeld was. Toen ik het thuis open maakte, zat er een zelfgemaakte kerstkaart van hem in met een gedichtje dat kleine dingen licht in het leven kunnen geven. Daarbij gevoegd een doosje Merci.

Hij maakte mijn route zeker leuker om te lopen!

**Geplaatst**: 10-08-14 23:40

Re: leuke beroepsverhalen

Geplaatst: 10-08-14 23:40

Aaaaah lief Ashley!

**Geplaatst**: 10-08-14 23:41

Geplaatst: 10-08-14 23:41

Ashley5 schreef:
Ik heb twee jaar post bezorgd op zaterdag en op mijn route was er een oudere man die bijna iedere zaterdag aan zijn deur stond om zijn post aan te pakken. Dus ja, soms stond ik even te kletsen met hem. Hij was gewoon een geweldig aardig mannetje.
Met kerst besloot ik dat het wel leuk was om hem een kerstkaart te geven. Dus kaart geschreven en gewoon tussen zijn post gestopt en niks gezegd. Een week later stond ik weer bij hem aan de deur. Hij kwam mij al snel vrolijk tegemoet, maar had nog wel een vraag. Hij had een pakketje gehad die niet voor hem bedoeld was. Ik antwoordde al snel dat ik het pakketje wel mee nam en bij het goede adres zou afgeven. Dat vond hij een goed idee en toverde opeens het pakketje tevoorschijn. Al snel zag ik dat het pakketje voor mij bedoeld was. Toen ik het thuis open maakte, zat er een zelfgemaakte kerstkaart van hem in met een gedichtje dat kleine dingen licht in het leven kunnen geven. Daarbij gevoegd een doosje Merci.

Hij maakte mijn route zeker leuker om te lopen!

Oh wauw, wat lief! Zowel van jou als van hem!

**Geplaatst**: 10-08-14 23:43

Geplaatst: 10-08-14 23:43

Ashley5 schreef:
Ik heb twee jaar post bezorgd op zaterdag en op mijn route was er een oudere man die bijna iedere zaterdag aan zijn deur stond om zijn post aan te pakken. Dus ja, soms stond ik even te kletsen met hem. Hij was gewoon een geweldig aardig mannetje.
Met kerst besloot ik dat het wel leuk was om hem een kerstkaart te geven. Dus kaart geschreven en gewoon tussen zijn post gestopt en niks gezegd. Een week later stond ik weer bij hem aan de deur. Hij kwam mij al snel vrolijk tegemoet, maar had nog wel een vraag. Hij had een pakketje gehad die niet voor hem bedoeld was. Ik antwoordde al snel dat ik het pakketje wel mee nam en bij het goede adres zou afgeven. Dat vond hij een goed idee en toverde opeens het pakketje tevoorschijn. Al snel zag ik dat het pakketje voor mij bedoeld was. Toen ik het thuis open maakte, zat er een zelfgemaakte kerstkaart van hem in met een gedichtje dat kleine dingen licht in het leven kunnen geven. Daarbij gevoegd een doosje Merci.

Hij maakte mijn route zeker leuker om te lopen!

duidelijk geval van: "wie goed doet, goed ontmoet!"

**Geplaatst**: 10-08-14 23:43

Geplaatst: 10-08-14 23:43

wat een heerlijk topic :')

Ik was ooit toezichthouder in Utrecht.
Krijg je een politie uniform alleen dan zonder het politie embleem.
Helemaal prima.....

Ik loop met mijn collega richting hoog catharijnen.
Komt er een man op ons af gestrompeld, ik dacht.......die man heeft hulp nodig.
Ik keek hem vragend aan.......kan ik u helpen????
Hij had al wat rode wangetjes en liep echt niet helemaal zuiver.....
Hij begon te praten en ik werd er zelf haast dronken van.
Met een hoop gestotter vroeg hij waar de parkeermeter stond.
We stonden er pal naast :')

Even later kwam de man terug en wilde met de auto weg rijden......
Sja....dat kon natuurlijk niet.
Ik vraag......meneer, wilt u met mij mee komen misschien???
Al lallend kreeg ik het antwoord......
Maar moppie, met jou ga ik overal naar toe _O-

Meneer was bijna blij dat hij mee mocht naar het bureau :')

**Geplaatst**: 10-08-14 23:44

Geplaatst: 10-08-14 23:44

Enkele jaren terug hadden we een fontein verkocht. Deze worden geshowd in de winkel en staan op voorraad in dozen in het magazijn. Een paar dagen na aankoop kwam de klant terug met de doos. Blijkbaar was er niet helemaal gecheckt of de fontein wel in de doos zat, gezien het feit dat de doos dienst bleek te doen als opslag voor paasartikelen. Zat tot de bovenkant gevuld met plastic paaseitjes

Klant kon er gelukkig wel hartelijk om lachen, vooral omdat hij de doos cadeau had gedaan zonder de echte inhoud te weten :')

**Geplaatst**: 10-08-14 23:54

Geplaatst: 10-08-14 23:54

Ashley5 schreef:
Ik heb twee jaar post bezorgd op zaterdag en op mijn route was er een oudere man die bijna iedere zaterdag aan zijn deur stond om zijn post aan te pakken. Dus ja, soms stond ik even te kletsen met hem. Hij was gewoon een geweldig aardig mannetje.
Met kerst besloot ik dat het wel leuk was om hem een kerstkaart te geven. Dus kaart geschreven en gewoon tussen zijn post gestopt en niks gezegd. Een week later stond ik weer bij hem aan de deur. Hij kwam mij al snel vrolijk tegemoet, maar had nog wel een vraag. Hij had een pakketje gehad die niet voor hem bedoeld was. Ik antwoordde al snel dat ik het pakketje wel mee nam en bij het goede adres zou afgeven. Dat vond hij een goed idee en toverde opeens het pakketje tevoorschijn. Al snel zag ik dat het pakketje voor mij bedoeld was. Toen ik het thuis open maakte, zat er een zelfgemaakte kerstkaart van hem in met een gedichtje dat kleine dingen licht in het leven kunnen geven. Daarbij gevoegd een doosje Merci.

Hij maakte mijn route zeker leuker om te lopen!

Wordt er helemaal vrolijk van! Wat ontzettend leuk en lief!

**Geplaatst**: 11-08-14 00:16

Geplaatst: 11-08-14 00:16

Ashley5 schreef:
Ik heb twee jaar post bezorgd op zaterdag en op mijn route was er een oudere man die bijna iedere zaterdag aan zijn deur stond om zijn post aan te pakken. Dus ja, soms stond ik even te kletsen met hem. Hij was gewoon een geweldig aardig mannetje.
Met kerst besloot ik dat het wel leuk was om hem een kerstkaart te geven. Dus kaart geschreven en gewoon tussen zijn post gestopt en niks gezegd. Een week later stond ik weer bij hem aan de deur. Hij kwam mij al snel vrolijk tegemoet, maar had nog wel een vraag. Hij had een pakketje gehad die niet voor hem bedoeld was. Ik antwoordde al snel dat ik het pakketje wel mee nam en bij het goede adres zou afgeven. Dat vond hij een goed idee en toverde opeens het pakketje tevoorschijn. Al snel zag ik dat het pakketje voor mij bedoeld was. Toen ik het thuis open maakte, zat er een zelfgemaakte kerstkaart van hem in met een gedichtje dat kleine dingen licht in het leven kunnen geven. Daarbij gevoegd een doosje Merci.

Hij maakte mijn route zeker leuker om te lopen!

Wat lief!
Hier met folders rondbrengen als klein meisje met mams weleens een chocoladeletter gekregen van een oudere mevrouw

En een oude vrouw waar we altijd aanklopten inplaats van de post in de brievenbus.. Omdat we dan een chocolaatje van haar kregen

Misschien wel een voordeel van een klein dorp

^

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-08-14 20:29

Geplaatst door de TopicStarter : 11-08-14 20:29

Fennee schreef:
Ashley5 schreef:
Ik heb twee jaar post bezorgd op zaterdag en op mijn route was er een oudere man die bijna iedere zaterdag aan zijn deur stond om zijn post aan te pakken. Dus ja, soms stond ik even te kletsen met hem. Hij was gewoon een geweldig aardig mannetje.
Met kerst besloot ik dat het wel leuk was om hem een kerstkaart te geven. Dus kaart geschreven en gewoon tussen zijn post gestopt en niks gezegd. Een week later stond ik weer bij hem aan de deur. Hij kwam mij al snel vrolijk tegemoet, maar had nog wel een vraag. Hij had een pakketje gehad die niet voor hem bedoeld was. Ik antwoordde al snel dat ik het pakketje wel mee nam en bij het goede adres zou afgeven. Dat vond hij een goed idee en toverde opeens het pakketje tevoorschijn. Al snel zag ik dat het pakketje voor mij bedoeld was. Toen ik het thuis open maakte, zat er een zelfgemaakte kerstkaart van hem in met een gedichtje dat kleine dingen licht in het leven kunnen geven. Daarbij gevoegd een doosje Merci.

Hij maakte mijn route zeker leuker om te lopen!

Oh wauw, wat lief! Zowel van jou als van hem!

Als die leeftijdskloof niet geweest was

**Geplaatst**: 11-08-14 20:33

Geplaatst: 11-08-14 20:33

Ik werk in de bakkerij,
hier had ik laatst mee kersenflappen mogen maken. Maar ik had een rode lopende vlek op mijn arm. Loop ik naar de winkel, zonder te weten dat die vlek er zat.
zie je in een keer iemand wit weg trekken en stotterend zeggen u u u bloeit :')

**Geplaatst**: 11-08-14 22:43

Geplaatst: 11-08-14 22:43

spotterick schreef:
Ik werk in de bakkerij,
hier had ik laatst mee kersenflappen mogen maken. Maar ik had een rode lopende vlek op mijn arm. Loop ik naar de winkel, zonder te weten dat die vlek er zat.
zie je in een keer iemand wit weg trekken en stotterend zeggen u u u bloeit

Kwamen er ook bloemetjes uit?? (standaard-antwoord van een vriend van me)

Niet zozeer spannend, maar wel enigszins hilarisch, vanochtend: Er is iets stuk in een eenheid en ik ken dat stuk niet zo goed (ken de andere eenheid beduidend beter) dus ik vraag aan mijn baas: goh, waar zit dat? Hij kijkt: oh, dat zit op die koelers, tegen de buitenmuur, naast het kleine deurtje.... Oh daar, dan kijk ik wel even. Nou, ik die koeler ondersteboven, binnenstebuiten, achterstevoren bekeken maar niks dat leek op het beschreven probleem..... Nog eens goed gelezen... Oh wacht, dat is een andere koeler. Jemig.... oh ja, dat ding staat op die tussenvloer. Ik naar boven.. Yep, koeler gevonden, leiding gevonden, geen defect dingie........ Leiding gaat door de vloer... naar beneden. Ik leiding volgen, gaat na wat bochten weer door de vloer.... De kelder in; leiding volgen... Hee, kapot dingie MET een labeltje eraan...... Toen was ik dus wel 3 kwartier verder........

**Geplaatst**: 12-08-14 22:59

Re: leuke beroepsverhalen

Geplaatst: 12-08-14 22:59

ik heb afgelopen half jaar stage gelopen op een IT afdeling van een vrij groot bedrijf. Daar werkte gerust mensen die je opbelde om te vragen waarom ze een linkshandige muis hadden gekregen als iemand deze perongeluk naar de linkerkant van het bureau had verschofen

we hadden ook iemand die van windows XP naar windows 7 over ging die heb ik toen uiteindelijk moeten uitleggen hoe je in internet explorer een nieuw tabblad opende want ja dat was toch wel handiger dan steeds van pagina moeten wisselen onder het werk O:)

**Geplaatst**: 13-08-14 00:24

Re: leuke beroepsverhalen

Geplaatst: 13-08-14 00:24

In de gehandicaptenzorg was een client erg verkouden. Liep te mopperen... "al dat nat... heus niet leuk hoor" (snotneus). Uiteindelijk bood ik hem een paracetamol aan, maar nee... "dat is geen echt eten".

**Geplaatst**: 13-08-14 10:11

Re: leuke beroepsverhalen

Geplaatst: 13-08-14 10:11

hahah heerlijk topic! ik heb ook ooit, 3 jaar terug, zo'n topic geopend maar niemand reageerde erop :')

maargoed. Ik zal een deel van mijn openingspost alsnog hier posten

Toentertijd (2011) werkte ik in een Argentijns restaurant - ben zelf ook Spaanstalig -, maar behalve latino's krijgen we ook europeanen, afrikanen en aziaten te gast.

Mijn post uit 2011:
" Nou was er vorige week een groepje -ik gok chineze of koreaanse- aziatische meiden aan het eten. Allereerst wordt ik aangesproken met 'sir' (for the record: ik ben een VROUWELIJK persoon), met vervolgens de vraag of ze 'tissues' mochten hebben. Tenminste, dat was wat ik verstond. Dus ik pak vol enthousiasme een stuk of 10 tissues en leg die naast het meisje neer. Terwijl ik het neerleg krijg ik de reactie 'No, no, TISSUES!' (nog steeds wat ik verstond). Ik dacht dus dat ze ipv papieren tissues een doeken tissue ofzo wilde. Dus, ik pak een doeken tissue en leg die wederom weer netjes bij het meisje neer. Werd ik nog een keer aangesproken, 'No, Sir, No, DISHES!!!!!'. Dat was de eerste keer dat ik werkelijk begreep wat ze zei, of tenminste.. Ik verstond het woord goed, wat ze ermee bedoelde snapte ik nog niet. Maar aangezien ze bestek in dr hand had ging ik ervan uit dat ze bestek wilde. Dus ik pak bestek en leg, voor derde keer, netjes naast haar neer. Maar toen werd het pas echt duidelijk, het meisje pakt haar bord op, wijst ernaar en zegt: 'No sir, DISHES!!!!!'. Ik keek haar met een raar gezicht aan en zei: 'plates?' . Meisje: 'Ah Yes Yes Plates, Plates!'. Kortom: met een beetje geduld kom je er wel :')

Gelukkig konden we er allemaal om lachen.

Niet alleen met klanten, maar ook met collega's hebben we wel eens communicatiefouten. Zo is en van de koks Engels en elke keer als ik met een Nederlandse collega in gesprek ben en er wordt 'Ja hoor' gezegd, denkt de kok dat wij zeggen: 'Ja, WHORE' (prutsmuts). Vervolgens zegt hij steeds: 'She called you a whore!!!!!'. :')

EDIT: nog eentje. In het 'normaal' Spaans betekent 'cojer' 'Nemen'. In het Argentijns Spaans betekent dit echter 'de liefde bedrijven' (even netjes opgeschreven

). Als mensen dan in het Spaans tegen mij zeggen: 'Ik neem een kip' dan klinkt dat in mijn oren als 'Ik n*** een kip'. En ja, dat geeft ook wel eens hilarische momenten.

Verder heb ik ook nog een Italiaanse collega die geen Nederlands, geen Engels en een heel klein beetje Spaans spreekt (italiaans-spaans zeg maar). Zo'n 90% van de gesprekken die wij voeren versta ik dus werkelijk helemaal niks van en als het na 10 pogingen nog niet lukt om hem te begrijpen zeg ik meestal maar: 'Aaaaaaaah, claro, sí', wat meestal wel goed uitpakt maar soms stem ik ook per ongeluk in met iets wat ik eigenlijk helemaal niet had gewild :')

"

**Geplaatst**: 13-08-14 16:50

Geplaatst: 13-08-14 16:50

op een van mijn eerste projecten in de petrochemie hadden we een vervelende mechanische onderaannemer, voor wie elk excuus goed was om de boel maar te vertragen (werden betaald op regie basis- geen aanneemsom dus) Nu had ik smorgens een ronde gedaan in de fabriek en kreeg ik een vonkenregen in mijn nek, ga naar boven en zeg ze dat ze brandwerende dekens op de roosters moeten leggen en beter af moeten schermen- voor de zoveelste keer. Vonken die overal naar toe vliegen in een ethyleen fabriek zijn heel gevaarlijk.

Tegen de lunch komen de voorman en veiligheidsman bij mij op kantoor verhaal halen want ik had de werken stilgelegd en of ik de timesheets voor de wachturen even wilde tekenen....niet dus ~~}>

Dus ik begin mijn speech over de zogenaamde professionele firma die we ingehuurd hebben wiens mensen blijkbaar toch niet weten waar ze mee bezig zijn, ondanks alle instructies, trainingen en het negeren van de voorwaarden op de werkvergunning. Ik had het helemaal gehad met die club helemaal omdat het het zoveelste vertragingsspelletje was. Om mijn laatste woorden kracht bij te zetten dat ze het timesheet met wachturen konden stoppen waar de zon niet scheen leunde ik eventjes voorover op mijn baas zijn bureau....en dat had ik beter niet kunnen doen

Daar stond de habitat van Jaws tijdelijk...de goudvis van mijn baas en ik zette mijn rechterhand dus recht in die vissekom

maar ze hadden inmiddels door dat ik zo pisnijdig was dat geen van beide durfden te lachen...en juist ook op dat moment kwam mijn baas binnen, die mij ook op de gang al kon horen, maar bedacht zich en heeft zich ook een dik uur niet laten zien- hij kende mij inmiddels en wist dat hij beter niet in de afkoelfase in de buurt kon zijn

**Geplaatst**: 13-08-14 17:38

Geplaatst: 13-08-14 17:38

Leuk topic, ik volg!
Zal binnenkort ook is een verhaal vertellen

Nomineer dit bericht ×