Situaties wanneer je hulp nodig had...

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Keedie

Berichten: 2674
Geregistreerd: 29-01-06
Woonplaats: Volendam

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 11:09

Hier ook een, wel eens van het paard gevallen. Verwacht maar niet dat iemand je komt helpen hoor!

Ingrijpen in een gevecht zal ik altijd doen. Ik kan er sowieso niet tegen als iemand doelloos op elkaar in staan te rammen. En al helemaal niet als het een vriendin van me zou zijn die de pineut is! Zie vaak gevechten tijdens uitgaan etc. Een keer zo heftig geweest dat de security zijn arm brak omdat hij iemand vast had, de barman glas in zn hand kreeg van vliegende bierglazen. Iemand lag in de deur opening en iedereen liep over hem heen. Uit eindelijk ben ik er naar toe gerend om hem weg te slepen, terwijl de kans groot was dat ze mij ook omver zouden lopen.

Mette87
Berichten: 30
Geregistreerd: 07-07-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 12:29

Vrij onschuldig verhaal maar wel iets wat me mateloos irriteerde. Ik stond een keer op een perron te wachten op de trein en er wilde een klein oud vrouwtje uit de trein stappen. Ze had een koffer die bijna even groot was als zij zelf. Naast mij stonden 2 volwassen kerels met hun partners. Ik had zelf een koffer, een tas en mijn handen vol (en ben niet groot/sterk) en die kerels stonden gewoon dom te kijken naar hoe dat vrouwtje maar probeerde uit te stappen zonder te vallen. Uiteindelijk heb ik haar geholpen (viel zelf bijna om :P men die koffer was zwaar) maar dat snap ik echt niet. Als je toch een sterke vent bent dan help je toch even in plaats van dom te staan kijken? Ik heb het trouwens ook tegen ze gezegd maar ze konden mij ook alleen maar schaapachtig aankijken.

Ook eens andersom meegemaakt trouwens. Een klein meisje in de Efteling stond hard te huilen in de rij van de Droomvlucht (superdrukke dag dus de wachtrij stond vol) en om haar mama te roepen. Dus ik heb haar opgetild, want het kind kon natuurlijk niets zien vanaf de grond. Ik dacht, misschien ziet ze haar moeder's gezicht dan, en ze was duidelijk te jong om haar moeder te omschrijven. Toen kwam de moeder aanrennen, grist kind uit mijn armen en snauwde hoe ik het in mijn hoofd haalde met mijn tengels aan haar kind te zitten. Eh oke? Ik was een jong meisje van 16/17 jaar. En graag gedaan. Sindsdien durf ik verdwaalde kindjes niet goed meer te helpen -O-

Douce

Berichten: 4371
Geregistreerd: 13-06-07

Re: Situaties wanneer je hulp nodig had...

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 13:08

Ik heb gelukkig andere ervaringen.
Ik ben twee keer gevallen met de scooter. De eerste keer ben ik gelijk door mensen in huis genomen en kreeg ik een drankje voor de schrik. De tweede keer was midden in de polder. Meerdere auto's zijn toen gestopt om te vragen of ze me konden helpen.
Laatst viel ik met mijn fiets, midden op een kruispunt. Ik had een vriendin bij, maar zelfs toen zijn er nog twee auto's voor me gestopt. Een vrouw heeft me zelfs nog thuis gebracht.

Eline91

Berichten: 3480
Geregistreerd: 21-05-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 13:36

Mette87 schreef:
Ook eens andersom meegemaakt trouwens. Een klein meisje in de Efteling stond hard te huilen in de rij van de Droomvlucht (superdrukke dag dus de wachtrij stond vol) en om haar mama te roepen. Dus ik heb haar opgetild, want het kind kon natuurlijk niets zien vanaf de grond. Ik dacht, misschien ziet ze haar moeder's gezicht dan, en ze was duidelijk te jong om haar moeder te omschrijven. Toen kwam de moeder aanrennen, grist kind uit mijn armen en snauwde hoe ik het in mijn hoofd haalde met mijn tengels aan haar kind te zitten. Eh oke? Ik was een jong meisje van 16/17 jaar. En graag gedaan. Sindsdien durf ik verdwaalde kindjes niet goed meer te helpen -O-


Uh? Als je nou een vieze ouwe vent was geweest of zo >;)

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 13:41

Mette87 schreef:
Vrij onschuldig verhaal maar wel iets wat me mateloos irriteerde. Ik stond een keer op een perron te wachten op de trein en er wilde een klein oud vrouwtje uit de trein stappen. Ze had een koffer die bijna even groot was als zij zelf. Naast mij stonden 2 volwassen kerels met hun partners. Ik had zelf een koffer, een tas en mijn handen vol (en ben niet groot/sterk) en die kerels stonden gewoon dom te kijken naar hoe dat vrouwtje maar probeerde uit te stappen zonder te vallen. Uiteindelijk heb ik haar geholpen (viel zelf bijna om :P men die koffer was zwaar) maar dat snap ik echt niet. Als je toch een sterke vent bent dan help je toch even in plaats van dom te staan kijken? Ik heb het trouwens ook tegen ze gezegd maar ze konden mij ook alleen maar schaapachtig aankijken.

Ook eens andersom meegemaakt trouwens. Een klein meisje in de Efteling stond hard te huilen in de rij van de Droomvlucht (superdrukke dag dus de wachtrij stond vol) en om haar mama te roepen. Dus ik heb haar opgetild, want het kind kon natuurlijk niets zien vanaf de grond. Ik dacht, misschien ziet ze haar moeder's gezicht dan, en ze was duidelijk te jong om haar moeder te omschrijven. Toen kwam de moeder aanrennen, grist kind uit mijn armen en snauwde hoe ik het in mijn hoofd haalde met mijn tengels aan haar kind te zitten. Eh oke? Ik was een jong meisje van 16/17 jaar. En graag gedaan. Sindsdien durf ik verdwaalde kindjes niet goed meer te helpen -O-

Dan had zij misschien haar 'tengels' aan haar kind moeten houden zodat ze het in de eerste instantie al niet verloor.

Memere

Berichten: 3131
Geregistreerd: 17-06-12
Woonplaats: niet in NL

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 14:07

3 jaar geleden voor gehad.. ik reed/werkte voor een fokkerij-handelstal en was op een gegeven moment gevallen van het paard na een paar minuten een rodeo te kunnen uitzitten, bleef in manen hangen en laatste bok was er teveel aan en ging met een smak recht naar de grond toe.
Resultaat : Elleboog die héél goed uit de kom was + beknelde zenuw die dan ook bijna door midden is.

Ze hebben mij daar zeker +- 20 minuten laten liggen in de piste terwijl ik heel de tijd het bewustzijn verloor en geen evenwicht meer had waardoor ik niet kon opstaan.
Iedereen(4 tal mensen) die er waren riep dat de ambulance gebeld moest worden, eigenaren van de stal zeiden dit als antwoord gedurende 20 min : We zijn niet verzekert dus de ambulance kan niet komen. :O

Uiteindelijk hebben ze mij naar spoed gebracht en heb zeker +- 12 weken in gips gezeten van vingers tot schouder en 2 jaar lang wekelijkse kiné met enorm veel ontstekingen in mijn arm tot er dit jaar werd vast gesteld dat mijn zenuw bekneld is en bijna door midden is en er niets aangedaan kan worden.

Heb er nog een tijdje gereden maar wegens een situatie daar zelf besloten te stoppen en sinds een aantal week weet ik waarom er geen ambulance kwam (via iemand gehoort die getuige was van de val en alles)

TrIjNiE__

Berichten: 2510
Geregistreerd: 05-03-11
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 14:24

Eleio schreef:
3 jaar geleden voor gehad.. ik reed/werkte voor een fokkerij-handelstal en was op een gegeven moment gevallen van het paard na een paar minuten een rodeo te kunnen uitzitten, bleef in manen hangen en laatste bok was er teveel aan en ging met een smak recht naar de grond toe.
Resultaat : Elleboog die héél goed uit de kom was + beknelde zenuw die dan ook bijna door midden is.

Ze hebben mij daar zeker +- 20 minuten laten liggen in de piste terwijl ik heel de tijd het bewustzijn verloor en geen evenwicht meer had waardoor ik niet kon opstaan.
Iedereen(4 tal mensen) die er waren riep dat de ambulance gebeld moest worden, eigenaren van de stal zeiden dit als antwoord gedurende 20 min : We zijn niet verzekert dus de ambulance kan niet komen. :O

Uiteindelijk hebben ze mij naar spoed gebracht en heb zeker +- 12 weken in gips gezeten van vingers tot schouder en 2 jaar lang wekelijkse kiné met enorm veel ontstekingen in mijn arm tot er dit jaar werd vast gesteld dat mijn zenuw bekneld is en bijna door midden is en er niets aangedaan kan worden.

Heb er nog een tijdje gereden maar wegens een situatie daar zelf besloten te stoppen en sinds een aantal week weet ik waarom er geen ambulance kwam (via iemand gehoort die getuige was van de val en alles)


Jeetje vreselijk! Ik heb 4 jaar geleden mijn elleboog uit de kom gehad. Dat doet zo ongelooflijk pijn! Gelukkig is mijn mama huisarts, ze was erbij en heeft eraan getrokken zodat ie er terug in schoot. Ik denk dat ik ook was flauwgevallen als het langer geduurd had! Wat een roteigenaars! :oo

Karin92
Berichten: 1744
Geregistreerd: 25-01-10

Re: Situaties wanneer je hulp nodig had...

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 14:29

Vind het verschrikkelijk hoe mensen tegenwoordig met elkaar omgaan.
Het is zelfs verplicht om te helpen als je een ongeval ziet gebeuren of iemand die te water raakt bijvoorbeeld.

Heb zelf gelukkig nooit zoiets meegemaakt. Wel zelf een keer iemand moeten helpen.

Heb wel meegemaakt dat ik door het dorp fietste en ineens zag dat er een man onderuit was gegaan en een hartstilstand had gekregen. Toevallig kwam mijn overbuurjongen ook een paar minuten na mij aanfietsen en die heb ik gezegd dat hij hulp moest halen terwijl ik de man in kwestie probeerde te helpen.
Het is gelukkig allemaal goed afgelopen.

Ik kan er zo slecht tegen als mensen gaan staan toekijken en geen poot uitsteken...

kesha1
Berichten: 744
Geregistreerd: 04-11-13
Woonplaats: Epe

Re: Situaties wanneer je hulp nodig had...

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 17:16

Als iemand bebloed op de grond ligt sta ik ook wel 1minutje stil met vanalles in me hoofd maar daarna 112 bellen

secricible

Berichten: 26512
Geregistreerd: 07-07-04
Woonplaats: Maasbommel

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-07-14 17:28

Ik geloof dat het hiet helemaal hetzelfde is, maar toch we, iets wat hier past. Vandaag de dame voor mij in de supermarkt.
Sta je in de supermarkt, voor je een dametje dat op mijn werk gecategoriseerd zou worden als "cognitief niet pluis". Met veel moeite 1 voor 1 de boodschappen van de rollator, op de band en alles gescand. Toen de bonuskaart oh dear... Ook die werd gevonden en mevrouw betaalde haar boodschapjes.
Terwijl de caissière mijn spullen begon te scannen keek mevrouw verdrietig naar de hoop boodschappen en daarna naar de cassiere: "ik ben zo moe, mijn benen.. Kan iemand voor mij inpakken?" De caissière schudt haar hoofd "nou, ik niet, misschien de informatiebalie, dan moet u daar maar in de rij gaan staan" en gaat door. Mevrouw begrijpt het niet "nee, of u het in kunt pakken voor mij, dan kan ik even zitten". De caissière schudt nogmaals haar hoofd en besluit dan een nieuwe tactiek: de dame negeren, dan zal ze vast wel doorwerken. De dame loopt naar de achterkant van de band en vraagt nog eenmaal of ze niet geholpen kan worden met de boodschappen, maar de caissière reageert niet meer.
Zo zonde hoe deze caissière het woord service niet begrepen heeft..
(En ja, uiteraard heb ik haar boodschappen in de tas gedaan)
Wanneer mevrouw weg is en ik mijn boodschappen in de tas stopt kijkt de caissière me nogmaals aan: "tja, als ze het me gevraagd had voor ze af ging rekenen had ik haar kunnen helpen, maar daarna mag ik het niet meer".
Heb afgesloten door de caissière te melden dat ik hoop dat als zij zo oud is als deze dame de caissières wat flexibeler zijn. Pff, was echt met stomheid geslagen...