Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
men die koffer was zwaar) maar dat snap ik echt niet. Als je toch een sterke vent bent dan help je toch even in plaats van dom te staan kijken? Ik heb het trouwens ook tegen ze gezegd maar ze konden mij ook alleen maar schaapachtig aankijken.
Mette87 schreef:Ook eens andersom meegemaakt trouwens. Een klein meisje in de Efteling stond hard te huilen in de rij van de Droomvlucht (superdrukke dag dus de wachtrij stond vol) en om haar mama te roepen. Dus ik heb haar opgetild, want het kind kon natuurlijk niets zien vanaf de grond. Ik dacht, misschien ziet ze haar moeder's gezicht dan, en ze was duidelijk te jong om haar moeder te omschrijven. Toen kwam de moeder aanrennen, grist kind uit mijn armen en snauwde hoe ik het in mijn hoofd haalde met mijn tengels aan haar kind te zitten. Eh oke? Ik was een jong meisje van 16/17 jaar. En graag gedaan. Sindsdien durf ik verdwaalde kindjes niet goed meer te helpen
Mette87 schreef:Vrij onschuldig verhaal maar wel iets wat me mateloos irriteerde. Ik stond een keer op een perron te wachten op de trein en er wilde een klein oud vrouwtje uit de trein stappen. Ze had een koffer die bijna even groot was als zij zelf. Naast mij stonden 2 volwassen kerels met hun partners. Ik had zelf een koffer, een tas en mijn handen vol (en ben niet groot/sterk) en die kerels stonden gewoon dom te kijken naar hoe dat vrouwtje maar probeerde uit te stappen zonder te vallen. Uiteindelijk heb ik haar geholpen (viel zelf bijna ommen die koffer was zwaar) maar dat snap ik echt niet. Als je toch een sterke vent bent dan help je toch even in plaats van dom te staan kijken? Ik heb het trouwens ook tegen ze gezegd maar ze konden mij ook alleen maar schaapachtig aankijken.
Ook eens andersom meegemaakt trouwens. Een klein meisje in de Efteling stond hard te huilen in de rij van de Droomvlucht (superdrukke dag dus de wachtrij stond vol) en om haar mama te roepen. Dus ik heb haar opgetild, want het kind kon natuurlijk niets zien vanaf de grond. Ik dacht, misschien ziet ze haar moeder's gezicht dan, en ze was duidelijk te jong om haar moeder te omschrijven. Toen kwam de moeder aanrennen, grist kind uit mijn armen en snauwde hoe ik het in mijn hoofd haalde met mijn tengels aan haar kind te zitten. Eh oke? Ik was een jong meisje van 16/17 jaar. En graag gedaan. Sindsdien durf ik verdwaalde kindjes niet goed meer te helpen

Eleio schreef:3 jaar geleden voor gehad.. ik reed/werkte voor een fokkerij-handelstal en was op een gegeven moment gevallen van het paard na een paar minuten een rodeo te kunnen uitzitten, bleef in manen hangen en laatste bok was er teveel aan en ging met een smak recht naar de grond toe.
Resultaat : Elleboog die héél goed uit de kom was + beknelde zenuw die dan ook bijna door midden is.
Ze hebben mij daar zeker +- 20 minuten laten liggen in de piste terwijl ik heel de tijd het bewustzijn verloor en geen evenwicht meer had waardoor ik niet kon opstaan.
Iedereen(4 tal mensen) die er waren riep dat de ambulance gebeld moest worden, eigenaren van de stal zeiden dit als antwoord gedurende 20 min : We zijn niet verzekert dus de ambulance kan niet komen.
Uiteindelijk hebben ze mij naar spoed gebracht en heb zeker +- 12 weken in gips gezeten van vingers tot schouder en 2 jaar lang wekelijkse kiné met enorm veel ontstekingen in mijn arm tot er dit jaar werd vast gesteld dat mijn zenuw bekneld is en bijna door midden is en er niets aangedaan kan worden.
Heb er nog een tijdje gereden maar wegens een situatie daar zelf besloten te stoppen en sinds een aantal week weet ik waarom er geen ambulance kwam (via iemand gehoort die getuige was van de val en alles)