Bokt.nl

fohadie schreef:

Jouw situatie klinkt anders. De meeste bewoners hebben net film gekeken dus de afgelopen anderhalf u heb je het relatief rustig gehad. En wat ik al verschillende keren heb aangehaald: natuurlijk mag je even zitten maar nogmaals, waarom dan allemaal tegelijk en niet in groepjes bijv?

Misschien dat daar een goeie reden voor is maar die heb ik nog niet gelezen in dit topic.

fohadie schreef:

purny schreef:

Een tijd geleden is er bij mij tijdens de transfer een vrouw met een halfzijdige verlamming ten val gekomen. Ze verloor haar evenwicht en viel. Ik werd verantwoordelijk gehouden voor haar val en mocht geen gecompliceerde mensen meer helpen. Dus je word als medewerker wel degelijk verantwoordelijk gehouden voor dit soort gevallen. Maar als mensen na 3,5 uur niet even een bakkie mogen doen om bij te komen ben ik wat mij betreft klaar in dit topic. Wij als zorgmedewerkers hebben ook recht op pauze en die offeren we soms wel eens op.

Bij vakbonden enzo heb je vaak niets, onze stem word toch niet gehoord. En ik heb niet op die partijen gestemd hoor.

Maar waar heb ik het over 3,5u? Je hebt net 1,5u bijna geen bewoners gehad, dan had je toch dan pauze kunnen houden?

fohadie schreef:

Maar waar heb ik het over 3,5u? Je hebt net 1,5u bijna geen bewoners gehad, dan had je toch dan pauze kunnen houden?

fohadie schreef:

purny schreef:

Een tijd geleden is er bij mij tijdens de transfer een vrouw met een halfzijdige verlamming ten val gekomen. Ze verloor haar evenwicht en viel. Ik werd verantwoordelijk gehouden voor haar val en mocht geen gecompliceerde mensen meer helpen. Dus je word als medewerker wel degelijk verantwoordelijk gehouden voor dit soort gevallen. Maar als mensen na 3,5 uur niet even een bakkie mogen doen om bij te komen ben ik wat mij betreft klaar in dit topic. Wij als zorgmedewerkers hebben ook recht op pauze en die offeren we soms wel eens op.

Bij vakbonden enzo heb je vaak niets, onze stem word toch niet gehoord. En ik heb niet op die partijen gestemd hoor.

Maar waar heb ik het over 3,5u? Je hebt net 1,5u bijna geen bewoners gehad, dan had je toch dan pauze kunnen houden?

Varekaj schreef:

Veel mensen zien alleen de zorgverleners als ze in het bureau achter de pc zitten of in de koffieruimte. Diezelfde mensen zien je 's morgens niet rondvliegen om iedereen tijdig gewassen te krijgen, om te zorgen dat iedereen op tijd zijn ontbijt heeft zodat die ook rustig kan eten voor de afruimdienst er alweer is.
Die zien wel 5 rode lampjes boven de kamerdeur, maar die weten niet dat je net op dat moment in een andere kamer iemand zwaar hulpbehoevend hebt geholpen, of dat je even een luisterend oor hebt geboden aan iemand die daar écht hard nood aan had.

Er wordt gezien dat mensen in een vuil onderbroekje zitten, maar ze zien niet dat de zorgverlener 2 minuten eerder nog gevraagd heeft "moet je niet naar het toilet?" waarop de cliënt zei dat het niet nodig was. Sommige zorgvragers voelen het pas veel te laat dat ze moeten plassen of naar een groot toilet moeten en ja, dan bellen ze maar je kan niet altijd onmiddellijk naar dat belletje toe.

Alles moet tegenwoordig ook uitgebreid geregistreerd worden. Mooi hoor, zo'n elektronisch dossier maar er kruipt verdomd wat tijd in om alles netjes in te voeren. Ook daar moet je je hoofd erbij houden, foutje is zo gemaakt maar dat tikfoutje kan wél van groot belang zijn nadien!

Klinkt misschien absurd, maar net door als mantelzorger ook voor mijn opa en oma te zorgen kan ik alleen maar zeggen dat ik nog meer respect heb gekregen voor de zorgverleners in de thuiszorg en de bejaardentehuizen. Wij stonden er met 2 voor voor 1 zwaar hulpbehoevende persoon en dan oma (matig hulpbehoevend) + er kwam thuisverpleging. Da's nog altijd véél meer luxe dan een dienst waar je met 4 bent voor 30 bedden van het zelfde kaliber.

purny schreef:

Of als een bewoner op mijn werk zegt dat hij water MOET HEBBEN. Niet van mag ik een glas water maar gewoon dat hij water moest hebben, schiet mijn broek van vol. We zijn allemaal mensen en behoren met respect behandeld te worden.

koetjeboe schreef:

Maar foei wat denken er veel mensen slecht over de mensen in de zorg,, ik werk zelf met zwaar lichamelijk gehandicapten en ook hier wordt flink bezuinigd.
Ik kan je zeggen dat het merendeel hun uiterste best doet om goede zorg te leveren.

Citaat:

Als we nou even allemaal stoppen met mopperen op de mensen die kei hard werken en heel erg hun best doen om iedereen zo goed mogelijk te helpen..... ga dan mopperen op de hoge heren die al die bezuinigingen er allemaal in gooien.

Shadow0 schreef:

koetjeboe schreef:

Maar foei wat denken er veel mensen slecht over de mensen in de zorg,, ik werk zelf met zwaar lichamelijk gehandicapten en ook hier wordt flink bezuinigd.
Ik kan je zeggen dat het merendeel hun uiterste best doet om goede zorg te leveren.

Een deel zeker wel. (Al zijn goede bedoelingen lang niet altijd genoeg. Je kunt met de beste intenties dingen doen die verkeerd zijn.)

Daarnaast wil ik toch even opmerken: kritiek op de zorg die geleverd wordt is zeker GEEN kritiek dat iemand een waardeloos persoon is. Dat onderscheid moet je natuurlijk wel kunnen maken... Door het zo persoonlijk te maken, sla je ook de dialoog dood. En dat snap ik dan weer niet.

Citaat:

Als we nou even allemaal stoppen met mopperen op de mensen die kei hard werken en heel erg hun best doen om iedereen zo goed mogelijk te helpen..... ga dan mopperen op de hoge heren die al die bezuinigingen er allemaal in gooien.

Ik doe mijn best, maar tegelijkertijd denk ik: wat onderneem je om die situatie te veranderen? Als het duidelijk is dat het niet aanvaardbaar is om mensen zomaar op de gang te laten staan, ook al is de reden nog zo goed (bv omdat je maar 1 lijf hebt en er meer mensen zijn die bellen), wat doet de zorg eraan om het tij te keren? En wat doet iedereen zelf? De situatie veranderen begint toch ergens, alleen maar afwachten en zeggen dat het de schuld van anderen is, werkt in elk geval niet. (En dan denk ik toch dat lid van een vakbond, of van een politieke partij die zowel in woord als in praktijk kiest voor betere zorg (en dat zijn er niet zoveel) een eerste kleine stap is. Volgens mij zijn de vakbonden de enigen die in elk geval nog een paar dingen hebben weten te redden.)

Het vragen om begrip is zelfs vermoedelijk juist contraproductief. Zolang mensen begrip blijven houden, is er namelijk voor niemand een reden om de situatie te veranderen en zeker niet voor de 'hoge heren' die het beleid maken. Die moet je namelijk om de oren slaan met goedgedocumenteerde situaties ipv al die situaties met een beroep op begrip juist te sussen. Dus hoe vervelend het voor jezelf ook is, eigenlijk zou je als verzorgende juist moeten hopen dat mensen een klacht indienen als jij niet kon voldoen aan je verplichtingen. Want alleen dan kan er wat veranderen.

Kafu schreef:

Het werk in de zorg, welk gedeelte je ook neemt, wordt steeds zwaarder. De "handjes aan het bed" worden steeds minder. Clienten vragen steeds meer zorg en wordt het nog zwaarder. Helaas wordt inderdaad alleen maar gezien dat je achter de computer zit en niets op de vloer doet. zoals we ook van de politie zeggen dat die alleen maar bekeuring quota willen halen (ook niet waar natuurlijk). Maar wanneer de administratie en de plannen en aftekenlijsten niet in orde zijn ontvang je geen geld van he zorgkantoor.
Bij mijn vorige baan, ik werk met verstandelijk gehandicapten, hadden we 22 oudere clienten op 2 begeleiders, sommigen in rolstoel, rollator, niet alleen de wc kunnen bezoeken, niet alleen naar bed toe kunnen en dat in een huis die niet is aangepast voor mensen met een lichamelijke problematiek. Vaak genoeg kwam het voor dat ik na een dienst beginnende om 16.00 uur om 23.30 uur thuis kwam en daar mijn eerste drankje dronk van die avond. De mensen op de werkvloer zijn mensen met gevoel en hart voor de clienten, helaas ontbreekt de tijd om het goed en keurig uit te voeren. Vaak genoeg had ik twee mensen tegelijk onder de douche staan (wel apart natuurlijk) en 1 op de kamer die zich met aansturing aan het aankleden of uitkleden was en maar rennen tussen deze drie mensen. Het was kiezen of hard lopen en de clienten onder de doche krijgen of minder hard lopen en de client niet douchen.
Lang leve de bezuinigingen in de zorg en maar lekker blijven mopperen op het personeel, wat echt hun best doen om het voor elkaar te krijgen. (uitzonderingen daar gelaten maar dat heb je in elk werkgebied)

Shadow0 schreef:

koetjeboe schreef:

Maar foei wat denken er veel mensen slecht over de mensen in de zorg,, ik werk zelf met zwaar lichamelijk gehandicapten en ook hier wordt flink bezuinigd.
Ik kan je zeggen dat het merendeel hun uiterste best doet om goede zorg te leveren.

Een deel zeker wel. (Al zijn goede bedoelingen lang niet altijd genoeg. Je kunt met de beste intenties dingen doen die verkeerd zijn.)

Daarnaast wil ik toch even opmerken: kritiek op de zorg die geleverd wordt is zeker GEEN kritiek dat iemand een waardeloos persoon is. Dat onderscheid moet je natuurlijk wel kunnen maken... Door het zo persoonlijk te maken, sla je ook de dialoog dood. En dat snap ik dan weer niet.

Citaat:

Als we nou even allemaal stoppen met mopperen op de mensen die kei hard werken en heel erg hun best doen om iedereen zo goed mogelijk te helpen..... ga dan mopperen op de hoge heren die al die bezuinigingen er allemaal in gooien.

Ik doe mijn best, maar tegelijkertijd denk ik: wat onderneem je om die situatie te veranderen? Als het duidelijk is dat het niet aanvaardbaar is om mensen zomaar op de gang te laten staan, ook al is de reden nog zo goed (bv omdat je maar 1 lijf hebt en er meer mensen zijn die bellen), wat doet de zorg eraan om het tij te keren? En wat doet iedereen zelf? De situatie veranderen begint toch ergens, alleen maar afwachten en zeggen dat het de schuld van anderen is, werkt in elk geval niet. (En dan denk ik toch dat lid van een vakbond, of van een politieke partij die zowel in woord als in praktijk kiest voor betere zorg (en dat zijn er niet zoveel) een eerste kleine stap is. Volgens mij zijn de vakbonden de enigen die in elk geval nog een paar dingen hebben weten te redden.)

Het vragen om begrip is zelfs vermoedelijk juist contraproductief. Zolang mensen begrip blijven houden, is er namelijk voor niemand een reden om de situatie te veranderen en zeker niet voor de 'hoge heren' die het beleid maken. Die moet je namelijk om de oren slaan met goedgedocumenteerde situaties ipv al die situaties met een beroep op begrip juist te sussen. Dus hoe vervelend het voor jezelf ook is, eigenlijk zou je als verzorgende juist moeten hopen dat mensen een klacht indienen als jij niet kon voldoen aan je verplichtingen. Want alleen dan kan er wat veranderen.