Hallo bokkers!
Ik had het er laatst over met een stel vrienden, dat je steeds meer ziet dat mensen niet meer normaal Nederlands kunnen schrijven of typen in dit geval

Vaak ben je dan zo netjes om ze even te corrigeren zodat de persoon ervan kan leren, maar ik zie steeds vaker terug dat het antwoord daar op is : 'daar kan ik niks aan doen hoor! ik heb dyslexie!! '.
Nu vraag ik mij altijd af, of diegene het wel degelijk heeft, dit omdat men niet meer gewezen wilt worden door hem of haar fouten.
En hier maar onderduiken om maar te zeggen dat ze dyslectisch zijn..
En vaak zie je ook dat ze hoofdletters en ga zo maar door vergeten, en als smoes verzinnen dat ze dyslectisch zijn..
Nu vraag ik mij af waarom?!
Waarom willen mensen niet meer geholpen worden door het erop wijzen dat ze een fout hebben gemaakt?
Het lijkt er soms op dat mensen het gewoon willen hebben, omdat ze dan toch voorgelezen worden tijdens toetsen, niet meer gecorrigeerd worden..
Wat is er nu mis dat iemand je eventjes helpt om het te verbeteren?
Fouten maken is toch mensenlijk?
Waarom zou je dan in vredes naam zeggen dat je dyslectisch bent, terwijl je dat niet bent?!
Ik kan mij er af en toe ook echt boos om maken, dit omdat ik zelf wel degelijk ernstige dyslexie heb en genoeg moeite doe om alles zo goed mogelijk op papier te krijgen.
Ik zal ook fouten maken, het gaat niet zonder knie of stoot maar ik doe mijn best, en je kunt mij ook gerust wijzen op mijn fouten

Waarom is het nou zo moeilijk om even je tekst na te kijken en te veranderen waar nodig?!
Waarom misbruiken ze het in vredes naam?
En het ergste vind ik nog van allemaal, de mensen die echt dyslexie hebben worden niet meer serieus genomen, ook vooral hier op bokt, omdat iedereen tegenwoordig zegt dat ze het hebben.
Ik word hier echt moe van!
Sorry moest even afstormen
