crazyshar schreef:wat betreft het opleidingsniveau, een advocaat is heel erg lang bezig met zijn studie's, en spendeert (als het goed is) zijn carrière in een lichamelijk positieve situatie.
een stratenmaker daarentegen, heeft een minder lange opleiding, maar werkt zijn hele leven, wat dus een stuk langer is als die advocaat, zijn lichaam helemaal naar de knoppen.
de advocaat verdient (nogmaals over het algemeen) een zéér ruim salaris en begint zo rond zijn 30ste aan zijn carrière, kan tot zijn 67ste werken, en is dan lichamelijk nog fit en kan van zijn pensioen genieten.
de straten maker begint op zijn 18e met een minimum salaris , kan tot zijn 67ste werken maar is op zijn 50ste al helemaal kapot, kapotte rug, kapotte knieën, enzovoort en beland dan in het zorgsysteem en kan amper van zijn pensioen genieten.
ik begrijp dat zij die een dure studie gedaan hebben, voor onze levens vechten, en ons hulp bieden die we zelf niet kunnen verwezenlijken, maar laat hen dan tot hun 67ste werken.
en laat degene die op jonge leeftijd zich krom staan te werken om ervoor te zorgen dat die advocaat of die chirurg naar zijn werk kan, eerder met pensioen gaan zodat ook hij nog iets heeft om voor te leven.
daarnaast is het een idee om een x aantal jaar vast te stellen dat je werkzaam bent geweest, neem 30 jaar, als jij begint op je 30ste met werken ivm grote studie, kun je op je 60ste op pensioen.
begin je op je 18e met werken kun je met 48j op pensioen.
iedereen werkt dan hetzelfde aantal jaren, alleen kun je er dan nog wat mee.
er wordt altijd hoog gesproken over de dure lange opleidingen, maar die mensen zouden nergens zijn, zonder een automonteur, een straten maker, de loodgieter,.... en andersom ook natuurlijk.
Heb je er weleens over nagedacht hoe zwaar een baan als advocaat mentaal kan zijn? 's Avonds uitgeput thuiskomen (net als de stratenmaker), maar niet om vijf uur de deur achter je dicht kunnen trekken en denken 'dat komt morgen wel', onbetaalde overuren (hoort erbij) en een flinke verantwoordelijkheid.