. Vind het ook niet veel aan Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
, inderdaad altijd al gehad.
Imala schreef:Hier nu 27 en single. Denk dat iedereen wel eens een periode heeft van damn hoe moet dit nu verder met mijn love life.
Ik voel mezelf de laatste tijd gewoon over de datum ofzo.
Ja, zelfs in die supermarkt kom je die leuke vent tegen maar goed ik voel me net even te chicken om hem dan aan te spreken.
Ik bedoel om nou aan te komen met heey twee voor de prijs van 1 zullen we delen, of goh jij ook aan het hamsteren gooi je ook geen hoge ogen.
Ik zeg dan maar zo, het komt wel goed schatje en zo niet word je die vrijgezelle kindloze tante met 30 katten waar nichtjes en neefjes maar al te graag komen logeren omdat er alles mag.... ofzo.

Ik gedroeg mij als baby al veel te volwassen: ik kon vet netjes eten, toen ik 1½ was praatte ik al net zoals nu en toen ik 3 was kon ik lezen
Ik heb ook geen aansluiting met leeftijdgenoten, voel me meer thuis bij mensen van in de 40 ofzo (ik ben 22)
Uitgaan vind ik bijvoorbeeld ook geen klap aan en als ik zeg dat ik samenwoon kijken sommige mensen heel raar omdat ik nog zo 'jong' ben, maar ik vind het heerlijk die eigen verantwoordelijkheid
Of nee, toch niet helemaal, ik breng met plezier uren door op stal bij de paarden, maar dat telt niet neem ik aan?
Ging er toen ook van uit dat ik oud ging worden en alleen zou blijven, had me daar net mee verzoend en boem, daar was ie. Had even het lef om mijn wereldje op zijn kop te zetten (niet dat ik dat erg vind haha).