Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
(de vraag over of ze niet wat hard reed was op de heenweg) En toen dus de vraag er achteraan of we allemaal misschien een kleine bijdrage wilden leveren aan de boetes. Juist ja. Het lastige was dat ik haar nauwelijks kende en dat de strandrit een kennismaking was voor een vakantie later dat jaar. We moesten het dus nog een week gezellig hebben met elkaar. Ik heb toen besloten om toch maar een kleine bijdrage over te maken, voor de lieve vrede. Maar echt een goed gevoel had ik er niet bij, en bij een goede vriendin had ik waarschijnlijk gevraagd of ze wel helemaal lekker was... chelle_dora schreef:Je hebt zelf je auto daar toch neergezet, dat heeft niemand anders voor je gedaan..
Vind het dan dus je eigen probleem en dus je eigen bekeuring. Dat ze mee wil betalen is ontzettend schappelijk maar om d'r daar dan aan vast te houden vind ik dan eigenlijk een beetje triest. Dat ze geen benzine heeft betaalt staat daar los van, dat moet je van tevoren lekker uitvechten en niet als argument gebruiken waarom ze wel mee zou kunnen of moeten betalen om eerlijk te zijn.
Rhyddid schreef:Hoe duur was de boete eigenlijk?
xkimmx schreef:Omdat we toch samen beslist hebben of we daar kunnen parkeren en ze dit zelf voorstelde.
Citaat:Ik dacht dat je daar gratis kon parkeren omdat ik nergens een bord zag.
Citaat:We hebben het er wel over gehad, of we nou daar konden parkeren maar nergens stond een bord en zag ook niet bij de auto's naast me een kaartje o.i.d. dus we gingen er beide van uit dat het daar gewoon kon. Als we het er niet over gehad hadden had ik het sowieso zelf betaald.
Sanned schreef:Ik heb een keer in de situatie gezeten dat ik gevraagd werd om mee te betalen aan een boete. We waren met een groepje op strandrit, zij reed ons er naar toe. We betaalden allemaal gewoon braaf mee aan de benzine. Ze reed nogal hard. Een van ons heeft zelfs nog gevraagd of ze niet wat rustiger zou rijden. Waarop zij aan ons vroeg of we het eng vonden dat ze zo hard reed. Nee, eng vonden we het niet. Toen begon ze nog een heel verhaal over dat ze nooit een boete kreeg. Naja, zelf weten dan.
Krijgen we een aantal weken later een berichtje met dat ze op de heen en terugweg meerdere boetes heeft gekregen, met een totaal bedrag van ik geloof wel rond de 300 euro. Ja, erg balen, maar wel eigen schuld. Maar nee, ze had zo hard gereden omdat we wat aan de late kant waren weggegaan en ze niet te laat wilde komen, ze had dus ook voor ons te hard gereden(de vraag over of ze niet wat hard reed was op de heenweg) En toen dus de vraag er achteraan of we allemaal misschien een kleine bijdrage wilden leveren aan de boetes. Juist ja. Het lastige was dat ik haar nauwelijks kende en dat de strandrit een kennismaking was voor een vakantie later dat jaar. We moesten het dus nog een week gezellig hebben met elkaar. Ik heb toen besloten om toch maar een kleine bijdrage over te maken, voor de lieve vrede. Maar echt een goed gevoel had ik er niet bij, en bij een goede vriendin had ik waarschijnlijk gevraagd of ze wel helemaal lekker was...
) . Wij gingen stappen en vriendin reed. Een voor ons onbekende stad/uitgaansgelegenheid. Beide goed de borden bekeken en besloten dat het (meerdere deden het, maar dat zegt natuurlijk niet alles) wel kon. Ik zei direct al, mocht het niet zo zijn, dan delen we de boete wel. Vond ze ook lief.