Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
ulyse schreef:Daphne__ schreef:Zo, tijdje niet gereageerd hier, maar ik heb nagedacht. Vooral hoeveel mijn geld hem gaat helpen... En dan in geval van een uitkering, maar ook zonder. In beide gevallen gaat het hem niet helpen als ik een maand onderdak betaal voor hem.
Als die maand om is staat hij opnieuw op straat en het is te kort om echt iets te kunnen doen wat verbetering brengt in zijn toekomst. Hij zit dus lekker warm en na een maand is dat weer weg... En een maand opvang is niet goedkoop, dus ik kan hem niet standaard elke maand helpen.
Ik heb dus besloten dat ik hem zeker wat ga geven, maar ik denk nu meer aan een paar dagen opvang en iets waar hij wat aan heeft, zoals een jas en handschoenen oid, zoiets.
Mocht ik hem vaker tegenkomen, kan hij zeker weer wat geld verwachten voor een paar nachtjes. Door het bedrag te verspreideb help ik hem wel.
Omdat ik nu minder geld richting hem doe en het absoluut niet zelf wil houden, heb ik zitten denken wat een mooie oplossing was daarvoor...
Daarom heb ik vandaag contact opgenomen met de kerk en gevraagd welk huis dit jaar door sinterklaas over geslageb gaat worden omdat er geen geld is. Het is heel wat anders dan dakloos zijn, dat besef ik me heel goed, maar een dakloos persoon help ik niet met eenmalig een bedrag. Door sinterklaas langs te laten komen bij kinderen die in armoede leven, help ik wel echt...
Supermoeilijke keuze... Maar ik denk dat het zo goed is.
Het idee is goed, echt super nederlands. Tijdens de decembermaand gaan alle harten van weldadigheid op staan. En wordt er van alles georganiseerd voor de minima. Als ik zie wat er aan cadeaus/weggeef artikelen er bij ons binnen komt voor mensen die niets hebben. Daarnaast heb je nog humanitas, de weggeefwinkel doet ook mee, actie pepernoot. En alle bedrijven die van hun oude inventaris afwillen. Nee in de decembermaand zijn we zo gul!!
Ik heb daar best wel moeite mee. En ook de gezinnen die cadeaus krijgen voelen zich soms minderwaardig. Deze mensen staan aan een maatschappelijk zijlijn, proberen er toch bij te horen maar 11 maanden lijken ze onzichtbaar. En dan is er die ene maand waarin de ze de afdankers/ de overtallige inventaris van bedrijven krijgen en horen ze gelukkig te zijn en vooral dankbaar.
Laten we stoppen om voor deze mensen te denken, maar gewoon onvoorwaardelijk eens een praatje te maken, zonder oordeel zonder verwachting. In elke omgeving wonen eenzame soms arme mensen, zij willen geen liefdadigheid, zij willen er gewoon bij horen.
Lente, een warme jas geven aan een dakloze lijkt heel nobel. Maar wat als de dakloze deze verkoopt inruil voor drugs of drank? Een dakloze is prima in staat om aan kleding te komen. En heb je je afgevraagd of hij/zij wel een jas nodig heeft. Zomaar een jas aan iemand geven kan ook ervaren worden als minderwaardig zijn.
ingeb0rg schreef:Ik werd toen ik 18 was op straat gezet door mijn ouders. Koffers stonden op een avond voor de deur en ik kon gaan. (Dit wel na een behoorlijk turbulente jeugd hoor)
Jeugdzorg kon me niet helpen, opvang ook niet. En daar sta je dan als 18 jarige, dakloos op straat.
En er is geen een instantie geweest die me kon helpen.
Dus ik vind het heel erg stom om te zeggen daklozen kiezen er zelf voor. Zolang jij geen weet hebt van de situatie kan je hier niet over oordelen. En bovendien er zijn genoeg mensen die dakloos zijn en wel eerlijk van zichzelf zijn. Dus als je die man wil helpen zou ik het zeker doen! Ik doe sinds ik dakloos ben geweest ook veel voor daklozen.
Dakloos worden is niet altijd een keuze, hoe je eruit kan komen is wel degelijk een keuze!
Overigens is het mij goedgekomen hoor. Woon samen, huis met dieren dus don't worry!