Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-09-13 10:13

Re: Wie kan mij helpen?. welke instantie met mijn probleem?.

Geplaatst: 17-09-13 10:13

Je kan ook kijken voor een geregistreerd partnerschap. Is vaak goedkoper

**Geplaatst**: 17-09-13 10:28

Geplaatst: 17-09-13 10:28

Zou hij er niet geïrriteerd van worden als je hier over begint eigenlijk?

Het lijkt erop dat hij het toch al maar lastig vindt dat je je niet gewoon voegt naar hoe het daar in de familie gebruikelijk is. Dan begin je eerst over sloten, straks over het vastleggen van allerlei geldzaken...

Misschien het overwegen waard om eerst even je strijd te kiezen zeg maar voordat je van alles tegelijk open gaat trekken?

Wel gunstig trouwens dat oma ook sloten heeft +:)+

Je moet toch best aan je vriend uit kunnen leggen dat jij gewoon behoefte hebt aan een eigen plekje waar jij de mamma en huisvrouw van je eigen gezin bent? Een stukje helemaal van jullie zelf

Dat hoeft hij verder helemaal niet te begrijpen of met je eens te zijn, als hij maar inziet dat het VOOR JOU belangrijk is. Dat je gewoon behoefte hebt aan privacy omdat je anders gek wordt moet genoeg reden zijn om eerst eens die sloten op de deur(en) te zetten.

Ik denk dat dat al een heleboel zou schelen toch als je eerst eens privacy krijgt in je eigen deel van het huis?

Dan kun je daarna wel weer eens kijken naar het volgende punt dat je dwars zit

**Geplaatst**: 17-09-13 10:39

Geplaatst: 17-09-13 10:39

IMJ schreef:
Je zegt dat je geen goeie prater bent, misschien kan je voor hem opschrijven wat het allemaal doet met jou, vanuit je eigen gevoel. Lees het een dag later nog is door en kijk of het er dan echt staat zoals je het eigenlijk zou willen zeggen.
Dan geef je hem de brief op een goed moment. Niet te lang mee wachten uiteraard.

Dit is een goede tip. Ik ben ook een slechte prater, zeker als er iemand me recht aan kijkt. Ik heb nu de afspraak met mijn vriend dat ik het opschrijf idd. En moet zeggen dat ik langzamerhand ook meer begin te praten over wat me dwars zit.

**Geplaatst**: 17-09-13 11:14

Re: Wie kan mij helpen?. welke instantie met mijn probleem?.

Geplaatst: 17-09-13 11:14

Vaak is het moeilijk om met je partner te praten en heb jij het gevoel dat hij je niet begrijpt en jij hem niet meer. ZOu zeggen vraag er iemand onafhankelijk even bij. Of jou ouders? heb je broers, zussen? Die misschien er een keer voor de goede rust bij willen zitten? En dan een gesprek aan gaan met elkaar staat er een persoon tussen om de orde te bewaren en verder alleen aangeeft welk punt er uitgesproken moet worden en een goede oplossing uit komt ook.

Daarna is het zaak hetzelfde met je schoonmoeder te doen en duidelijke afspraken te maken als je er wel blijft wonen. En zeggen wat je niet prettig vind op een mooie manier. Dan zullen ze nog een paar dagen heel niet willen luisteren..maar de aanhouder wint. Vraag hoe zij het vond toen ze hier kwam wonen op dezelfde manier als oma (weet niet of ze ook zo was) de hele dag zo binnen liep? Want dat is ooit ook zo gegaan.

En zorg alsjeblieft dat er iets op papier staat voor jou en de kinderen. Een partnerschap is zo geregeld:) Hij heeft de kinderen al wel erkend en neem aan deze laatste ook. Dat is het enige verschil met trouwen. EN trouwen kan je ook doen is het helemaal snel geregeld en ga je op maandag (meestal de gratis dag) naar gemeente huis en zet je krabbel. Kwestie van 10 minuten en klaar. Getuigen vraag je je ouders en schoonouders en als je dat niet wil, vrienden en klaar. Want wat als je man of jou iets overkomt hoe dan verder? Of als je inderdaad weg gaat? En als je man dat niet wil...zeg hem hetzelfde als hierboven waarom en als hij wel 4 kinderen bij jou kan maken en erkennen kan die laatste stap ook wel! Want voor het leven aan elkaar bebonden zit je al door je 4 kinderen straks. Die mag je nooit hun vader gaan ontnemen, want daar doe je je kinderen een heel groot verdriet mee.

Maar blijven leven met stress en veel verdriet zelf zal ook de weerslag op kinderen geven die ze niet verdienen. Dit geld voor jou man en jij:) En jullie zullen het samen moeten veranderen want je relatie zal er anders niet beter op worden. Veranderd het niet en je gaat weg regel het goed voor je kinderen dat ze papa blijven zien het is al moeilijk genoeg. Ouders en schoon-ouders hebben er dan niets mee te maken en moet je geen rekening houden. Je leeft met je man en kinderen en niet met je ouders, schoonouders en je mag dan ook echt wel paal en perk stellen daar voor je eigen leven.

Ik neem aan dat je man de stress zo ook niet wil. Zorg gewoon dat je inderdaad een afspraak maakt met een mediotor en gaat praten. Weet wel dat je man er niet snel voor zal zijn maar doe alsof er ineens iemand op de koffie komt als hij thuis is en ga het gesprek aan:) Zal even heibel zijn..maar zo verder kan ook niet want je gaat niet je eigen ongeluk te gemoed en automatisch geef je je kinderen dat gevoel echt wel mee..die voelen dat haarfijn aan.

**Geplaatst**: 17-09-13 11:26

Geplaatst: 17-09-13 11:26

pmarena schreef:
Het lijkt erop dat hij het toch al maar lastig vindt dat je je niet gewoon voegt naar hoe het daar in de familie gebruikelijk is. Dan begin je eerst over sloten, straks over het vastleggen van allerlei geldzaken...

Misschien het overwegen waard om eerst even je strijd te kiezen zeg maar voordat je van alles tegelijk open gaat trekken?

Dat denk ik ook wel. Je wilt immers iets veranderen aan de situatie, en niet een bom eronder leggen waardoor alles kapot gaat.

Denk er ook aan dat je vriend je ook gewoon op straat kan zetten, zonder kinderen. Zolang je niks hebt moet je voorzichtig zijn. Verzamel rustig in de tijd steeds meer rechten, dan kom je langzaam steeds sterker te staan. Niet nu in één keer, want dat zal je vriend ervaren als een bom onder de relatie. Je kunt het spel op dit moment gewoon niet hard spelen, want dan ga je onherroepelijk verliezen.

**Geplaatst**: 17-09-13 11:49

Geplaatst: 17-09-13 11:49

Daarom, ik zou eerst regelen dat jullie ruimtes ook echt van jullie worden

Dus hetzij sloten op de deur (zoek vast wat mooie bij de stijl van de boerderij / deuren passende sloten online?

) hetzij even een goed gesprek met iedereen waardoor schoonmoeder zelf niet meer in jullie privé-vertrekken komt.

Zeg gewoon: Schat ik wil zelf graag de huisvrouw en moeder zijn in onze ruimtes en heb echt mijn privacy nodig anders voel ik me niet op mijn gemak. Ik kan er blijkbaar niet zo goed tegen om bemoederd worden want ik word er sacherijnig van. Ik wil het gewoon fijn hebben en een plekje voor onszelf hebben samen met jou en de kinderen.

Dat moet hij best kunnen begrijpen toch

En kun je niet eens met de oma van je vriend praten? Ik zou wel willen weten inderdaad hoe het ging toen zijn ouders erbij in kwamen, of oma toen ook zo over de vloer kwam, en wat je schoonmoeder daarvan vond

Hoe je schoonvader er in staat is ook best belangrijk, als je daar een fijne band mee hebt dan kun je ook nog eens bij hem verzuchten dat je het niet fijn vindt dat je zo bemoederd wordt in je "eigen huis", wie weet begrijpt hij dat wel en damt hij je schoonmoeder dan een beetje in?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 12:33

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 12:33

Mn schoonvader is nuchter, het is zo begonnen.

de moeder van mn vriend werd zwanger toen ze thuis woonde met haar ouders+3 zussen, ze zijn verhuist en heeft het kind ergens anders opgevoed omdat ze gek werd van alle bemoeizuchtigheid van de zussen+oma..Ze weet dus hoe het is.

Toen opa kwam te overleiden en de zussen uit huis waren schoonouders op 40 jarige leeftijd) zijn ze weer terug gegaan na de verbouwing van oma, in hun oudelijkhuis, ze hebben het huis op hun naam gezet, en de zusters uitgekocht.

Nu kwam ik daar helemaal leuk en gezellig.
Ik werd zwanger, en kreeg te horen hoe hun zich voelde, en als ik wat dwars zat dat ik dat moet melden zodat ze het wisten, dit deed ik en ik kreeg bij de eerste beste keer al ruzie..

Er over gepraat, en kwam weer goed, maar zij heeft een andere manier van opvoeden, als het kind iets niet wil hoeft het niet, hij mag alles, en alles draait om het kind..
ik denk daar heen anders over.

Dit heeft wel geleid dat mijn kinderen alles lusten qua eten, alles opruimen, en ook de jongste van 1.5 altijd dankje wel zegt bij iets aanpakken of afgeven alsjeblieft. nooit bij ons in bed hebben geslapen, geen speentjes hebben of knuffels buiten bed.
Ik vind deze manier fijn, en die spenen vind ik zelf niks, het is een drama als ze, ze kwijt zijn, of als ze verkouden zijn.
maar oke iedereen zijn keuze, ik zie dat zo, en heb ze zo opgevoed.

Nu de 4e er aan komt heb ik besloten om de jongste met 2 jaar naar de peuterschool te doen( over 2 maand)

Nu vind zij dat het allemaal niet kan, mn vriend, ging er niet heen, hij wou niet, dus wat hij niet wou gebeurde ook niet.
hij lust op 40jarige leeftijd alleen boontjes qua groente.. hij ruimt zn spullen niet op bijv onderbroeken sokken, uit bed stappen zonder op te maken, douche en dan handdoeken laten liggen, als hij kleding zoekt zo oprollen in de kast in plaats van opvouwen.
Waarom? word toch altijd voor hem gedaan.. nu in die jaren is er wel verandering hoor daar niet van, maar dan ben je dus 33 als je elkaar ontmoet, en dan word je zo betutteld..

Maar om terug te komen, op het verhaal wij zijn zo anders( schoon moeder en ik) dat, dat ook de reden is dat ik mn kinderen niet graag door haar laat oppassen, want dan weet ik dat er altijd iets kapot gegooit word in huis door de jongste want bij oma mag alles.. oma mag je slaan, oma mag je bijten, en bij oma mag je ondeugend zijn..straffen is er niet bij.. Het is nou zo ver dat ik het bij haar laat gebeuren, ik geef mijn kinderen op de kop terwijl oma er om lacht...
Bij niemand doen ze het behalve bij oma, dus ik denk nu al als oma er geen problemen mee heeft dat de jongste van 1.5 nu al onhandelbaar is bij oma, is het haar eigenschuld.

schoonvader daar in tegen is redelijk, hij zet ze in de hoek en laat ook duidelijk weten wat wel en wat niet mag.

Ik kan goed praten met m'n schoonvader, en leg dat ook uit, hij begrijpt het wel, en klopt ook netjes bij binnenkomst, wachtend op een "ja kom binnen" antwoord, maar met hem heb ik ook totaal geen moeite, als ik ruzie heb met m'n schoonmoeder weet ik dat schoonvader met haar praat maar ook die word het wel een keertje zat!.

**Geplaatst**: 17-09-13 12:40

Re: Wie kan mij helpen?. welke instantie met mijn probleem?.

Geplaatst: 17-09-13 12:40

Wacht niet af, maar neem zelf het voortouw. Het bedrijf is van de ouders van je partner. Niet van jou. Je hebt dus niets. Geen been om op te staan. Als het escaleert, sta je op straat. Neem een advocaat in de arm.

**Geplaatst**: 17-09-13 12:47

Geplaatst: 17-09-13 12:47

Oiii ik heb echt exact hetzelfde gehad rondom de kinderen. Mijn schoonmoeder was zelf als moeder erg streng en dominant, heeft daar achteraf spijt van, en sloeg nu tegenover onze kinderen door in het andere uiterste: alles mocht! Nou ja, mij niet gelaten verder, kinderen weten al heel snel wat bij wie mag en als ze daar de boel afbreken moeten ze dat maar doen, zolang ze zich dan bij mij maar weer gedragen

Maar daar zat het probleem, dan waren we samen en dan had ik bijv. net gezegd dat iets niet mocht en dan zei zij net een minuut erna: Kom maar schatje, doe (*wat ik net verboden had*) maar. Of juist meenemen naar de keuken voor iets te snoepen en heel hard fluisteren:'Sssst, niet tegen je mama zeggen he!' Daar werd ik echt gallisch gek van, maar mijn protesten werden gewoon genegeerd.
Op een gegeven moment barstte natuurlijk ergens de bom en hebben we letterlijk slaande ruzie gehad

Elkaar echt 2 jaar niet aangekeken, niet gesproken, totaal gemeden.
Toen door extreme problemen rondom mijn vriend eigenlijk min of meer noodgedwongen weer tot elkaar gekomen en nu gaat het weer super goed samen omdat zij nu wel mijn grenzen respecteert. Als ik zeg nee in mijn eigen huis of tov mijn eigen kinderen, dan is het ook nee. En nu vraagt ze ook of het uitkomt of ze langskomt, ze zit niet meer zomaar in mijn keukenkastjes, ik word veel meer gerespecteerd. En dat was eigenlijk het enige wat nodig was. Dat ze dan als de kinderen bij haar slapen, ze laat snoepen tot ze kotsen of ze tot in de nacht op laat blijven, tja, zij moet het opruimen en zij mag de volgende dag dealen met een paar oververmoeide en DUS strontvervelende kinderen ~~}>

Kun je niet eens met je schoonmoeder koffie drinken, praten over de tijd voordat zij verhuisde als zwangere vrouw etc. etc. en dan bekennen dat jij soms zo'n moeite met (concreet gedrag van haar) hebt omdat je je dan ook betutteld/niet serieus genomen/ niet gerespecteerd voelt? Misschien dat je in zo'n vertrouwelijk sfeertje veel meer binnenkomt bij haar dan 'de lastige schoondochter die steeds de hakken in het zand zet'?

**Geplaatst**: 17-09-13 13:02

Re: Wie kan mij helpen?. welke instantie met mijn probleem?.

Geplaatst: 17-09-13 13:02

Tja, dit is achteraf gepraat maar het grootste probleem ligt bij baby nummer 5 en wel je man. Die is zo strontverwend door zijn moeder dat jij nu in de problemen zit. Ik kan me nu voorstellen dat jouw schoonmoeder zo geworden is, ongehuwd zwanger, 40 jaar geleden. Kind was haar alles en is grondig verwend en kent dus geen nee. Ook nu denkt ze nog steeds dat ze voor haar kind moet zorgen, maak je grote baby duidelijk dat hij ook moet veranderen en de (waarschijnlijk goedbedoelde hulp) regels tussen hem en ma moet wijzigen. Ik denk zelfs dat wanneer jij niet zwanger was geraakt je het allang op een lopen had gezet. Daar is het nu te laat voor maar ga de strijd met je vriend aan, of laat hem in z'n sop gaarkoken maar dan holt hij nog sneller naar mama. Niet alleen je schoonmoeder is hier de slechterik, je vriend is nog veel erger. Die moet grenzen stellen en wil hij dit niet dan kun je alsnog besluiten om af te nokken.

**Geplaatst**: 17-09-13 13:11

Re: Wie kan mij helpen?. welke instantie met mijn probleem?.

Geplaatst: 17-09-13 13:11

In mijn ogen wist je waar je 7 jaar geleden aan begon, namelijk bij je schoonfamilie intrekken met geen eigen toilet, badkamer, keuken (?). Ik zou in geen 100 jaar met je willen ruilen, maar je had toch op voorhand kunnen weten dat het op die manier niet ging werken. Neem aan dat er 7 jaar geleden ook geen sloten op de deuren waren, er geen eigen inkom was en de tuin gedeeld moest worden? Ik vind het persoonlijk een vrij ongezonde situatie dat je bij je schoonouders inwoont met een eigen gezin. Dat je misschien als 18 jarige de toekomst rooskleurig ziet bij het inwonen bij je schoonfamilie tot daar aan toe, maar als 33 jarige vrouw had je toch kunnen aanvoelen dat dit ging opbreken? Ik vraag mij echt serieus of hoe goed de relatie met je man daar waar je in je openingspost het al over scheiden had.
Ik denk dat er eigenlijk maar 1 optie is en dat is een eigen woning gaan zoeken. Het huis is van jouw schoonouders dus zullen jullie moeten vertrekken.

**Geplaatst**: 17-09-13 13:22

Geplaatst: 17-09-13 13:22

Ik kan me dus heel goed voorstellen dat vriend helemaal geen zin in heeft een ander huis te zoeken en daar gefrustreerd van raakt. Hij heeft net 70.000 euro in hun gezamenlijke toekomst gestoken..
Ook zou ik echt not amused zijn als mijn partner advocaat of notaris inschakelt om zaken als een samenlevingscontract te bespreken zonder mijn medeweten.

Ik zou geen pasklare oplossing weten, Rocamor had wel een hele constructieve post, kun je niet in die stijl verder proberen te denken?

**Geplaatst**: 17-09-13 13:31

Geplaatst: 17-09-13 13:31

kamsel schreef:
Ik kan me dus heel goed voorstellen dat vriend helemaal geen zin in heeft een ander huis te zoeken en daar gefrustreerd van raakt. Hij heeft net 70.000 euro in hun gezamenlijke toekomst gestoken..
Ook zou ik echt not amused zijn als mijn partner advocaat of notaris inschakelt om zaken als een samenlevingscontract te bespreken zonder mijn medeweten.

Ik zou geen pasklare oplossing weten, Rocamor had wel een hele constructieve post, kun je niet in die stijl verder proberen te denken?

Ben het hier wel gedeeltelijk mee eens maar als je er als partner over begint en je krijgt elke keer te horen dat je niet zo moet zeuren???
Ts is waarschijnlijk niet assertief genoeg en redelijk naief maar ergens zullen ze toch een oplossing moeten vinden. Ik vind het wel ronduit vreemd dat er wel 70.000 euro in schuren gaat maar dat je zelf met iedereen je sanitair moet delen.

**Geplaatst**: 17-09-13 13:45

Re: Wie kan mij helpen?. welke instantie met mijn probleem?.

Geplaatst: 17-09-13 13:45

Ts is, denk ik, ook niet assertief genoeg naar haar vent en schoonfamilie. Maar ik vind het toch knap assertief om dan wel een notaris te bellen..
Ik snap ook niet dat je zulke investeringen doet en sanitair deel, sanitair delen zou ik echt een crime vinden.
Maar goed ik snap ook niet dat je eerst uitzoekt hoe je aan geld komt om je zonder vent maar met 4 kinderen te redden en het dan pas serieus wil gaan bespreken met je vent.
Hoe is dat tot nu toe gegaan dan? Tussen neus en lippen door bij het avondeten met 3 kinderen die aandacht vragen?

**Geplaatst**: 17-09-13 14:05

Re: Wie kan mij helpen?. welke instantie met mijn probleem?.

Geplaatst: 17-09-13 14:05

Goed dat je een gesprek hebt gehad met je man.
Is het een idee om eens met een psycholoog te gaan praten?
Je hebt alles zo lang geaccepteerd dat je man niet begrijpt waarom er nu haast bij is, terwijl bij jou nu elke druppel teveel is.
Misschien ziet hij dan beter de noodzaak om oplossingen te maken. Dat hij ziet hoe groot het probleem ondertussen is geworden. Je hebt immers hulp van buitenaf gezocht en wat zou je volgende stap zijn?. Misschien krijg jij ook nog tips om het gesprek met je man beter te laten verlopen?

Ookal denk ik dat je man je niet voldoende steunt, toch zou het met een andere schoonmoeder wel een heel ander verhaal zijn. Ik denk dat jullie (je man en jij) het prima samen kunnen volhouden, maar moet er wel wat dingen worden opgelost die te maken hebben met het huis (prive) en dus ook een gesprek met zijn moeder om duidelijk te maken dat er sloten moeten komen (etc) en zij dus een andere rol moet aannemen tegenover hem én zijn gezin.
Een scheiding kost veel meer dan een wc en badgelegenheid maken en nog wat praktische dingen.

Succes iig!

**Geplaatst**: 17-09-13 14:11

Geplaatst: 17-09-13 14:11

Uriëlle, van jouw verhaal toen gingen mijn haren echt overeind staan, jouw schoonmoeder ging toen echt over ZO veel grenzen heen... bizarre verhalen waren dat van dochterlief kuipjes boter leeg laten eten en idioot laat naar bed laten gaan waardoor ze op school (?) in slaap viel en jou op allerlei mogelijke manieren ondermijnen enzo... 8)7

TS:

Ik vind het al met al eigenlijk best heel gunstig klinken hoor

- oma heeft sloten op haar privé vertrekken
- schoonmoeder is zelf met kind weggevlucht van de bemoeizucht
- schoonvader respecteert wel je privacy

Zijn toch redenen genoeg om er vanuit te gaan dat dit wel op te lossen moet zijn met een echt goed gesprek

Denk je dat je nog wel een goed gesprek met je schoomoeder kunt voeren waarin je gewoon even allebei de problemen op een open en ontspannen manier kunt bespreken?

Hoe ervaart zij het, vindt zij dat jullie teveel op haar lip zitten?

Kun jij er mee leven dat je keuken en badkamer moet delen, als de rest van jullie huis maar echt privé-ruimte blijft?

Zie je mogelijkheden om een stukje tuin voor jullie zelf af te zetten? Dan nog zal je natuurlijk wel af en toe keuken in en keuken uit lopen om drankjes te pakken ofzo neem ik aan, maar als jullie net een ander hoekje hebben dan je schoonouders dan is het voor alle partijen toch wel fijn om een eigen plekje te hebben?

Dan kun je altijd nog samen gaan zitten als je dat wilt, maar dan heb je tenminste een keuze

Ik weet ook niet in hoeverre het haalbaar is om je schoonmoeder helemaal buitenspel te zetten met de kinderen.

Zie je geen mogelijkheid om de taken een beetje te verdelen zodat zij toch lekker met haar kleinkinderen bezig kan zijn, zonder dat jij daar last van hebt in jouw huis?

Die kinders leren het verschil wel joh tussen wat thuis mag en bij oma mag, net wat Urielle zegt

Alleen is het dan natuurlijk wel zo fijn als je wel duidelijk verschil kan maken tussen nu zijn jullie bij oma in huis waar oma haar regels gelden, en nu zijn jullie bij pappa en mamma thuis waar hun regels gelden.

Zou het geen goede optie zijn om oma te paaien met bvb. dat zij de kinderen 's ochtends krijgt en ze dan bij haar huis die kids bezighoudt en er een hapje mee gaat eten enzo, waarbij ze de dingen kan doen zoals zij het wil (tot op zekere hoogte!) en dat jij ze 's middags weer ophaalt en zodra ze bij jou thuis zijn at zij zich er niet mee bemoeit?

Dan kunnen jullie allebei je ei kwijt met die kinderen zonder gezeur, voor zowel de kinderen als jullie is het duidelijk wie de regels bepaalt, en jij kunt in die ochtenden even lekker de hort op en weg uit de situatie, en bvb. iets van werk gaan doen zodat je ook weer wat voor jezelf opbouwt

Dan zul je wel de ergernis los moeten laten over de manier waarop je schoonmoeder zaken anders aanpakt, maar dat kan juist ook weer een heel nuttig leerproces zij toch in het los leren laten van de kinders. Wat zij verder doet daar hoef jij geen last van te hebben zodra ze weer "thuis" zijn

Wil oma ze hun gang laten gaan dan heeft ze er ook de consequenties van in haar eigen huis }:)

**Geplaatst**: 17-09-13 14:19

Re: Wie kan mij helpen?. welke instantie met mijn probleem?.

Geplaatst: 17-09-13 14:19

Wat ik me ook nog bedacht.... Zou je schoonvader niet kunnen helpen? Als hij wil dat zijn zoon en familie gelukkig is, wat meestal wel zo is, kun je bij hem misschien eens voorleggen dat er grote problemen zijn tussen jullie ivm prive en het niet steunen.
Het is de bedoeling dat het bedrijf wordt overgenomen door je parner,maar het is wel prettig wanneer dat hem niet zijn gezin kost toch?
Soms (niet altijd) kunnen vaders nog wel eens een goed gesprek hebben met hun zoon...
Jij kent ze

**Geplaatst**: 17-09-13 14:27

Geplaatst: 17-09-13 14:27

El75 schreef:
In mijn ogen wist je waar je 7 jaar geleden aan begon, namelijk bij je schoonfamilie intrekken met geen eigen toilet, badkamer, keuken (?). Ik zou in geen 100 jaar met je willen ruilen, maar je had toch op voorhand kunnen weten dat het op die manier niet ging werken. Neem aan dat er 7 jaar geleden ook geen sloten op de deuren waren, er geen eigen inkom was en de tuin gedeeld moest worden? Ik vind het persoonlijk een vrij ongezonde situatie dat je bij je schoonouders inwoont met een eigen gezin. Dat je misschien als 18 jarige de toekomst rooskleurig ziet bij het inwonen bij je schoonfamilie tot daar aan toe, maar als 33 jarige vrouw had je toch kunnen aanvoelen dat dit ging opbreken? Ik vraag mij echt serieus of hoe goed de relatie met je man daar waar je in je openingspost het al over scheiden had.
Ik denk dat er eigenlijk maar 1 optie is en dat is een eigen woning gaan zoeken. Het huis is van jouw schoonouders dus zullen jullie moeten vertrekken.

Wat een dooddoener en kort door de bocht bericht zeg! Niet echt opbouwend commentaar zo.
Tuurlijk heb je ergens wel gelijk maar veel kan de TS hier niet mee

**Geplaatst**: 17-09-13 14:32

Geplaatst: 17-09-13 14:32

superwoman schreef:
Wat ik me ook nog bedacht.... Zou je schoonvader niet kunnen helpen? Als hij wil dat zijn zoon en familie gelukkig is, wat meestal wel zo is, kun je bij hem misschien eens voorleggen dat er grote problemen zijn tussen jullie ivm prive en het niet steunen.
Het is de bedoeling dat het bedrijf wordt overgenomen door je parner,maar het is wel prettig wanneer dat hem niet zijn gezin kost toch?
Soms (niet altijd) kunnen vaders nog wel eens een goed gesprek hebben met hun zoon...
Jij kent ze

Daar dacht ik ook aan, kun je hem niet vragen om wat hulp en begrip?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 14:34

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 14:34

Bigone: ik wist niet waar ik aan begon, aangezien ik in een wederhelft van het huis ging wonen het is een woonboederij van 27 meter lang, en wij zouden daar een deel van krijgen/hebben. dit is tot zo verre gebeurd, aangezien oma er ook woont en die langer zitten al wij heeft zij tot haar dood onze tuin.
mn vriend wist niet van te voren hoe hij alles wou hebben tijdens het verbouwen kwamen we tegen dat het huis niet zo veel eigen opkomsten kan hebben aangezien er 1 grote deel in het midden zit, Als oma overlijd word dat onze opgang omdat we dan haar stuk bij die van onze aantrekken.

Toen ik een relatie kreeg was ik 18, en ben nu 25,(dec 26), mijn vriend is ouder die is 39/bijna 40..Er zit nog al een verschil tussen ons maar dat maakte mij niet uit, we klikken erg goed.

het ging ook allemaal prima, het bedrijf is niet van zijn schoonouders maar van mijn vriend.
Die heeft het opgericht en het staat op zijn naam, daarom bouwt hij ook uit, met stallen en schuren op zijn naam.
Zijn toekomst ligt hier, maar mij werd er altijd gezegd we proberen het klikt het niet gaan we weg..Maar met deze gedachten laat hij mij nu redelijk stikken als ik er maar ietjes over begin.

Als ik dit had geweten was ik hier never nooit gekomen.

Toen ik bij hun inkwam was het koek en ei, je moet het zien als 2 onder 1 kap. De WC en douche willen we in de toekomst maken. Hij is eerst nog bezig met andere dingen. al met al duurt dat zeker nog 4 a 5 jaar.
En dat is een beetje jammer.
mn vriend wil alles zelf maken en niks uit handen geven, als ik hulp zoek, krijgen we een woordenwisseling.

**Geplaatst**: 17-09-13 14:38

Geplaatst: 17-09-13 14:38

Dan zou ik hem toch maar aan zijn woord gaan houden over dat jullie weg zouden gaan als het niet werkte, afspraken zijn afspraken...
Verder ben ik wel verbaasd over t feit dat je 25 bent en al 4 kinderen hebt

Dat is redelijk snel en veel, was je hier wel aan toe vraag ik me af? Maar dat is niet echt van belang.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 14:43

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 14:43

ik ga zeker een goed gesprek voeren, het is niet zo dat ik morgen weg ben zonder dat er iemand van afwist.

Mijn topic is misschien ietjes onduidelijk geweest, maar wat ik wou weten is mensen die het zelfde hebben mee gemaakt en wat hun gedaan hadden, en mocht ik echt die stap zetten waar ik dan heen kan, dit gaat natuurlijk allemaal in overleg met gesprekken.

Als je vriend altijd boos word ga je op een gegeven moment niet meer beginnen over het onderwerp tot we weer ruzie hebben. hij blijft bouwen in de toekomst, en ik zonder mij steeds meer af.
Het deeltje wat ik zie, ziet hij zo anders dat hij niet snapt wat mijn probleem is.

En als ik uitleg dat bijv, mijn moeder hier gaat snuffelen terwijl wij er niet zijn, of dat je toen die tijd bij mijn ouders was gaan inwonen..en dit allemaal op jou'n dak kwam wat zou je daar van vinden, dan is dit zijn antwoord.

Zo is het nu éénmaal niet.

Laatst bijgewerkt door Sccount123 op 17-09-13 14:46, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-09-13 14:44

Geplaatst: 17-09-13 14:44

Soms moeten de plannen veranderen. jullie relatie is toch het belangrijkste? Eten op de plank ook,maar jullie relatie is net zo belangrijk! Misschien kunnen je schoonouders een nieuwe badkamer maken voor hun.??
Het niet uit handen willen geven is ook iets.... Straks geeft hij daardoor nog zijn gezin uit handen......
Ik denk niet dat hij de grote van jou probleem ziet. Ik vind de strekking van het begin van je topic echt wel ernstig.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-09-13 14:45

Geplaatst door de TopicStarter : 17-09-13 14:45

Joolien: We waren hier beiden zeker aan toe, ik heb ook niks met de kinderen maar met de bemoeizuchtigheid van schoonmoeders.
maar nu meerdere zeggen dat ik meer met mijn vriend moet praten zou ik dit zeker doen, dan maar een keertje goed ruzie en de boel op tafel dat mn mond houden om ruzie te voorkomen..
Want dat gebeurd nu.

**Geplaatst**: 17-09-13 14:48

Geplaatst: 17-09-13 14:48

Scount, misschien moet je niet proberen om hem te laten begrijpen wat je voelt, maar wat er gebeurd als hij niet wil inzien dat jouw problemen voor hem ook een probleem kan worden als hij je niet steunt. Weet hij wel dat het probleem zo groot is dat je bereid bent om weg te gaan?

Nomineer dit bericht ×