Gisteren een gesprek gehad met hem. Eerst loog hij over zijn date, maar toen hij doorhad dat ik het echt wist was hij semi-eerlijk erover. Hij zei dat hij de laatste tijd het gevoel had dat het gras groener is aan de overkant, dat hij nieuwsschierig werd hoe het zou zijn met andere meisjes. Maar tijdens zijn date (die hij overigens zo niet benoemd...) merkte hij algauw dat bij mij alles vertrouwder en fijner aanvoelt.
Dat was het dus niet gisteren.
Plots zei hij dat hij al 5 jaar twijfelt?? Sinds de moment dat hij mijn ring gaf om mij te vragen bij hem te komen wonen, had hij al de ingesteldheid 'ik weet niet of dit ergens naartoe gaat, maar we zullen wel zien'. Goh, 5 jaar van mijn leven 'afgepakt' omdat meneer niet goed wist wat hij wilde?
Hij zegt dat hij steeds twijfelde, maar dat het telkens terug goed kwam omdat we het zo fijn hadden. En dat hij daarom zolang gewacht heeft.
Ik vroeg hem of hij nu geen twijfels meer had nu het hoge woord eruit is... "ik ben er 100% zeker van dat we nu beter stoppen, dat het nu niet gaat. Maar ik twijfel of ik over 6 maanden geen spijt krijg en of we dan terug kunnen proberen?".
Ehm... Neen!
Ik ben inderdaad een kamertje voor hem waar hij de deur op een kiertje houdt. Mocht zijn beslissing nu foutief uitpakken, dat hij toch ergens terecht kan.
Hij zei dat hij volledig in de knoop zit met zichzelf en vroeg mij of we nog eens konden praten, want 'hij had er nood aan'.
Hij gaf toe dat hij tegen iedereen behalve me mij erg vriendelijk is, dat hij dat beseft dat hij stout is geweest. Maar dat hij er niet aan kan doen. Zijn gevoelens zijn weg. Hoewel hij 5 minuten later zegt dat als hij me nu zag hij terug beseft dat hij me graag ziet.
Hij zei me wel dat hij het niet leuk zou vinden mocht ik nu al beginnen daten, dat zou hem pijn doen. Maar over zichzelf, geen woord. Ik mag in de toekomst ook niets beginnen met iemand dat hij kent zegt hij. Heb ik toch even duidelijk gezegd dat dat mijn zaak is, dat hij zich daar niet hoeft in te moeien.
Wat een geval zeg. Ik ben nog even vriendelijk tot alles is afgesloten, zodra ik mijn geld heb ben ik weg.
Kinke, wat een rot geval had jij ook aan de haak zeg!! Gelukkig heb ik toch wat hoop dat er niet enkel losers rondlopen op deze aardbol
Hij maakt het wel erg bont zeg, eerst zeggen dat je al 5 jaar twijfelt en dan een balletje opgooien of je misschien op de reservebank wil voor over 6 maanden. Dat soort dingen vond ik ook zo zwaar. Mijn ex zei: "ik weet niet of ik ooit van je gehouden heb"...en in dezelfde zin "ik ga niet bij je weg omdat je dik bent hoor' en 'kunnen we vrienden blijven"? WTF??!! Wat denk je nou zelf loser???!!!
. Maar hij heeft me zo ver gedreven dat ik zelf buiten mijn grenzen ben gegaan
voor mezelf