vuurneon schreef:Juist door negeren maak je een sterk opvoedkundige statement, alleen dat ziet niet iedereen
Maarreh, dat hoeft dan toch niet per se buiten?
Je kunt toch ook je kind naar binnen halen en even apart zetten. Lijkt me toch ook handig dat het kind in kwestie er een idee van krijgt, dat dát gewoon niet gaat, gewoon maar een beetje lopen gillen om aandacht, terwijl anderen daar dan last van hebben.
Ik vind dat ongebreidelde gekrijs vreselijk. Ook in restaurants, waar kinderen rondkrijsen zonder dat ouders er ook maar éven op letten. Ik snap best dat negeren soms de beste optie is (maar laat dan niet je kind buiten zodat de hele buurt kan meegenieten), maar soms ook niet. Soms helpt het best als een ouder er even flink iets van zegt. En niet vanachter een krant roepen: ik zit hier. Ik vind dat echt belachelijk. Je kunt dan als ouder toch ook 'gewoon ' zeggen: 'houd eerst even op met dat gekrijs, kom naar beneden en vraag me dan iets op een normale toon'. Dat is toch normaal?
Een vriendin van mij heeft ook een kindje met 'krijsneigingen'. Die neemt ze dan even ernstig apart voor een goed 'gesprek', als ze weer in zo'n bui is. Helpt dat niet, dan gaat ze letterlijk even apart. Ik vind dat ze dat erg goed doet en je ziet ook steeds meer dat het kindje dat nu steeds beter snapt. Ik heb daar wel respect voor, ze stopt daar veel energie in, maar je ziet ook wel degelijk resultaat.

Met krijsende (of rennende) kids in een restaurant gaan zitten, zou ik nooit doen. Maar ik geef dan ook zeker een preek van te voren en geef heel duidelijk aan dat bij wangedrag en na 1 waarschuwing het gelijk richting auto gaat
) 
Als dat toch eens echt zo zou zijn... Er zijn genoeg ouders die er een potje van maken, slecht of niet opvoeden en niet geïnteresseerd zijn in bijv. de geluiden die hun kinderen produceren ..