Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-08-13 13:52

Geplaatst: 06-08-13 13:52

(Ik heb de namen aagepast)
In juli zat ik in China voor een paar weken met een vriendin. Twee engelse jongens vertelden ons toen een heel erg toevallig (en beetje sneu :')

) verhaal. Zij hadden in een hostel gezeten waar ze een gozer genaamd Daniel leerden kennen. Toen ze een keer met wat mensen aan het drinken waren in dat hostel begonnen ze meer te kletsen. Die jongen vertelde hen dat zijn vriendin voor een paar maanden in Vietnam zat nu. Waarop een derde jongen zei dat hij net door Vietnam had gereisd. Boys will be boys, dus uiteindelijk ging het over meisjes en toen vertelde die jongen die door Vietnam had gereisd dat hij seks had gehad met een meisje genaamd Rose. Toen bleek dat de vriendin te zijn van Daniel... Nou de kans dat je op zo'n manier erachter komt dat je vriendin vreemd gaat.. :oo

Later zaten wij in een ander hostel, toen kregen we een nieuwe roommate in onze dorm. Bleek het Daniel te zijn :')

. Ik kan me nog steeds verbazen over het feit dat wij elkaar allemaal getroffen hadden in zo'n giga land als China.. Hij snapte er ook weer niks van hoe wij wisten dat zijn vriendin vreemd was gegaan!

**Geplaatst**: 06-08-13 14:01

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 06-08-13 14:01

Mijn toevalverhaal [LZP] Dan ben je in Londen...
toeval wou dus dat ik de kaart omgekeerd hield en zo de verkeerde richting was uitgelopen en we dus moesten terugkeren

Ander toevalmoment:
Mijn moeder heeft kleine leren bloempjes aan haar handtas hangen, ze was er eentje verloren.
Enkele maanden later stapte ze uit op de parking van de supermarkt, kijkt ze naar beneden en wat vind ze? Juist haar bloempje

**Geplaatst**: 06-08-13 14:05

Geplaatst: 06-08-13 14:05

M'n zwager heeft ooit eens zn portomonnee verloren. Toevallig vond mn man kort daarna een portomonnee op straat. 'Jackpot' dacht hij nog, helaas kwam hij er daarna achter dat de portomonnee van zn broertje was....

**Geplaatst**: 06-08-13 14:08

Geplaatst: 06-08-13 14:08

manzano schreef:
Zo heeft mijn nicht ooit ontdekt dat er nog iemand is in NL met exact dezelfde achternaam (niet veel voorkomend) en dezelfde voornaam én dezelfde doopnaam, en ze zijn beiden geboren op dezelfde datum in hetzelfde jaar. Dat gaf bij sommige instanties (bank ed) nog wel eens wat problemen

Ik heb ook zo’n dubbelganger.. Vraag mij af of zij net zulke problemen ervan ondervind als ik..

Ik heb meerderde *kippenvel* momenten gehad, waaronder voorspelende dromen. Niet leuk.. ik kan er nl. niks mee

Mijn recentste kippenvelmoment is van het voorjaar geweest. Ik heb een paard in moeten laten slapen. Niet geheel onverwachts, oud beestje maar toch ik vond het lastig.. Dood is dood in mijn beleving en dat is niet meer terug te draaien. Bovendien een maand daarvoor een pittige discussie gehad met iemand dat mensen in de/een hemel komen en dieren niet. Bij het inslapen controleert de DA altijd het e.e.a. om zeker te weten dat de dood is ingetreden. Dat deed de DA nu dus en DA zegt: “Ja, die galoppeert nu op de eeuwige weides, hoor”. Waarop ik antwoordde: “Ja, zou het?” DA zegt: “Ja, denk het wel.” Waarop ik timide antwoordde: ”Oké”. Voor mij misschien een extra geruststelling. Ik weet niet, je zit vol emoties. We zijn nog even koffie/thee/water wezen drinken. Op weg naar huis, in mijn auto altijd Skyradio (en Sky draait tussen 9 en 5 nooit een nummer 2x) aan. Komt het liedje van Matt Simons voorbij met With You. Eigenlijk nog niet echt zo opgelet. De volgende ochtend stap ik in mijn auto (voor 9 uur) rot gevoel, zwaar hoofd, geen zin in, tranen prikken achter je ogen …zet het refrein van “With You” in. Gevolgd door Let Her Go van Passenger. Toevallig denk ik.. k*t vooral.. pijnlijke tekst.. ’s middags stap ik in mijn auto en jawel.. weer het refrein van “With You” en een nummer later “Let Her Go”. Aan het eind van de dag stap ik m’n auto (na 5 uur), zet de radio aan en jawel “With You” tettert uit de boxen. De volgende ochtend “With You”. ‘s Middags (willekeurig tijdstip) “With You” en daarna “Let Her Go”. “s avonds (na 5 uur) kwam het nummer weer voorbij.. De volgende ochtend “Let Her Go”. Ik vond het een beetje creepy worden. “s Middags moest ik weer met mijn auto weg, daar heb ik geen exact vast tijdstip voor, maar wel een ongeveer moment. Maar ik heb nu expres gewacht om te kijken of dat überhaupt uitmaakte. Ik stap in mijn auto, rij de straat uit en op de radio begint “With You” te draaien. Op de terugweg kwam jawel “Let Her Go” weer voorbij. Oké.. heb de hint begrepen. Ik heb de nummers daarna nog met regelmaat op de radio gehoord, maar nooit zo intens en vaak als die eerste drie dagen..

Als je je afvraagt hoe gaat dat refrein dan?
" I'll be with you, I'll be waiting for you
On the other side, on the other side
And the winds that blow they'll guide you home
Get you through the night, get you through the night
It will all be right”

Omdat ik de songtekst (in z’n geheel) van Let Her Go mooier vond heb ik die uitgeprint en die staat nu, als dubbelluik, met een foto van het paard in m’n kast. Het zijn, van zichzelf al mooie nummers, maar als ik ze nu nog wel eens hoor op de radio moet ik gewoon aan m’n paard denken.

Let Her Go

Laatst bijgewerkt door Sammie op 06-08-13 14:19, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-08-13 14:13

Geplaatst: 06-08-13 14:13

Hele mooie verhalen zitten er tussen waarvan ik zeker weet dat het geen toeval was, maar dat er meer aan de hand was.

Ik herinner me ineens dat ik New York liep en naar het WordTradeCenter. (ja dat was er toen nog...)
Ik liep in een straat, kreeg een akelig gevoel en zei tegen mijn man:"Als hier iets gebeurt kun je geen kant op dan sterf je gewoon."
Een jaar later gebeurde 9-11. Staat er een foto in de krant met daarop mensen die in paniek rennen, precies op de plek waar ik dat akelige gevoel kreeg...

**Geplaatst**: 06-08-13 14:46

Geplaatst: 06-08-13 14:46

Silkaay schreef:
Mijn toevalverhaal [LZP] Dan ben je in Londen...
toeval wou dus dat ik de kaart omgekeerd hield en zo de verkeerde richting was uitgelopen en we dus moesten terugkeren

Ander toevalmoment:
[***] heeft kleine leren bloempjes aan haar handtas hangen, ze was er eentje verloren.
Enkele maanden later stapte ze uit op de parking van de supermarkt, kijkt ze naar beneden en wat vind ze? Juist haar bloempje

Ik ga NU een ticket naar Londen boeken :oo

**Geplaatst**: 06-08-13 15:40

Geplaatst: 06-08-13 15:40

Ik heb wel vaker van dat soort freaky dingen.

Zo'n 18 jaar geleden ging ik logeren bij familievrienden. Zij hadden net die dag hun auto omgeruild voor een nieuwe (lease). Ik kom in de garage en schrok heel erg van de kleur. Die was namelijk bloedrood.
Dus ik zei: Hoe kun je nou zo'n kleur nemen, dat is de kleur van bloed!
's avonds had de man een feestje, dus die was niet thuis.
Kom ik 's ochtends beneden, zit de moeder van de vrouw in de keuken en verder niemand.
Dus ik vraag: waar zijn ze?
Zij: in het ziekenhuis, hij heeft een ongeluk gehad en zijn been verbrijzeld
Ik was natuurlijk helemaal in shock en voelde mij vreselijk schuldig. Hij had nog nooit een ongeluk gehad en reed al 25 jaar auto.
Uiteraard werd mij niets verweten.

Begin september 2001 werd mijn 91 jarige oma ineens heel ziek. Niet meer eten, niet meer drinken enz. Naar het ziekenhuis, scan gemaakt.
Ze had alvleesklierkanker.
Oma praatte bijna niet meer, maar vroeg zo'n beetje elke 5 minuten: wanneer Simone ook weer jarig was(mijn zus). 19 september oma. ze wou perse niet op haar verjaardag overlijden
18 september 2001 overleed ze, de dag voor mijn zus 18 werd.
Een paar week later word mijn kat ineens ziek. Roosje, mijn soulmate. Kon alles met die kat. Zelfde ziektebeeld als mijn oma.
Op een ochtend word ik in paniek wakker en ben door het huis gaan rennen op zoek naar roosje. Ik trof hem in coma aan.
Thuis laten inslapen en is hij meegenomen voor autopsie.
En wat had hij??? Jawel, alvleesklierkanker.

Een aantal maanden geleden een heftige begrafenis gehad.
Met mijn zus heen geweest. We gingen alleen naar de dienst en borrel, niet naar de begrafenis zelf.
In de tussentijd gingen wij de stad in.
Er is toen iets gebeurd wat best freaky was, ik weet alleen niet meer wat.
Mijn zus en ik waren dus een beetje in een freaky staat.
We gingen naar de phonehouse om mijn telefoon te laten resetten.
Vraagt die man aan mij: Wat WAS uw naam ook weer.
Nou heb ik er sowieso een hekel aan als iemand mij vraagt wat mijn naam WAS.
Dus ik zeg iets wat gepikeerd door de hele situatie:
Mijn naam IS... want ik leef nog.
Sorry sorry zegt die man. Ik ben begrafenisondernemer van beroep. (phonehouse was bijbaan)
Nou toen was het helemaal gebeurd met mijn zus en mij

Toen ik een jaar of 7/8 was hebben we een aantal jaar op dezelfde camping gestaan.
Hier was een shetlandpony genaamd Nelleke. Ik kon alles met het dier, echt de gekste dingen mee uitgespookt en ze vond het allemaal prima.
Toen ik 11 was besloot mijn moeder op zoek te gaan naar een andere camping. Ik werd te groot voor Nelleke, en mijn moeder had het daar wel gezien.
Voor mijn 16e verjaardag kreeg ik een huifkarvakantie aangeboden.
Die zomer dus op huifkarvakantie en besloten om ook een nacht op onze oude camping te logeren.
Aangekomen op de camping pony uitgespannen en in de wei gezet.
Onze huifkar stond naast het weitje waar Nelleke in stond.
Ik kwam terug van de wei waar onze pony in stond en zag dat ze met Nelleke bezig waren.
Er zat een kindje op, maar Nelleke vertikte het om een stap te zetten.
Ja vertelde de eigenaresse. Sinds jullie hier niet meer komen vertikt Nelleke het om nog een stap te zetten met een kind op haar rug.
Dus ik loop de wei in, ga voor Nelleke zitten. Blaas in haar neus zoals ik altijd deed, en vraag aan haar: Hoest met jou dan?
Ik sta op, neem de teugels over en zeg tegen Nelleke: Kom nel, we gaan een stukje wandelen. En ze loopt zo achter mij aan, met het kindje op haar rug.
Nou ze stonden allemaal met mond op naast het weiland.

**Geplaatst**: 06-08-13 17:29

Geplaatst: 06-08-13 17:29

Mijn opa overleed om half 2 'smiddags. (in het ziekenhuis)
Toen we later op zijn horloge keken wat hij vaak droeg, en wat nog thuis lag, stond dat horloge ook stil om stipt half 2......

**Geplaatst**: 06-08-13 17:33

Geplaatst: 06-08-13 17:33

Ik bracht mijn dochter iedere morgen naar school, en ik stond heel vaak om 8.17 uur voor het zelfde stoplicht.

**Geplaatst**: 06-08-13 20:13

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 06-08-13 20:13

Heb er eigenlijk nog één.

Mijn moeder is lange tijd ziek geweest en uiteindelijk ook na lange tijd overleden tijdens een vakantie in Mexico. Mijn ouders waren daar op reis en zo als altijd werden er postkaarten verstuurd. Alleen, mijn kaartje kwam maar niet aan. De dag voor ze wilden vertrekken werd mn moeder opgenomen in de kliniek, waar ze na 3 weken overleden is. De dag dat ze gestorven is kreeg ik 's morgens het kaartje in de bus. Er stond op : 'Het is hier zo leuk, ik denk dat ik hier voor altijd blijf'.

Tot op de dag van vandaag kan ik niet begrijpen dat dit maar gewoon toeval is.

**Geplaatst**: 06-08-13 20:19

Geplaatst: 06-08-13 20:19

marleen_usar schreef:
Ik bracht mijn dochter iedere morgen naar school, en ik stond heel vaak om 8.17 uur voor het zelfde stoplicht.

Waarom is dat nou weer toevallig?

**Geplaatst**: 06-08-13 20:24

Geplaatst: 06-08-13 20:24

Heeft misschien niet heel veel met toeval te maken maar was wel heel eng:

Ik ben een goede slaper en word eigenlijk nooit 's nachts wakker. Nu had ik een enge droom en werd midden in de nacht wakker met een bonzend hart. Ik keek op mijn wekkerradio voor de tijd en wilde mijn lampje aandoen omdat ik bang was. Valt ineens alle stroom uit dus de wekkerradio word zwart en mijn lampje gaat ook niet aan. Alles pikzwart, ik zag helemaal niks meer. Ik was ineens zo bang geworden, ik ben onder de dekens gekropen en ben heel hard gaan gillen. Gelukkig was ik niet alleen thuis en hoorde ik al snel een stem. Sindsdien slaap ik altijd met een zaklamp onder mijn kussen. :')

**Geplaatst**: 06-08-13 20:28

Geplaatst: 06-08-13 20:28

Suzanne F. schreef:
marleen_usar schreef:
Ik bracht mijn dochter iedere morgen naar school, en ik stond heel vaak om 8.17 uur voor het zelfde stoplicht.

Waarom is dat nou weer toevallig?

Dat dacht ik ook eigenlijk _O-

Werken stoplichten niet altijd op vaste tijdstippen?

**Geplaatst**: 06-08-13 20:30

Geplaatst: 06-08-13 20:30

Interval en/of metingen in de grond. (en vroeger hadden o.a. de buschauffeurs knoppies)

**Geplaatst**: 06-08-13 20:54

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 06-08-13 20:54

Ik bedenk mij er net nog een. Niet heel vrolijk, maar ik blijf het apart vinden dat mijn moeder haar sterfdatum, tevens de laatste datum in mijn moeder haar agenda van 2010 was.. in eerste instantie besef je dat natuurlijk helemaal niet, maar als je weken, zoniet maanden later alles aan het uitzoeken bent en je dit ziet.. heel vreemd..

**Geplaatst**: 06-08-13 22:33

Geplaatst: 06-08-13 22:33

Omdat ik het huis uit ga en mijn ouders gaan verhuizen naar een woning waar geen paarden kunnen worden gehouden, word mijn NF pony Lobke verkocht. Mijn zus regelt dit, zij woonde toen in Zuidlaren, en van daar uit vertrekt de pony naar zijn nieuwe eigenaren. Ik zal toen een jaar of 18 zijn geweest. Jaren later verhuizen wij naar een dorp in Groningen. Inmiddels heb ik kinderen die paarden ook erg leuk vinden, en zo langzaam maar zeker keren de paarden terug in mijn leven.Tevens ben ik ook al een aantal jaren werkzaam als verzorgende bij de thuiszorg. Op een gegeven moment kom ik intensief zorg verlenen bij een echtpaar, en zo gaande weg vertellen we elkaar dingen. Zo komen ook paarden ter sprake zij hebben kleinkinderen, die net als mijn kinderen pony reden/rijden. De verhalen gaan over en weer, erg leuk allemaal. Op een ochtend komen er tijdens de koffie foto's op tafel van de kleinkinderen met de pony's, hartstikke leuk! Een foto van een bruine pony die met kleinzoon over een hindernis gaat. Ik draai de foto om, en lees, Pieter op Lobke, mijn nek heren gaan overeind staan Lobke???? Dat is wel heel toevallig en ook nog helemaal bruin....Ik begin te vragen en we komen er al snel achter dat het om 'mijn' Lobke gaat. En ze hebben haar nog steeds!!! een 26 jarige bejaarde dame. Samen met mijn pony gekke dochters hebben we haar opgezocht. Heel veel ouder maar haar koppie nog steeds hetzelfde.

**Geplaatst**: 06-08-13 22:34

Geplaatst: 06-08-13 22:34

Oh toevalverhalen! Tijdens het reizen heb ik er zoveel gehad!
10 dagen vast gezeten in een cycloon (Australië) samen met nog wat andere mensen, o.a. een Italiaan. Italiaan zat nog wel even vast daar want hij wilde naar het zuiden, waar de Cycloon nog was.. Ik kon gelukkig nog weg komen na 10 dagen want ik ging naar het Noorden, waar het meeste water inmiddels wel weg was..
Dit was dus op de East Coast paar duizend km boven Sydney!

Kom ik hem 2/3 weken later ineens tegen midden in de outback, echt midden in Australië in een barretje op mijn verjaardag! :')

Hilarisch!

Zo heb ik er nog many more!

Ook 2 verhalen op romantisch gebied.. Ik geloof wel in het lot en meant to be enzo

.

**Geplaatst**: 06-08-13 22:35

Geplaatst: 06-08-13 22:35

Wat een verhalen

Mijn toeval (?)
Ik heb de naam van mijn overleden verzorgpaard laten tatoeren. Vorige week had ik steeds een jeukend, irritant en soms pijnlijk gevoel aan de tattoo.. precies rondom de dag dat ze precies 2 jaar is overleden. Na haar sterfdag was het ook weer over..

**Geplaatst**: 06-08-13 22:38

Geplaatst: 06-08-13 22:38

Haha, mijn vriend heb ik ontmoet toen ie ging backpacken in Europa. Hij zou 'n nachtje blijven slapen en het is uiteindelijk 3 maanden geworden. Hij wou wel weg maar er kwamen steeds dingen tussen. Zijn laptop ging kapot, hij kon niet naar Frankrijk door al het sneeuw op het spoor, vlucht gemist, werd toegang tot de UK geweigerd, etc. Net zo lang tot we een relatie hadden, toen kon ie weg :')

**Geplaatst**: 06-08-13 23:34

Geplaatst: 06-08-13 23:34

pizza64 schreef:
Omdat ik het huis uit ga en mijn ouders gaan verhuizen naar een woning waar geen paarden kunnen worden gehouden, word mijn NF pony Lobke verkocht. Mijn zus regelt dit, zij woonde toen in Zuidlaren, en van daar uit vertrekt de pony naar zijn nieuwe eigenaren. Ik zal toen een jaar of 18 zijn geweest. Jaren later verhuizen wij naar een dorp in Groningen. Inmiddels heb ik kinderen die paarden ook erg leuk vinden, en zo langzaam maar zeker keren de paarden terug in mijn leven.Tevens ben ik ook al een aantal jaren werkzaam als verzorgende bij de thuiszorg. Op een gegeven moment kom ik intensief zorg verlenen bij een echtpaar, en zo gaande weg vertellen we elkaar dingen. Zo komen ook paarden ter sprake zij hebben kleinkinderen, die net als mijn kinderen pony reden/rijden. De verhalen gaan over en weer, erg leuk allemaal. Op een ochtend komen er tijdens de koffie foto's op tafel van de kleinkinderen met de pony's, hartstikke leuk! Een foto van een bruine pony die met kleinzoon over een hindernis gaat. Ik draai de foto om, en lees, Pieter op Lobke, mijn nek heren gaan overeind staan Lobke???? Dat is wel heel toevallig en ook nog helemaal bruin....Ik begin te vragen en we komen er al snel achter dat het om 'mijn' Lobke gaat. En ze hebben haar nog steeds!!! een 26 jarige bejaarde dame. Samen met mijn pony gekke dochters hebben we haar opgezocht. Heel veel ouder maar haar koppie nog steeds hetzelfde.

Wat een leuk toeval! Want hoe klein is de kans dat dit gebeurd?
Bijzonder!!

**Geplaatst**: 07-08-13 07:57

Geplaatst: 07-08-13 07:57

espiga1984 schreef:
Heb er eigenlijk nog één.

Mijn moeder is lange tijd ziek geweest en uiteindelijk ook na lange tijd overleden tijdens een vakantie in Mexico. Mijn ouders waren daar op reis en zo als altijd werden er postkaarten verstuurd. Alleen, mijn kaartje kwam maar niet aan. De dag voor ze wilden vertrekken werd mn moeder opgenomen in de kliniek, waar ze na 3 weken overleden is. De dag dat ze gestorven is kreeg ik 's morgens het kaartje in de bus. Er stond op : 'Het is hier zo leuk, ik denk dat ik hier voor altijd blijf'.

Tot op de dag van vandaag kan ik niet begrijpen dat dit maar gewoon toeval is.

Kippenvel!

**Geplaatst**: 07-08-13 08:10

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 08:10

Heb er ook wel meerdere, maar deze was voor mij iig mooi.
Mijn moeder is op 1 okt: 2010 overleden, kort daarna heb ik een ring laten maken in de vorm van een envelop, hier kon een plaatje in. ik heb daar op een tekst laten zetten , de ring kon open en dicht.

Kerstavond dat jaar ben ik dat plaatje verloren bij mijn schoonzus thuis, we hebben alle overhoop gehaald , niet te vinden.
Heb een nieuwe laten maken die ik helaas niet mooi vond, ook deze ben ik weer verloren maar ook gelijk weer terug gevonden.
Ik zou thuis de ring voor altijd dicht laten maken, maar het kwam er niet van.

2 jaar later belt mijn schoonzus op dat ze mijn plaatje had gevonden, tjonge wat was ik blij , omdat het die dag was dat mijn moeder precies 2 jaar geleden was overleden.

**Geplaatst**: 07-08-13 08:12

Geplaatst: 07-08-13 08:12

espiga1984 schreef:
Heb er eigenlijk nog één.

Mijn moeder is lange tijd ziek geweest en uiteindelijk ook na lange tijd overleden tijdens een vakantie in Mexico. Mijn ouders waren daar op reis en zo als altijd werden er postkaarten verstuurd. Alleen, mijn kaartje kwam maar niet aan. De dag voor ze wilden vertrekken werd mn moeder opgenomen in de kliniek, waar ze na 3 weken overleden is. De dag dat ze gestorven is kreeg ik 's morgens het kaartje in de bus. Er stond op : 'Het is hier zo leuk, ik denk dat ik hier voor altijd blijf'.

Tot op de dag van vandaag kan ik niet begrijpen dat dit maar gewoon toeval is.

Kippenvel idd...... wauw......

**Geplaatst**: 07-08-13 09:17

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 09:17

Ik werd eens midden in de nacht wakker met barstende koppijn en pijn op mijn borst. De volgende ochtend belde mijn oma, opa was overleden.

**Geplaatst**: 07-08-13 09:28

Geplaatst: 07-08-13 09:28

Ik had laatst ook zo iets raars, ik en een vriendin gingen wat oude liedjes op youtube zoeken, die al heel lang niet op de radio komen... Nadat wij zo'n liedje af hadden geluisterd, en de auto startte begon dat liedje ineens op de radio, heel apart! En ik had wel eens met nu inmiddels me ex, dat ik altijd zo'n voorgevoel had , dat ik hem zou tegen komen, en jahoor! Altijd kwam ik hem dan tegen......

Nomineer dit bericht ×