Gast +40jarige is rijbewijs kwijt en zijn mama was hem komen afzetten
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
betadine schreef:Ochja ik heb er veel. Te veel eigenlijk.
Zo heb ik het in met de meest gevoelloze opmerkingen iemand op het randje van tranen te krijgen om vervolgens met een schouderklopje te zeggen "het was een grapje hé". Daarna begin ik mezelf voor gevoelloos kind te verwijten en inwendig te vloeken dat ik weeral over de schreef ben gegaan. Mijn humor is vaak helemaal lomp en het floept er altijd uit als de kans zich voordoet. Echt sterker als mezelf
Ik heb ook wel eens dat ik denk van oei...
) dus mijn vriend kan me ook niet oprapen. Varekaj schreef:Dat arme mensje moet zich rot geschrokken zijn van het kabaal (en jij ook natuurlijk haha)![]()
Ik heb ooit door niet op te letten in een gesprek onbewust mijn schoonmoeder een zuurpruim genoemd. Gelukkig voor mij kan ze ermee lachen omdat ze haar ook de context verteld hebben, maar ik schaam me nog steeds diep wanneer dat verhaal naar boven komt![]()
Mijn schoonzus had ook ooit een mooie. Schoonmams is nu niet echt een pluimpje en het ging over kleding, schoonzus wou naar een bepaalde winkel die schoonmams niet kent. Dus schoonmams vroeg "wat voor kleding hebben ze daar dan?". Antwoord schoonzus erg spontaan "waarschijnlijk niks voor u, het zijn nogal kleine maten".
De stilte op de bank naast me was plots oorverdovend.
dat was ook het voorbeeld van tactloosheid. Had ik mijn haar weer wat lichter, zegt ze " ja zo is het wel beter, minder hekserig dan dan zwarte"Varekaj schreef:Ik had weer een mooie vandaag. Kreeg van Opti een smsje dat louboutin een winkel gaat openen in België () en dat ze gillend aan het rondrennen was.
Stuur ik terug "gilt rennend mee". Pas na verzenden had ik iets van hmz, er klopt iets niet... ohja. Zinsbouw
Al zal ik nooit zoveel spullen hebben als mama, dat is een vaststaand feit.
Ik voelde me al schuldig wanneer vriendje vorig jaar 4 dagen weg naar luxemburg cadeau wou doen voor mijn verjaardag. Of wanneer we gaan lunchen en hij betaalt voor mij mee. Hij doet dat met plezier omdat ik minder budget heb, maar toch... Gelukkig hebben we daar nu iets op gevonden wanneer we gaan samenwonen 
) Ik begin het al beter te leren door vaak even te wachten met reageren, zodat ik even over mijn reacties kan nadenken. (het wordt wel beter
)
oeps)


Varekaj schreef:De moed niet opgeven. Net toen ik na ongeveer anderhalf jaar single zijn had beslist dat ik het best gezellig vond op mijn eentje heeft er hier ook geheel onverwachts eentje roet in het eten gegooid. Iemand van wie ik het niet had verwacht op een plek en moment waar ik het nooit had verwacht.
Take life as it comes. Je loopt Ze vast nog wel tegen het lijf
anderhalf jaar is best wel lang, tenzij je een soort tussengezelschap had...
ben ook zo'n kluns in "even afstanden inschatten". En vriendlief vertrouwt in de auto nu ook liever op een falende GPS dan op mij, want zowel met kaart én gps laat ik 'm nog verkeerd rijden.
Ga mijn mok maar even laten afkoelen, is iets te heet om uit te drinken nu.
GlenFiddich schreef:Mijn exen deden bijna stuk voor stuk hun best om in te spelen op iets dat ik niet had als student: tijd en geld. Of het nu cadeau's waren die onvoldoende bleken of mij bedriegen omdat ik niet genoeg tijd had om hun noden en lusten in te lossen... Nu zouden beide geen probleem meer zijn denk ik. Maar net nu ik genoeg tijd en geld heb, is er natuurlijk niemand (op die manier) om daar samen iets mee te doen. Het moet er maar om doen.
Zo heb ik ooit een jawel, spaarpot gekregen waarvan de staart was afgebroken en gelijmd
Toch om gelachen en dankbaar aangenomen haha 
lalunamyo schreef:Waar haalde jij je vriendinnen dan vandaan? Ik zou nooooit laten merken dat een cadeautje niet echt mooi oid is, het gaat toch om het ideeZo heb ik ooit een jawel, spaarpot gekregen waarvan de staart was afgebroken en gelijmd
Toch om gelachen en dankbaar aangenomen haha
) Niet dat ik er zo veel heb gehad. Misschien moet dit maar even bij "lompheid der mannen" .