Geplaatst: 25-07-13 13:24 wittepit schreef:Geryon schreef:Maar dat zou het punt voor mij niet zijn. Het zo lang bedriegen en voorliegen van mijn moeder en ons. Dát zou het punt zijn. En ik kan echt NIET geloven dat mensen die daar moeite mee hebben egoïstisch genoemd worden, want het zijn juist de mensen die zo lang hun vrouw enzo bedriegen, die egoïstisch zijn. Want ookal zijn er nog zoveel redenen om iemand zo lang te bedriegen (je durft niet uit de kast te komen enz.), het blijft toch een hele egoïstische beslissing om daarom een onschuldige vrouw zo lang voor te liegen.
Zoooo, hoe kom jij bij standpunten als bedriegen, voorliegen, onschuldig, dat klinkt nogal veroordelend. En, nogal idealistisch, alsof er nooit om andere redenenen bedrogen en gelogen wordt. Niemand vráágt erom om homosexuele gevoelens te hebben, je kunt het proberen te onderdrukken en de een houdt dat langer vol dan de ander. Ik mag alleen maar hopen dat als je met iemand trouwt en een gezin sticht dat er een dusdanig vertrouwen over en weer is dat je als partner in ieder geval het vermoeden hebt dat er iets aan de hand is. Gevallen genoeg waarin de ex-partner uiteindelijk opgelucht is als de aap uit de mouw (de partner uit de kast dan) komt, tuurlijk is er eerst boosheid, frustratie, gekwetstheid, maar als je uiteindelijk duidelijk wordt wat er mis was in de relatie, en dat dat ook nog eens buiten jouw toedoen is, dan kan dat ook prettig zijn.
Frappant ook dat je het homosexueel zijn van je vader betrekt op moeder en ons. Het lijkt me voornamelijk een probleem voor je moeder. Begrijpelijk dat je solidair bent met je moeder, maar besef wel dat je je vader veroordeelt op iets waar je relationeel gezien niets mee te maken hebt als je boven de 18 bent. Emotioneel wel, maar het is jouw partner niet tenslotte.
Wat is het dan? Iemand jaren lang je laten geloven dat je heteroseksueel bent terwijl je homoseksueel bent. Dat is gewoon iemand misleiden en dus voorliegen. Hij is niet eerlijk geweest daarover en dat is dus bedriegen.
Je haalt er vanalles bij dat er helemaal niets te maken mee hoeft te hebben. Alsof er nooit om andere redenen bedrogen en gelogen wordt. Uh, ten eerste zeg ik dat niet en ten tweede doet dit er helemáál niet toe. Hetzelfde geldt voor de opmerking over dat niemand erom vraagt die gevoelens te hebben. Waarom? Omdat je zoveel meer daarmee kan dan iemand jaren lang voorliegen. Het is gewoon géén excuus. Het is héél vervelend voor de man, maar dat hij er dan voor kiest iemand zo te behandelen, is gewoon heel egoïstisch en niet nodig.
Je hoeft als partner echt niet een vermoeden te hebben over dit soort dingen. Genoeg redenen om niets in de gaten te hebben, net als dat mensen niet in de gaten hebben dat hun partner vreemd gaat.
Ten eerste betrek ik het homoseksueel zijn niet op de moeder en ons, want daar kan vader niets aan doen, maar het bedriegen. Je vader is niet je partner inderdaad, maar wel je vader. Die zijn kinderen ook zo lang anders heeft doen laten geloven. Plus natuurlijk het medelijden met moeders en de frustratie dát hij moeders zo heeft bedrogen.
Maar misschien komt het ook wel door dat ik zelf veel homo's of lesbo's in de vriendenkring heb zitten. En zelf bi seksueel ben. Wat alleen mijn vriend weet. Omdat de rest er vanzelf achter komt, als het uit gaat met mijn vriend en ik kom thuis met een meid. Het gaat in mijn ogen erom dat je van iemand houdt, niet als het nu een poes of pielemans tussen de benen heeft. 
