Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Boras schreef:Heb ook eens een hotelmedewerker uit turkije achter me aan gehad.
En hij is de beste echtgenoot en vader die ik me wensen kan. En ik ben zeer kritisch.
Ik kan met recht zeggen dat ik een goede appel getroffen heb.
Het is zeker heeeeel goed uitkijken. Naïeve vrouwen raad ik niet aan om het avontuur aan te gaan.
Geef niet veel bloot van jezelf. Hij hoeft niet te weten dat je bijvoorbeeld een paard, eigen huis, vermogen, mooie auto, heel goede baan hebt. Niet liegen, maar niet noemen of vaag over blijven. Dan ben je in ieder geval niet extra interessant om je geld. Ga niet met geld strooien op vakantie. Die jongens verdienen vaak niet heel veel en hebben het nodig voor de winter en/of voor familie. Pas je uitstapjes daarop aan. Ga geen grote cadeaus of geld geven, wordt daar om gevraagd dan hoor ik een alarmbel. In een dergelijke relatie spreek je algauw over later. Logisch, want liggen de wensen teveel uiteen dan kun je beter in een vroeg stadium stoppen. Laat de mogelijkheid open dat jij emigreert. Dan ben je niet aantrekkelijk voor een visum.
Als zijn broer hier woont, laat hem dan een visum voor Nederland regelen. Het is zeker goed om hem ook in je eigen omgeving mee te maken. Maar ik zou zeker niet garant staan voor iemand die je nog helemaal niet kent. Daar zit teveel risico aan. Een vakantievisum voor Nederland krijgen is geen automatisme. Deze kan zomaar geweigerd worden.
Makkelijker is om zelf terug te gaan. Dan merk je ook direct dat dat weer veel geld kost. Wen daar maar aan. Een langeafstandrelatie kost veel geld. En de praktijk is vaak dat de Nederlandse daarvoor opdraait, jij hebt er nu eenmaal meer van. Je kunt hem daarom en omdat je gebonden bent aan werk of opleiding weinig zien. Afscheid nemen is telkens weer een hel en wordt alleen maar zwaarder. Je bent altijd alleen juist als je je vriend nodig hebt.
En wat in de toekomst? Kan/wil jij daar wonen, kan/wil hij hier wonen (niet iedere buitenlandse man wil/kan in Europa wonen). Om in Nederland te kunnen wonen, moet er aan een aantal eisen kunnen worden voldaan. Verdien je daar in de toekomst voldoende voor? Hoelang gaat het duren? Normaal is dit toekomstmuziek in een relatie, maar hier kun je er maar beter vroeg over nadenken voordat je geld, tijd en liefde spendeert.
Hoe is hij en hoe ben jij. Zijn er grote culturele en religieuze en karakterverschillen? Kunnen jullie samen gelukkig zijn zonder al te veel te moeten veranderen of de ander te willen veranderen en door jezelf en bij jezelf te blijven?
Het is al met al zeker niet makkelijk. Ik ken genoeg vrouwen die hoewel gelukkig getrouwd met hun buitenlandse partner het hele gedoe niet voor een tweede keer zouden aangaan. Omdat een Nederlandse partner nu eenmaal op veel fronten makkelijker is. Ik herken dat niet, mijn man had bij wijze van net zo goed jan Jansen kunnen heten, wij zitten heel erg op dezelfde golflengte, ondanks dat ik in een andere tijd vast een feministe zou zijn geweest. Ik had het geld en voldoende inkomen om alles te kunnen financieren en mijn man naar Nederland te halen. Mijn man had het in zich om hier te slagen en gelukkig te zijn in nederland (veel buitenlandse mensen vinden het eenmaal hier heel moeilijk om hier gelukkig te worden, hebben last van heimwee of vinden geen werk of onder het niveau dat ze gewend zijn). Alleen op ver bij elkaar vandaan zijn kijk ik niet met plezier terug, dat is zwaar.
Nu je nog niet van elkaar houdt kun je er ook voor kiezen om het te laten bij een mooie vakantieherinnering.
Dat zou ik doen als ik mijn paard kwijtraakte, als ik op voorhand zie dat we niet bij elkaar gaan passen, als de verschillen te groot voor me lijken, als ik nu en in de toekomst ieder dubbeltje zal moeten omdraaien, als ik snel huisje boompje beestje wil, als ik er niet tegen kan dat de overheid zich met mijn relatie bemoeit, als je nu al twijfels hebt over hem of zijn intenties, als je niet in staat bent naar je instinct te luisteren en daar consequenties voor je relatie aan te verbinden ook al doen die veel pijn. En vooral niet uitgaan van "liefde overwint alles", maar je verstand zeker ook gebruiken.
Boras schreef:Heb ook eens een hotelmedewerker uit turkije achter me aan gehad.
En hij is de beste echtgenoot en vader die ik me wensen kan. En ik ben zeer kritisch.
Ik kan met recht zeggen dat ik een goede appel getroffen heb.
Het is zeker heeeeel goed uitkijken. Naïeve vrouwen raad ik niet aan om het avontuur aan te gaan.
Geef niet veel bloot van jezelf. Hij hoeft niet te weten dat je bijvoorbeeld een paard, eigen huis, vermogen, mooie auto, heel goede baan hebt. Niet liegen, maar niet noemen of vaag over blijven. Dan ben je in ieder geval niet extra interessant om je geld. Ga niet met geld strooien op vakantie. Die jongens verdienen vaak niet heel veel en hebben het nodig voor de winter en/of voor familie. Pas je uitstapjes daarop aan. Ga geen grote cadeaus of geld geven, wordt daar om gevraagd dan hoor ik een alarmbel. In een dergelijke relatie spreek je algauw over later. Logisch, want liggen de wensen teveel uiteen dan kun je beter in een vroeg stadium stoppen. Laat de mogelijkheid open dat jij emigreert. Dan ben je niet aantrekkelijk voor een visum.
Als zijn broer hier woont, laat hem dan een visum voor Nederland regelen. Het is zeker goed om hem ook in je eigen omgeving mee te maken. Maar ik zou zeker niet garant staan voor iemand die je nog helemaal niet kent. Daar zit teveel risico aan. Een vakantievisum voor Nederland krijgen is geen automatisme. Deze kan zomaar geweigerd worden.
Makkelijker is om zelf terug te gaan. Dan merk je ook direct dat dat weer veel geld kost. Wen daar maar aan. Een langeafstandrelatie kost veel geld. En de praktijk is vaak dat de Nederlandse daarvoor opdraait, jij hebt er nu eenmaal meer van. Je kunt hem daarom en omdat je gebonden bent aan werk of opleiding weinig zien. Afscheid nemen is telkens weer een hel en wordt alleen maar zwaarder. Je bent altijd alleen juist als je je vriend nodig hebt.
En wat in de toekomst? Kan/wil jij daar wonen, kan/wil hij hier wonen (niet iedere buitenlandse man wil/kan in Europa wonen). Om in Nederland te kunnen wonen, moet er aan een aantal eisen kunnen worden voldaan. Verdien je daar in de toekomst voldoende voor? Hoelang gaat het duren? Normaal is dit toekomstmuziek in een relatie, maar hier kun je er maar beter vroeg over nadenken voordat je geld, tijd en liefde spendeert.
Hoe is hij en hoe ben jij. Zijn er grote culturele en religieuze en karakterverschillen? Kunnen jullie samen gelukkig zijn zonder al te veel te moeten veranderen of de ander te willen veranderen en door jezelf en bij jezelf te blijven?
Het is al met al zeker niet makkelijk. Ik ken genoeg vrouwen die hoewel gelukkig getrouwd met hun buitenlandse partner het hele gedoe niet voor een tweede keer zouden aangaan. Omdat een Nederlandse partner nu eenmaal op veel fronten makkelijker is. Ik herken dat niet, mijn man had bij wijze van net zo goed jan Jansen kunnen heten, wij zitten heel erg op dezelfde golflengte, ondanks dat ik in een andere tijd vast een feministe zou zijn geweest. Ik had het geld en voldoende inkomen om alles te kunnen financieren en mijn man naar Nederland te halen. Mijn man had het in zich om hier te slagen en gelukkig te zijn in nederland (veel buitenlandse mensen vinden het eenmaal hier heel moeilijk om hier gelukkig te worden, hebben last van heimwee of vinden geen werk of onder het niveau dat ze gewend zijn). Alleen op ver bij elkaar vandaan zijn kijk ik niet met plezier terug, dat is zwaar.
Nu je nog niet van elkaar houdt kun je er ook voor kiezen om het te laten bij een mooie vakantieherinnering.
Dat zou ik doen als ik mijn paard kwijtraakte, als ik op voorhand zie dat we niet bij elkaar gaan passen, als de verschillen te groot voor me lijken, als ik nu en in de toekomst ieder dubbeltje zal moeten omdraaien, als ik snel huisje boompje beestje wil, als ik er niet tegen kan dat de overheid zich met mijn relatie bemoeit, als je nu al twijfels hebt over hem of zijn intenties, als je niet in staat bent naar je instinct te luisteren en daar consequenties voor je relatie aan te verbinden ook al doen die veel pijn. En vooral niet uitgaan van "liefde overwint alles", maar je verstand zeker ook gebruiken.



particulier ect...
, om zo van een toekomst in het rijkere westen verzekerd te zijn. soort van loverboys.
Zijn gelukkig niet allemaal boefjes in landen als Turkije en zo! Dat bewijs jij maar weer. Nathalie schreef:Hopelijk komt het goed!
En ondanks dat je ouders zo tegen zijn en hier heeeeel veel mensen geef ik geen andere tip dan volg je hart en houd je verstand erbij!
Het kan ook fijn aflopen, ik word jammer genoeg kotsmisselijk van sommige reacties hier.
Gelukkig ben ik alweer meer dan 8 jaar dolgelukkig met mijn turk en hebben we inmiddels 2 dochters.
Ik kreeg dit soort reacties 8 jaar geleden ook hier op bokt, maar gelukkig ben ik mijn eigen weg gegaan!