Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-06-13 10:35

Geplaatst: 13-06-13 10:35

Anoniem schreef:
Idem hoor. Het boeit mij altijd heel erg die verhalen, en wat andere mensen vertellen.
Het meest erge wat me kan overkomen is dat mensen dan opeens zeggen "en jij bent zo stil, vertel jij eens een leuk verhaal'.

Oh, verschrikkelijk inderdaad!
Als ik iets wil zeggen, doe ik dat uit mezelf wel. Als ik 'op commando' iets moet vertellen, weet ik spontaan helemaaal niks meer te vertellen!

**Geplaatst**: 13-06-13 11:42

Geplaatst: 13-06-13 11:42

Uiteraard is het niet zo zwart-wit dat alle werkgevers het liefst alleen maar LB-ex mensen willen.
En inderdaad een team werkt het best als iedereen een andere rol heeft en die goed vervult.

Als je een LB-ex paard iets vraagt om te doen is het antwoord: yes ma'am! Daar kun je dus het beste mee werken. Of dat nou springen, dressuur, endurance etc. is maakt niet uit.
En zo geld dat natuurlijk ook in de werkomgeving en zeker tijdens een sollicitatiegesprek is het fijn als naar voren komt dat iemand er echt zin in heeft om aan het werk te gaan binnen dat bedrijf.

Dat je je paard naar het midden wilt hebben ben ik het mee eens als je voor de lol hobbelt. Maar wil ik echt aan het werk gaan met een paard, dan zou de voorkeur toch echt uit gaan naar een LB-ex. Die hoef ik namelijk niet te motiveren, die hoef ik alleen maar uit te dagen met moeilijkere oefeningen.

Edit: 70% van de communicatie tussen mensen gaat via lichaamstaal. Introverte mensen bewegen ook minder met hun lichaam. Ze maken in dat opzicht dus minder contact.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-13 11:54

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-13 11:54

Dan zijn we het daar niet over eens (over de paarden). Mijn LBE paard hoef ik niet te motiveren nee, wel overtuigen dat mijn idee ook goed is. Zij kan echt een discussie aangaan en zegt absoluut niet zomaar 'ja baas!'. Het leiderschap ligt tussen ons dan ook behoorlijk in het midden, ik moet niet denken dat ik haar 'wel even aan kan'. Soms best vervelend als ik bedacht heb dat we een bepaalde oefening gaan doen en zij wat anders in het hoofd heeft. Dus voor mij geldt, hoe serieuzer ik met mijn paard aan het werk wil hoe meer ik hem in het midden wil hebben. De extreme kanten van welk gedrag ook eraf zeg maar. Dan kan een paard relaxed stil staan (goed punt van introvert) maar ook gemotiveerd voorwaarts (goed punt extrovert) om het even zwart-wit neer te zetten

Wel ontzettend grappig hoe verschillend mensen tegen die zaken aan kijken. Erg interessant

**Geplaatst**: 13-06-13 11:58

Geplaatst: 13-06-13 11:58

Interessante discussie, het valt me wel op dat er soms wat sterk gegeneraliseerd wordt (nu is dat ook haast niet anders mogelijk natuurlijk, maar ik bedoel met een beetje een negatieve bijklank) richting extraverte personen. Je hebt introverte personen, extraverte personen en alles ertussenin. Het is niet mogelijk iedereen in een hokje te stoppen en dat moet je ook niet willen; zelf vind ik de vier temperamenten sanguinisch, melancholisch, flegmatisch en cholerisch interessanter, en dan niet om jezelf of anderen in een hokje te stoppen (de meeste personen zullen niet eens ingedeeld kunnen worden in maar één van die vlakken) maar om te bestuderen en er zelf iets van te leren. Met die van Parelli ben ik niet bekend verder.

Zelf zie ik geen problemen met introverte mensen, onzekerheid is wat anders (extraverte mensen kunnen net zo goed onzeker zijn; dat zal zich waarschijnlijk wel anders uiten. In mijn onzekere puberjaren trok ik me niet terug, maar ging ik mezelf juist overschreeuwen omdat ik bang was anders geen waardering te krijgen - onzin natuurlijk) maar als je introvert ben zie ik daar zelf geen problemen aan, iedereen is toch anders? Het is vervelend als je tegen problemen aanloopt door je eigen verlegenheid/onzekerheid maar dat kan iedereen overkomen. Er is een verschil tussen verlegen zijn en onzeker.

Ik denk dat ik voor veel mensen een extravert ben - of zo overkom. Maar dat wil niet zeggen dat ik gillend rondren en me altijd onder de mensen wil begeven. Sterker nog, ik heb veel tijd voor mezelf nodig om op te laden. Ik ben graag alleen, werk het liefste alleen. Hou ook niet van radio/tv op de achtergrond, daar stoor ik me snel aan. Zo klink ik dus als een introvert. Maar in mijn omgang met mensen ben ik dat niet; ik ben niet verlegen, ik praat graag, ik hou ervan om met veel mensen om te gaan. Ik weet ook van mezelf dat ik best over mensen heen kan denderen, dat ik vrij snel 'agressief' (niet letterlijk, ik bedoel meer vurig/enthousiast) kan worden in mijn spreken en dat ik graag mijn mening verkondig. Ik kan me dan ook moeilijk plaatsen in het figuur in de openingspost omdat ik nergens echt thuis hoor. Als ik naar de vier temperamenten kijk en mezelf ergens zou moeten plaatsen zou ik nog het meeste weghebben van cholerisch en flegmatisch (vrij tegengesteld dus, al is het natuurlijk niet zo zwart-wit). En volgens de testen heb ik HSP (nu ben ik er zelf nog steeds niet helemaal uit of ik in HSP geloof), maar ben ik wel extravert - wat minder voorkomt, die testen zijn ook duidelijk allemaal gericht op introverte personen.
Bij deze test scoor ik ESFJ (maar hoe betrouwbaar dat is/wat ik daar nou mee moet verder...

)
Het gaat er uiteindelijk om dat je een goede balans vind waar je jezelf goed bij voelt, of je nou extra- of introvert bent of wat dan ook ertussenin.

Vind het jammer dat TS wat negatief kijkt naar mensen die zij als extravert bestempeld; ik zie niet in waarom dat nodig zou zijn. Ik mag dan wel grotendeels extravert zijn, maar ik praat niet snel over mijn emoties/gevoelens en wat dat betreft ben ik exact hetzelfde als TS (boel ontploft ineens, praat niet graag over emotionele dingen, wil anderen niet tot last zijn etc) en herken ik mij goed in veel delen van haar verhaal. Ik kan me inleven in introverte en extraverte personen (het moet niet doorslaan natuurlijk), en het heeft allebei positieve en negatieve kanten. Ik merk ook dat ik sneller klik met een meer extravert persoon, maar dat ligt ook aan de situatie; een één op één gesprek is al heel anders dan als je tussen allerlei andere mensen bent op een drukke plek. En té is nooit goed; of dat nou introvert of extravert is.

Gini schreef:
Joolien schreef:
Summerly, ik heb het ook over de onzekerheid, niet over het introverte. Alleen wanneer je er echt last van hebt in je dagelijks leven is het misschien waardevol om eens verder te kijken maar anders kun je er prima mee leven.

Ik merk juist dat de personen zelf er mee kunnen leven, maar dat anderen (en dan idd voornamelijk extraverte personen) hier niet mee om kunnen. Die zien onzekerheid/introvert zijn als iets wat "genezen" moet worden.

Ik merk dat veel introverte personen zich snel storen aan extraverte personen (je merkt het al als je dit topic leest). Je storen aan bepaalde dingen heeft gewoon iedereen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-13 12:36

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-13 12:36

Ik vind het 'grappig' dat het blijkbaar over komt alsof ik extravertie als negatief bestempel. Dat is totaal niet wat ik bedoel. Grappig is overigens niet het goede woord maar ik weet niet hoe ik het anders zou moeten noemen. Opvallend misschien. Dat het topic een negatieve klank heeft dat klopt, vind ik jammer maar ik denk dat het makkelijker discussieert over de negatieve kanten van bepaalde persoonlijkheidskenmerken. Omdat je die sneller herkent als van: daar erger/stoor ik me wel eens aan, dat vind ik lastig, daar loop ik tegen aan.. etc. De positieve kanten zijn er natuurlijk ook zeer zeker, bij iedereen.

Mijn persoonlijk ervaring in mijn leven dus is echter dat mensen het vrij lastig vinden om met mijn introvertie om te gaan. Nou was ik ook vrij extreem als kind. Daar kwam onzekerheid boven op en resulteerde in iemand die überhaupt haar mond niet open durfde te trekken. En daar gingen mensen, van alle soorten om ze maar in een hokje te stoppen, tegen aan pushen om meer open te worden en voor mezelf op te komen. Dat betekend niet dat alle extraverte mensen dan maar slecht zijn, helemaal niet. Ze zijn gewoon anders dan dat ik ben. Het topic is bedoelt om daar wat meer begrip in te kweken, dat we juist allemaal anders zijn. En nogmaals, het gaat niet om het hokje of de stempel.. maar een discussie zonder veralgemeningen lijkt me vrij lastig over dit onderwerp.

Fiffil: leuk dat je zo uitgebreid reageert. Het komt over alsof je jezelf erg goed kent en dat is, denk ik, nog het belangrijkste. En het maakt ook maar weer eens duidelijk dat het inderdaad niet zo zwart-wit is als dat in dit topic soms over komt

**Geplaatst**: 13-06-13 13:01

Geplaatst: 13-06-13 13:01

Niet zozeer extravert als karaktertrek maar je zegt zelf in je OP 'ik vind extraverte mensen vaak maar stom'. Uit jouw posts maak ik op dat je er tegenaan loopt dat die extraverte mensen vaak problemen hebben met jou, maar dat geldt toch ook andersom - jij kan niet goed met die extraverte personen opschieten; komt dat omdat zij 'stom' zijn of ligt dat ook aan jou? Ik bespeur in je openingspost namelijk enige jaloezie of een verstoord beeld (correct me if I'm wrong) 'Heel vaak heb ik het idee dat zij altijd alles voor elkaar krijgen'. Imo heeft dat meer met onzekerheid te maken dan met introvert zijn. Ik vraag me dan af of je, als je werkt aan het accepteren van jezelf, je die mensen ineens in een ander licht kan zien en ze niet meer 'stom' vindt.
Natuurlijk is het vervelend om gepusht te worden. Maar het is ook vervelend om onduidelijkheid te hebben over iemand: alles heeft zo twee kanten. Mensen gaan niet zomaar pushen en pushen kan ook goed bedoelde onmacht zijn.
Ik zou niet snel zeggen 'mensen hebben last om met mijn introversie om te gaan', dan leg je het probleem bij een ander neer en daar heb je in feite weinig aan. Je kan imo beter kijken wat het probleem dan is en in hoeverre dat bij jou ligt. Je spreekt zelf ook over onzekerheid en ik denk dat daar ook veel vandaan komt (wat weinig te maken heeft met introversie). Voorbeeld: ik wil nog wel eens over anderen heen denderen en te aanwezig zijn als ik enthousiast wordt in een discussie, een introvert persoon zal daar natuurlijk al helemaal niet blij mee zijn. Maar het heeft weinig nut om dan te gaan zeggen 'mensen kunnen niet omgaan met mij'; op het moment dat ik me ervan bewust ben/bewust gemaakt wordt kan ik het beter bij mezelf leggen zodat ik (en daardoor ook anderen) er wat mee kunnen doen.

Natuurlijk blijven er altijd personen waar je gewoon minder goed mee op kunt schieten, maar dat kan ook gewoon niet anders.

**Geplaatst**: 13-06-13 13:20

Geplaatst: 13-06-13 13:20

Sassol schreef:
Heb niet alles gelezen, maar vond het wel een interessant onderwerp.

Ik ben dus zo'n extraverteling die minder goed is met introverte mensen. Prima dat je stil bent, maar ik krijg absoluut geen hoogte van wie je dan bent, wat je nou precies denkt, wat je wilt etc.
Bij een paard werkt het dan juist weer therapeutisch voor me. Dan werk ik het liefst met een RB-i paard. Die ik uit z'n schulp kan krijgen om te laten zien dat de wereld helemaal niet zo eng is als dat ie dacht!
En daarvoor moet je innerlijk heel kalm en rustig zijn.

En als je dan toch de vergelijking trekt naar de horsenalities, ja, dan zie je het liefst LB-ex mensen. En zie je RB-i eigenlijk het minst graag, omdat die het onvoorspelbaarst zijn.
Niet dat het 1 goed is en de ander slecht, maar om echt samen te kunnen werken zul je de mens/het paard toch extravert moeten te zien krijgen.
Dat is dan ook de aanpak die je gebruikt bij LB-i paarden. Je vraagt een tijdje minder en remt ze juist, opdat ze zelf wat meer willen doen. Dat ze vanuit zichzelf wat extraverter worden.

Dus dat werkgevers liever met LB-ex mensen werken, dan met RB-i bijv. verbaast mij niet.

Ik heb 0,0 verstand van horsenalities, maar als ik even een parallel trek met menselijk persoonlijkheden dan ben ik het niet helemaal met je eens. Ik ben een introvert maar ik vind de wereld heus niet 'eng' hoor, en ik ben er vrij zeker van dat ik niet de enige ben. Ook zijn er genoeg introverten die prima samen kunnen werken met andere mensen. Zo zijn er ook genoeg extroverten die dat niet kunnen, die bijvoorbeeld de neiging hebben om anderen te overschreeuwen, die niet kunnen luisteren naar ideeën van anderen, et cetera. Er is veel onderlinge diversiteit en ik denk dat de extreme gevallen voor iedereen lastig zijn. Daarbij zijn er ook nog dingen als sociale en communicatieve vaardigheden, die zowel introverten als extraverten wel of niet kunnen beheersen, dat heeft weinig met persoonlijkheid te maken.

Dat je het gevoel hebt geen hoogte te krijgen van introverte mensen, kan ik wel begrijpen. Ik denk dat dat vooral een kwestie is van geduld, maar ik snap ook dat niet iedereen dat geduld altijd heeft (en waarschijnlijk vooral extraverten niet).

Anoniem schreef:
Idem hoor. Het boeit mij altijd heel erg die verhalen, en wat andere mensen vertellen.
Het meest erge wat me kan overkomen is dat mensen dan opeens zeggen "en jij bent zo stil, vertel jij eens een leuk verhaal'.

Dat is vreselijk inderdaad, dan is mijn brein gegarandeerd blanco. :))

Volgens de test die Fiffill postte, ben ik trouwens INTJ. Ik sta altijd een beetje sceptisch tegenover dat soort testjes, maar ik moet zeggen dat ik me wel heel sterk herken in de karakteromschrijving die daar bijhoort. (Nu sta ik ook daar wel sceptisch tegenover, want het is toch wel een beetje mens-eigen om naar die herkenning te zoeken. :))

)

Sentido schreef:
Mijn persoonlijk ervaring in mijn leven dus is echter dat mensen het vrij lastig vinden om met mijn introvertie om te gaan. Nou was ik ook vrij extreem als kind. Daar kwam onzekerheid boven op en resulteerde in iemand die überhaupt haar mond niet open durfde te trekken. En daar gingen mensen, van alle soorten om ze maar in een hokje te stoppen, tegen aan pushen om meer open te worden en voor mezelf op te komen. Dat betekend niet dat alle extraverte mensen dan maar slecht zijn, helemaal niet. Ze zijn gewoon anders dan dat ik ben. Het topic is bedoelt om daar wat meer begrip in te kweken, dat we juist allemaal anders zijn. En nogmaals, het gaat niet om het hokje of de stempel.. maar een discussie zonder veralgemeningen lijkt me vrij lastig over dit onderwerp.

Daar herken ik me wel in, maar ik ben het met Fiffill eens en denk ook dat dat vooral met onzekerheid te maken heeft. Introvert blijf je waarschijnlijk altijd en je kunt niet veranderen hoe anderen daarmee omgaan, maar je kunt wél veranderen hoe je er zelf mee omgaat. Ik denk dat zelfvertrouwen ontwikkelen daarbij heel belangrijk is.

**Geplaatst**: 13-06-13 13:57

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 13-06-13 13:57

Wat de paarden betreft sluit ik me helemaal aan bij wat TS zegt - dat is iets strikt persoonlijk natuurlijk.

Ik vind het zelf fantastisch om te werken met mijn LBE... maar daar is verdorie héél wat overtuigingskracht bij te pas gekomen. Omdat ik zelf heel duidelijke grenzen heb (wat ik normaal vind), doet mijn LBE niets liever, wanneer ze niet zo'n zin heeft in wat ik voorstel om te doen, dan mijn grenzen op te zoeken

Eens ik haar gemotiveerd heb, spat het plezier er af, en gaat ze actief mee denken om nog beter haar best te doen etc etc. Maar hetzelfde geldt voor mijn LBI-Fjord. Eens ik haar gemotiveerd heb dat in beweging komen echt leuk kan zijn, doet ze ook haar uiterste best, en wordt ze ook vurig.

Het moeilijkste vind ik het werken met mijn RBE paard. Hij houdt er absoluut niet zo van wanneer ik te veel emotie laat zien, en laat ik dat vanuit mijn eigen LBE-kant dan net wel graag doen.

**Geplaatst**: 13-06-13 14:22

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 13-06-13 14:22

Volgens de Jung-test ben ik een intuïtieve introvert, waarbij introvert 78% scoort. Dat klopt ook bij hoe anderen en ikzelf me zien. Vaak word ik ondoorgrondelijk, star, passief en soms arrogant genoemd, maar dat is vooral een verdedigingsmechanisme. Daarnaast vind ik het ook moeilijk om mijn eigen gevoel te voelen, ik sta er niet mee in contact, net zo min als met m'n eigen lichaam. Gevoel uiten doe ik alleen bij mensen waarbij ik me op me m'n gemak voel (en dat zijn er niet veel). Als ik het doortrek naar schematherapie pas ik het meeste bij het overaangepaste kind. Gevolg is dat je niet gezien wordt, vergeten. Dat merk ik zelfs hier op bokt, op de een of andere manier wordt er vaak niet op me gereageerd. Of er overheen gelezen wordt of dat mijn bijdrages niet begrepen worden weet ik niet, maar af en toe valt het best wel op. Als er wél gereageerd wordt is het vaak negatief.

In het echte leven loop ik daar ook tegenaan, wat er voor zorgt dat ik me nog meer terugtrek, wat me dan weer frustreert omdat ik het niet fijn vind om vergeten te worden. In werksituaties en ook op school werkte dat ook tegen. Ik krijg het altijd voor elkaar om bij bazen/managers/leraren terecht te komen die me niet snappen en na zoveel tijd kom ik er tegen in opstand en dat zorgt voor vuurwerk. Ik heb via mijn vriend nog indirect contact met een aantal oud-leraren en die hebben allemaal, nadat ik klaar was met school, opgebiecht dat ze bang voor me waren

En als je dan samen moet werken helpt dat niet echt mee.

Ander iets waar ik tegenaan loop is dat artsen niet geloven dat ik lichamelijke klachten heb. Op de een of andere manier zien ze niet dat er daadwerkelijk last is en daarom nemen ze me niet serieus, nadeel is dat de klachten daarmee niet weggaan. Mijn neiging is dan dat ik zoiets heb van "laat maar zitten" of ik ga aan mezelf twijfelen of ik inderdaad een aansteller ben. Ik vind het erg moeilijk om dan toch weer terug te gaan en duidelijk te maken dat ze verder moeten kijken. Het voelt alsof je in de beklaagdenbank zit en dat werkt net zo lang door totdat ik daar uit m'n slof schiet (wat ik niet wil en dus altijd tegen zit te houden).

Soms is het wel vermoeiend...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-13 15:00

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-13 15:00

Ok nu snap ik beter wat je bedoeld Fiffil. Dat klopt, dat is ook een stuk onzekerheid van mijzelf en heeft niks met introvert zijn te maken. Dan denk: goh, was ik ook maar wat meer ad-rem.

Ik ben me er steeds meer bewust van en bedoel dat dus absoluut niet als negatief naar extraverte mensen. Het zegt ook veel meer over mezelf. Maar ik snap dat het misschien wat raar over komt

Lees straks even de rest bij, ben op een boekenbeurs ghehe

**Geplaatst**: 13-06-13 17:29

Geplaatst: 13-06-13 17:29

Introvert is inderdaad niet hetzelfde als verlegen, onzeker of muurbloempje zijn. Al moet ik zeggen dat de meeste introverte mensen die ik ken, dus wel onzeker zijn.
Zo hoor je ook vaak dat mensen in grote groepen stil zijn, maar 1 op 1 een waffel van hier tot ginder hebben. In dat geval vraag ik me dus af of dat ze introvert zijn vanwege hun onzekerheid, of dat ze echt introvert zijn en toevallig onzeker.

De horsenalities/huminalities zijn dan ook geen gegeven. Niemand is 100% LB-ex en niemand is 100% RB-i. Ikzelf ben oha extravert (wisselend LB-RB), maar ik kan ook het hele cirkeltje rond in verschillende situaties. (Waarbij RB-i dus alleen in vervelende situaties voorkomt)

Toch spreek ik vaak wel van een 'kern-horsenality/huminality'. En daarmee bedoel ik dan in welk 'hokje' iemand is als die compleet op z'n gemak is en lekker in z'n vel zit. Iemand die zich met 1 op 1 gesprekken comfortabel voelt en dan als een LB-ex gedraagd, maar in grote groepen muisstil is omdat hij/zij zich niet comfortabel voelt (een RB-i), vind ik dus dat die in zijn/haar kern een LB-ex is.

En die kern probeer ik dus vaak op te zoeken bij mensen en paarden en dan kom je er vaak achter dat de introvertelingen stiekem extravert zijn. Maar ook dat sommige extravertelingen eigenlijk introvert zijn. Al zie ik dat iets minder vaak.

**Geplaatst**: 13-06-13 20:36

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 13-06-13 20:36

@ Bromfiets: Hmm dat lijkt me ook vervelend zeg... Hoewel ik jou (en je avatar) meteen herkende van in andere topics! Aan dat van die artsen zou ik ook niet meteen weten wat te doen... Je zou van minder ontploffen.

@ Sassol: bedoel je met je laatste zin dat extravertelingen vaak onzeker zijn? Ik snap het niet zo goed, geloof ik.

**Geplaatst**: 13-06-13 20:50

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 13-06-13 20:50

Iedereen is idd zowel introvert als extravert, het ligt aan de omstandigheden wat er naar buiten komt. Als de situatie daar om vraagt kan ik erg doortastend optreden, maar meestal wacht ik dingen af. Dat laatste is niet waar de maatschappij om vraagt, je moet op alle fronten vooruitstrevend zijn, jezelf bewijzen, anders kom je gewoon niet mee. Ik zelf ben juist liever gewoon, bekijk hoe dingen lopen en probeer daar iets mee te doen, ook al is het niet helemaal mijn eigen ding. Dat wordt niet gewaardeerd tegenwoordig. Dat wil niet zeggen dat de kwaliteiten er niet zijn, want ik kan veel meer dan mensen denken of zien, maar mensen geven je al snel minder kansen omdat je kansen afwacht en niet creëert.

En de discussie gaat momenteel vooral over introvert versus extravert, maar in de titel staat ook onzekerheid en verlegenheid. Dus dat ze meegenomen worden is niet vreemd denk ik

(Ik ben trouwens niet verlegen of onzeker over mijn kunnen. Mijn eerste indruk is schijnbaar ook vaak afschrikwekkend omdat ik uitstraal dat dingen me niet veel kunnen schelen, vaak komen mensen er pas achter als ze me beter kennen. Het blijft ook bij de uitstraling :')

)

Bhriseis: Leuk, dat had ik eigenlijk niet verwacht

Wat ik er mee moet doen vind ik ook erg moeilijk. Ik wil het op een fijne manier oplossen, maar heb het gevoel dat ik gedwongen word om te doen waar ik niet blij van word.

**Geplaatst**: 13-06-13 21:12

Geplaatst: 13-06-13 21:12

Ik heb niet het hele topic gelezen, maar wil alvast posten, omdat ik het een heel interessant onderwerp vind. Dan ga ik daarna het topic nog even rustig doorlezen.

Zelf heb ik een hekel aan mensen die mensen met een voorkeur voor introversie muurbloempjes noemen. Als je de theorie van Jung (en verder uitgewerkt door Myers-Briggs) leest, dan lees je dat mensen met een voorkeur voor introversie opladen (energie aanvullen) in hun eigen innerlijke wereld en dat mensen met een voorkeur voor extraversie energie tanken vanuit hun buitenwereld. Mensen met een voorkeur voor Introversie denken "in hun hoofd", terwijl mensen met een voorkeur voor extraversie "hardop" denken. Mede daardoor worden met een voorkeur voor extraversie sneller als enthousiast en leuk bestempeld. De term introversie is eigenlijk verbasterd in de spreektaal naar "dan ben je een muurbloempje" en dat is niet correct.
Ik kan er echt een heel topic over schrijven, maar de theorie van Jung, doorvertaald in het MBTI (Myers-Briggs Type Indicator) model is echt verhelderend en machtig interessant.

Sassol schreef:
Introvert is inderdaad niet hetzelfde als verlegen, onzeker of muurbloempje zijn. Al moet ik zeggen dat de meeste introverte mensen die ik ken, dus wel onzeker zijn.

Die onzekerheid is uiterlijke schijn. Mensen met een voorkeur voor introversie denken (zoals ik al schreef) in hun hoofd. Als je ze iets vraagt, bijvoorbeeld in een vergadering, dan willen ze daar graag even over nadenken en hun gedachten ordenen. Ze worden niet graag overdonderd komen daardoor onzeker over. Een extravert vraag je iets en die begint dan hardop te denken en ordent al pratend zijn gedachten en daardoor komen ze zelfzekerder over.

Zelfs heb ik absoluut een voorkeur voor introversie. Ik begreep extraverte mensen nooit zo goed. Die waren bij wijze van spreken vertrokken voor dat ik met mijn ogen had geknipperd. MBTI heeft mij wel geleerd dat mensen heel verschillend in elkaar kunnen steken en echt niet 's ochtends uit bed komen om anderen dwars te zitten. Dus ts, je hebt al uitgelegd hoe je het bedoelde in je OP, maar extraverte mensen zijn niet stom. Ze steken gewoon heel anders in elkaar.

Ik schrijf overigens bewust "een voorkeur voor", want je hebt volgens Jung altijd een voorkeur voor een van beiden. Dat betekent niet dat je de andere "kant" niet zou kunnen, maar het ene kost energie en het andere levert energie op.

**Geplaatst**: 13-06-13 23:53

Geplaatst: 13-06-13 23:53

Bhriseis schreef:
@ Sassol: bedoel je met je laatste zin dat extravertelingen vaak onzeker zijn? Ik snap het niet zo goed, geloof ik.

Nee dat bedoel ik niet. Wat ik bedoelde te zeggen was dat er mijns inziens toch wel een soort kern-hokje is waar mensen in passen. En dat sommige mensen als ze zich oncomfortabel voelen (in een grote groep bijvoorbeeld) zich anders gedragen dan dat ze werkelijk zijn. Het kan dus zijn dat een extraverteling zich uit onzekerheid introvert opstelt. Maar ook andersom: een introvert persoon kan zich ook juist heel extravert opstellen uit onzekerheid.
Als ik met paarden en mensen moet werken, probeer ik dus op zoek te gaan naar hun 'kern-hokje'.

@Mikkie: de mensen waar ik het over heb zijn mensen waarvan ik weet dat ze onzeker zijn. En ik ken meer onzekere introverts dan onzekere extraverts. Maar goed, dan is natuurlijk weer de vraag: zijn ze onzeker en stellen ze zich daarom introvert op of zijn ze introvert en toevallig onzeker?

Ondanks dat ik redelijk extravert ben (en mezelf regelmatig moet inhouden om niet door iemand heen te praten), kan ik best even wachten tot het denkproces klaar is bij iemand anders. Waar ik dus minder goed mee om kan gaan is het gebrek aan kennis over de persoon. Ik wil graag weten wie ik voor me heb staan en dat vind ik bij introverte mensen vaak moeilijker te peilen.
Verder heb ik eigenlijk niet echt een voorkeur voor introvert of extravert, ik kan met beiden goed opschieten. Zolang ze maar (opr)echt zijn.

**Geplaatst**: 14-06-13 10:25

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 14-06-13 10:25

Oh oke bedankt Sassol, nu begrijp ik het

Bromfiets: dat arrogante overkomen is inderdaad een moeilijk iets. Als ik op mezelf ben in een groep met (redelijk) onbekende mensen, bijvoorbeeld in een groot auditorium, heb ik al gehoord dat ik er arrogant uitzie. Terwijl ik me vanbinnen dan liefst zo klein mogelijk maak en niet wil opvallen.
Ik probeer in mijn omgang met mensen net absoluut niet arrogant te zijn, heb heel veel empathie en kan mij heel goed (soms te goed) verplaatsen in de emoties en leefwereld van een ander, en kom (volgens mensen die mij kennen) net hartelijk en open over. Maar toch moet er iets in mij zijn dat mijn gezichtsuitdrukking en lichaamshouding triggert en waardoor ik een 'arrogant uiterlijk' heb.

Vooral meisjes ervaren dat zo, wat erg jammer is, want ik bedoel het helemaal niet zo en zou dolgraag een echt vriendinnenkliekje hebben (waar ik sinds ik aan de universiteit studeer niet in geslaagd ben). Daarentegen denk ik van meisjes erg snel 'och, ze zullen me wel niet écht mogen...' en dat heb ik bij jongens niet, dus misschien dat ik van daaruit ergens onbewust mijn stekels opzet.

Als ik mensen niet mag kan ik ook nogal statig kijken (ik heb nogal sprekende ogen die echt niets kunnen verbergen

). Om het een beetje praktisch te houden en omdat ik zelf absoluut een hekel heb aan conflicten, dwing ik mezelf dan een meer open houding aan te nemen en veel te glimlachen (niet uit hypocrisie, maar met het idee van 'uiteindelijk bedoelt iedereen het goed in de kern'). Misschien is dat een tip voor jou? Maar je moet het maar net willen natuurlijk.

**Geplaatst**: 14-06-13 10:38

Geplaatst: 14-06-13 10:38

Grappige discussie. Zelf was ik in het verleden heel erg onzeker, heel verlegen en behoorlijk introvert. Terwijl dat eigenlijk niet mijn "basis persoonlijkheid" is/was. In mijn mimiek en lichaamstaal ben ik namelijk altijd al heel extravert geweest, en dat ben ik trouwens nog steeds.
Toen ik mijn onzekerheid getackeld had, werd ik ook vanzelf minder verlegen en meer extravert in mijn uitingen. Zo ging ik bijvoorbeeld ook meer fel gekleurde kleding dragen, wat ik altijd al mooi vond, maar niet durfde uit mijn onzekerheid. Want stel je voor dat je opvalt.
Gezien het feit dat ik behoorlijk zeker ben, zou ik mezelf toch willen typeren als LB-E.
Wat ik de afgelopen jaren juist heb gemerkt, is dat in ieder geval in dit deel van het land, mensen daar vaak moeite mee hebben. Je kunt namelijk precies aan me zien hoe ik ergens over denk, ook als ik het er niet mee eens ben. En dat vinden mensen vaak lastig, confronterend.
Ook heb ik lang gewerkt om wat minder snel er dingen uit te floepen, maar meer nadenken voordat ik wat zeg. Het gaat dan niet per se om hetgeen ik zeg, het argument klopt vaak wel, maar het gaat meer om de formulering en dat ik mensen dan minder makkelijk voor het hoofd stoot.
Wat dat betreft zou het handiger zijn als mensen niet zo makkelijk kunnen zien wat ik ergens van vind, in veel situaties is strategisch gedrag namelijk gewenst. En dat is dus niet mijn sterkste kant. Liegen kan ik al helemaal niet :')

Maar dat laatste vind ik dan weer helemaal niet erg, wat mij betreft mogen mensen wel wat eerlijker en directer naar elkaar toe zijn. Dat zou een hoop gedoe schelen.

Mijn paard is trouwens net zo extravert als ik, meestal LB, maar kan ook enorm snel schakelen richting RB. En heel eerlijk gezegd herken ik me totaal niet in de beschrijving van een LB-ex paard die Sassol schetst. Het is namelijk helemaal geen makkelijk paard om mee te werken. In gedrag kan hij echt retedominant zijn. Hij test altijd je leiderschap, je moet altijd creatief blijven, want herhaling verveelt snel (2 keer = een patroon) en dan gaat hij zelf dingen bedenken. En de dingen die hij dan bedenkt, wil je niet altijd.
En omdat we beide extravert zijn, versterken we elkaar. Juist voor mijn paard moet ik echt op mijn lichaamstaal letten, want iets te veel beweging = heftige reactie.

**Geplaatst**: 14-06-13 18:49

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 14-06-13 18:49

Bhriseis: Ik herken me wel in jouw verhaal

Ook het beter op kunnen schieten met mannen over het algemeen. Als mensen me voor het eerst ontmoeten typeren ze me vaak als "spijkerharde hardrock-bitch", maar dat verdwijnt vaak zodra ik begin te praten. Dat zijn wel de dingen die je pas (veel) later hoort. Wat ik ook vaak heb is dat mensen naar me toe komen voor hulp, niet omdat ik hulpverlener ben of zo goed ben in wat ik doe, maar omdat ik goed kan luisteren en mezelf verplaatsen in de situatie. Vaak krijg je dan een scheve verhouding waarin ik bijna alles van de ander weet en de ander niks van mij, omdat zij er niet naar vragen en ik het niet vertel. Die relaties lopen bijna altijd mis, waarom weet ik niet precies maar het eindigt vaak in hele rare verhalen, zwartmakerij en moddergooien. En dat terwijl ik zoiets juist helemaal niet wil $:\$ Maar grip krijgen op zulke dingen krijg ik ook niet voor elkaar, waarschijnlijk omdat ik me nog meer terug ga trekken zodra het kwetsend zou kunnen gaan worden.

Mijn paard is trouwens erg extravert

Zodra er haar iets niet zint laat ze dat héél duidelijk merken

Ook spiegelt ze behoorlijk, als ik slecht in m'n vel zit hoef ik echt niks te gaan doen want ik lig er gewoon naast. Zij heeft me al veel geleerd, dat ik duidelijker en directer moet zijn om iets voor elkaar te krijgen, wat natuurlijk ook doorwerkt in het echte leven.

**Geplaatst**: 14-06-13 19:01

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 14-06-13 19:01

Jep erg herkenbaar! En als mensen naar je toe komen om raad is dat langs de ene kant wel aangenaam, maar langs de andere kant ben ik bang dat ik als betweterig overkom :')

Het moddergooien en zwartmakerij herken ik héél erg op vriendschappelijk vlak, terwijl dat inderdaad net het allerlaatste is wat je wil! Zo had ik er nog niet over nagedacht: dat ook dat beïnvloed wordt net doordat ik me ga terugtrekken - in plaats van weerwoord te bieden en voor mezelf op te komen. Met de schouders recht vooruit (en denkend: aan zo'n gedrag doe ik niet mee, ze zullen wel ophouden) kom je blijkbaar dan net arroganter over. Terwijl het echt pijn doet, en je jezelf er enkel boven wil stellen zonder het erger te maken door voor jezelf op te komen.

Het paardje van mijn vriend is dus ook een LBE, en jee die laat haar emoties erg duidelijk zien! Daar kan ik dan weer heel goed mee opschieten, omdat ik me bij haar heel erg op mijn gemak voel en net weet dat ze zo passioneel reageert door hoe ze in elkaar zit. Mijn vriend zat absoluut niet lekker in zijn vel vandaag, was heel onzeker, zijn stem trilde zelfs, en ze zou gewoon door hem heen gelopen hebben en was ontzettend drammerig. Nam ik het touwtje even over, hield het gedrag meteen op en was ze net zo braaf als anders. Maar omgekeerd, wanneer ik chagrijnig ben (of mezelf zielig vind wegens ongesteld enzo

) mag ze me echt niet

Mijn vriend durft niet goed voor zichzelf opkomen (als in keuzes maken voor zichzelf, in zijn eigen belang, en dat luidop durven zeggen) en in dat opzicht helpt zijn paard hem enorm. Komt hij niet zeker van zijn stuk over, doet ze het niet. En ik leer dan weer dat ik niet té resultaatsgericht mag zijn en niet te veel aan allerlei patronen en schema's mag vasthouden en meer moet leren samenwerken: ze heeft namelijk ook haar willetje en eigen mening.

**Geplaatst**: 14-06-13 19:34

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 14-06-13 19:34

Ja precies. Dat is zo'n terugkerend patroon in mijn leven

Ik ben ook te hulpvaardig wat dat betreft wss, wil altijd helpen. Maar als je dan een keer niet kan heb je gelijk ruzie. Ik moet zeggen dat ik er dan al snel klaar mee ben en dat de vriendschap voor mij dan over is, maar voor de ander begint het dan pas lijkt wel?
Over het algemeen negeer ik dat dan, ik heb wel eens gereageerd maar dat pakte niet bepaald goed uit

En mijn paard is precies zo :))

Wat dat betreft heb ik het met haar erg getroffen

**Geplaatst**: 14-06-13 21:47

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 14-06-13 21:47

Oeh wij lijken wel heel erg op elkaar als ik het zo lees

Maar let goed op voor parasiteren: ik ken natuurlijk de feiten niet, maar het als vanzelfsprekend vinden dat jij altijd klaarspringt voor iedereen is echt niet netjes. Al helemaal als ze ruzie maken omdat jij een keer weigert. Voel je absoluut niet schuldig als jij eens een keertje niet kan en je dat vriendelijk uitlegt.

Ik vind zo'n type paarden (hoewel soms vermoeiend

) heel leerrijk inderdaad! Want in dat opzicht is het als in de Grote Mensen Wereld: als je niet sterk in je schoenen staat en duidelijk aangeeft wat je wil en niet wil, wordt er vaak over je heen gelopen.

**Geplaatst**: 15-06-13 00:05

Geplaatst: 15-06-13 00:05

Wendy schreef:
Mijn paard is trouwens net zo extravert als ik, meestal LB, maar kan ook enorm snel schakelen richting RB. En heel eerlijk gezegd herken ik me totaal niet in de beschrijving van een LB-ex paard die Sassol schetst. Het is namelijk helemaal geen makkelijk paard om mee te werken. In gedrag kan hij echt retedominant zijn. Hij test altijd je leiderschap, je moet altijd creatief blijven, want herhaling verveelt snel (2 keer = een patroon) en dan gaat hij zelf dingen bedenken. En de dingen die hij dan bedenkt, wil je niet altijd.
En omdat we beide extravert zijn, versterken we elkaar. Juist voor mijn paard moet ik echt op mijn lichaamstaal letten, want iets te veel beweging = heftige reactie.

Ik zeg nergens dat het makkelijke paarden zijn. Wel dat ik dat type paard geschikt vindt om echt mee te werken. Omdat je ze dus niet hoeft te motiveren, maar uit moet dagen met oefeningen. (En inderdaad als je niet uitdaagt, verzinnen ze zelf wat)
Nu val ik zelf juist op de dominantere, sensibele typjes met een eigen willetje, dus misschien dat ik daarom ook zo lekker werk met LB-ex paarden.
Een paard wat makkelijk is en geen weerwoord heeft vind ik wel lief, maar saai

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-13 07:27

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-13 07:27

Mikkie: helder verhaal. Voorkeur voor vind ik ook wel een mooie benaming. Ga me er zeker nog eens verder in verdiepen

Bromfiets: ik herken wel deels wat je zegt, over genegeerd worden. Vooral in grote groepen heb ik dat wel. Maar het komt ook omdat ik stil val als ik samen met iemand begin te praten. Ik luister graag naar anderen zeg maar en laat ze dan dus ook voorgaan. In grote groepen val ik dan vaak weg. Gelukkig heb ik hele fijne vrienden die dat weten en wel een 1-1 gesprek met mij beginnen waarin ik juist heel dominant en aanwezig kan zijn. Of dat onzekerheid is weet ik niet.
Ik word overigens ook vaak arrogant genoemd. Maar ik heb ook weinig mimiek in mijn gezicht. Als ik lach dan lach ik ook echt. Maar heel vaak kijk ik gewoon neutraal, wat dan wordt opgepikt als arrogant. Ach, die mensen negeer ik altijd maar gewoon. Ruzies heb ik gelukkig bijna nooit. Op de een of andere manier gaat dat altijd langs mij heen. Wel heb ik veel mensen die mij komen om te praten maar die anders om nog niet een vinger voor me uitsteken. Die negeer ik ook altijd maar, kost veel te veel energie en ik krijg er dan niks voor terug. Ik ben dan ook echt zo'n type met 3 a 4 hele goede vrienden en voor de rest heel veel kenissen

Overigens ben ik nu een week op vakantie, dus als jullie denken hee TS reageert niet: dat klopt

**Geplaatst**: 15-06-13 13:43

Geplaatst: 15-06-13 13:43

Ik ben echt heel introvert, volgens die Jung test rond de 90% ofzo, en ik vind het echt wel lastig. Ik ben niet onzeker over mijn persoon, maar vind het wel altijd lastig om mezelf een houding te geven in een groep en dat belemmert echt wel... Niemand weet echt wie ik ben, en ik denk ook altijd dat iedereen me binnen een dag weer vergeten is.

Overigens vind ik het als introvert persoon echt niet zo handig als een ander ook introvert is

Zodra iemand maar genoeg tegen mij praat kom ik ook wel los op een gegeven moment, maar als iemand niet zoveel praat voel ik echt totaal niet de behoefte om te delen met mensen wat er met mij omgaat ed. 't komt meestal niet eens in me op dat dat andere zou kunnen interesseren. Als dat dan ook geldt voor die ander worden het ook zulke saaie (en ongemakkelijk vaak) gesprekken, omdat ik en diegene ook niet echt weet wat we aan elkaar moeten vertellen.

Ik vind het vooral heel irritant als mensen hele open vragen stellen. Ik heb voor mijn opleiding zelf een module praktische gespreksvoering, en dan leer je dus alles zo open mogelijk te stellen. Dat is leuk als iemand veel praat, maar niet als je dan geen idee hebt wat je moet vertellen.
Zo had ik ooit voor mijn rijbewijs een faal-angst-examinatrice die echt de span kroonde met vragen als 'Zo, dus je hebt al eerder rij-examen gedaan.... Vertel eens'. Nou, instant paniek all-over want wát ik dan moet vertellen. Dus ik zo van 'Ja, ging niet zo goed'.... Vervolgens kijkt de examinatrice me met een indringende blik aan en knikt instemmend op een toon van 'vertel verder'... Terwijl ik dan echt niets meer te vertellen heb. Gevolg: ik voel me rete ongemakkelijk, en de vragende persoon 'ergert' zich omdat ze niets uit me krijgen. Dat was dan een faal-angst-examen, maar ik heb me nog nooit zo ongemakkelijk en rot gevoeld. Dik gezakt ook

Ik snap dat soort dingen echt niet, als je iets wil weten... Vraag het gewoon (concreet ajb, dan krijg je ook concreet antwoord), maar ga niet van me verwachten dat ik uit mezelf iets vertel, want als introvert vind ik dat echt heel lastig en als ik niet weet wat de ander wil weten, om maar gewoon iets te vertellen

Dan merk je toch wel weer dat de maatschappij echt gericht is op extraverten, want de open-vragen-tactiek wordt zovaak toegepast... Bij de huisarts, bij coachingstrajecten, mondelinge examens etc.
En altijd krijg ik kritiek ik het commentaar 'Ja, we krijgen zo moeilijk informatie uit je' ...
Ja, vraag dan gewoon wat je wil weten, en ga me niet indringens aan lopen staren in de hoop dat ik nog iets te zeggen heb - heb ik niet namelijk 0

En het feit dat dat soort gesprekken altijd eindigen in een rete-ongemakkelijke situatie, waarbij er stiltes vallen en gesprekspartner zichtbaar zich ergert aan mij, maakt me dan wel weer heel onzeker

Buiten het feit dat zulke mensen me heel ongemakkelijk laten voelen zijn er ook wel weer mensen die wel een extraverte kant van me naar boven kunnen halen, dus het is niet alleen kommer en kwel

Maar ik denk dat je als extravert persoon toch wel veel sneller aansluiting vindt bij andere mensen.

Dingen aan een winkelmedewerker ofzo vragen, of tegen straatverkopers zeggen dat ik hun moeite waardeer maar dat ik echt geen geld ga doneren vind ik dan totaal weer niet lastig.

**Geplaatst**: 15-06-13 13:53

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 15-06-13 13:53

Tsja, jullie geven iedere keer aan dat de samenleving ingericht zou zijn op extraverten, maar zoals ik al eerder schreef ik mijn ervaring toch echt anders.
Misschien moeten jullie allemaal in de Achterhoek komen wonen en werken

Nomineer dit bericht ×