Mindim schreef:Mwah, ik vraag me af hoeveel mensen die geboren zijn in nederland, maar met een buitenlandse afkomst zich daadwerkelijk nederlander voelen.
Verder is er de hele toestanden met de islamieten aan de gang, wat ze niet erg geliefd maakt.
Bij misdaadcijfers springen de 'buitenlanders' er uit en dat niet op een positieve manier.
Men krijgt op deze manier wel een antipathie tegen deze medelanders.
En tuurlijk is niet zo'n hele groep zo, maar misschien dat degenen uit dezelfde groep mensen de kwaaien eens op hun gedrag kunnen aanspreken? Maar dat gebeurt niet tot weinig, heb ik het idee. Want ook de 'buitenlanders' weten prima hoe ze je uit moeten maken voor alles hoor, das niet alleen voorbehouden aan de nederlanders.
Hierboven zeggen ze "prachtig gesproken", ik vind het eerlijk gezegd "kort door de bocht".
Ik werk veel met allochtonen en mijn vriend is Turks (hij is in Nederland geboren, zijn ouders in Turkije). Ik merk in mijn dagelijkse werk met allochtonen (en dan even specifiek moslims) dat deze elkaar wel degelijk op hun gedrag aanspreken en dat ook zij niets liever willen dan goed functioneren in de samenleving. Alleen wanneer is het goed? Veel klassieke Nederlanders verwachten helemaal geen integratie, die willen assimilatie. En dat vind ik een hele verkeerde verwachting. Ik heb daar eens een heel interessant filmpje over gezien, ik hoop dat iemand even de moeite neemt die te willen kijken. Het is een stukje van Nilgün Yerli, een Turkse cabaretière.
Ik ben een tijdje geleden voor een cursus een dagje bij de Turkse Moskee hier geweest. Daar kregen we wat uitleg over de Islam, de manier van geloven, de dagelijkse gebeden en de ideologie. Ik stond er van te kijken hoeveel het overeenkomt met Christendom, Jodendom, etc. Dat er een verschil is in interpretatie door fanatiek gelovige groeperingen wat zorgt voor wrijving, is dat niet zo bij iedere godsdienst? Kijk maar eens naar van die streng gereformeerde gemeenten. Mijn beeld van de Islam is dat het niet anders is dan andere godsdiensten. Het is alleen ontzettend eng omdat we het hier zo vreemd vinden. Misschien wordt het allemaal wat minder spannend op het moment dat we er meer voor open staan. Ik vind mijn gelovige Christelijke collega toch ook geen enge radicalist? En dat terwijl hij er héél andere ideeën op na houdt dan ik!
Als ik in gesprek ben met allochtone hangjongeren, dan snap ik hun aversie tegen de maatschappij wel. Ze hebben het altijd gedaan, ze horen heel hun leven al dat ze het buitenbeentje zijn. Thuis staan ze met hun voet in de eigen cultuur, op straat en op school moeten ze in de Nederlandse cultuur staan. Wat is dan jouw eigen identiteit? Zij kunnen hun problemen niet kwijt bij Pietje en Klaasje, want die kennen die problemen niet. Ahmed en Hassan kennen het wel, want die zitten met hetzelfde. Natuurlijk zoeken die elkaar op. Dat ze verzakken in de criminaliteit is uiteraard niet goed, maar klassieke Nederlandse jongeren die opgroeien in een arme buurt doen dit net zo goed!
Veel van de allochtone gezinnen leven in het gebied waar ik werk in vrij arme omstandigheden. Ze wonen in goedkope wijken met overwegend huurwoningen tussen overwegend andere allochtone gezinnen of Nederlandse gezinnen waar geen hoog opgeleiden tussen zitten. De mensen die financieel groeien, vertrekken vaak weer uit zo'n wijk zodra de kans zich voor doet. De ouders van de allochtone gezinnen zijn naar Nederland gekomen op de vlucht of op zoek naar een beter bestaan, of om te werken. Ze hebben alles achtergelaten in het land van herkomst en hebben hier nog niets op gebouwd. Ik ken het verhaal van een man die moest vluchten uit Irak vanwege zijn politieke ideeën. Hij was daar arts in een ziekenhuis, voerde operaties uit, had een diploma en alles. In Nederland is zijn diploma niet erkend. Hij werkt nu in een fabriek en moet zijn gezin onderhouden van dat kleine loontje. Hij kan het niet betalen om in Nederland een diploma te halen om verder te gaan met zijn beroep.
De ouders van mijn vriend zijn geen moslim meer, mijn vriend en zijn zus ook niet. Ze zijn zo Hollands als ik me maar kan voorstellen. Mijn schoonvader kwam naar Nederland omdat hij werd gestuurd door zijn ouders. Ga maar geld verdienen voor het gezin in Turkije. Hij heeft zichzelf helemaal te barsten gewerkt om zijn familie te kunnen onderhouden. Mijn schoonmoeder spreekt Nederlands zo goed en kwaad als ze kan. Alleen schrijven kan ze niet, dat heeft ze nooit geleerd. Toch is ze beslist geen domme vrouw, ze is heel slim en in Turkije vrij opgevoed. Ze is naar Nederland gekomen nadat ze trouwde met haar man. Toen ze hier kwam sprak ze de taal niet, ze kende er niemand behalve de familie van haar man. Kan je je indenken hoe het is om naar een vreemd land te gaan, daar van nul af aan te moeten beginnen, de taal leren terwijl je er bent en dan ook nog eens de hele cultuur gaan begrijpen en omhelzen? Stel je eens voor dat je hier niet meer mag zijn omdat je een bepaalde mening hebt, dat je weg moet omdat je hier anders vermoord gaat worden of voor de rest van je leven opgesloten. Je moet vluchten naar Burkina Faso en daar ga je beginnen. Kan je je er een beetje iets bij voorstellen? En dat mensen je daar dan dom vinden, omdat je de taal niet vloeiend spreekt of het niet op kan schrijven? Terwijl je hier in Nederland van alles bereikt had.
Ik kreeg toen ik net iets met mijn vriend had ook wel eens vreemde reacties. Waar mijn hoofddoek was, of ik wel ham op mijn brood mocht doen, of ik nu ook moslim werd, etc. Ik heb er altijd vrij lacherig mee gedaan, maar ik schrok soms wel van de ontzettend kortzichtige reacties. En dan met name van mensen die er nóóit zelf mee te maken hebben gehad, maar er wél van alles van vinden en over roepen. Tolerantie begint bij jezelf. Stel je er eens voor open en je zal positief verrast worden.
Laatst bijgewerkt door Snadrem op 26-05-13 13:44, in het totaal 1 keer bewerkt