Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-08-11 15:51

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 08-08-11 15:51

Ik denk dat ik zou zeggen tegen m'n ouders dat ze de hond mochten houden. Het is ze namelijk niet om de hond te doen, dus ze komen dan vanzelf wel met een ander voorstel. Gok ik zo hoor

**Geplaatst**: 08-08-11 15:57

Geplaatst: 08-08-11 15:57

Quellian schreef:
Ik denk dat ik zou zeggen tegen m'n ouders dat ze de hond mochten houden. Het is ze namelijk niet om de hond te doen, dus ze komen dan vanzelf wel met een ander voorstel. Gok ik zo hoor

Ja. Misschien is het dan zelfs zo dat ze hem niet meer 'hoeven' omdat ze er bij jou niks mee bereiken

**Geplaatst**: 08-08-11 15:58

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 08-08-11 15:58

Dat bedoel ik inderdaad

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-11 15:58

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-11 15:58

Serendipity1 schreef:
Quellian schreef:
Ik denk dat ik zou zeggen tegen m'n ouders dat ze de hond mochten houden. Het is ze namelijk niet om de hond te doen, dus ze komen dan vanzelf wel met een ander voorstel. Gok ik zo hoor

Ja. Misschien is het dan zelfs zo dat ze hem niet meer 'hoeven' omdat ze er bij jou niks mee bereiken

Als dat zo zou zijn, zou dat voor ons alleen maar heel fijn zijn

Maargoed, zoiets zullen ze bewaren tot het laatste moment...

**Geplaatst**: 08-08-11 16:14

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 08-08-11 16:14

Ik had gezegd óf ik houd de hond en jullie mogen er mee wandelen etc. óf jullie krijgen de hond en stik er dan maar in.

Vind dit echt onzin van de ouders(sorry ts), iedere ouder weet dat hun kind ooit het huis gaat verlaten. Je neemt toch kinderen om ze op te laten groeien tot bewuste, zelfstandige en volwassen mensen?

**Geplaatst**: 08-08-11 16:44

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 08-08-11 16:44

Nou sorry hoor maar dit had ik niet gepikt.. Ik woon nu nog thuis en heb ook thuis mijn EIGEN hond. Ik heb van te voren gezegd dat ik haar meeneem als ik uit huis ga. Sorry hoor misschien ben ik wel heel hard maar hallo! het is JOU hond, en waarom zou jou vriend hem niet uit mogen laten? Wie bepaald dat? Ik had in ieder geval gewoon lekker MIJN hondje meegenomen, en uiteraard zouden mijn ouders dan wanneer ze willen mogen komen lopen of een dagje strand oid.

(ik heb niet het hele topic doorgelezen dus kan zijn dat ik nu onterecht reageer misschien?)

**Geplaatst**: 08-08-11 16:54

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 08-08-11 16:54

Misschien heb ik er over heen gelezen maar bij wie zit de hond het beste? Dus wie is het meeste thuis.
Je kan toch lekker in het weekend met de hond gaan wandelen?

**Geplaatst**: 08-08-11 16:56

Geplaatst: 08-08-11 16:56

jeetje wat moeilijk! Kan me voorstellen dat je ouders de hond zullen missen. Zij hebben hem immers ook al 3 jaar lang om zich heen. En dan zijn ze en hun kind kwijt en dan ook de hond. Mijn moeder vond het wel leuk dat ik op mezelf ging, maar omdat ik de laatste was vond ze het ook heel jammer dat geen van haar kinderen meer thuiswoonde. Kan het hier iets mee te maken hebben? Dat ze met de hond toch nog een een soort kind voor huin gevoel thuis hebben?

Ik heb zelf dat katten. Door omstandigheden woon ik weer thuis. Maar als ik weg ga gaan mijn katten wel weer met mij mee. Maar die zijn verder ook bij mij opgegroeid.

Wat een lastige situatie. Je wilt graag je diertje mee, maar ook je ouders te vriend houden.

Aan wie is je hond het meest gehecht?

**Geplaatst**: 08-08-11 17:05

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 08-08-11 17:05

Mijn hond is met mij meegegaan toen ik uit huis ging. Mijn moeder had zelf een hond, dat scheelt misschien ook wel. Ondertussen woon ik weer thuis en mijn moeder vind het leuk dat Zenna ook weer thuis is

Verder zou ik de hond meenemen. Je geeft zelf al aan dat je hond van jou is. En daarbij woon je een aantal huizen verder op. Je kan bij je ouders toch aangeven dat ze je hond kunnen komen halen als ze hem een keer willen?

**Geplaatst**: 08-08-11 17:08

Geplaatst: 08-08-11 17:08

ik heb hier net hetzelfde beleefd om mijn paard... Ik ben uit huis gegaan en wou graag mijn paard mee. Dat ik cadeau gekregen had van hen. Zij geven het wel eten enzo maar voor de rest verzorgde ik haar. Nu ik kreeg ze dus ook niet mee. Met achterliggende reden dat ze me anders niet meer zouden zien, dat ik dus niet meer zou afkomen.. Nu ik heb er serieus kwaad voor geweest maar het dan maar laten zijn... Het paard staat nog bij mijn ouders en ik kom er af en toe nog eens naar kijken. (ik woon wel 70 km van mijn ouders). Ik heb er al veel hartpijn door gehad en het doet me nog elke keer pijn als ik haar zie.. We hadden een heel intense band.
En nu staat het paard daar te verkommeren in haar wei, al 3 jaar niets meer met gedaan, niemand anders rijd erop dan ik (dus max 1 keer in de maand)... Maar meekrijgen zal nooit gebeuren..
Mijn ouders zijn ook overbezorgd en willen zich graag moeien met alles..

Dus ik geef je mee, als je die hond echt doodgraag ziet en niet zonder kunt, vecht ervoor..!! Want anders ga je er achteraf grote spijt van hebben.. Zoals ik dus.

**Geplaatst**: 08-08-11 19:48

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 08-08-11 19:48

aaah wat een moeilijke situatie zeg... Maar aan de ene kant het is jou hond kun je niet gewoon zeggen hij komt dan bij mij en dan bij jullie klaar uit. Het is misschien hard maar je bent oud en wijs genoeg om deze beslissing te maken

**Geplaatst**: 08-08-11 20:17

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 08-08-11 20:17

Ik gun mijn moeder mijn hond
zij houd ook hardstikke veel van de hond en ik ga er niet om lopen jammeren ...
Ik mag hem in princiepe van haar meenemen maar ik gun haar de hond met heel mn hart en ik kan hem nog vaak zat zien . en hier bij mn vriend is er ook een hond waar we dingen mee kunnen doen dus probleem opgelost! Ik zou er geen ruzie of discussies over maken met ouders.

**Geplaatst**: 08-08-11 20:22

Geplaatst: 08-08-11 20:22

pff charlot als je ouders zo zijn.. dat is toch verschrikkelijk.. Snap niet dat je ouders je zoiets alleen gunnen als je nog thuiswoont. Dan had ik gewoon gezegd, ik haal hem op en dikke doei.. want zo ga je toch niet met elkaar om.. als jij er nu zon verdriet van hebt. Je paard is er nog, ik zou het wel weten. Straks is hij er niet meer en heb je spijt dat je hem nooit hebt opgehaald.

**Geplaatst**: 08-08-11 20:25

Geplaatst: 08-08-11 20:25

Sonja89 schreef:
Natuurlijk heb ik eraan gedacht de hond gewoon mee te nemen, maar ik zit zeker niet te wachten op een familieruzie. Dit zou namelijk niet binnen het gezin blijven. Daarnaast wil ik voorkomen dat ik straks in een rechtszaak verwikkeld raak over de hond, want dat zou zeker tot de mogelijkheden behoren.

Dit vind ik toch echt heel bizar klinken, denk je echt dat ze zo ver gaan??

**Geplaatst**: 08-08-11 20:27

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 08-08-11 20:27

Dat zou zeker kunnen zonnebloem18

we hebben niet allemaal het zelfde soort ouders

Maar ik kan me wel voorstellen dat mensen bereid zijn om te vechten om hun huisdier

Je legt er toch je ziel en zaligheid in en die diertjes maken jou weer blij en gelukkig...

**Geplaatst**: 08-08-11 22:22

Geplaatst: 08-08-11 22:22

Charlot schreef:
ik heb hier net hetzelfde beleefd om mijn paard... Ik ben uit huis gegaan en wou graag mijn paard mee. Dat ik cadeau gekregen had van hen. Zij geven het wel eten enzo maar voor de rest verzorgde ik haar. Nu ik kreeg ze dus ook niet mee. Met achterliggende reden dat ze me anders niet meer zouden zien, dat ik dus niet meer zou afkomen.. Nu ik heb er serieus kwaad voor geweest maar het dan maar laten zijn... Het paard staat nog bij mijn ouders en ik kom er af en toe nog eens naar kijken. (ik woon wel 70 km van mijn ouders). Ik heb er al veel hartpijn door gehad en het doet me nog elke keer pijn als ik haar zie.. We hadden een heel intense band.
En nu staat het paard daar te verkommeren in haar wei, al 3 jaar niets meer met gedaan, niemand anders rijd erop dan ik (dus max 1 keer in de maand)... Maar meekrijgen zal nooit gebeuren..
Mijn ouders zijn ook overbezorgd en willen zich graag moeien met alles..

Dus ik geef je mee, als je die hond echt doodgraag ziet en niet zonder kunt, vecht ervoor..!! Want anders ga je er achteraf grote spijt van hebben.. Zoals ik dus.

Bah ik vind het zo vreselijk, een dier als dwangmiddel om kind te dwingen vaker te komen, en het dier is de dupe, dat arme paard. Ik vind het zo erg voor jou en je paard.

Godzijdank zijn mijn ouders niet zo, want echt dat is niet de manier, het stoot juist af, want je moet er graag komen omdat je leuke ouders hebt en niet omdat jouw dier er woont/staat.

**Geplaatst**: 09-08-11 09:48

Geplaatst: 09-08-11 09:48

hoiii ik heb een chihuahua en die is door de weeks bij me ouders en in het weekend haal ik haar op. Het gebeurd ook wel eens dat ik der donderdag avond al haal of een weekendje niet. En in de vakantie is ze savonds/snachts bij ons en overdag bij me ouders samen met de kleine. (me mam past op de kids and dog

mvg

**Geplaatst**: 09-08-11 10:05

Geplaatst: 09-08-11 10:05

pinuts, ragdollcat : Het is niet zozeer het thuiswonen hoor dat ik haar dan alleen kan hebben, het ismeer hun middel om mij zoveel mogelijk bij hen te krijgen. En het heeft helaas het omgekeerde bereikt, ik kom niet meer graag. Want ik weet dat ik dan even mijn paard kan zien en dat ik er dan weer afscheid moet van nemen..
En gewoon meenemen is onmogelijk, dan dreigt men moeder met vanalles (zelfs dat ze er een eind aan gaat maken enzo). Ik krijg ze jammergenoeg echt niet mee... En ik heb er al ruzie om gemaakt, maar dan chanteren ze direct emotioneel op mij...

**Geplaatst**: 09-08-11 10:13

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 09-08-11 10:13

pff.. als je zulke ouders hebt snap ik goed dat je er niet graag meer komt. Jammer dat het zo moet gaan zeg.. maar toch als het al zo slecht gaat zou ik hem toch ophalen. ( gebasseerd op je vorige reactie.. dat je zon goede band had en dat het zoveel betekend.. ) maar dat komt miss omdat ik weet hoe het is een paard echt kwijt te raken..

**Geplaatst**: 09-08-11 10:21

Geplaatst: 09-08-11 10:21

In het belang van de hond vind ik dat de hond niet met grote regelmaat heen en weer gesleept kan worden.
Ik zou de hond in 1 huis laten wonen en dat brengt gelijk het probleem terug tot welk huis.
Je ouders lijken me geen gemakkelijke mensen: je vriend mag de hond niet uitlaten en je bent bang dat je ouders jou moeilijk kunnen loslaten. Als ik je verhaal lees, is het voor hen niet mogelijk om de hond te laten verhuizen. Dat zal dus een probleem tussen jou en je ouders opleveren. Je moet erover nadenken of je dat wilt. Hoe zal het gaan als je hond bij jullie woont? Staan je ouders iedere dag of meerdere keren per dag op de stoep? Wat zou je daarvan vinden (met in je achterhoofd het gevoel dat ze je moeilijk kunnen loslaten)? En wat zou je vriend daarvan vinden? Het kan druk gaan leggen op jullie relatie.

Wat eerlijk is of niet, levert niet altijd de beste oplossing. Soms is het even slikken om tot de best werkbare situatie te komen. Op wiens naam het eigendombewijs van de hond staat, zegt me niet zoveel als de hond leeft in een gemeenschap van mensen die allemaal van hem houden.

Toen ik ooit ben gaan samenwonen heb ik de hond (die ik al jaren had en waar ik gek op was) bij mijn moeder gelaten. Mijn moeder bleef alleen achter en zij en de hond waren heel erg aan elkaar gewend (ik schoolgaand en daarna werkend en zij huisvrouw dus veel thuis bij de hond). Ik kon de hond zien zo vaak ik wilde. Zelf kocht ik 2 nieuwe honden die eraan wenden om samen in een grote tuin of binnen een behoorlijk groot deel van de dag alleen thuis te zijn. Mijn oude hond was niet gewend om zolang alleen thuis te zijn en ik wilde het haar op haar leeftijd niet meer aandoen een hond erbij te nemen. Het was zeker niet leuk om haar minder te zien, maar het was de beste oplossing.

**Geplaatst**: 09-08-11 10:23

Geplaatst: 09-08-11 10:23

Nare situatie.

Mijn schoonmoeder heeft vorig jaar een puppy gekocht die mijn vriend in ik hebben uitgezocht en opgevoed.
de hond is altijd met mij mee naar mn paard of met mn vriend mee op pad.

nu gaan wij ook samen wonen en ik wilde het hondje mee (sowieso omdat hij naar ons beter luisterd en ik meer thuis ben en hij mee kan naar stage en dus geen 8u lang alleen thuis zit) eerst wilde zij dat niet.

nu zegt zij: uit belang van de hond, mag hij mee!

mijn eigen kat blijft bij mijn ouders thuis.

**Geplaatst**: 09-08-11 12:08

Geplaatst: 09-08-11 12:08

Ik vind dat jouw ouders ook wel redelijker mogen zijn in het zoeken naar een oplossing. Ik krijg het idee dat jij je aan hen moet aanpassen in plaats van andersom.en dat jouw ouders jou niet los kunen laten. Een co-ouderschap waarbij de hond de ene helft van de week bij jullie is en dan bij de ouders is naar mijn idee het redelijks. Elke dag sjouwen en slepen met de hond is voor het dier ook niet fijn. Soms moet je ouders op een wat hardere wijze duidelijk maken dat het kiezen of delen is. Of ze gaan akkoord met je voorstel of je haalt de hond daar weg, het dier staat immers op jouw naam. Bovendien vind ik het belachelijk dat jouw vriend de hond niet zou mogen uitlaten, kom op zeg, je laat je ouders toch geen wig drijven tussen jou en je vriend.

En 1 ding, als je er te lang mee wacht de hond op te eisen wordt de kans steeds groter dat je het dier NOOIT MEER meekrijgt.

Laatst bijgewerkt door Ankie2011 op 09-08-11 12:15, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-08-11 12:13

Geplaatst: 09-08-11 12:13

ik denk dat dat beest compleet gek word, als hij om de dag of elk weekend ergens anders moet slapen. Maar ik lees dat je vlakbij je ouders gaat wonen? Laat die hond lekker daar en als je hem mist ga je even langs of haal je hem op voor een middagje..

**Geplaatst**: 09-08-11 12:27

Geplaatst: 09-08-11 12:27

luf_horses schreef:
ik denk dat dat beest compleet gek word, als hij om de dag of elk weekend ergens anders moet slapen. Maar ik lees dat je vlakbij je ouders gaat wonen? Laat die hond lekker daar en als je hem mist ga je even langs of haal je hem op voor een middagje..

Dan hebben haar ouders dus bereikt wat ze willen, hun kind bij zich houden, en TS wil juist los komen van haar ouders

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-08-11 14:17

Geplaatst door de TopicStarter : 09-08-11 14:17

Wederom bedankt voor de vele reacties $_/-\o_$ Het voelt super dat er zo meegedacht wordt, dat op zich ervaar ik al als een hele steun! Nog even wat reacties:

@ Samir: bedankt voor je reactie. Ik zou inderdaad denken dat men daarom voor kinderen kiest en neem aan dat mijn ouders uiteindelijk ook wel zo denken... Maarja de uitvoering is soms wat anders

@ Daisy01: slim van je om vooraf te zeggen dat jij de hond meeneemt. Dat heb ik dus nooit gedaan, omdat ik aannam dat we er wel uit zouden komen samen. Een verkeerde aanname dus...

@ kohtje: in beide gevallen zou de hond niets tekort komen, dus dat is lastig. Qua aandacht zouden mijn ouders misschien een iets betere partij zijn, maar wat (consequente) opvoeding betreft wij.

@ Marcella_e: aan wie de hond het meest gehecht is, is lastig te zeggen. Door de hele situatie zit ik heel veel boven op mijn kamer, waardoor het lijkt of de hond een betere band met mijn ouders heeft. Echter, als ik bij hem zit, zoekt hij me ook echt op etc.

@ loez: mijn ouders willen de hond elke dag zien/hebben, niet af en toe. Dus dat is voor hen geen optie...

@ Charlot: jeetje wat een heftig verhaal zeg. Kan me niet voorstellen hoe veel verdriet je hierom moet hebben... Ik wil op zich heel graag voor mijn hond vechten natuurlijk, maar het kan zijn dat de band met mijn ouders daardoor verbroken wordt... Dat is een heftige keuze!

@ Nienke: klopt, maar dan heb ik misschien wel voor de rest van mijn leven gezeur hierover met mijn ouders. En is dat wat ik wil?

@ zonnebloem: uiteindelijk zou een rechtszaak er niet echt komen i.v.m. de kosten, maar in gedachten zouden mijn ouders zeker zo ver gaan ja.

@ Boras: bedankt voor je uitgebreide bericht, ben het er helemaal mee eens

Ik wil best 'slikken' en (gedeeltelijk) inleveren op de hond, het probleem is meer dat mijn ouders dat absoluut niet willen.

@ Maritje1991: fijn dat jij de hond wel mee mocht nemen!

@ Ankie2011: ik ben het met je eens, maarja als mijn ouders weigeren er verder over mee te denken, houdt het voor mij natuurlijk ook op...

@ DebGizmo: precies, ik wil juist voorkomen dat ik elke keer 'even' langs moet om de hond op te halen/weg te brengen.

Overigens kreeg ik gisteren mee dat mijn moeder al andere 'taken' (zoals uitlaten van buurthondjes) aan het afstoten is, om het straks voor elkaar te krijgen helemaal voor onze eigen hond te zorgen. Voorlopig lijkt het er dus op dat de genomen beslissing (hond helemaal bij ouders) definitief is.

Nomineer dit bericht ×