Geplaatst 
Ik ben 25 jaar en ik ben een extreme angstpatient voor alles wat te maken heeft met mijn gebit.
Zo erg dat ik jaren niet naar de tandarts was geweest. Ik loop dus ook al lang met een niet zo'n mooi gebit rond, maar de angst was zelfs nog groter dan de schaamte. Dag en nacht was ik ermee bezig. Het angstzweet brak me uit als ik alleen al aan de tandarts dacht.. 
Maar omdat ik toch steeds ouder werd en heel graag een mooi gebit wilde moest ik toch stappen ondernemen. En dat deed ik vorig jaar eindelijk. Ik ben geheel onder narcose gegaan bij de tandarts. 2 keer. Hebben ze alles even goed onder handen genomen. (niet dat mijn tanden eruit rotten hoor haha maar er waren wel wat gaatjes, en een afgebroken stukje kies, verstandskiezen) nou dat heb ik overleefd. Ik had wel veel last van tandvleesproblemen dus kwam nog niet in aanmerking voor een beugel.
Ik moest eerst naar de mondhygienist een aantal behandelingen ondergaan. Dat was weer een ENORME drempel. Toch gedaan. Het ging 1 keer mis daar (verdoving werkt bij 1 kies niet), en weer hyperventileren, huilen.. kortom totale paniek. 
Maar gelukkig nam ze alle tijd voor me en kreeg ze me weer gekalmeerd, dus heb ik toch doorgezet.. ( o wat was ik naderhand trots op mezelf hihi)En toen eindelijk weer naar de ortho en het goede nieuws: je gebit ziet er weer gezond uit, dus je mag aan de beugel beginnen! Afgelopen vrijdag het behandelplan doorgenomen. Het wordt een witte slotjesbeugel, en hij hoeft maar 1,5 jaar in! (zo'n meevaller!)
nu moet ik alleen nog 2 verstandskiezen onder laten uitsnijden en 2 kiesjes boven laten trekken,
maar mijn (o zo aardige) ortho heeft geregeld dat ik dit ook onder narcose kan laten doen bij de kaakchirurg, dit scheelt mij weer 100den euro's narcosegeld, omdat dit bij de kaakchirurg gratis is.. Lijkt me ook geen pretje die verstandskiezen eruit laten halen (ze liggen bij mij plat in mn kaak zeg maar, dus de pijn achteraf zal wel niet zo lekker zijn)23 mei is het zover, dan gaat de beugel erin: ook weer spannend voor me dus! Ik stel me al weer de vreselijkste dingen voor.
Dus ik hoopte: misschien kunnen er hier wat mensen mij een hart onder de riem steken? Of misschien zeggen dat het inderdaad vreselijk is? haha (liever niet) Benieuwd naar jullie ervaringen. Vooral van de volwassenen onder ons, maar ook de jongeren zijn natuurlijk welkom met hun verhaal!Ik kan niet wachten tot ik eindelijk mooie tanden heb en breeduit durf te lachen..
Het is meer het feit dat ik me in die stoel moet 'overgeven' waar ik zo bang voor ben. Ook wel wat voor de pijn maar vooral de macht die ik op dat moment niet over mn mond lijk te hebben.. moeilijk verhaal haha
