Bokt.nl

Een echte vriend.

Een echte vriend die je kunt vertrouwen.
Die altijd eerlijk tegen je is.
Een echte vriend om van te houden.
Die altijd in je gelooft.
Maar een vriend is veel meer dan dat.
Iemand die je wil opvrolijken.
Als je verdriet hebt.
Iemand die niet loopt te zeuren.
Iemand die je nooit zal laten vallen.
Waarvan je houd met hart en ziel.
Zo’n vriend is misschien moeilijk te vinden.
Maar als je hem eenmaal hebt..
Zal je hem nooit meer kunnen vergeten.
Honderd vrienden vinden je aardig,
Vijftig toch een beetje meer.
Maar die ene vriend zal meteen opvallen,
Deze vriend is anders.
Voor deze vriend zal je een kogel vangen.
Als je zo’n persoon gevonden hebt,
Laat hem dan nooit meer gaan,
En laat hem zien dat hij bijzonder is.

mooii!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-06 18:52

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-06 18:52

Lieve vrienden in mijn leven
Ik wil jullie nooit meer kwijt
Vriendschap niet voor even
Maar voor altijd
Vrienden om veel mee te delen
Vaak een lach en soms een traan
Om te bellen of te mailen
En een arm om de schouder te slaan

Vrienden om bij uit te huilen
Als het lachen soms vergaat
Ik zou met niemand willen ruilen
Een echte vriend, een lieve maat
Vrienden die ik kan vertrouwen
In een mooie maar ook slechte tijd
Vrienden waarop ik kan bouwen
Ik wil jullie nooit meer kwijt

Deze ben ik een hele tijd geleden een keer op internet tegen gekomen, en tjaa .. hij raakte me gewoon. Al is het gedicht niet echt iets voor mij zegmaar ..

**Geplaatst**: 11-05-06 18:55

Re: Welk gedicht heeft voor jou een betekenis?

Geplaatst: 11-05-06 18:55

Ook morgen zal de zon opgaan
Maar dan zullen we zonder jou verder moeten,
Het zal zomer en winter zijn
De wind zal waaien met zijn geheimen en verten,
De regen zal de aarde drenken al weleer
En we zullen er zonder jou doorheen moeten
Maar jou naam zullen wij bij weer en wind met ons meedragen
Al wat in je leefde en je dreef
Zal dan het onze geworden zijn.
Want meer dan ooit spreek ik je nu tot ons hart
En in stille uren ben je ons meer nabij
Dan woorden kunnen zeggen
Blijf tot ons spreken als wij denken aan
De dagen die wij met je deelden.
Op dat jouw verlangens vervuld worden in een wereld
Waarin vrede de ene mens leidt naar de ander
Opdat jouw verlangens vervuld worden
In het werk van onze handen
En door de woorden die wij zullen spreken
Zoals je dat van vrienden verwachten mag
Jij wiens bestaan verweven was met het onze
Zult daarin verder leven
Jouw stem niet verwaaid, jouw vragende
Sprekende ogen niet vergeten
En leef voort,daar waar ook wij eens zullen wonen,
Als alle woorden zijn gezegd
En vrede die alle begrip te boven gaat
Onze harten en gedachten zal behoeden

Het is niet echt een gedicht, maar ik heb dit stuk voorgelezen in de kerk op de begravenis van mijn Oma..
Dus het betekend best veel voor mij!

**Geplaatst**: 11-05-06 19:05

Re:

Geplaatst: 11-05-06 19:05

2 gedichten in het bijzonder. De eerste heb ik helaas niet de hele tekst van, maar is geschreven door mijn neef toen mijn oom veel te jong overleed vorig jaar. De titel greep me al enorm 'De dag dat ik nooit meer kind zal zijn'.

De 2e is geschreven door mijn oma, een geweldige vrouw die in haar leven veel te veel had meegemaakt en die ik nog steeds vreselijk mis. Heel kort maar krachtig:

De lange schaduwen van de bomen,
Denken in de nachten dat zij echt zijn,
Niet wetende dat echt zijn pijn betekent,
En dat men soms beter een schaduw kan zijn.

**Geplaatst**: 11-05-06 19:07

Re:

Geplaatst: 11-05-06 19:07

Een broer van een vriend van mij schrijft gedichten
Sinds hij een hersentumor heeft is dit zijn manier van zich uiten
Zijn gedichten raken mij ontzettend omdat ik alles van best dichtbij meemaak

Hij heeft laatst ook een bundel uitgegeven met zijn gedichten erin
www.zoalshetis.nl is zijn site
Daar staan alle gedichten op

**Geplaatst**: 11-05-06 21:49

Re:

Geplaatst: 11-05-06 21:49

Een persoonlijk gedicht, gemaakt door Cayenne, 1 dag na het vertrek van mijn lievie Genderose. Mijn zwarte roos...

~Black Rose~

Have you ever noticed,
that life doesn't last forever?
When you want something the most..
God chooses the other..
Watch the rain to fall,
Tears streaming down on your face.
Holding back all your sorrow..
When I see you Crying..
My heart loses his pace..

On that Sunday,when I left you
You thought I would never return..
but I still see you from out of Heaven..
And my loving Fire for you still burns..

I'm a Black Rose..
And if I die,
I won't loose my true identity..
I'm a Black Rose..
I might fade,
but I won't loose my memory..
I am a Black Rose
and you are what my heart chose..

Remember me when the day's are short..
When you walk on you own,
and remember all your memories..
Back..and Forth..
Think about the time we have spent..
In life some things were just simply meant..
And suddenly you turn and see:
A gift of love and hope from me..
I never loose my identity..
Because of you...and then you'll see:

A single Black Rose...

Forever Free....

**Geplaatst**: 11-05-06 22:03

Re:

Geplaatst: 11-05-06 22:03

Klinkt misschien heel stom maar ik zit echt te huilen als ik het gedicht van Tancreda lees

**Geplaatst**: 11-05-06 22:17

Re:

Geplaatst: 11-05-06 22:17

x4you schreef:
Klinkt misschien heel stom maar ik zit echt te huilen als ik het gedicht van Tancreda lees

Je bent niet de enige.

**Geplaatst**: 11-05-06 23:02

Re:

Geplaatst: 11-05-06 23:02

Ooit...Lang geleden, toen ik nog jong was...Las ik een boek, een boek waar in het verhaal een gedicht stond. Op de een of andere manier, bij de 1e keer lezen van dit gedicht, bleef het in m'n hoofd malen, iets wat ik nog niet eerder gehad had...Heb hem opgeschreven en nu ken ik 'm nog steeds uit m'n hoofd..
Geen bijzondere betekenis dus, maar een gedicht dat me als jong meisje zo bijbleef...

Tussen wie we zijn
en wie we worden

zien we niet wie er verdwijnt

Verdwijnt in lucht
Verdwijnt in vuur
Verdwijnt in spel
dat ons verraad

Ik wil niet worden wie ik was
Ik wil verdwijnen in wie ik ben en niemand komt daartussen.

Een gedicht van nu, wat me echt aanspreekt is wel een bekende: 'Voor een dag van morgen' van Hans Andreus.

Wanneer ik morgen doodga
Vertel dan aan de bomen
Hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan de wind,
Die in de bomen klimt
Of uit de takken valt,
Hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan een kind,
Dat jong genoeg is om het te begrijpen.

Vertel het aan een dier,
Misschien alleen door het aan te kijken.

Vertel het aan de huizen van steen
Vertel het aan de stad
Hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.

Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden het niet willen geloven dat
Alleen maar een man
Alleen maar een vrouw
Dat een mens een mens zo liefhad
Als ik jou.

**Geplaatst**: 12-05-06 06:53

Re: Welk gedicht heeft voor jou een betekenis?

Geplaatst: 12-05-06 06:53

Deze:

Mijn Huis

Na 22 jaar is dit mijn huis niet meer,
En dat doet van binnen heel erg zeer.
Na al die jaren is het nu echt gedaan,
En moet ik ergens anders heengaan.

Die lange tijd hier heeft zijn sporen achtergelaten,
Er is genoeg gebeurd om over te praten.
Er is gelachen en getreurd,
Want er is ook zoveel gebeurd.
Ik ben opgegroeid samen met dit huis,
Dit is met recht mijn thuis.

Helaas is er nu niks meer aan te doen en moet ik gedwongen weg,
Ik kan er niets tegen doen, wat ik ook zeg.

Na 22 jaar is dit mijn huis niet meer,
En dat doet van binnen heel erg zeer.
Na al die jaren is het nu echt gedaan,
En moet ik ergens anders heengaan.

Anderen begrijpen mijn gevoelens niet,
En kunnen zich niet inleven in mijn verdriet.
Mensen zeggen: “Het is niet zo erg, je komt er wel overheen”,
Maar die woorden snijden bij mij door merg en been.
Ze snappen gewoon niet hoe ik me voel,
Ze zullen nooit weten wat ik bedoel.

Helaas is er nu niks meer aan te doen en moet ik gedwongen weg,
Ik kan er niets tegen doen, wat ik ook zeg.

Na 22 jaar is dit mijn huis niet meer,
En dat doet van binnen heel erg zeer.
Na al die jaren is het nu echt gedaan,
En moet ik ergens anders heengaan.

**Geplaatst**: 12-05-06 10:04

Re:

Geplaatst: 12-05-06 10:04

Bruine Ogen... de bekende..
Het raakt mij gewoon keer op keer weer.

En;
'Time may pass
and then we may part
But true friends
stay close at heart'

**Geplaatst**: 12-05-06 11:46

Re:

Geplaatst: 12-05-06 11:46

Druppels raken mijn toetsenbord als ik fluisterend vraag,
denk je dat mijn ziel een pantserplaat is?
en mijn hart van graniet.
Ben je hoefsmid die uit wraak
het ijzer smeed als het nog koud is?
Ben ik een speelbal
die je in de golven werpt
in de hoop
dat golven me laten dwalen?
Keten me maar aan het schandblok,
alles in me mag je breken.
Maar diep in je hart weet je,
en leeft het besef dat mijn trots
eeuwig onbreekbaar is.
Gewillig zijn mijn stappen naar het offer blok
Maar voel de ironie van mijn lach
Zelfs in mijn laatste snik heb je nooit gewonnen
Proef de smaak van je eigen tranen
Het milde zilt
zal mijn overwinning zijn

en de tweede :

Vertrouwen
Je weet niet wat het is
Liefde
Je hebt het niet gekend

Leer me te vertrouwen
Ik zal het niet beschamen
Neem mijn liefde aan
We kunnen alles aan, samen

Het juk op je schouders
De last die je draagt
Hier heb je niet om gevraagd
Laat mij je bevrijden van die last

**Geplaatst**: 12-05-06 12:22

Re: Welk gedicht heeft voor jou een betekenis?

Geplaatst: 12-05-06 12:22

Verleidt me, verstik me, pak mijn vrijheid af,
bemin me, beperk me.
Ga je gang. Ik ben laf.
Je wilt samensmelten, een onnozel idee,
maar ik ben romantisch.
Ik ga erin mee.
Kneedt me en knert me, wees lief en gemeen.
Gun me de plek van het blok aan je been.
Als jij mijn man bent, dan ben ik je vrouw.
En dan vechten we samen, voor dat wat niet zou.

We doen, we doen nog meer water bij onze wijn,
totdat er alleen nog maar water zal zijn.
Helder, maar smaakloos.
Geen kleur meer, geen gloed.
Zo leven we samen de dood tegemoet.
Weg met de eenzaamheid. Leve de sleur.
Jaloezie, irritatie, verwijten, gezeur.
De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin.
De liefde is een valstrik, maar ik trap er zo graag in.
Steeds dezelfde fouten, steeds dezelfde pijn.
Het is bijna net zo gruwelijk als helemaal alleen te zijn.

Maar misschien, is het deze keer anders.
Misschien, is het deze keer waar.
En is alle waarheid van de wereld maar een fabeltje.
Dat wil ik graag geloven, want ik hou zoveel van hem.
Het spel is weer begonnen. Ik zit er middenin.
Verslaafd als een verslaafde en verzetten heeft geen zin.
En ik kan alleen verliezen.

Mijn hart en mijn verstand.
Want de liefde laat pas los als ze is opgebrand.
En dan ben je weer jezelf. Alleen en onbemind.
Maar volwassen en verstandig, totdat het weer begint.

**Geplaatst**: 12-05-06 12:27

Re:

Geplaatst: 12-05-06 12:27

na aanleiding van ene verhaal van een vriendin van mij schreef ik dit gedicht

op een bloedhete avond zet ze hem op straat
ze breekt zijn hart
hij doet er alles aan om haar te vergeten
een tijdje later probeert hij zijn pijn weg te drinken
maar hij wordt nooit dronken genoeg om haar te vergeten
en tegen de avond
zet hij het pistool tegen zijn hoofd en haalt de trekker over
uiteindelijk vergeet hij zijn herinneringen aan haar
het leven is kort maar deze keer was het anders
hij valt op zijn knieën omdat hij te zwak is om te blijven staan
we vonden hem met zijn hoofd op een kussen
met een briefje in z'n hand waar op staat dat hij van haar houd tot z'n dood
en dan begraven we hem onder de wilg
en de engelen zingen een slaapliedje bij zijn graf

de kamer is koud
niemand weet hoeveel het haar doet
ze blijf huilen
ze probeert haar whisky adem te verberegen
ze probeerde haar pijn we te drinken
maar ze word nooit dronken genoeg om hem te vergeten
en tegen de avond
zet zij het pistool tegen haar hoofd en haalt de trekker over
uiteindelijk vergeet ze haar herinneringen aan hem
leven is kort maar nu was het anders
ze valt op haar knieen omdat ze te zwak is om te blijven staan
we vinden haar met haar hoofd op een kussen
en een foto in haar hand waar ze samen voor altijd op zullen staan
we leggen haar naast hem onder de wilg
en de engelen zingen een slaapliedje bij haar graf

een kist in het zand is koud
maar hun liefde zal vurig zijn en hun harte warm
net als de herinneringen die nooit verloren gaan

in die tijd dat ik dit schreef had ik pas iemand verloren ene dierbare aan kanker en zo kon ik me gevoelens een beetje uiten

**Geplaatst**: 12-05-06 12:31

Re: Welk gedicht heeft voor jou een betekenis?

Geplaatst: 12-05-06 12:31

Niet te verwerken.

Nu nog steeds is de pijn ondraagbaar,
Gevoelens onverklaarbaar.
Nog steeds de vragen van hoe en waarom,
Nog steeds opzoek naar antwoorden waar ik niet bij kom.

Een nooit uitgesproken gevoel,
Nooit gezegd wat ik bedoel.
Voor andere niet te merken,
Voor mij niet te verwerken.

In een keer dat sterke gevoel van pijn,
En dan de vraag: waarom moest het zo zijn.
Steeds gedachtes van had ik maar iets gedaan,
Misschien was het dan nooit zo gegaan.

Een lege plek nu hier in mij,
Ja mijn lief, daar hoorde jij.
Niks zou die plek ooit kunnen vullen,
Niks kan ooit mijn gevoelens onthullen.

Mijn verdriet zal altijd bij me zijn,
Het verdriet van jou missen en het verdriet van pijn.

**Geplaatst**: 12-05-06 12:36

Re:

Geplaatst: 12-05-06 12:36

Dit gedicht gaat wel beetje over mij, of eerder ging.

Ik voel..
Ik voel het koude water tegen mij voeten slaan
Wat heb ik nou weer gedaan
Ik voel mijn hart huilen
Ik voel die pijn zo diep van binnen
Is er niemand die mij kan beminnen
die om mij geeft
die met mij de dingen die niet leuk waren
op nieuw beleefd
en nu sta ik hier
als een eenzaam dier
sta ik hier alleen terwijl de tranen over mijn wangen stromen
er zijn geen bomen, er is niemand
ik sta hier bij de afrand
van mijn leven, ik voel de kou tot ver in mijn lichaam
ik voel me niet alleen, niet eenzaam
Het enigste wat ik voel is pijn..

**Geplaatst**: 12-05-06 12:41

Re: Welk gedicht heeft voor jou een betekenis?

Geplaatst: 12-05-06 12:41

Jacques Perk

Iris

Ik ben geboren uit zonnegloren
En een zucht van de ziedende zee,
Die omhoog is gestegen, op wieken van regen,
Gezwollen van 't wereldsche wee.
Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven
Als dauw aan de roos, die ontlook,
Wen de Dagbruid zich baadt en voor 't schuchter gelaat
Een waaier van vlammen ontplook.

Met tranen in 't oog, uit de diepte omhoog,
Buig ik ten kus naar beneden:
Mijn brandende haren befloersen de baren
En mijn tranen lachen tevreden:
Want diep in zee splijt de bedding in twee,
Als mijn kus de golven doet gloren...
En de aarde is gekloofd, en het lokkige hoofd
Van Zefier doemt lachend te voren.
Hij lacht... en zijn zucht blaast, mij arme, in de lucht
En een boog van tintlende kleuren
Is mijn spoor als ik wijk naar het droomerig rijk,
Waar ik eenzaam om Zefier kan treuren.
Hij mint me als ik hem... maar zijn lach, zijn stem,
Zijn kus is een zucht... wij zwerven
Omhoog, omlaag, en wij willen gestaag
Maar wij kunnen noch kussen, noch sterven.

De sterveling ziet mijn aanschijn niet
Als ik uitschrei hoog boven de wolken
En de regenvlagen met ritselend klagen
Mijn ontsterflijken weedom vertolken.
Dan drenkt mijn smart het smachtende hart
Van de bloem, die smacht naar mijn leed
En met dankenden blik naar mij opziet, als ik
Van weedom mijn weenen vergeet.

En dan verschijn ik door 't nevelgordijn
Dat mijn Zefier verscheurt als hij vliegt
Sombergekromd... tot de zonneschijn komt
En op 't rag mijner wieken zich wiegt.
Dan zegt op aarde, wie mij ontwaarde:
“De goudene Iris lacht!” ..
En stil oversprei ik de vale vallei
Met een gloed van zonnig smaragd.

Mijn handen rusten op de uiterste kusten
Der aarde als, in roerloos peinzen,
Eén' bonte gedachte - ik mijn liefde verwachte...
Die mij achter de zon zal doen deinzen.
'k Zie 's nachts door mijne armen de sterren zwermen
En het donzige wolkengewemel
En de maan, die mij haat en zich koestert en baadt
In den zilveren lach van den hemel.

Mijn pauwepronk... is de dos, dien mij schonk
De zon, om den stervling te sparen,
Wien mijn lichtlooze blik zou bleeken van schrik
En mijn droeve gestalte vervaren.
Nu omspan ik den trans met mijne armen van glans
Tot mij lokt Zefiers wapprend gewaad
En ik henenduister naar 't oord, waar de luister
Der lonkende zon mij verlaat.

Ik ben geboren uit zonnegloren
En een zucht van de ziedende zee,
Die omhoog is gestegen op wieken van regen,
Gezwollen van 't wereldsche wee.
Mij is gemeenzaam wie even eenzaam
Zijn leven verlangende slijt
En die in tranen de Vreugde zag tanen...
Doch liefelijk lacht als hij lijdt!’

Laatst bijgewerkt door sanne_ op 12-05-06 12:52, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 12-05-06 12:42

Re: Welk gedicht heeft voor jou een betekenis?

Geplaatst: 12-05-06 12:42

Past bij mijn knollie

accepteer het als ik een keer een bok geef,
accepteer het als ik een keer bang ben,
accepteer het als ik een keer schrik,
accepteer het als ik een keer gek doe.

geef mij dan niet gelijk een slag met die zweep,
geef mij dan niet gelijk een trap,
geef mij niet gelijk een brul om mijn oren.

ik ben ook maar een dier,
en kan niet zeggen wat ik of wil wat ik doe.
maar ik kan het wel duideliijk maken.
kan het je laten merken met m'n gedrag

geef mij ook de tijd om te wennen.
geef mij ook de tijd om te weten wat jij van me verwacht.
als je me de tijd geeft krijg je zoveel meer terug.

maar accepteer het als ik een keer gek doe.
accepteer het als ik een bokje geef,
en accepteer hoe mijn gedrag is.
dan zal ik zeggen wat leven is.
dan zal ik je zeggen dat het accepteren is.
maar gun mij ook de tijd ...

**Geplaatst**: 12-05-06 12:46

Re: Welk gedicht heeft voor jou een betekenis?

Geplaatst: 12-05-06 12:46

Vasalis is ook weergaloos als het gaat om mooie gedichten. 'Tijd' als voorbeeld:

Tijd

Ik droomde, dat ik langzaam leefde...
langzamer dan de oudste steen.
Het was verschrikkelijk: om mij heen
schoot alles op, schokte of beefde,
wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee
de bomen zich uit de aarde wrongen
terwijl ze hees en hortend zongen;
terwijl de jaargetijden vlogen
verkleurende als regenbogen...
Ik zag de tremor van de zee,
zijn zwellen en weer haastig slinken,
zoals een grote keel kan drinken.
En dag en nacht van korte duur
vlammen en doven: flakkrend vuur.
- De wanhoop en welsprekendheid
in de gebaren van de dingen,
die anders star zijn, en hun dringen,
hun ademloze, wrede strijd...
Hoe kón ik dat niet eerder weten,
niet beter zien in vroeger tijd?
Hoe moet ik het ooit weer vergeten?

Laatst bijgewerkt door sanne_ op 12-05-06 12:51, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 12-05-06 12:50

Re: Welk gedicht heeft voor jou een betekenis?

Geplaatst: 12-05-06 12:50

Ik raak op dreef

Een mooi sonnet van P.C. Boutens, ik ken dit al sinds een jaar en een dag uit mijn hoofd. Wat het is, weet ik niet, maar het heeft zo'n ongelooflijke aantrekkinskracht op mij! Ondanks het feit, dat ik niet zo gauw gecharmeerd raak van een sonnet dat zich keurig aan de regeltjes houdt..

De hooge Zon heeft heden schoon bevonden

De hooge Zon heeft heden schoon bevonden
De bleeke Herfst. Dalend tot waar zij zat,
Heeft hij uit nevelsluiern teêr ontwonden
Haar tengre lijf van tranen en nachtdauw nat.

En diep in 't bosch, waar fijne doodverblonde
Blâren bevloeren 't wildomstamde pad,
Ruischen in dans hun lichtverliefde ronden,
Zijn goudnaakt gloriënd om haar lijfs bleekmat.

En heel den dag heeft hij haar toegefluisterd
Wilde wals van leven dat niet voor háar is,
En vroomgeloovig heeft ze éen dag vergeten
Der eigen droeve ziele zeker weten,
Uit stagen val van dorre blaên beluisterd:
Dat Dood haar bruigom wordt als winter dáar is

Daar krijg je toch kippenvel van, zelfs bij deze temperaturen

.

**Geplaatst**: 12-05-06 12:56

Re:

Geplaatst: 12-05-06 12:56

heb nog ene aantal zelf gemaakte gedichten die me wel raken als ik terug lees
dit is een van dse mindere gedichten
JIJ en IK

Eerst waren we ‘het verliefde stelletje’
Het ‘kleffe gedeuns’
Van dat alles is het enige wat overbleef
Deze vrij moeilijke vriendschap veel door de
Omgeving beinvloed.

Jij en ik vroeger heel kloos
En nu slechts vrienden
Meer dan deze vriendschap zit er niet in
Dat weet jij en dat weet ik
Dat weten we allebei
Moeilijk ja of nee
Dat maakt ons niet uit

Laat andere denken
Wij kijken voornamelijk vooruit

nu die wat ik zelf best goed vind
ZEE.

Ik wil alleen zijn met de zee,
ik wil alleen zijn met het strand,
ik wil mijn ziel wat laten varen,
niet mijn lijf en mijn verstand.

Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee, ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven,
'k wil alleen zijn met de lucht,
ik wil luist'ren naar mijn adem,
ik wil luisteren naar mijn zucht.

Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker,
zal mijn zwijgen wel verstaan.

Afscheid
Het is tijd voor jou om te gaan
nu geen tranen meer
ik zal kijken naar de hemel en geloven
dat we elkaar eens weer zien
Tijd voor jou om mij te verlaten
geen verdriet meer en geen pijn
kijk naar de regenboog en dan weet
ik dat jij er altijd zijn.
Het zal vast niet eeuwig duren
eens komt er een moment
dat ik je weer zal vasthouden
dat je weer bij me bent.
Tijd voor ons om afscheid te nemen.
ik droog men tranen nou
kijk s’avonds naar de sterren
weet dat ik van je hou
ik denk aan jou en wens jou
altijd heel dicht bij
ik met praat tegen jou, verdring de pijn
weet dat ik zal er altijd voor je zijn.

Donkere ogen kijken mij aan
te zwak en te ziek om te lopen
op genezing echt niet te hopen
beslissen om je te laten gaan

mijn kameraadje in het leven
ik kan je niet laten lijden
te moe om zelf te strijden
moet je je verlossing geven

de prik wordt nu gegeven
even voel ik je lichaam beven
wat moet ik zonder jou beginnen!

jullie gedichten zijn ook mooi

Nomineer dit bericht ×