Ik zal vast niet de eerste of enige zijn met dit probleem, dus waarom het rad opnieuw uitvinden
Ik zou graag een ochtendmens worden maar kom er zelf niet uit. De situatie: ik werk vanuit huis en kan mijn werk prima vanaf mijn telefoon/laptop in bed uitvoeren. Ik heb in principe geen tijdstip waarop ik op MOET staan voor welke reden dan ook, de enige limiet die ik mezelf leg is dat ik op maandag, woensdag en vrijdag in de ochtend in mijn pauze naar de sportschool wil, en deze om 13:00 middagpauze heeft. Mijn streven is om rond 11:00 te gaan zodat ik rustig de tijd heb en mijn werk ook een beetje kan uitlopen zonder dat de sportschool meteen dicht is.
Voor de sportschool loop ik standaard 10km op de loopband onder mijn bureau, dit duurt ongeveer 1,5 uur. Ik wil dus eigenlijk om 9 opstaan zodat ik rustig op de loopband kan gaan staan en dan richting sportschool ga. Uiteindelijk komt het er, net als vandaag, op neer dat ik maximaal wil blijven liggen en dus nog steeds in bed lig
Eigenlijk ben ik het helemaal zat om altijd zo last-minute te plannen en met tijdstress te zitten om alles altijd gered te krijgen, maar ik merk dat qua gewoontes ik mijn brein ook wel snap:
Voordelen blijven liggen:
-Comfortabel
-Warm
-Knuffelen met de hond
-Geen directe negatieve consequenties
Nadelen:
-Haasten zodra ik wel last-minute opsta
Als ik in het weekend afgesproken heb om iets te gaan doen heb ik geen problemen om heel vroeg op te staan. In de zomer sta ik zelfs om 05:00 op als het nodig is om de grote ronde met de hond te kunnen lopen die dag ivm warmte bijvoorbeeld. Maar op werkdagen krijg ik het niet voor elkaar en dat wil ik echt veranderen.
Wat heb ik al geprobeerd?
-Ouderwetse wekker op loopafstand ipv naast het bed en telefoons buiten de slaapkamer. Na 2 dagen ging ik vrolijk mijn telefoons uit de andere kamer halen, zette de wekker uit en ging terug liggen
want ik merkte dat er geen consequenties waren.-Mijn man probeert me in de ochtend wakker te maken als hij naar zijn werk gaat maar hij moet zich natuurlijk ook klaarmaken en heeft geen tijd om mijn stok achter de deur te zijn. Hij probeert me vaak ook nog eens om 07:45 wakker te bellen en via de telefoon te motiveren om op te staan, maar ook daarbij; geen consequenties.
-In het weekend vroeg (lees 07:30) opstaan om met de hond te gaan wandelen in de hoop dat hij me doordeweeks ook gek zou maken om zo vroeg te gaan wandelen. Helaas is het echt een knuffelmonster en blijft hij gerust tot 12 uur over me heen liggen slapen in bed als hij de kans krijgt

Conclusie: help?
, zo erg is het nu ook weer niet, maar zeker in de winter als het nog donker is lijkt het wel alsof ik aan dat bed gekluisterd zit. Ik heb het maar gewoon geaccepteerd, en sta doordeweeks met tegenzin op... 