Doorheen de tijd is het duidelijk geworden dat ik daar niet ga kunnen blijven, vanwege fysieke problemen en door heel het 'gedoe' daar ook mentale problemen en vooral veel onzekerheden.
Dus ik heb voor mezelf besloten dat die afdeling geen optie meer is. Maar wat dan wel?
Mijn grootste twijfel momenteel zit tussen of het feit of ik wel of niet in de zorg wil blijven. Voor- en nadelen tegen elkaar afwegen maar ik kom er niet uit. Ik moet gelukkig niet morgen beslissen, maar een plan van aanpak hebben zou toch wel leuk beginnen worden.
Het probleem is een beetje dat ik met dat specifieke diploma zit, en ik dus het gevoel heb dat het of dat werk is (wat op een andere plaats waarschijnlijk niet beter gaat zijn) of ongeschoold werk, wat doorgaans dan weer financiële gevolgen heeft die ik momenteel niet kan dragen.
Zijn hier mensen die in de zorg gewerkt hebben, maar dit nu niet meer doen? Wat deed je in de zorg en wat doe je nu? Wat gaf voor jou de doorslag? Hoe heb je dit aangepakt?
Als ik naar mezelf kijk dan biedt de zorg vooral werkzekerheid, een ziekenhuis gaat niet failliet (of toch niet snel) of moet niet sluiten als er één of andere gezondheidscrisis is. Daarnaast is het natuurlijk wel een fijn gevoel dat je mensen helpt, al is het in mijn geval achter de schermen. Ook krijg ik bepaalde voordelen qua onderzoeken ed die ivm mijn gezondheid wel interessant zijn, maar waarvan ik niet weet of ik dat zou moeten laten meespelen. En het is vlakbij dus qua reistijd verwaarloosbaar.
De nadelen richten zich dan vooral op de werkdruk, de stress, de shiften (nachtdiensten ed) en het constant moeten beschikbaar zijn wanneer er problemen zijn of crisissen voorkomen. Fysiek kan ik dit niet, maar dit wordt wel geëist. En daar zit het grootste probleem.
Ik zou graag een job hebben met gewoon dagwerk, maar met ongeveer evenwaardig loon (kan wel iets inleveren, maar geen 100en euros op een maand). Maar welke richting kan ik uit? Ik vind het zo moeilijk, kijk vaak tussen de vacatures maar er staat nooit bij wat je verdiend, dus ik vind het heel moeilijk inschatten. Interesse tonen terwijl je niet weet wat je gaat verdienen vind ik riskant, en eerst even vragen hoe het met het loon zit is ook not done natuurlijk

Dus .. hoe heb jij dit aangepakt? Of hoe zou jij zo'n situatie aanpakken?
Ik heb maandag een gesprek met de manager over de situatie, maar ik weet niet of er iets gaat uitkomen (is een gevoel, maar kan natuurlijk ook de mentale negativiteit zijn die nu overheerst dus ik probeer het gewoon af te wachten). Arbeidsgeneesheer staat ook nog een gesprek mee omdat deze mij opvolgt (en die nog niet weet dat ik nu weer uitgevallen ben). Daarnaast loop ik bij de psycholoog wat op zich wel helpt om bepaalde dingen op een rijtje te zetten, maar uiteindelijk moet ik het wel zelf doen natuurlijk.
Bedankt voor het lezen, en ik lees graag hoe jij dit ervaren hebt.
Ik ben geen verpleegkundige (en ook geen arts
) dus mijn opties zijn best wel beperkt. Echt poliklinieken bestaat hier volgens mij niet (ik zit in België), natuurlijk zijn er wel artsen die hun eigen centrum hebben, maar daar zit mijn functie niet bij. Ik ben medisch laborant overigens.
