Kanker: het woord strijden/vechten, is dat wel gepast?

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Mazida
Berichten: 1438
Geregistreerd: 31-07-15

Kanker: het woord strijden/vechten, is dat wel gepast?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 13-12-19 17:30

Heel vaak lees je:

Hij heeft het gevecht gewonnen
Hij verloor de strijd

En KWF spreekt zelfs over survivors als je kanker hebt gewonnen.

Ik krijg kriebels van het woord strijden/vechten in deze context. Is het niet gewoon een kwestie van geluk of pech of je het wel of niet overleeft? Het lijkt alsof je bij het verliezen van de strijd niet genoeg je best hebt gedaan... Doet niet iedereen zijn best de ziekte te overwinnen of er mee om te gaan als je niet meer beter kunt worden?

Ben ik de enige die dit heeft?

corientjuhh

Berichten: 9820
Geregistreerd: 19-11-07
Woonplaats: In een hunebed

Re: Kanker: het woord strijden/vechten, is dat wel gepast?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 17:34

Zo zie ik dat totaal niet
Je hebt gewoon hoe hard je ook vecht je toch niet wint. Betekend niet dat je niet je best hebt gedaan...
Je gaat de strijd aan tegen het monster in je lijf. Die wil je verslaan. Het hoort er niet. Het belaagt je, dat wil je uit je lijf hebben

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 17:34

Ik heb er ook niets mee. Net zoals de televisiepresentatrice die psychiatrisch patienten 'helden' noemde. Misschien is het zelfs wel een manier om het op afstand te houden, want als alleen heel bijzondere en sterke mensen lichamelijk/psychisch ziek worden, dan zullen normale mensen als jij dat niet worden...?
Maar het is erg dubbels. Als mensen die (tijdelijk?) van kanker af zijn survivors zijn, hoe noem je dan mensen die eraan overleden zijn? Verliezers? Losers?

Wat ik ook moeilijk vind is dat patienten zo een strijd opgedrongen worden - alsof vechten tegen de enige manier is om kanker uberhaupt te overwinnen. Terwijl vechten tegen een ziekte lang niet altijd gezonder is dan accepteren dat je op dit moment ziek bent en het beste van die nieuwe situatie probeert te maken.

Percy

Berichten: 12904
Geregistreerd: 04-09-01
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 17:35

Ben het met je eens. De zwemmer Maarten van der Weijden benoemde dat laatst ook in de wereld draait door en ook Finkers was die mening toegedaan.

Natuurlijk kan je de " strijd" aangaan of kiezen om je niet te laten behandelen maar je moet maar gewoon geluk of pech hebben of een behandeling wel of niet aanslaat. Dat is geen gevecht.

Gini
Berichten: 19056
Geregistreerd: 18-10-06
Woonplaats: Belgje

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 17:37

Geen probleem met die termen. Ik snap wat ermee bedoeld wordt.
Je lichaam (samen met de medicijnen) vecht namelijk echt wel tegen de ziekte. Verliezen staat niet gelijk aan schuld of niet genoeg gevochten te hebben.

Suzanne F.

Berichten: 57922
Geregistreerd: 03-03-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 17:39

Mensen willen toch ook graag het gevoel hebben dat ze ergens controle over hebben. In die zin is vechten juist een positieve term. Je kunt tegen iets vechten, maar ook voor iets vechten. Tegen kanker vechten voelt als een zinloze onderneming als de kanker sterker blijkt te zijn. Dan voel je alsof je verloren hebt. Maar als je vóór iets vecht, kun je, zelfs als de ziekte ongeneeslijk blijkt, iets te vechten houden.
Je kunt namelijk vóór kwaliteit van leven vechten, voor liefdevolle relaties, voor goede zorg, voor goede en belangrijke gesprekken over laatste wensen, voor een einde zonder veel pijn, voor een goede plek om te sterven etc.

Urbanus

Berichten: 45426
Geregistreerd: 05-02-08
Woonplaats: Tollembeek

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 17:46

Mazida schreef:
Heel vaak lees je:

Hij heeft het gevecht gewonnen
Hij verloor de strijd

En KWF spreekt zelfs over survivors als je kanker hebt gewonnen.

Ik krijg kriebels van het woord strijden/vechten in deze context. Is het niet gewoon een kwestie van geluk of pech of je het wel of niet overleeft? Het lijkt alsof je bij het verliezen van de strijd niet genoeg je best hebt gedaan... Doet niet iedereen zijn best de ziekte te overwinnen of er mee om te gaan als je niet meer beter kunt worden?

Ben ik de enige die dit heeft?


Nou, toen mijn vader kanker kreeg vond ik dat ook.

Maar de dochter van een vriendin heeft net de laatste chemo-bel geluid en ik heb haar strijder genoemd omdat ze zich niet alleen door veel te zware chemo's heen heeft gewerkt maar ook omdat ze na een ingrijpende hersenoperatie zich van baby- niveau tot bijna weer hoe ze was voor de kanker heeft opgewerkt. Zoveel bloedtransfusies en revalideren en die chemo's (waarvan ze achteraf ook zeggen dat ze dit traject niet meer zullen aanbieden bij kinderen), zij is echt een strijder.

Mijn ouders zijn ziek en het traject is zwaar, maar het is meer het traject ondergaan.

Maar winnen/verliezen, nee je hebt mazzel of niet.

Vanillia

Berichten: 7872
Geregistreerd: 22-09-02

Re: Kanker: het woord strijden/vechten, is dat wel gepast?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 18:06

Ik heb er hetzelfde gevoel bij als jij TS. ‘Vechten’ geeft het idee dat je zelf invloed hebt op de uitkomst.

Guinevere

Berichten: 5609
Geregistreerd: 22-04-03
Woonplaats: Verenigde Staten

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 18:13

Eens wat Suzanne zegt.

xyzutu2 schreef:
Als mensen die (tijdelijk?) van kanker af zijn survivors zijn, hoe noem je dan mensen die eraan overleden zijn? Verliezers? Losers?

Survivor vind ik geen raar woord in deze context. Het betekent overlevende. Er zit geen negatieve connotatie aanvast voor mensen die het niet overleefd hebben (vind ik).

Hutcherson

Berichten: 9543
Geregistreerd: 21-07-13
Woonplaats: --

Re: Kanker: het woord strijden/vechten, is dat wel gepast?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 18:20

Als jij je stinkende best doet in een paardrij wedstrijd en je wint niet... Heb je dan niet hard genoeg je best gedaan?

Ziek zijn is een strijd. Dat is met alle ziektes zo. Je moet elke dag zorgen dat je de dag zo goed mogelijk door komt. Je moet inleveren, je moet nadenken wat kan ik en wat heeft prioriteit. Mentaal is het zeer zwaar. Dat kun je zeker wel een strijd noemen.
En als je die strijd verliest (bv tegen kanker) dat geeft wel weer hoe hardnekkig kanker is.

Niet iedereen doet ALLES om kanker te overwinnen. Maar iedereen doet het wel op zijn manier. Sommige n kiezen voor chemo/bestralingen anderen juist niet.

Muronia

Berichten: 22377
Geregistreerd: 29-04-09
Woonplaats: Aan het kanaal, achter de spoordijk

Re: Kanker: het woord strijden/vechten, is dat wel gepast?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 18:28

Vandaag precies 2 jaar geleden ben ik mijn moeder verloren aan kanker. Van wat ik heb meegemaakt vind ik dat strijden of vechten het goed omschrijft. Of je nu wilt of niet, je lichaam is in gevecht met de ziekte. Daarnaast ook in je hoofd, want wat staat je allemaal te wachten? Ik noemde het vaak een rit in een achtbaan waar je niet in wilt zitten. Hij dendert maar door zonder einde. Het gevecht verliezen is geen teken dat je niet hard genoeg hebt gevochten of gestreden. Het is in veel gevallen een strijd die oneerlijk is en niet te winnen valt. Niemand die zich daar ooit voor zou hoeven te schamen.

Niobe

Berichten: 8784
Geregistreerd: 13-08-10
Woonplaats: Brummen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 18:33

Ik ben normaal niet zo'n termenhater, geef het beestje een naam en dat is het.
Maar ik had ook moeite met dat soort uitspraken toen mijn vader net was overleden. Alsof hij dan niet genoeg wilde leven of zo, alsof hij niet genoeg moeite had gedaan om te "vechten".
Ik ben ook een tijdje "jaloers" geweest op mensen die in remissie waren en die dan te horen kregen wat voor kanjers of ze waren, strijders, helden, winnaars. Heel oneerlijk van mezelf...

Pandora2
Berichten: 20417
Geregistreerd: 04-01-13
Woonplaats: Belgie

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 18:43

Mazida schreef:
Heel vaak lees je:

Hij heeft het gevecht gewonnen
Hij verloor de strijd

En KWF spreekt zelfs over survivors als je kanker hebt gewonnen.

Ik krijg kriebels van het woord strijden/vechten in deze context. Is het niet gewoon een kwestie van geluk of pech of je het wel of niet overleeft? Het lijkt alsof je bij het verliezen van de strijd niet genoeg je best hebt gedaan... Doet niet iedereen zijn best de ziekte te overwinnen of er mee om te gaan als je niet meer beter kunt worden?

Ben ik de enige die dit heeft?


Ik ben het met je eens.
Ben mijn man verloren aan kanker en ik kan de woorden als strijd, gevecht, overwinnaars... in deze context
niet meer horen.
Had hij het overleefd, zag ik dit waarschijnlijk helemaal anders.

Of zoals bokker Spicegirl Y;( het ooit schreef : het kerkhof ligt vol vechters en positivo's.

magda_90
Berichten: 32912
Geregistreerd: 24-09-06

Re: Kanker: het woord strijden/vechten, is dat wel gepast?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 18:55

Of je laat dat over aan de mensen zelf, welk woord ze willen gebruiken. ;) Het is zo persoonlijk hoe dat voelt in die specifieke situaties.
Dit topic zet alleen maar een nare toon. :n

Raineri
Berichten: 7438
Geregistreerd: 21-02-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 19:01

magda_90 schreef:
Of je laat dat over aan de mensen zelf, welk woord ze willen gebruiken. ;) Het is zo persoonlijk hoe dat voelt in die specifieke situaties.
Dit topic zet alleen maar een nare toon. :n


Ben ik het mee eens. Ik denk dat de boventoon altijd moet zijn dat je blij bent voor anderen. Ik denk dat het voor jezelf dan ook “enigszins” prettiger wordt.
Mijn moeder heeft kanker en mocht ik haar verliezen dan zou ik er geen problemen mee hebben als overlevers wel als winnaars/strijders worden omschreven. Ik zou die mensen dan een knuffel willen geven en zo blij voor ze zijn dat zij ‘dat’ nog wel hebben. Maar dat ben ik, en kan het goed begrijpen dat het voor sommige mensen een beetje mosterd na de maaltijd is, zoals Pandora2 beschrijft. Ik wil trouwens absoluut niet zeggen “ah niet zeuren en niet misgunnen”, het is natuurlijk een heel spectrum aan emoties wat je meemaakt.

Elisa2

Berichten: 48769
Geregistreerd: 31-08-04

Re: Kanker: het woord strijden/vechten, is dat wel gepast?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 19:03

Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.

Dat maakt je niet minder dapper, strijdzaam oid als het geluk niet aan je zijde is en je het niet haalt/ redt.

Niobe

Berichten: 8784
Geregistreerd: 13-08-10
Woonplaats: Brummen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 19:06

Danique_G schreef:
magda_90 schreef:
Of je laat dat over aan de mensen zelf, welk woord ze willen gebruiken. ;) Het is zo persoonlijk hoe dat voelt in die specifieke situaties.
Dit topic zet alleen maar een nare toon. :n


Ben ik het mee eens. Ik denk dat de boventoon altijd moet zijn dat je blij bent voor anderen. Ik denk dat het voor jezelf dan ook “enigszins” prettiger wordt.
Mijn moeder heeft kanker en mocht ik haar verliezen dan zou ik er geen problemen mee hebben als overlevers wel als winnaars/strijders worden omschreven. Ik zou die mensen dan een knuffel willen geven en zo blij voor ze zijn dat zij ‘dat’ nog wel hebben. Maar dat ben ik, en kan het goed begrijpen dat het voor sommige mensen een beetje mosterd na de maaltijd is, zoals Pandora2 beschrijft. Ik wil trouwens absoluut niet zeggen “ah niet zeuren en niet misgunnen”, het is natuurlijk een heel spectrum aan emoties wat je meemaakt.


Sorry, ik gun het de overlevers natuurlijk van harte en ben hartstikke blij voor ze, dat lijkt me vanzelfsprekend.

Dat neemt niet weg dat ik dat mijn vader ook had gegund en hem ook een winnaar vind ook al is hij er aan overleden.

Electra63

Berichten: 21305
Geregistreerd: 11-11-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 19:11

Elisa2 schreef:
Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.

Dat maakt je niet minder dapper, strijdzaam oid als het geluk niet aan je zijde is en je het niet haalt/ redt.


Zo zie ik het ook !

Mijn zwager kreeg jaren geleden kanker en mijn nichtjes (16-18 jaar) die zeiden: mijn vader gaat niet dood, die is sterk en laat zich niet verslaan door zo'n poedersuiker-ziekte, enz.
Mijn moeder overleed met 56 in die periode aan uitzaaiingen van borstkanker, zij had gruwelijke laatste maanden, en mijn dochter van 14 toen, werd heel boos op haar nichtjes.

Mijn ervaring is wel, dat soms mensen ziekte, zwaarte,complicaties of gevolgen van ziektes graag met elkaar vergelijken.

Niobe

Berichten: 8784
Geregistreerd: 13-08-10
Woonplaats: Brummen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 19:15

Electra63 schreef:
Elisa2 schreef:
Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.

Dat maakt je niet minder dapper, strijdzaam oid als het geluk niet aan je zijde is en je het niet haalt/ redt.


Zo zie ik het ook !

Mijn zwager kreeg jaren geleden kanker en mijn nichtjes (16-18 jaar) die zeiden: mijn vader gaat niet dood, die is sterk en laat zich niet verslaan door zo'n poedersuiker-ziekte, enz.
Mijn moeder overleed met 56 in die periode aan uitzaaiingen van borstkanker, zij had gruwelijke laatste maanden, en mijn dochter van 14 toen, werd heel boos op haar nichtjes.

Mijn ervaring is wel, dat soms mensen ziekte, zwaarte,complicaties of gevolgen van ziektes graag met elkaar vergelijken.



Hoe heb je dat laatste precies ervaren, als ik dan niet te nieuwsgierig ben?

Wat mij erg opviel is dat als ik vertelde wat mijn vader had, dat ik dan 9/10 keer te horen kreeg dat familie/kennissen/vrienden van die persoon precies hetzelfde hadden en ze dan doorgingen met te vertellen hoe gruwelijk die gestorven waren bijvoorbeeld :')

Mijn leidinggevende bijvoorbeeld toentertijd, toen mijn vader net de diagnose had: “Oh, dat had mijn oom ook, ook met die uitzaaiingen. Ja, daar was het met 2 weken mee gedaan.”
Tactisch

Rytir

Berichten: 5367
Geregistreerd: 30-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 19:29

Ik hou er ook niet van om de term vechten te gebruiken en doe dat dan ook niet. Want als je het niet overleefd had je dan harder moeten of kunnen vechten?

Gini
Berichten: 19056
Geregistreerd: 18-10-06
Woonplaats: Belgje

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 19:32

Elisa2 schreef:
Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.


Maar goed, als je net kanker overwonnen hebt, wil je dan horen dat het een kwestie van geluk hebben was? Dan hoor ik liever het woord survivor of winnaar dan 'je hebt geluk gehad', want dat heb je als kankerpatiënt überhaupt niet.

Electra63

Berichten: 21305
Geregistreerd: 11-11-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 20:28

Niobe schreef:
Electra63 schreef:


Zo zie ik het ook !

Mijn zwager kreeg jaren geleden kanker en mijn nichtjes (16-18 jaar) die zeiden: mijn vader gaat niet dood, die is sterk en laat zich niet verslaan door zo'n poedersuiker-ziekte, enz.
Mijn moeder overleed met 56 in die periode aan uitzaaiingen van borstkanker, zij had gruwelijke laatste maanden, en mijn dochter van 14 toen, werd heel boos op haar nichtjes.

Mijn ervaring is wel, dat soms mensen ziekte, zwaarte,complicaties of gevolgen van ziektes graag met elkaar vergelijken.



Hoe heb je dat laatste precies ervaren, als ik dan niet te nieuwsgierig ben?

Wat mij erg opviel is dat als ik vertelde wat mijn vader had, dat ik dan 9/10 keer te horen kreeg dat familie/kennissen/vrienden van die persoon precies hetzelfde hadden en ze dan doorgingen met te vertellen hoe gruwelijk die gestorven waren bijvoorbeeld :')

Mijn leidinggevende bijvoorbeeld toentertijd, toen mijn vader net de diagnose had: “Oh, dat had mijn oom ook, ook met die uitzaaiingen. Ja, daar was het met 2 weken mee gedaan.”
Tactisch


Ik was "blij" dat mijn moeder overleed. Omdat zij ruim 5 jaar na de diagnose borstkanker heel erg veel uitzaaiingen had o.a. in ruggenmerg, lever en met name hersenen en zij veel complicaties had die pijnlijk en mensonterend waren.
Mijn zwager leeft nog steeds, gelukkig. Maar die heeft een vorm van chronische leukemie, dus een hele andere ziekte en daarom niet te vergelijken, maar ook hij heeft al ontelbare keren chemo gehad, met de gevolgen daarvan.

Zelf heb ik 9 jaar geleden een hersenbloeding door een gesprongen aneurysma in mijn hoofd gehad. Na operatie en revalidatie ben ik (voor de buitenwereld) helemaal genezen. Er hebben mensen (collega's/stalgenoten) getwijfeld aan mijn verhaal/diagnose, omdat een gesprongen aneurysma vaak dodelijk is of dat je er allerlei beperkingen aan over houdt. Ik heb een maand in het ziekenhuis gelegen en ik ben 3 x verplaatst naar een ander (universitair) ziekenhuis, gerevalideerd, ik heb 6 mnd niet mogen autorijden (dus afhankelijk) en ik kon bijv. niet meer tegen muziek of herrie.
En dan wordt er uiteindelijk gezegd: misschien was het toch minder zwaar/erg als die bloeding of beroerte van mijn ..... of dan heb je wel geluk gehad.
In het begin werd ik daar boos om, nu denk ik inderdaad, dat ik uiteindelijk geluk heb gehad.

Electra63

Berichten: 21305
Geregistreerd: 11-11-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 20:31

Gini schreef:
Elisa2 schreef:
Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.


Maar goed, als je net kanker overwonnen hebt, wil je dan horen dat het een kwestie van geluk hebben was? Dan hoor ik liever het woord survivor of winnaar dan 'je hebt geluk gehad', want dat heb je als kankerpatiënt überhaupt niet.



Survivor is wel een mooi woord vind ik ook!
Dat gebruiken ze ook voor overlevers van aneurysma's en AVM's.

Raineri
Berichten: 7438
Geregistreerd: 21-02-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 21:30

Niobe schreef:
Danique_G schreef:

Ben ik het mee eens. Ik denk dat de boventoon altijd moet zijn dat je blij bent voor anderen. Ik denk dat het voor jezelf dan ook “enigszins” prettiger wordt.
Mijn moeder heeft kanker en mocht ik haar verliezen dan zou ik er geen problemen mee hebben als overlevers wel als winnaars/strijders worden omschreven. Ik zou die mensen dan een knuffel willen geven en zo blij voor ze zijn dat zij ‘dat’ nog wel hebben. Maar dat ben ik, en kan het goed begrijpen dat het voor sommige mensen een beetje mosterd na de maaltijd is, zoals Pandora2 beschrijft. Ik wil trouwens absoluut niet zeggen “ah niet zeuren en niet misgunnen”, het is natuurlijk een heel spectrum aan emoties wat je meemaakt.


Sorry, ik gun het de overlevers natuurlijk van harte en ben hartstikke blij voor ze, dat lijkt me vanzelfsprekend.

Dat neemt niet weg dat ik dat mijn vader ook had gegund en hem ook een winnaar vind ook al is hij er aan overleden.


Hoezo zeg je sorry? Ik hoop namelijk dat ik niet iets verkeerd heb gezegd!
Ik snap je gevoel wel, daarom probeerde ik ook te zeggen dat er een spectrum aan emoties is. Misschien had ik het wat beter kunnen verwoorden :)

Barney1978
Berichten: 797
Geregistreerd: 23-07-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-12-19 21:46

Gini schreef:
Elisa2 schreef:
Ik ben het met je eens TS, je moet ook gewoon een hele grote dosis geluk hebben om zo'n rotziekte te overwinnen en dat geldt voor meerdere ziektes. Welke ook iedere dag een strijd kunnen zijn.


Maar goed, als je net kanker overwonnen hebt, wil je dan horen dat het een kwestie van geluk hebben was? Dan hoor ik liever het woord survivor of winnaar dan 'je hebt geluk gehad', want dat heb je als kankerpatiënt überhaupt niet.


Ik ben net "genezen" van baarmoederhalskanker, ik heb het zelf niet ervaren als strijden of vechten maar mijn lichaam heeft er wel heel erg onder geleden zo ook mijn geest.
Ik ben altijd positief geweest maar het is een dubbel gevoel. Soms denk ik echt dat ik geluk heb gehad omdat ik er nu nog ben. Maar de psycholoog gaf ook aan dat zij geluk heeft dat ze het niet heeft gehad en dat ik gewoon kanker heb gehad dus inderdaad niet echt veel geluk. Het heeft ook weleens dubbel gevoeld omdat andere patiënten er nog middenin zitten en er veel een slechtere prognose hadden.
Ik denk dat het voor iedereen anders voelt, je moet zien te dealen met alles wat je moet ondergaan en de latere gevolgen hiervan. Ik wil zelf soms veel te snel en mijn lichaam roept me regelmatig terug dus soms voelt dat als vechten tegen de klap die mijn lichaam heeft gehad door het hele traject.

Ik ben in de overtuiging dat iedere patiënt wil leven en alles zo goed mogelijk probeert te ondergaan. Helaas verliest de medische wetenschap ook regelmatig van deze verschrikkelijk ziekte en is de kankercel te sterk geweest.