Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Stress en onzekerheid kan een negatieve spiraal ontwikkelen waardoor inderdaad ook psychosomatische klachten kunnen gaan ontstaan; buikpijn, hoofdpijn, slapeloosheid etc. Voor een kind kan een scheiding oprecht traumatisch zijn, hoe zorgvuldig je er als ouder ook mee om gaat. Daar kun je vaak ook niets aan doen, als ouder ga je ook door een vreselijk rouwpoces. Een verwijzing naar een kinderpsycholoog lijkt me nu een goede eerste stap. Hij of zij kan jullie ook verder begeleiden naar eventuele vervolg therapieën als dat voor hem nodig of helpend zou kunnen zijn, zoals speltherapie.
Als moeder is het ook heftig hem zo te zien. Anoniem schreef:oh my oh my.... Zo sneu dat je zoontje dit mee moet maken. Maar nog erger vind ik het eigenlijk dat het allemaal zo herkenbaar zo open en bloot op internet besproken wordt, met naam en foto's en al. Tot in lengten van dagen te vinden voor iedereen.
Je eigen privacy, dat moet je zelf weten, maar die van je kinderen vind ik echt een no go dat je al die informatie zo de wereld in smijt.
Anoniem schreef:oh my oh my.... Zo sneu dat je zoontje dit mee moet maken. Maar nog erger vind ik het eigenlijk dat het allemaal zo herkenbaar zo open en bloot op internet besproken wordt, met naam en foto's en al. Tot in lengten van dagen te vinden voor iedereen.
Je eigen privacy, dat moet je zelf weten, maar die van je kinderen vind ik echt een no go dat je al die informatie zo de wereld in smijt.
Avalanche81 schreef:t is toch voor het joch zelf niet leuk dat dat jaren later nog op internet staat..... ik vond het als kind ook echt niet leuk dat sommige verhalen steeds weer verteld werden, en dat was lang zo heftig niet. Plus dat je de privacy van een ander ook gewoon kunt respecteren. Een kind is geen extensie van jezelf. Een kind is zijn eigen persoon en heeft recht op privacy.
. Diddykong schreef:Hij heeft pas sinds dit weekend deze klachten toch? En deze week is school begonnen? Ik zou het zelf even tijd geven. Bouw veel rust en structuur in. Op tijd naar bed, gezond eten en zelf met rust en vertrouwen reageren. Een kindercoach of speltherapie kan een goed idee zijn, maar waarom mag een kind ook niet even rouwen? Als het nu al weken of maanden speelt en het verbetert niet, dan kun je altijd die stap nemen. Je zoon zoekt in al die veranderingen stabiliteit, duidelijkheid en grenzen. Dit kun jij voor hem doen. Even geen vriendjes over de vloer, misschien tussen de middag thuis eten als dit kan op school en proberen zoveel mogelijk de druk eraf te halen. In overleg met school misschien tijdelijk halve dagen naar school? Dit zijn zomaar wat ideetjes. Jij kent je zoon het beste, dus jij kunt waarschijnlijk beter inschatten wat werkt en wat niet. Op zich is dit geen raar gedrag hoor, net na de vakantie. Hij vindt zijn nieuwe klas misschien ook best spannend. Op deze leeftijd is er ook meer besef en gaan ze wat meer overzicht krijgen in oorzaak en gevolg en gevolgen op langere termijn. Het is een fase, dat geldt ook met 7 jaar nog steeds.