Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-08-19 11:25

Ouders van volwassen kinderen..

Geplaatst door de TopicStarter : 02-08-19 11:25

Goedemorgen,

Moet even van mij afschrijven, zoon heeft sinds vandaag een auto, en ik merk dat ik geen seconde rust heb. Ik de moeder die volgens al mijn vriendinnen zo relaxed opvoed en mij nooit druk maakt, heeft nu geen nagel meer over.Ik vroeg mij af hoe hebben jullie dat gedaan, loslaten? Niet dat ik hem niet vertrouw, maar je leest zo veel ongelukken met auto's tegenwoordig..

**Geplaatst**: 02-08-19 11:35

Re: Ouders van volwassen kinderen..

Geplaatst: 02-08-19 11:35

Die zorgen blijf je altijd houden. Eerste keer alleen naar de speeltuin, eerste keer op de fiets alleen weg, eerste keer alleen op kamp.... en dan nu de auto. Is hij al alleen op vakantie geweest?
De zorgen van een moeder blijven een leven lang zeggen ze. En een auto-ongeluk kan ook als je al 10 jaar rondrijdt. Je kan alleen maar zeggen: Rij voorzichtig en dan zal je het moeten loslaten. En een kruisje slaan.

**Geplaatst**: 02-08-19 11:47

Geplaatst: 02-08-19 11:47

Suzanne F. schreef:
Die zorgen blijf je altijd houden. Eerste keer alleen naar de speeltuin, eerste keer op de fiets alleen weg, eerste keer alleen op kamp.... en dan nu de auto. Is hij al alleen op vakantie geweest?
De zorgen van een moeder blijven een leven lang zeggen ze. En een auto-ongeluk kan ook als je al 10 jaar rondrijdt. Je kan alleen maar zeggen: Rij voorzichtig en dan zal je het moeten loslaten. En een kruisje slaan.

Kleine kinderen, kleine zorgen, grote kinderen, grote zorgen.

**Geplaatst**: 02-08-19 12:00

Geplaatst: 02-08-19 12:00

Wat heb ik lopen ijsberen toen mijn dochters samen voor de eerste keer met de auto weggingen. Begon het nog te stormen ook in de middag, ik had het niet meer !! Inmiddels bijna 20 jaar geleden, en vorige week moesten ze met paard naar een kliniek.
Twee en half uur rijden met trailer. Gelukkig ging mijn man mee, maar ja , toen had ik de zenuwen dat als er wat gebeurde ik mijn hele gezin kwijt zou zijn.
Ook als ze met vakantie gaan, ben ik gestresst.
En weet je wat het vreemde is ? Mijn oudste heeft 3 jaar alleen in Londen gewoond , en bijna 2 jaar in New York, ik heb mij toen geen moment zorgen gemaakt, ik wist niet wat ze deed en wat ze uitvoerde, alleen als ik wist wat ze ging doen, begon het weer.
Zucht .....

**Geplaatst**: 02-08-19 12:00

Geplaatst: 02-08-19 12:00

ja ik ken het, toen mijn zoon naar R`dam op school ging en je leest van de overvallen en steekpartijen
met uitgaan als hij tegen de ochtend pas thuiskomt en ik wakker ligt[ dan schiet er vanalles door je hoofd ]
nu zit hij in Den Haag op school is vroeg weg en laat thuis
ik denk dat een beetje angst altijd in je zit [ is toch je kind he

]

**Geplaatst**: 02-08-19 12:05

Geplaatst: 02-08-19 12:05

Ja heel herkenbaar, ondanks dat je weet dat je ze moet loslaten kan je je pas ontspannen als je weet dat ze weer veilig thuis zijn.
Ook al gehad dat meneer een uur later thuis kwam als verwacht en echt ik had al op 112brabant en alles gekeken of er ergens iets gebeurt was.....
Misschien gaat het ooit wennen

**Geplaatst**: 02-08-19 12:07

Geplaatst: 02-08-19 12:07

Heel herkenbaar! Ik ben moeder van drie zoons en mijn oudste twee hebben als hobby sleutelen, motorrijden en racen met sportwagens op het circuit. Toen ze jonger waren voerden ze scooters en bromfietsen op om daarmee te racen.
Manmanman, wat heb ik een stress gehad. Maar het went en je krijgt vertrouwen in hun kunnen. Ik heb ze echt wel regelmatig van het asfalt mogen oprapen hoor, en ze hebben zelfs een ernstig auto-ongeluk gehad met zijn tweeën en mijn oudste heeft eens onder een autowrak gelegen die van de bokken afgleed, dus mijn portie stress en ellende heb ik wel gehad, vind ik.

Het blijft lastig, maar vroeger toen ze klein waren en we gingen kamperen was ik altijd bang dat ze gekidnapt werden op de camping, later toen ze uitgingen was ik bang dat ze in elkaar geslagen zouden worden of zoiets en nu ze tegen de dertig lopen ben ik bang dat ze hun baan verliezen of hun relatie uitgaat.

Kortom, je hebt altijd zorgen en angsten. Dat is inherent aan moeder (vader) zijn.

**Geplaatst**: 02-08-19 12:17

Re: Ouders van volwassen kinderen..

Geplaatst: 02-08-19 12:17

Herkenbaar hoor. Zorgen blijf je houden.

Al heel klein liet ik hem meekijken in de auto naar wat fietsers deden en hoe dat voor mij als automobilist was. Gewoon bewust maken waar je kan.

Toen hij 17 was had hij zijn rijbewijs en moesten we ernaast zitten. Doodeng, maar je gunt het ze en ze leren ervan.
Hier is het alleen een dorp en druk verkeer komt hij weinig tegen, dus toen hij een groter stuk ging rijden alleen voor het eerst was ik ook benauwd en eigenlijk nog........
Wij zijn naar Amsterdam gereden om hem echt kennis te laten maken met 4/5 baans verkeer en dr drukte etc.

Maar aan de andere kant, was dat ook nog niet zo toen wij ons rijbewijs haalden en wij hebben het ook zelf moeten leren, toen het drukker werd en er banen bij kwamen etc.

Onze zoon is 22 en werkt in de horeca. Hij doet wat hij leuk vindt en dat is top, maar net als bij elk beroep, heeft dat risico's en hou ik altijd mn stukje zorgen.
Maar mijn man heeft ooit een ongeluk gehad op het werk, rijdt elke dag veel auto en dan heb ik dat niet zo sterk. Waar hij ook iemands kind is natuurlijk.

Blijf gewoon in gesprek en hem wijzen op dingen waar jij je zorgen om maakt. Ik ben er gewoon eerlijk over.

**Geplaatst**: 02-08-19 12:20

Geplaatst: 02-08-19 12:20

Nicky1963

ik heb ook die gedachtes, en ik heb maar 1 kind in mijn angst zie ik me dan al kindloos op de bank zitten

gelukkig gaat het al beter , ook omdat mijn zoon [ nu 20 ] 1.95cm en 90 kg spieren is en niet van kroegentochten houd

maar de zorgen blijven ,mijn ouders hebben dat ook nog steeds over mijn zus en mij [ ouders zijn 78 en 80

]

**Geplaatst**: 02-08-19 12:21

Geplaatst: 02-08-19 12:21

Het kan nog erger, mijn zoon van 18 heeft een auto maar ook een motor

En inderdaad ook ik denk vaak van als dat maar goed gaat. Het is een rustige jongen en ik verwacht van hem echt geen wilde rijstijl. Maar hij is jong en overziet misschien nog niet alles en er zijn natuurlijk medeweggebruikers die een motor nog wel eens over het hoofd zien.

Iedere avond ben ik blij dat mijn kids weer heelhuids in bed liggen (ja ook die van 15 die op de fiets overal naar toe gaat en waar net zo goed iets mee kan gebeuren)

**Geplaatst**: 02-08-19 12:21

Geplaatst: 02-08-19 12:21

Herkenbaar.
Onze zoon is 18 jaar.

Is vrij recent een week naar Zweden geweest in zijn eentje.
Was ook 1e keer alleen vliegen.
Ik heb flightradar in de gaten gehouden en was blij dat er een appje kwam dat hij bij een vriendin was.

November 2018 belde hij, niet schrikken mam, ik ben aangereden en lag op de motorkap van een auto.

**Geplaatst**: 02-08-19 12:26

Geplaatst: 02-08-19 12:26

ja ja ik geloof nooit dat je dan niet schrikt

**Geplaatst**: 02-08-19 12:28

Geplaatst: 02-08-19 12:28

luuntje schreef:
Herkenbaar.
Onze zoon is 18 jaar.

Is vrij recent een week naar Zweden geweest in zijn eentje.
Was ook 1e keer alleen vliegen.
Ik heb flightradar in de gaten gehouden en was blij dat er een appje kwam dat hij bij een vriendin was.

November 2018 belde hij, niet schrikken mam, ik ben aangereden en lag op de motorkap van een auto.

Ja, dat was ook altijd het eerste wat mijn zoons zeiden aan de telefoon als ze weer eens onderaan de dijk lagen met de scooter: 'Mam, niet schrikken'. Waarop ik dus een hartverzakking kreeg!
Wel alles goed met je zoon?

**Geplaatst**: 02-08-19 12:29

Geplaatst: 02-08-19 12:29

Ow, ja, eerste keer alleen op vakantie, ook een ramp...........Maar nu na 6x ofzo, nog steeds eigenlijk

Onze zoon woont niet meer thuis, dus ik weet niet elke nacht of hij veilig thuis is. Maar toen hij nog thuis woonde lag je er toch meer op te wachten.

Wat ik nog erger vindt, is als hij bij een ander in de auto stapt. Gelukkig doet hij dat niet snel en kijkt wel bij wie. Maar hier zijn toch wel ernstige ongelukken gebeurt omdat de bestuurder stoer ging doen.

Of als ze bellen en al beginnen; mam, niet schrikken........Of mam, ik moet even wat vertellen.....En daarna echt met iets simpels komen.

**Geplaatst**: 02-08-19 12:34

Re: Ouders van volwassen kinderen..

Geplaatst: 02-08-19 12:34

Volgens mijn ouders moet je loslaten, vertrouwen dat je opvoeding goed werkt en hopen dat ze nooit op de verkeerde tijd op de verkeerde plek zijn

Maar ik ben net zo. Zeker nu er deze vakantieperiode weer zoveel mensen verongelukt, vermist of anderszins iets vreselijks is overkomen vind ik het echt niet tof dat mijn familie op vakantie gaat.

**Geplaatst**: 02-08-19 12:40

Geplaatst: 02-08-19 12:40

proudmama schreef:
En weet je wat het vreemde is ? Mijn oudste heeft 3 jaar alleen in Londen gewoond , en bijna 2 jaar in New York, ik heb mij toen geen moment zorgen gemaakt, ik wist niet wat ze deed en wat ze uitvoerde, alleen als ik wist wat ze ging doen, begon het weer.
Zucht .....

Dat dus! Wij in Spanje, drie kinderen met partners en drie kleinkinderen in Nederland plus dochter die samenwoont in de UK. Afstand werkt, zodra ik in de buurt ben, maak ik me weer druk.

**Geplaatst**: 02-08-19 12:43

Geplaatst: 02-08-19 12:43

Ik heb dan geen kinderen, maar volgens m'n moeder gaat er vanaf het moment dat wij geboren zijn geen dag voorbij waarop ze zich geen zorgen maakt. En dan zijn m'n broer en ik allebei volwassen, toch wel redelijk verstandig ( O:)

) en gaat het met ons allebei prima. Oh en we zijn ook erg vrij opgevoed, totaal geen overbezorgde moeder.

Wel zegt zij ook dat ze zich minder zorgen maakt als ze niet weet wat we allemaal uitspoken

We wonen allebei niet meer thuis dus ze krijgt niet alles wat we doen mee en volgens mij gaat het nu prima zolang we redelijk vlot onze appjes beantwoorden of terugbellen als ze gebeld heeft. Ik laat het op vakantie wel altijd even weten als ik een paar dagen slecht bereikbaar ben, zodat ze daar niet van schrikt.

Ik heb m'n moeder wel eens huilend opgebeld omdat ik een lekke band had (had net m'n rijbewijs, het was haar auto en ik was me rot geschrokken). Ze schrok zich dood en was erg opgelucht toen ze begreep dat het maar een lekke band was. Sorry mam

Laatst bijgewerkt door Sanned op 02-08-19 12:45, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 02-08-19 12:44

Geplaatst: 02-08-19 12:44

Als kind zijnde wil ik even reageren ook .
Laat het los .
Ik zou het vreselijk vinden als mijn ouders zich continu zorgen over mij maken en daar wakker van liggen .
Lijkt me ook ontzettend ongezond om je zo druk te maken .
Je moet maar zo denken ook jou kan zomaar iets overkomen .
Je hebt het niet in de hand en we zijn volwassenen die zichzelf prima kunnen redden

Dat konden jullie toch ook toen jullie volwassen waren

**Geplaatst**: 02-08-19 12:53

Re: Ouders van volwassen kinderen..

Geplaatst: 02-08-19 12:53

Little_birdy, Natuurlijk denk je zo als kind. We zijn allemaal kinderen geweest. Maar wacht maar tot je zelf kinderen hebt. Je kan loslaten, je kinderen vertrouwen en toch echt je zorgen maken. Dat hoort er een beetje bij en kan je niet even uitzetten.

En ik ben in een andere tijd opgegroeid dan nu. Ook in mijn tijd al heel veel om je zorgen over te maken, veel gevaren etc. Dat is tijdloos. Maar als je dan nu als ouder om je heen kijkt en de wereld nog meer ziet veranderen, door social media nog meer ellende te lezen en te zien krijgt, maak je je gewoon zorgen.

En na een tijdje wordt het weer andersom. Er is weleens paniek geweest omdat mijn moeder niet reageerde en onvindbaar was........

**Geplaatst**: 02-08-19 12:57

Geplaatst: 02-08-19 12:57

Ik heb onwijs relaxte ouders en ik heb nooit aan ze gemerkt dat ze zich zorgen maakten, ze gaven mij altijd het vertrouwen dat ik mijn verstand zou blijven gebruiken. Ze hebben me ook nooit iets verboden, omdat ze er dan van overtuigd waren dat ik dingen stiekem zou gaan doen. En ik geloof heus wel dat ze zich zorgen hebben gemaakt, maar ik heb het nooit gemerkt en dat is fijn

Ongelukken kunnen altijd gebeuren, ook bij jou, ook iedere dag dat we weer op ons paard stappen..

**Geplaatst**: 02-08-19 12:59

Geplaatst: 02-08-19 12:59

Zoon moest na motorkap knuffelen naar de fysiotherapeut.
Facetgewrichten in rug stonden scheef.

Fiets kon gemaakt worden door de fietsenmaker. Duurde wel even voor de verzekering van tegenpartij het betaald had. Zoon had voorrang op een rotonde.

Ik snap echt wel dat je als kind denkt, pfff laat mij, stel je niet aan.
Maar als moeder ben ik blij als ik hoor dat zoon thuis is na het stappen.
Ik slaap dan toch niet.

Man belde jaren geleden ook, niet schrikken hoor.
Was gevallen met de motor en werd door een collega thuisgebracht, gebroken hand en een operatie.

Ik probeer zoon niets te laten merken.

**Geplaatst**: 02-08-19 13:01

Geplaatst: 02-08-19 13:01

Heel herkenbaar, onze dochter loopt stage en mocht laatst paard meenemen. Paard in geladen en weg was ze heb toch even moeten slikken ze heeft haar E rijbewijs (nog wel niet zo heel lang) en mijn auto de dodge voor de 2 paards trailer maar toch.....gelukkig wel elke keer een appje dat ze er is en alles goed was. Hoe vaker ze de weg opgaat hoe makkelijker het wordt en ooit moet je ze loslaten.....

**Geplaatst**: 02-08-19 13:02

Geplaatst: 02-08-19 13:02

Superpony ik wil geen kinderen dus dat scheelt .
Maar als ik dit zo lees dan begrijp ik dus dat inderdaad iedere moeder zich haar hele leven zorgen maakt en dat lijkt me echt verschrikkelijk

Ik heb dus geen oplossing voor jullie sorry

**Geplaatst**: 02-08-19 13:06

Geplaatst: 02-08-19 13:06

Wanneer je deze gevoelens niet had dan was er iets mis. Ik heb het nog steeds in sommige situaties, eentje zit nu in een land waar ik nooit heen zou gaan op vakantie, zij wel. Ik streep de dagen af tot ze er weer zijn. En die is al tien jaar de deur uit. Toen eentje zijn rijbewijs haalde vroeg hij mijn auto mee, hij en vriendin gingen een weekje op pad, hoppa, duitsland belgie alle grote steden hebben ze in een week bezocht. Loslaten van je kinderen begint al heel vroeg, zodra ze je hand niet meer vasthouden om te lopen maar wennen doet het nooit, daar ben je ouder voor.

Laatst bijgewerkt door BigOne op 02-08-19 13:07, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 02-08-19 13:06

Geplaatst: 02-08-19 13:06

Relaxed schreef:
Ik heb onwijs relaxte ouders en ik heb nooit aan ze gemerkt dat ze zich zorgen maakten, ze gaven mij altijd het vertrouwen dat ik mijn verstand zou blijven gebruiken. Ze hebben me ook nooit iets verboden, omdat ze er dan van overtuigd waren dat ik dingen stiekem zou gaan doen. En ik geloof heus wel dat ze zich zorgen hebben gemaakt, maar ik heb het nooit gemerkt en dat is fijn

Ongelukken kunnen altijd gebeuren, ook bij jou, ook iedere dag dat we weer op ons paard stappen..

Jouw ouders klinken zoals de mijne, heerlijk relaxt!

Tuurlijk zullen ze zich wel eens zorgen maken, maar niet constant. Lijkt mij ook niet gezond, zouden ze telkens als ik de deur uitstap moeten gaan zitten piekeren of ik wel thuis kom. Of dat wanneer ik alleen thuis ben niet van de trap af flikker en m'n nek breek.

Nomineer dit bericht ×