Laat ik vooropstellen: Feminisme gaat erover dat zowel vrouwen als mannen gelijk zijn in de zin van alles wat niet met biologische factoren te maken heeft. Gelijke keuzes, gelijke rechten, gelijk salaris. Een vrouw wordt niet benadeeld, en een man ook niet.
Ik zelf ben zeer tegen vrouwen die doorslaan in het feminisme, wat op het moment dat een vrouw boven de man wordt gesteld of wanneer mannen gehaat worden, in mijn ogen geen feminisme meer is maar extremisme. Net zoals wanneer vrouwen andere vrouwen veroordelen voor de keuzes die zij zelf maken.
Nu had ik laatst een discussie met een kennis, en zij zei dat ze vond dat vrouwen zichzelf degraderen wanneer ze bijvoorbeeld er voor kiezen om thuis te blijven of te kiezen voor de kinderen in plaats van een carrière. Tegenwoordig is beide natuurlijk mogelijk, zowel kinderen krijgen als een carriere maken. Maar in die kennis haar optiek vergooide een vrouw dan de kansen die het feminisme haar geboden hebben en waar we zolang voor gestreden hebben.
Ik ben het daar zelf niet mee eens; de keuze maken om thuis te blijven en voor de kinderen te zorgen is naar mijn mening net zo feministisch als de keuze om dat niet te doen. Omdat het een kéuze is die je zelf maakt.
Net zoals de keuze om golddigger te worden en met een rijke man te trouwen en zelf niets te doen (mits beide partijen daarmee instemmen). Of escort of prostituee worden. Afhankelijk zijn van een man. Ik vind dat allemaal even feministisch als het maken van een carrière, zolang het maar een KEUZE is.
De teksten van Lana del Rey krijgen dan ook vaak kritiek van die extreem feministische hoek omdat zij vaak zingt over dat afhankelijk zijn (zie: off to the races, million dollar man, ride, etc...). Ik vind het juist bewonderenswaardig dat ze in deze tijd daarover durft te zingen omdat zij zo wil leven als vrouw en zich daar prettig bij voelt. Wat door sommige vrouwen bijna veroordeelt wordt; je vergooit je kansen om een zelfstandige vrouw te zijn die geen man nodig heeft.
Maar wat als je graag afhankelijk wil zijn?
Ik zelf hoef niet persé afhankelijk te zijn; ik doe een geweldige studie waar ik later een goede baan mee krijg, ik heb het naar mijn zin. Ik zou het makkelijk alleen kunnen. Maar toch lijkt het me ook absoluut niet erg om later thuis te zitten en voor de kinderen te zorgen, lekker te koken (dat is sowieso een van m'n grote hobby's), lekker te tuinieren (ook een hobby) en kleding te maken... eigenlijk heel "traditioneel". Maar dat zou mijn eigen keuze zijn, en daarom vind ik mezelf niet minder feministisch dan een vrouw die dat allemaal niet wil. Dat is het mooie van het feminisme zoals het is bedoelt; je kan kiezen wat je wil.
Ik ben heel benieuwd hoe bokt hierover denkt.
