Een paar jaar geleden kreeg ik van mijn moeder de gouden verlovingsring van mijn oma. Met een mooie diamant erin. Waarde geschat rond de 1000 euro.
Hoewel ik hem eigenlijk gewoon wilde dragen, omdat ik hem mooi vond en het ook wel een bijzonder idee vond, besloot ik toch ook maar eens te kijken wat hij zou opleveren, mocht ik hem ooit willen verkopen. Familiehistorie is natuurlijk prachtig maar een leuke reis of zo, daar heb je langer plezier van.
Afijn, ik met de ring naar de juwelier. Vol verwachting...
Het goud bleek nog geen 18 karaat, de diamant bleek slordig gesleven en daarnaast zat er een soort folie onder om hem groter de doen lijken en meer te doen fonkelen.
Waarde: Rond de 50 euro

Die ring heb ik dus maar gehouden.
Nu heb ik echter weer wat nieuws van mijn moeder gekregen; de theelepeltjes van mijn oma! Zelf gebruikt ze ze niet meer en ik heb er wel wat mee. "Echt zilver!"
Maar ja, oma kennende en inmiddels de ervaring met de ring in de rugzak zijn we natuurlijk sceptisch; er was ook wel veel schone schijn.

Ik ben maar begonnen op marktplaats; verzilverde theelepeltjes van de provinciën gaan ongeveer voor 3 euro per stuk. Er was ooit een spaaractie van de Douwe Egberts...
Maar die zien er wel allemaal heel anders uit dan de theelepeltjes van oma. Deze zijn ook nog eens heel licht. Zou de "AL" op de achterkant gewoon voor aluminium staan?

Ze lijken wel op echt zilver maar echt verstand heb ik er niet van...

Wat denken jullie? Zijn deze "echt" of kan ik ze zonder zorgen in de vaatwasser gooien?
En... Hoe vind je een plek waar je dit betrouwbaar zou kunnen checken?
Ik moet maar eens langs bij Tussen Kunst en Kitch
