Ik heb sinds de brugklas (met dank aan pesten etc) al moeite gehad met vrienden maken. Wat moeite met mensen vertrouwen en bang om mensen tot last te zijn. Ik had altijd wel vriendengroepjes, maar daar voelde het ook altijd alsof ik niet echt onderdeel was van het groepje maar meer alsof ze me tolereerden. Ik vertelde mezelf altijd dat dit niet erg was en dat ik blij moest zijn dat er uberhaupt mensen waren die met me wilden praten. Aan deze gevoelens/gedachten heb ik het afgelopen jaar hard gewerkt doormiddel van therapie etc. Ik heb nu ook wat mensen die ik regelmatig zie en waar ik leuke dingen mee doe.
Toch zou ik er graag wat meer vrienden bij willen maken. Ik heb alleen geen idee waar ik zou moeten beginnen. Ik heb het afgelopen jaar wat contact gehad met wat van mijn oude vriendengroepen, waar ik twee supergoede vrienden aan overgehouden heb, maar waarvan er ook mensen duidelijk maakten dat ze niet geinteresseerd waren in contact.
Daarnaast ga ik dit jaar dus niet naar school maar werken waardoor op school vrienden maken dus geen optie is. Van mijn werk hoef ik ook geen vriendschappen te verwachten aangezien de gemiddelde leeftijd er zeker boven de 40 ligt. Sporten doe ik niet echt, athans niet bij een club, ik sport puur voor de noodzaak en niet voor de lol, dus ben ook totaal niet bezig met contact maken met mensen als ik sport
Ik doe wel vrijwilligerwerk op een sportclub achter de bar en ik hoop dat ik daar over de tijd misschien wat vrienden kan maken.Ik wil nog kijken voor vrijwilligerwerk bij een bedrijf waar ik meer met leeftijdsgenoten te maken krijg. Maar verder heb ik geen idee hoe ik verder nog vrienden zou moeten maken.
Ik voel me zo dom om het te vragen, maar hoe maak je nou eigenlijk vrienden als je niet meer op school zit?
dat je gekoppeld word aan elkaar met gemeenschappelijke interesses.
.
lekker niksen om te relaxen zit er dan vaak niet in, je wil toch samen wat ondernemen. En helaas ben ik daar vaak te moe voor of gewoonweg echt geen zin.