Alleen de communicatie tussen ons is drama (was ook al zo toen we nog samen waren
). Het grootste probleem is dat hij heel moeilijk te bereiken is. Zijn telefoon is stuk, inmiddels al maanden maar er komt geen nieuwe. Zijn mail leest hij vaker niet dan wel.Nu hebben we een zoontje met autisme en nog andere problematiek. Hiervoor ben ik druk bezig met een nieuwe school. Alleen hij moet uiteraard overal toestemming voor geven, maar voordat hij ergens op reageert duurt het allemaal erg lang.
Dus ik loop alsnog continu achter zijn kont aan om alles op tijd rond te hebben.
Nu heb ik volgende week een gesprek op die nieuwe school, maar hij reageert weer nergens op. Dit is zo vermoeiend. Want over een week of 5 is het zomervakantie en na de vakantie moet mijn zoontje op de nieuwe school beginnen.
Ik ben het al enorm aan het minderen, dat ik steeds achter hem aan zit voor de afspraken. Met als gevolg dat hij van veel dingen niet op de hoogte is (hij krijgt alles via mail, en veel ook via de post, maar dat leest hij dus vrijwel niet of doet er niets mee).
Maar we zijn nu eenmaal samen verantwoordelijk voor de kinderen en het zou fijn zijn als er ook wat initiatief en interesse van zijn kant komt.
Ik denk dat hij niet eens weet wat voor soort school het is waar ons zoontje naartoe gaat.
En voor de handtekeningen enzo heb ik hem toch nodig. Iemand tips om dit soort dingen soepeler te laten verlopen?
