Geplaatst 
Vlees begon me ook steeds meer tegen te staan en zo begon het minderen. Na het zien van een documentaire werd ik me bewust van het effect van veeteelt op onze aarde, en door het deelnemen aan de Nationale Week zonder Vlees leerde ik dat er (voor mij) super alternatieven zijn voor vlees. Voor mij hoeft het dus niet meer. Ook met melk heb ik flink geminderd. Omdat ik zo af en toe (max. 1x pw) nog vlees of vis eet waar ik echt van geniet, noem ik mezelf nog wel een flexitariër.Aan het einde van dit jaar wil ik verhuizen naar mijn eigen plek, waar ik lekker vega kan koken voor mijzelf, maar nu woon ik nog thuis, samen met mijn ouders en twee volwassen broertjes. Iedereen heeft een eigen kookdag en mijn moeder kookt de resterende dagen. We eten zeer gevarieerd door recepten uit meerdere culturen, regelmatig éénpansgerechten. Mijn moeder probeert rekening met mij te houden door een vega recept te volgen, zeer weinig vlees te gebruiken of een deel van de maaltijd apart te koken zonder vlees. Mijn broertjes vinden dit meestal teveel gedoe, dus staat mijn moeder, of ik, er alsnog naast om iets voor mij apart te maken. Soms ook niet: gisteren hadden we nasi met vlees en ik kon kiezen tussen dat of brood. Overigens zijn mijn broertjes erg kieskeurig dus er zijn veel dagen dat mijn moeder een pan voor hen apart maakt zonder al die 'enge' groenten.
Ik houd van koken maar moet door deze omschakeling een heel nieuw repertoire van vega recepten verzamelen. Ik test dus allerlei recepten van het internet en zoek bewust naar recepten waarbij je het vlees of de vleesvervanger niet mist. De mannen zijn gewend elke dag vlees te eten en missen het dus wél, wat ik ook maak. De meeste vervangers die we nu hebben getest, vallen bij de mannen slecht.
De eerste tijd heeft mijn familie de vleesloze maaltijden 'verdragen', maar van de week vroeg mijn broertje of ik voortaan alsjeblieft apart wil koken: een pannetje voor mij zonder vlees en voor hen mét vlees. Dit gaat erg tegen mijn gevoel in. Ik wil geen vlees kopen en bereiden voor mijzelf, of voor anderen. Ik wil juist met die ene kookdag in de week dat mijn gezin óók mindert met vlees. Misschien niet helemaal eerlijk, maar ik wil niet bijdragen aan de vleesconsumptie van anderen, en vind dat ik met mijn recepten ook een volwaardige maaltijd kan bieden.
Mijn broertje geeft aan dat hij probeert, als hij tijd heeft, wel rekening met mij te houden. Dus zou ik dat ook met hem moeten doen. Daar heeft hij wel een punt. Ik heb mijn broertje voorgesteld dat hij eventueel bij de lunch vlees zou kunnen eten, als dat voor hem belangrijk is. Dat wil hij niet. Ik acht de kans erg groot dat mijn broertje voor mij geen vegaburger naast de worstjes meer bakt, als ik niet hetzelfde wil doen voor hem. Ik zou het zelf kunnen doen, maar vind het wel erg prettig om aan te kunnen schuiven na een lange werkdag.
Ik hoor graag jullie gedachten over dit dilemma!
) dus hier eten we vooral gerechten waarin geen vervangers nodig zijn. Dan mis je het ook echt niet vind ik. Mijn broertje is de enige die klaagt als hij mee moet eten maar die vind dan ook dat hij perse 200 gram vlees per dag binnen moet krijgen om welke rede dan ook. 
. 
.
