Best een beladen topic, maar eentje waarvan ik het belangrijk vind aan te maken. Helemaal omdat er wat barstjes komen in de traditie van het herdenken. Gek is het niet, "tijd heelt alle wonden" is het cliché en dat is niet voor niets. Maar als ik dan denk aan mijn eigen familie geschiedenis (zoals elk jaar rond deze tijd), is het toch iets dat we echt nooit mogen vergeten.
Ik hen dit topic aangemaakt om verhalen te verzamelen over de mensen in de oorlog. Om zo te herdenken, en de herdenking levend te houden.
Ik wil benadrukken dat dit NIET een discussietopic is of 4 mei nog wel nodig is oid.
Wat betekent 4 mei voor mij?
Mijn opa heeft in een werkkamp gezeten. In Oost-Duitsland. Nadat er een aantal nsb-ers waren vermoord door het verzet is er in Beverwijk en Velsen een razzia gehouden. Mijn opa is toen samen met 500 andere jongens tussen de 18 en de 25 jaar opgepakt en naar Amersfort gebracht. Ze zouden daar blijven tot de verzetsleden zichzelf zouden aangeven. Een deel (waaronder de broer van mijn opa) is vrijgelaten, maar helaas is mijn opa op transport gezet naar kamp Lippendorf. Daar is hij te werk gesteld onder embarmelijke omstandigheden. Er zijn 100 man van die groep overleden in dat kamp door uitputting. Het enige dat mijn opa daarover vertelde is dat hij al zijn tanden verloor. Verder heeft hij daar nooit iets over losgelaten.
Door verslagen van andere mannen weten we een beetje hoe het er in het kamp aan toe ging. Mijn opa veranderde in een teruggetrokken man rond deze tijd van het jaar. 16 april 1944 was de razzia. Wij gingen eigenlijk nooit op bezoek rond die tijd. Nu begrijp ik waarom. Hieronder is de transport lijst. Ik heb voor de privacy alle namen weggehaald, behalve de voornaam van mijn opa.