Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-10-17 19:43

Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 19:43

Beetje vage titel, maar ik loop hier zo vaak tegen aan.. Ik ben altijd best wel geïnteresseerd in andere mensen, vraag hoe hun dag/week/weekend/vakantie whatever was.. Maar ik merk zo ontzettend vaak dat daardoor de gesprekken vooral over die ander gaan, ik weet vaak heel veel van de ander en van mij weten ze bijna niks.. Ik ben vaak (deels onbewust) een beetje zo van, als je het wil weten dan vraag je het wel.. Maar toch merk ik ook wel regelmatig dat het me dwars zit, dat anderen blijkbaar niet geïnteresseerd in mij zijn?
Ik heb het nu bijvoorbeeld weer met een scharrel, we appen dagelijks wel wat over en weer.. Nu is hij op vakantie en vertelt daar wat over en daar reageer ik dan op en hebben we het over.. Vertel ik daarna waar ik nu mee bezig ben, blijft het gewoon stil, geen reactie, niks, terwijl hij daarna wel steeds online is geweest.
Ik moet dus nu op mijn handen zitten om niet een of andere sneer of k*treactie te sturen, want daar schiet ik niks mee op..

Maar hoe pak je dit dan wel aan? Het gaat niet perse om de scharrel, maar meer in het algemeen..

**Geplaatst**: 28-10-17 19:45

Geplaatst: 28-10-17 19:45

Relaxed schreef:
Beetje vage titel, maar ik loop hier zo vaak tegen aan.. Ik ben altijd best wel geïnteresseerd in andere mensen, vraag hoe hun dag/week/weekend/vakantie whatever was.. Maar ik merk zo ontzettend vaak dat daardoor de gesprekken vooral over die ander gaan, ik weet vaak heel veel van de ander en van mij weten ze bijna niks.. Ik ben vaak (deels onbewust) een beetje zo van, als je het wil weten dan vraag je het wel.. Maar toch merk ik ook wel regelmatig dat het me dwars zit, dat anderen blijkbaar niet geïnteresseerd in mij zijn?
Ik heb het nu bijvoorbeeld weer met een scharrel, we appen dagelijks wel wat over en weer.. Nu is hij op vakantie en vertelt daar wat over en daar reageer ik dan op en hebben we het over.. Vertel ik daarna waar ik nu mee bezig ben, blijft het gewoon stil, geen reactie, niks, terwijl hij daarna wel steeds online is geweest.
Ik moet dus nu op mijn handen zitten om niet een of andere sneer of k*treactie te sturen, want daar schiet ik niks mee op..

Maar hoe pak je dit dan wel aan? Het gaat niet perse om de scharrel, maar meer in het algemeen..

Hier heb ik ook last van (gehad).
Ik vond het van familie het ergste..

**Geplaatst**: 28-10-17 19:48

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 19:48

That's the human! Mensen praten graag over zichzelf en horen zichzelf graag praten. Ik ga er maar aan wennen, het heeft me heel veel verdriet gedaan, ook vanuit de familie kant.

**Geplaatst**: 28-10-17 19:50

Geplaatst: 28-10-17 19:50

Dan weet je meteen welke mensen je gewoon kennissen moet noemen en geen vrienden.

Er zijn heel veel van die 'goedkope'mensen. Druk met zichzelf en nog te dom om te vragen 'hoe gaat het' Ik heb dit en dat gedaan dit weekend, maar hoe was het jouwe?

Er wat van zeggen helpt niet. Ik laat het altijd maar gaan.

**Geplaatst**: 28-10-17 19:52

Geplaatst: 28-10-17 19:52

Dit merk ik ook vaak inderdaad. Zelfs bij mijn vriend als ik vraag hoe zijn dag was, wat ie gedaan heeft. Dan geeft hij antwoord en hebben we het erover. Dan issie klaar met vertellen en gaat iets anders doen. Dan loop ik naar hem toe en vraag of hij niks van mijn dag wil weten. Oja tuurlijk wel zegt hij dan. Het is ook niet dat ik niks meemaak en elke dag hetzelfde te vertellen heb.. Ik zie veel in mijn werk.
Ik merkte dat mijn interesse in vriendschappen steeds verder verdween en vriendschappen daardoor doodbloeden. Voor mijn werk ben ik opgeleid om door te vragen en antwoorden en reacties uit mensen te krijgen. Zelf sta ik niet graag in de belangstelling en word een beetje ongemakkelijk als een 'onbekende' me veel vraagt.

Maar dat is dus hoe ik ermee om ga. Bij mijn geliefden vraag ik gewoon lomp of ze niks van mij willen weten? Bij vriendschappen merk ik dat het respect langzaam verdwijnt

**Geplaatst**: 28-10-17 19:54

Geplaatst: 28-10-17 19:54

De scharrel maar ergens anders laten scharrelen. Het valt me de laatste jaren al op dat mensen die niet over zichzelf willen vertellen de vraag: Hoe gaat het, beantwoorden met Goed hoor en met jou?? En mensen die wel over zichzelf willen praten , daar hoor je het hele leven van en dan is het, fijne dag verder hé. Oprechte belangstelling voor het wel en wee van anderen, daar zijn maar weinig mensen mee behept lijkt het wel. Zal de tijdsgeest wel zijn maar leuk is anders.

**Geplaatst**: 28-10-17 19:55

Geplaatst: 28-10-17 19:55

Vroeger kreeg ik weleens het idee dat je gewoon mensen hun psycholoog werd...dan kwamen ze alleen maar hun hart luchten en dan gingen ze weer.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:03

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 20:03

Herkenbaar Ts... Sommige mensen vertellen nou eenmaal graag over zichzelf. Ik had ook zo'n kennis die alleen over zichzelf praatte en dan vooral over haar problemen. Opzich vind ik dat niet erg en luister/help ik mensen graag, maar na een paar avonden was ik daar wel klaar mee. :')

doodmoe word je ervan.

Mensen veranderen niet snel dus ik probeer dat soort mensen tegenwoordig wat te mijden. Ik zorg er gewoon voor dat ik mensen om me heen heb die wel oprecht geïnteresseerd zijn en die zijn er echt wel.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:03

Geplaatst: 28-10-17 20:03

Herkenbaar hoor. Ik heb nooit zo'n behoefte meer om nog te praten als ik het merk. Mocht ik het jammer vinden dan zeg ik er wat van. Anders laat ik het meteen al dood lopen.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:06

Geplaatst: 28-10-17 20:06

RoyceMack, met mijn ex had ik het idd ook vaak, maar dan gaf ik dat gewoon duidelijk aan, moet je toch immers mee samenleven

Scharrel heb ik nu ff gevraagd of hij het niet boeiend vindt wat ik vertel, krijg ik 2 lachen-met-tranen smilies.. Aangegeven dat het geen grapje was en dat hij best wat meer interesse mag tonen. Zal die vast nog wel op reageren, ligt nu bij hem.. Als we bij elkaar zijn is het overigens wel goed en hebben we leuke gesprekken. Op de app valt het toch vaak meer op ofzo.

Vorig jaar met mijn scheiding ook wel gemerkt dat veel mensen meteen doorgaan met hun eigen leven en niets vragen. Tot ik een beetje fel op iets met mijn moeder reageerde, toen vroegen ze zich ineens af of het wel goed ging.. Wat denk je zelf?

Of mensen die vragen of mijn ex alweer aan het daten is.. :roll:

Dan zeg ik vaak dat ik geen idee heb, maar dat mijn laatste date een weet-ik-wat was :')

Dan schrikken ze vaak wel.. Zo gek, waarom vraag je wel naar dates van mijn ex, maar niet naar mijn eigen date-/liefdesleven? -O-

**Geplaatst**: 28-10-17 20:07

Geplaatst: 28-10-17 20:07

Geryon schreef:
Herkenbaar hoor. Ik heb nooit zo'n behoefte meer om nog te praten als ik het merk. Mocht ik het jammer vinden dan zeg ik er wat van. Anders laat ik het meteen al dood lopen.

Pcies, bij 'nieuwe' mensen doe ik dit idd ook.. Maar soms loop je er dus ook tegenaan met mensen die wel in je leven zijn..

**Geplaatst**: 28-10-17 20:08

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 20:08

Goed dat je het gezegd hebt, ben benieuwd hoe hij reageert!

**Geplaatst**: 28-10-17 20:08

Geplaatst: 28-10-17 20:08

Zelf vind ik het wel eens moeilijk om over iets specifieks te vragen. Stel: jij bent drie maanden geleden in Duitsland geweest. Is dat dan te lang geleden om er iets over te vragen?
Bij mij zou het dan dus helpen als je er zelf over begint: 'toen ik in Duitsland was..' Dan geef je mij een herinnering/goedkeuring om er verder over te vragen

Dus het kan ook ongemakkelijkheid zijn, maar als jij iets over jouw dag vertelt en diegene reageert er gewoon niet op of hij toont geen interesse.. tsja.

Persoonlijk vind ik toch dat een beetje oprechte interesse in elkaar wel nodig is.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:10

Geplaatst: 28-10-17 20:10

Dat is wel een beetje asociaal van die jongen zeg, om helemaal niet te reageren op je berichtje.

Ik ben zelf helemaal niet zo van het praten. Andere mensen interesseren me meestal niet zoveel, op bekenden/familie na, en ik heb ook totaal geen behoefte om mijn eigen dag aan anderen te gaan vertellen, maar uit beleefdheid vraag ik wel regelmatig aan mensen hoe het gaat en luister ik wel naar hun verhaal. Zeker bij vrienden vind ik dat dat gewoon zo hoort, of je het nu oprecht interessant vindt of niet.
Zo vraag ik mijn vriend ook meestal hoe zijn dag was, en als ie dan begint te vertellen denk ik, oliebol, had ik het nu maar niet gevraagd

haha, maar ik vind het toch ook belangrijk dat hij zijn verhaal kwijt kan.
Het is trouwens ook zo iemand die niet terug vraagt hoe mijn dag was. Ik denk dat mannen dat sowieso minder doen.. Ik vind het zelf ook niet nodig, maar stel dat ik wel iets te vertellen zou hebben dan zou ik gewoon zeggen dat ie mij ook best eens mag vragen hoe mijn dag was :Y)

Ik vind dat je dat best mag vragen van vrienden en familie, iets meer interesse.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:14

Geplaatst: 28-10-17 20:14

8nnemiek schreef:
Dat is wel een beetje asociaal van die jongen zeg, om helemaal niet te reageren op je berichtje.

Ik ben zelf helemaal niet zo van het praten. Andere mensen interesseren me meestal niet zoveel, op bekenden/familie na, en ik heb ook totaal geen behoefte om mijn eigen dag aan anderen te gaan vertellen, maar uit beleefdheid vraag ik wel regelmatig aan mensen hoe het gaat en luister ik wel naar hun verhaal. Zeker bij vrienden vind ik dat dat gewoon zo hoort, of je het nu oprecht interessant vindt of niet.
Zo vraag ik mijn vriend ook meestal hoe zijn dag was, en als ie dan begint te vertellen denk ik, oliebol, had ik het nu maar niet gevraagd haha, maar ik vind het toch ook belangrijk dat hij zijn verhaal kwijt kan.
Het is trouwens ook zo iemand die niet terug vraagt hoe mijn dag was. Ik denk dat mannen dat sowieso minder doen.. Ik vind het zelf ook niet nodig, maar stel dat ik wel iets te vertellen zou hebben dan zou ik gewoon zeggen dat ie mij ook best eens mag vragen hoe mijn dag was Ik vind dat je dat best mag vragen van vrienden en familie, iets meer interesse.

Ik had dat idd wel altijd met mijn paardenhobby, als iemand die dan niks met paarden heeft ging vragen hoe een wedstrijd ging.. Dan gaat t bij mij ook niet verder als "Ja wel aardig" of "Was wel tevreden"

Hoef ik niet veel meer woorden aan vuil te maken hihi. Ook met werk "Just another day in the office"

Maar een algemene vraag als hoe was je dag/weekend/vakantie kan ik toch wel heel erg waarderen..

**Geplaatst**: 28-10-17 20:22

Geplaatst: 28-10-17 20:22

Daarom heb ik nog maar zo weinig vrienden/vriendinnen. Degenen die over zijn zijn oprecht geïnteresseerd in mij en hoe het met mij gaat. De mannelijke vrienden interesseerden het niets, die wilden alleen maar vriendschap plus. Hoe ik me voelde maakte ze al niks uit. Laat staan wat me bezig hield.
Meerdere vrouwelijk vriendinnen heb ik verloren aan een gebrek aan belangstelling van hun kant. Ik heb op een gegeven moment aangegeven dat ik dit geen vriendschap noem. En daarna nooit meer wat gehoord. Nou duidelijk dus.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:22

Geplaatst: 28-10-17 20:22

Ik ben wel zo iemand die graag wat vertelt, dit komt vaak omdat ik enthousiast ben over iets dat ik heb meegemaakt. Dus dan gooi ik dat meteen eruit. Daarna vraag ik wel meteen aan de ander: hoe was het bij... of hoe ging het met.. enz. en luister ik wel goed naar de ander hoor, dan vraag ik ook door en ben ook oprecht geïnteresseerd. Soms denk ik bij mezelf, heb ik nou weer teveel zitten beppen, hou toch eens je klep en dan trek ik de volgende keer bewust de rem aan en begin ik met eerst luisteren naar de ander.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:26

Geplaatst: 28-10-17 20:26

Heel herkenbaar wat je beschrijft TS! Zoals eclair98 al zegt, men praat graag over zichzelf - dat is helaas maar al te waar.

Wat ik dan trouwens enorm kan waarderen, is dat 1 van mijn goede vriendinnen geen sikkepitje snapt van paarden maar wel altijd vraagt hoe het met de paarden gaat - simpelweg omdat ze weet dat het bij mij hoort. Zelf (hoor mij hier, nu begin ik dus ook al over mezelf te praten

maar afijn, het is goed bedoeld

) betrap ik mij er vaak op dat ik ook wel eens te graag aan het woord ben. Dan neem ik me voor om de hele dag niets zelf te vertellen en alleen maar interesse in de ander te tonen, en dat zorgt vaak voor verrassend leuke gesprekken en inzichten. En ook leidt het tot de conclusie dat veel mensen idd geen vragen terug stellen.

@gekvanfleur, dat is een goede manier om onderscheid te maken tussen kennissen en vrienden! Nooit aan gedacht, maar die ga ik onthouden.

Dat maakt het op de 1 of andere manier ook makkelijker om te accepteren, dat veel mensen gewoon geen interesse tonen.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:29

Geplaatst: 28-10-17 20:29

Suzanne F. schreef:
Daarom heb ik nog maar zo weinig vrienden/vriendinnen. Degenen die over zijn zijn oprecht geïnteresseerd in mij en hoe het met mij gaat. De mannelijke vrienden interesseerden het niets, die wilden alleen maar vriendschap plus. Hoe ik me voelde maakte ze al niks uit. Laat staan wat me bezig hield.
Meerdere vrouwelijk vriendinnen heb ik verloren aan een gebrek aan belangstelling van hun kant. Ik heb op een gegeven moment aangegeven dat ik dit geen vriendschap noem. En daarna nooit meer wat gehoord. Nou duidelijk dus.

Heel herkenbaar, ik heb idd ook niet veel vrienden/vriendinnen..

Wel veel kennissen

**Geplaatst**: 28-10-17 20:35

Geplaatst: 28-10-17 20:35

Vervelend dat bij meerdere mensen ook blijkbaar echt vriendschappen stuk lopen op dit punt. Met mijn vriendinnen ervaar ik dit probleem eigenlijk helemaal niet, in het verleden ook niet. En andersom ben ik ook vrij geïnteresseerd en vraag ik graag veel door. Met mijn vriendinnen heb ik juist veel gesprekken over hoe het met iedereen gaat. We spreken elkaar niet wekelijks, maar zijn altijd juist super geïnteresseerd.
Soms ben je natuurlijk enthousiast over iets en praat je meer dan de ander, maar het hoeft ook niet in elk gesprek precies 50/50 te zijn.

Overigens herken ik wel wat je zegt hoor! Vooral mensen waar je iets aan vraagt en die dan vervolgens de hele avond aan het woord zijn

Maar dat is ook vaak enthousiasme en ik accepteer dat ze zo zijn en als ik iets wil vertellen doe ik dat gewoon. Ik ga me dan niet zitten verbijten van, hm, ik zou willen dat ze aan mij dit en dit vroegen. Dat zijn de dingen die mij helpen: Gewoon vertellen wat je wil vertellen en accepteren dat de ander zo is. En als het echt heel erg is bij familie of goede vrienden, gewoon bespreekbaar maken toch? Ik vind dat we daar soms zo moeilijk over doen, iets gewoon bespreekbaar maken met een ander

Gewoon vriendelijk opmerken, 'Goh, ik merk dat ... en daardoor voel ik me ..' Niet gelijk veroordelen, maar begin er gewoon een open gesprek over.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:40

Geplaatst: 28-10-17 20:40

Herkenbaar hoor, al is het denk ik ook een klein stukje dat vrouwen nou eenmaal wat meer praten dan mannen. Mannen zijn nou eenmaal een beetje lompe boeren :')

.

Ik heb recentelijk een 'vriend' aan de kant gezet omdat hij me altijd wist te vinden als hij depressief was of liefdesverdriet had. Maar toen mijn opa op sterven lag en deze niet meer met me wilde praten of wilde zien en kort daarna overleed kreeg ik, ik quote: "Bij mij moet je niet zijn hoor met dat soort dingetjes, kan je beter bij een ander aankloppen". En dan nog verontwaardigd reageren als je daar pislink om wordt ook.

Sommige mensen zijn lomp, anderen zijn egoistisch, weer anderen kunnen het één of ander niet handelen, vooral als het om persoonlijkere zaken gaat. Het is jammer, maar ik herken je gevoel ook, heb om deze reden al veel vriendschappen verbroken en word er steeds allergischer voor, zo niet wantrouwend. Het is zonde.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:46

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 20:46

Wauw Xyris, dat is echt bizar idd

Zou bij mij ook meteen over zijn..

Ik had het er laatst ook met iemand over, dat vriendschappen eigenlijk best moeite kunnen kosten en 'hard werken' is.. Maar toen zei ik ook, zodra het teveel energie kost, is het bij mij wel gewoon klaar..

**Geplaatst**: 28-10-17 20:53

Geplaatst: 28-10-17 20:53

.

Laatst bijgewerkt door Nymbous op 16-02-25 01:54, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-10-17 20:55

Geplaatst: 28-10-17 20:55

[***] schreef:
Zo herkenbaar!
Sommige mensen tonen amper interesse in een ander en dan wel zeggen dat ze je helemaal niet kennen achteraf. Dan denk ik altijd, je had Ook zelf initiatief kunnen nemen en me dingen kunnen vragen.

Het is nou niet dat ik een slechte prater Ben, maar dan moet ik wel het idee hebben dat iemand ook echt iets van me wil weten...

Dit

nog even een schop na als je iets doet wat die persoon niet zint.

**Geplaatst**: 28-10-17 20:57

Geplaatst: 28-10-17 20:57

heel herkenbaar!
ik help mensen heel graag en dat weten ze dus komen ze heel vaak bij mij, maar andersom krijg ik het niet terug.

Nomineer dit bericht ×