Geplaatst Maar dan toch. Echt nooit geweten dat ik daar last van zou gaan krijgen. Vrijheid terug, leuke dingen voor jezelf kunnen doen, geen rekening meer hoeven houden met, noem het maar op.
En nu is de jongste uitgevlogen. Ben blij voor haar en pas ervoor om te claimen maar die vrijheid?
Heb de pech dat ik nogal wat gezondheidsproblemen heb waardoor ik niet werk, niet meer zelf kan paardrijden, niet meer er op uit kan trekken met de honden en zoveel dingen nog meer niet.
Maakt het financieel ook niet mogelijk op het moment om echt geld kostende activiteiten te doen.
Maar genoeg geklaagd. Er zijn toch vast meer bokkers die min of meer in hetzelfde schuitje zitten en hun leven een andere invulling hebben "moeten" geven.
Ben wel benieuwd wat voor invullingen dat zijn/waren.
Ik dacht mijn handen vrij te hebben om flexibel te zijn in werktijden bijvoorbeeld maar ja, dan moet je wel werk hebben. Ben in principe zelfstandige maar zonder cliënten stelt dat niet zo veel voor
Ik heb mijn dochter ook heel intensief in haar paardensport carrière begeleid de afgelopen jaren waardoor mijn sociale leven daar heel erg aan opging.
Heb samen met mijn man wel hele goede vrienden waren we geregeld mee optrekken maar iedereen werkt en de muren vliegen soms op me af. Komt ook omdat ik zo lichamelijk beperkt ben natuurlijk.
Zit ik bijna weer in de klaagmodus. Hoop op positieve ideeën waar misschien anderen ook wat mee kunnen. Veelgevraagd? Misschien wel maar alla, niet geschoten...........
