Geplaatst Dit is weer zo'n typisch onzeker date topic, maar ik moet het gewoon echt even van me af schrijven en heb denk ik van mensen die er wat verder van af staan een schop onder m'n kont nodig. Dat ik deze situatie zeer waarschijnlijk los moet laten, maar diep van binnen kan en wil ik dit (nog) niet.
Het zal een lang verhaal worden, respect voor degenen die het helemaal lezen
Ik heb in februari vorig jaar via internet contact gekregen met een man via tinder ( jep tinder, I know).
Gekletst via tinder, daarna vrij snel nummers uitgewisseld en ook even geappt. Dat is eigenlijk toen van beide kanten een beetje doodgebloed.
Tot we in december vorig jaar ineens weer een match waren op tinder. Zo is het contact weer tot stand gekomen en toen vrij snel daarna ook een date gehad.
Dit was de eerste keer dat ik gelijk zoiets had van: ja, ik vind hem leuker dan alle andere mannen die ik ontmoet heb. Bij hem stond ik ook echt open voor een tweede date.
Die is er ook gekomen, en daarna volgden meerdere dates.
Helaas vertrok hij begin maart voor 4 maanden naar het buitenland i.v.m. werk. En ik baalde op dat moment eigenlijk al heel erg hoe het toen gelopen is.
We hadden een date staan een paar dagen voor hij zou vertrekken. Deze heeft hij op de dag zelf ( en nog redelijk laat op de dag ook ) afgezegd. Had iets te maken met werk en de verplaatsing naar het buitenland. Hij kwam daarna zelf niet met een voorstel tot een eventueel andere datum.
Ik heb toen nog een voorstel gedaan en hij heeft dat gewoon genegeerd. Nooit een reactie op gegeven.
Heb hem op de dag van vertrek nog een fijne vlucht en veel succes gewenst en ook daar heb ik geen reactie opgekregen.
Ik voelde me daar echt rot over en vond het gewoon niet netjes. Probeerde allerlei scenario's te bedenken waarom hij dat zou doen. Want ik geef heel eerlijk toe dat ik hem inmiddels echt al heel erg leuk vond.
Heb na een tijdje ( zonder enig contact vanuit hem ) zijn telefoonnummer verwijderd, omdat ik niet wilde dat ik hem zou gaan appen als ik bijvoorbeeld dronken of onzeker was. Dat gunde ik hem niet.
Out of the blue kreeg ik toen ineens via snapchat allemaal foto's. Steeds vaker. Heb het heel lang volgehouden om daar niet op te reageren omdat ik nog steeds boos op hem was. Maar uiteindelijk heb ik in een zwak moment wel op een foto gereageerd en toen is ( misschien tegen beter weten in) het contact weer op gang gekomen. Heb wel bewust een beetje afstand bewaart.
Toch gedurende de 2 laatste maanden dat hij in het buitenland zat best wat contact gehad. Leuke gesprekken. Dat hij me toch wel weer heel graag wilde zien als hij terug was.
Eenmaal terug in Nederland na een week weer afgesproken, voelde goed en het was fijn. Vorige week deed hij een voorstel of ik woensdagavond (gisteravond dus) weer tijd en zin had om iets af te spreken. Ik gezegd dat me dat leuk leek en heb toen voorgesteld of 20.00 uur voor hem uitkwam.
En dat is het laatste wat ik heb gehoord. Hij heeft m'n berichten gelezen maar niet gereageerd. Ik heb hem uiteraard dinsdagavond nog een berichtje gestuurd om de date te bevestigen. Ook daar geen reactie op. In feite heeft ie me dus laten zitten (alweer).
Oke wat wil ik met dit bericht bereiken? Ik weet het niet... Ik denk dat ik er het meest mee zit dat ik het niet snap. We hebben altijd hele open en eerlijke gesprekken ( althans dat denk ik dan). We hebben lol samen. Ik snap niet dat je iemand na zo'n aantal dates gewoon negeert en niet even netjes kan afzeggen... wat de reden ook is.
En ik weet ergens dat het waarschijnlijk gewoon een gevalletje he's just not that into you is.
Maar aan de andere kant zegt m'n gevoel dat er wel meer is.
Met andere woorden, ik wil het eigenlijk nog niet "opgeven" maar ik wil ook m'n eigenwaarde behouden. Ik zit gewoon een beetje in dubio....
Kom maar met die schoppen onder m'n kont
er zijn meer vissen in de zee! 
