Wel heb ik diegenen trouwens weer gezien later, maar de verliefdheid was over. Was het dan toch lust ipv verliefdheid bij die anderen vraag ik mij af. Eentje nam een paar weken geleden nog contact met mij op, maar ik hoef hem niet meer te zien.
Sommigen herinneren zich mijn vorige topic misschien nog wel, dat ik depressief was (hier heb ik het ook over gehad met hem). Ik krijg nu medicatie en ik voel mij weer gewoon sinds 4 weken ongeveer, alleen nog erg chaotisch in mijn hoofd soms (krijg nog een onderzoek voor ADHD). Maar nog steeds weet ik niet precies wat ik wil, de plannen om te emigreren zijn er nog steeds en nog steeds kan ik maar geen keuze maken.
Hier heb ik het ook over gehad met hem, hij wil graag zo snel mogelijk kinderen (ik ook) en geen vrouw die haar carrière heel belangrijk vindt. Maar ik heb hem ook verteld dat ik een verleden heb met jeugdzorg en ik geen stress wil (hij is gescheiden en heeft al een dochter, dus de kans dat we dan met jeugdzorg enz te maken krijgen is erg aanwezig). Nu is het voorjaar en zomer straks, een periode waar ik sowieso goed in mijn vel zit, maar ben bang dat ik in de herfst weer een terugval krijg en als het wel iets wordt en ik krijg kinderen, zit ik de rest van mijn leven 'vast' aan Nederland. Mijn familie en 'het relaxte' leventje wat ik hier heb, is de enige reden waarom ik hier wil blijven.
Het weer en de bekrompen mensen in deze omgeving zal ik zeker niet missen. De paarden ook, maar dan gaan ze mee in het vliegtuig
Mijn opa is er alleen erg op tegen dat ik wil emigreren... maar het is mijn leven.De meesten zeiden dat je een vervolgopleiding ook in het buitenland moet doen en het niet zoveel nut heeft om hier eerst je hbo te halen.
Maar aan de andere kant ben ik bang dat het straks niet lukt met werken en studeren in het buitenland en toch beter gewoon hier in Nederland kan blijven, mijn paarden en familie ook dichtbij.
Of gewoon lekker gaan, daar in het buitenland daten en de mannen zijn daar veel leuker dan in Nederland, de kans is veel groter dat ik daar iemand tegenkom en geen angst dat je toekomstige kinderen bij je worden weggehaald.
Ik heb nog contact met die man uit Amerika, maar heb hem wel duidelijk gezegd dat ik wil weten waar ik aan toe ben of hij bij zijn vrouw blijft of niet. Maar alsnog vind het moeilijk om hem te vergeten, tot hem voel ik mij wel erg aangetrokken namelijk.
Soms hoor je verhalen van mensen die eerst vrienden waren en later alsnog een relatie krijgen, ik kan mij daar niets bij voorstellen.
Nu vraag ik mij af, hoe verliep de relatie bij jullie? Kan je na een een tijdje toch verliefd op iemand worden? Ik weet het meestal na een keer al. Ik heb zoveel dates gehad, maar bij de meeste was ik blij dat ik weer naar huis kon, ook op tinder gaat bijna alles naar links
Eisen lijstjes van sommige vrouwen snap ik ook niets van. Ik vind het belangrijk dat een man lief, eerlijk en intelligent is en z'n leven goed voor elkaar heeft, zodat hij voor z'n toekomstige gezin kan zorgen.
