Ik heb lang getwijfeld of ik dit zou plaatsen, maar ik weet het gewoon echt even niet meer, en wil het gewoon graag even van me af schrijven en ben benieuwd wat jullie vinden...
Ik ken mijn vriend al meer dan een jaar, waarvan we nu officieel 9 maand samen zijn.
Laten we zeggen dat het vanaf het begin niet altijd heeft meegezeten, er is veel gebeurd in die tijd maar we zijn door alles samen goed heen gekomen. Ook niet belangrijk om te vertellen is dat we 3 kwartier met de auto uit elkaar wonen, hij fulltime werkt, en ik in het laatste jaar van mn opleiding zit. We zien elkaar dus niet veel, dit wisselt van 1 keer per week tot 1 keer per 3 weken.
De laatste tijd verliep het steeds wat moeizamer, ik heb zo m'n issues (waar ik mee bezig ben
), en hij moet nog best wennen aan t fulltime werken. Dit verliep eerst goed, maar we kregen steeds vaker discussies over niks. Dit is alleen via what'sapp, als we elkaar zien hebben we ook wel eens een discussie maar zit t verder goed tussen ons. Maar omdat we elkaar gewoon niet zo vaak zien, gaat veel communicatie over whatsapp. Nu gingen die kleine dingen mij steeds meer storen, en heb ik dat vorige week donderdag naar hem uitgesproken en heb ik gezegd dat ik niet wist of ik dit zo nog zag zitten.Opzich daarna wel goede gesprekken gehad, voor mijn gevoel hadden we het uitgesproken en zat het wel goed tussen ons. Zondag waren we weer bij elkaar, maar deed hij best afstandelijk. Nu blijkt dus dat hij niet weet of hij het nog ziet zitten tussen ons, omdat hij het idee heeft er niet genoeg voor mij te zijn en hij dat lastig vind. Nu zie ik dit dan weer helemaal niet zo, maar zou ik het wel fijn vinden als we elkaar gewoon vaker konden zien omdat daar naar mijn mening best wel ruimte is. Maar hij wil er over nadenken, want hij weet het allemaal niet.
Nu is het vrijdag en ben ik nog niks duidelijker. Ik voel me er echt ontzettend rot onder, loop bijna hele dagen te janken (nu speelt het maandelijkse feest ook nog eens mee), en kan vanaf zondag eigenlijk geen hap door mn keel krijgen en ben ik al ruim 5 kg afgevallen. Hij weet dat ik hier zo mee zit, maar zegt dat hij mij nu gewoon nog geen duidelijkheid kan geven.
Ik weet echt niet wat ik nu nog moet doen, of ik hem met rust moet laten, normaal tegen hem moet doen... We hebben ondertussen wel normale gesprekken, ook wel kuspoppetjes van zijn kant bijvoorbeeld, maar als ik dit doe krijg ik er totaal geen reactie op. Ik heb dus geen idee waar ik nu sta, en ik weet ook echt niet hoe lang ik dit nog vol ga houden. Ik hou echt ontzettend veel van hem, maar ik kan dit zo niet nog een paar weken aan...
Sorry voor mijn lange verhaal, en ik hoop op wat goede adviezen
dan is het van beide kanten een kwestie van je trots opzij zetten en afstand nemen van je discussie. Proberen het iets objectiever te bekijken, beredeneren hoe de ander zich voelt. Rustig aangeven hoe jijzelf je voelt, proberen niet te exploderen. En dan uiteindelijk ofwel toegeven dat de ander gelijk heeft en je aanpassen of een middenweg proberen te vinden.
Maar in plaats van wachten tot je elkaar weer ziet, is bellen en/of Skype een hele goede tweede optie.