Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Kan mezelf goed voorstellen dat het een moeilijke situatie voor je is... Kun je wel goed met je stiefmoeder praten over het feit dat je vader is opgenomen, waarschijnlijk heeft zij het hier ook moeilijk mee.
hoop dat je vader snel in fase 3 zit en je hem kan bezoeken 
maar dan moet je daar wel in investeren en voor open staan 
droversrun schreef:He wat een nare situatie zeg..Kan mezelf goed voorstellen dat het een moeilijke situatie voor je is... Kun je wel goed met je stiefmoeder praten over het feit dat je vader is opgenomen, waarschijnlijk heeft zij het hier ook moeilijk mee.
Heb je geen opa's\oma's of andere familieleden waar je bij terecht kunt voor een goede knuffel?
! Keet schreef:Wat vervelend zeghoop dat je vader snel in fase 3 zit en je hem kan bezoeken
Ook met je bonusmoeder kan je een goede band opbouwen hoormaar dan moet je daar wel in investeren en voor open staan
Dan kan je prima dingen met haar doen, die je anders met je moeder zou doen.
Maar dat vraagt wel om inzet van beide kanten. Niet er vanuit gaan dat het óf vanzelf gebeurt óf niet kan.
Hoelang zorgt ze al voor je? Hebben jullie het wel eens over je moeder? chocobroodje schreef:Och meiske toch wat verdrietig! Natuurijk mis je je mama, dat mag en is helemaal niet erg. Dat zal niemand je kwalijk nemen want je moeder is meestal de beangrijkste persoon in je jonge leven... Ook Bo zal dat heus wel begrijpenHoelang zorgt ze al voor je? Hebben jullie het wel eens over je moeder?
CoRiNa1983 schreef:Ik ben ook jong mijn moeder verloren, en had vanaf mijn 6de al een stiefmoeder.
Mijn vader is op mijn 15de ziek geworden en lag ook regelmatig 6 weken of langer in het ziekenhuis.
Ik kon helaas niet echt super met mijn stiefmoeder door 1 deur (dat is eigenlijk nog zacht uitgedrukt) en dat was vooral te merken als mijn vader er niet was. Ik weet dus een beetje hoe je je voelt, gelukkig kun jij wel goed met je stiefmoeder overweg maar je woont nog maar pas bij haar en als je het moeilijk vind om met haar te praten over je moeder en dat je haar mist kun je ook kijken of je iemand anders in je omgeving hebt waar je mee kan praten, ik had een leraar op school die er altijd voor mij was.
Sterkte en mijn pb box staat open voor je als je verder nog iets van mij wil weten.
. Ik kan me niet voorstellen dat ik mn moeder, vader en geen stiefmoeder voor me had...! Ik heb niet echt een leraar op school maar gelukkig wel goede vriendinnen waar ik alles bij kwijt kan. Sakura789 schreef:Wat ontzettend fijn dat ze veel om je geeft en er voor je is. Een moeder vervangen dat zal nooit zomaar gebeuren. Ook ik zat nooit met mijn moeder onder een dekentje, maar ik kan begrijpen dat je dat fijn lijkt om te doen. Ik denk dat Bo ook je moeder niet wil vervangen, maar meer een 'oudere' vriendin/ soort van tante voor je wil zijn. Probeer haar te vertellen waarmee je zit, met het delen van je emoties krijg je samen ook een band. Je hoeft niet alles op tafel te leggen, maar probeer eens je gevoelens te uiten. Je kunt bevoorbeeld vertellen wat je hier schrijft, het delen van emoties gaat ook niet betekenen dat de zaken opgelost of anders worden, daar is tijd voor nodig.
En als dat wel heel moeilijk blijft dan kun je ook bijvoorbeeld met vriendinnen, ooms of tantes hierover praten. Ken je bijvoorbeeld nog vriendinnen van je moeder? Of andere kennissen/familieleden. Het is fijn om verhalen te horen over haar denk ik. Zo ervaar ik het zelf namelijk wel.
Ik hoop voor je dat je vader snel naar fase drie mag. Overlaad hem met leuke lieve berichtjes, kaartjes en lieve woorden. Dat zal hem zeker goed doen en wie weet komt hij snel op een afdeling zodat je hem mag bezoeken!
! maar het is at ik dat praten vooral heel erg spannend vind... Maar ik ga het wel proberen, wat ik dacht dat ik ook een kaart een mn grote kaartencollectie die voor mn vader was bedoeld kan schrijven met wat me dwars zit en aan dr geven
ik denk niet dat ze het erg zou vinden hoor
Ik zou het in haar plaats iig niet vreemd vinden, en zelfs aanmoedigen. Je moeder hoort bij jou en erover praten lijkt mij niet meer dan normaal.stoerebanaan schreef:chocobroodje schreef:Och meiske toch wat verdrietig! Natuurijk mis je je mama, dat mag en is helemaal niet erg. Dat zal niemand je kwalijk nemen want je moeder is meestal de beangrijkste persoon in je jonge leven... Ook Bo zal dat heus wel begrijpenHoelang zorgt ze al voor je? Hebben jullie het wel eens over je moeder?
Eigenlijk niet, dat durf ik niet echt. Ze gadraagt haar wel als mn moeder en ze steek heel veel geld en aandacht in mij. Ik ken haar al 3 jaar, ik woon denk ik 1-2-3 maanden samen met haar denk ik.

Sannens schreef:Misschien wil Bo wel graag die leuke dingen met je doen, maar wilt ze ook niet de plek van je moeder innemen, snap je wat ik bedoel? Het kan best dat Bo het moeilijk vind om jou op de goede manier te benaderen. Misschien kan je haar een keertje vragen om samen 's avonds op de bank een filmpje te kijken, omdat je dat erg leuk en gezellig lijkt.
Ze betaalt veel voor je en zorgt ook voor je. Ze steekt dus best wel veel moeite in jou! Dat klinkt in ieder geval erg positief!
Blijheid schreef:Als ik Bo zou zijn, dan zou ik juist ook niet te moeder-achtig doen omdat ik jou niet het gevoel zou willen geven dat ik je moeder wil vervangen. Het kan dus best zijn dat ze zulke dingen wel wíl doen, maar denkt dat jij het niet fijn vind.
Probeer er eens over te praten met haar, wat je mist en wat je fijn zou vinden. Ze klinkt als een lieve vrouw, ze zal je vast begrijpen
lizy29 schreef:Misschien kun je Bo voorstellen eens een meidenavond te houden met z'n tweeën. Leuke meidenfilm op, chipjes erbij en gewoon even de kans pakken om elkaar ook wat beter te leren kennen.
Als jij mijn bonuskind zou zijn zou ik het juist heel fijn vinden als je open tegen me zou zijn en zou aangeven dat je graag wat tijd met me wil doorbrengen.