Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-01-17 22:56

Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 09-01-17 22:56

Tja ik zit ineens met dit onderwerp in mijn hoofd.
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 was. Mijn moeder heeft altijd voor me klaar gestaan, mijn vader heeft me vooral teleurgesteld.

Inmiddels ben ik 31, is mijn moeder 68 en zijn mijn vrouw en ik met haar aan het overleggen wat ze wil als ze ouder wordt, als ze hulp in huis nodig zal hebben, etc. Met heel veel liefde helpen we haar in het hele proces en zullen we in de toekomst een stuk zorg op ons nemen.

Vandaag zag ik mijn vader op de verjaardag van mijn oma. De vorige keer was een jaar geleden en daarvoor had ik hem al zeker 10 jaar niet gezien of gesproken.

Mijn vader is een vreselijke vent. Kleine opsomming van vandaag;
Maakt een lelijk grapje over de vuurwerkramp, wat bij mijn vrouw (en Enschedeërs in het algemeen) nogal pijnlijk is.
Roept zomaar ineens dat hij de enige in de kamer is die afgevallen is (en noemt ons dus indirect dik) terwijl hij zelf altijd breder was dan hij hoog was.
Roept tegen mij dat ik duidelijk aan het dieten bent omdat ik geen taart wil. Als ik antwoord dat ik geen suikers eet vanwege mijn diabetes type 1 (en dat ik me echt niet lekker voel dan) zegt hij stoer dat hij (diabetes type 2) gewoon doet alsof hij niks heeft en dat dat prima gaat.
Gewoon niet te vergelijken en ook dat weer enorm kwetsend.
Verbied iedereen mijn oma te helpen. Mensje loopt krom als een hoepel, bibbert en gaat in het algemeen achteruit...

Tja en dan zit ik in de auto en denk ik; als hij straks oud wordt, of ledematen verliest omdat hij zijn diabetes negeert, of een hartaanval krijgt... Als er straks dingen geregeld moeten worden omdat hij oud wordt en hij kan het zelf niet meer... Dan heeft hij niemand om hem daarbij te helpen.

Ik heb geen broers en zussen, hijzelf heeft een zus maar die band is dus ook héél slecht...

Gek genoeg heb ik wel nagedacht over het moment dat hij overleden is en ik in mijn eentje alles moet uitzoeken... Maar niet aan het proces wat daaraan voorafgaat.

Mijn besluit is vrij helder; ik ga niet voor hem zorgen ondanks dat ik enorm zorgzaam ben.

Zijn er lotgenoten? Hoe is dat bij jullie gegaan?

**Geplaatst**: 09-01-17 23:04

Geplaatst: 09-01-17 23:04

Je kunt natuurlijk tegen die tijd weiger te helpen, cliënten die bv zorg nodig hebben in verzorgtehuis krijgen bij ons een mentor. Die regelt dingen zoals kleding etc. Het komt wel vaker voor, dan heeft cliënt familie zat maar door omstandigheden hebben ze geen contact meer. Vanuit mijn zorg kant kijk ik hier natuurlijk anders naar want het is natuurlijk niet mijn moeder of vader. Lijkt me moeilijk als zoon of dochter.
Vraag me eigenlijk af hoe ze dat doen als de cliënt nog thuis woont. De gemeente wil graag dat familie en vrienden/kennissen/buurt helpt. Maar verplichten is weer een ander verhaal.

Mocht hij overlijden hoef je in theorie ook niks uit te zoeken neem ik aan. Dit zal wel vaker voorkomen. Of je dat zelf ook wilt is natuurlijk een ander verhaal.

**Geplaatst**: 09-01-17 23:10

Geplaatst: 09-01-17 23:10

Vroeger, had ik wel gedacht dat ik mijn moeder in huis zou nemen, als ze minder kon.
Maar dat wilde zij absoluut niet.
Vooruitziende geest denk ik :-)

Maar mijn moeder en ik dat ging niet zo goed, daar werden we beiden ongelukkig van, de korte tijd dat ze hulpbehoevend was.

Ik denk dat je vooral heel goed moet kijken hoe jullie verhoudingen zijn, hoe je moeder wordt, als ze hulpbehoevend wordt. Dat kan heel anders zijn dan de vrouw die ze nu is.
Dus ik zou het bij een intentieverklaring houden, maar op moment dat het aan de orde is, werkelijk besluiten nemen.

Ook eens goed met je moeder om tafel gaan zitten, hoe ziet zij zich de dingen voor zich.
Maar zorg allebei dat je ruimte houd om van gedachten te veranderen, zonder dat de ander zich op zijn tenen voelt getrapt.
Maar soms is het beter, op bezoek te gaan, en weg te kunnen zolang het nog goed is.

Je vader....pffff....sommige mensen hebben het niet gesnapt.
Als jij niks uitzoekt?
Geen idee, je kunt kosteloos een gesprek aanvragen bij een notaris, om te vragen hoe dit dan in zijn werk gaat.
Officieel ben jij wettelijke erfgenaam.
Als je niks wil hebben, kun je de erfenis verwerpen maar dat heeft wel wat voeten in aarde.

Maar als jij je vader niet kent, zou benefitiair aanvaarden, zowiezo verstandiger zijn, dan kun je het eerst uitzoeken.

Mijn advies, ga alvast eens met een notaris praten.

Laatst bijgewerkt door A3a1 op 09-01-17 23:14, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-01-17 23:13

Geplaatst: 09-01-17 23:13

Ik zit met hetzelfde probleem, echter betreft het hier mijn moeder...die dus nooit een moeder voor mij is geweest. Ben benieuwd naar de reacties....

**Geplaatst**: 09-01-17 23:16

Geplaatst: 09-01-17 23:16

freespirit schreef:
Ik zit met hetzelfde probleem, echter betreft het hier mijn moeder...die dus nooit een moeder voor mij is geweest. Ben benieuwd naar de reacties....

Heb even stukje wat ik er net bijschreef uitgehaald

Als jij niks uitzoekt?
Geen idee, je kunt kosteloos een gesprek aanvragen bij een notaris, om te vragen hoe dit dan in zijn werk gaat.
Officieel ben jij wettelijke erfgenaam.
Als je niks wil hebben, kun je de erfenis verwerpen maar dat heeft wel wat voeten in aarde.

Maar als jij je vader niet kent, zou benefitiair aanvaarden, zowiezo verstandiger zijn, dan kun je het eerst uitzoeken.

Mijn advies, ga alvast eens met een notaris praten.

**Geplaatst**: 09-01-17 23:20

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 09-01-17 23:20

Mijn ouders hoef ik ook echt niet in huis... Die sparen genoeg geld zodat ze later voor zichzelf kunnen zorgen en het kunnen betalen. Je kan natuurlijk altijd de geldzaken op orde houden en zorgen dat ze een fatsoenlijke woning krijgen. Maar ik hoef ze écht niet permanent in mijn huis.

Mijn vader wil nog wel... Die gaat half stervend nog staan stofzuigen als het hem stoort. Maar mijn moeder dat gaat echt te veel botsen. :')

**Geplaatst**: 09-01-17 23:20

Geplaatst: 09-01-17 23:20

Ik heb altijd gezegd dat ik voor mijn moeder ga zorgen zoals zij voor mij gezorgd heeft. Helaas heb ik dit niet mogen doen gezien ze plots op 54 jarige leeftijd is overleden.
Ik ben sowieso erop tegen om "oudjes" in een "asiel" te stoppen tot hun dood, maar dat is voor ieder anders natuurlijk. Zoals ik zei, ik zou haar in huis genomen hebben.

**Geplaatst**: 09-01-17 23:22

Geplaatst: 09-01-17 23:22

@Lente; voel jij morele druk of schuldgevoel, en zo ja, hoe ga je daar mee om ?

**Geplaatst**: 09-01-17 23:23

Geplaatst: 09-01-17 23:23

Atalja schreef:
Ik heb altijd gezegd dat ik voor mijn moeder ga zorgen zoals zij voor mij gezorgd heeft. Helaas heb ik dit niet mogen doen gezien ze plots op 54 jarige leeftijd is overleden.
Ik ben sowieso erop tegen om "oudjes" in een "asiel" te stoppen tot hun dood, maar dat is voor ieder anders natuurlijk. Zoals ik zei, ik zou haar in huis genomen hebben.

Maar ja, dat is dan een moeder die echt voor je gezorgd heeft. Dat snap ik. Maar als je ouders geen echte ouders zijn geweest dan snap ik dat je niet zo geneigd bent die zorg op je te nemen.

Lente, laat je vader het lekker uitzoeken. Jezus, wat een zak hooi.

**Geplaatst**: 09-01-17 23:24

Geplaatst: 09-01-17 23:24

Daar kan ik ook helemaal in komen, mijn vader hoeft ik nog niet in huis al is dat het laatste wat ik zou doen. Was te vroeg met versturen :')

**Geplaatst**: 09-01-17 23:25

Geplaatst: 09-01-17 23:25

Atalja schreef:
Daar kan ik ook helemaal in komen, mijn vader hoeft ik nog niet in huis al is dat het laatste wat ik zou doen. Was te vroeg met versturen

Smurf

**Geplaatst**: 09-01-17 23:36

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 09-01-17 23:36

Zelf denk ik er net zo over. Ik heb eenzijdig het contact verbroken met mijn ouders omdat ze nooit een aardige opmerking kunnen maken zonder bijbedoelingen. Als ze straks hulpbehoevend zijn ga ik er zeker niet voor kiezen om voor ze te zorgen.

**Geplaatst**: 09-01-17 23:39

Geplaatst: 09-01-17 23:39

Hier idem hoor lente: voor mijn moeder zal ik terug gaan naar het westen om bij haar te gaan wonen, als haar dit langer op haarzelf kan doen blijven wonen. Mijn pa daar in tegen...

Heb die man al jaren niet gezien of gesproken heeft mij niet meer als dochter , echt gezegd dat ik niet meer besta, en heeft kind van 2e vrouw zijn achternaam gegeven. Dus ik hoop voor hem dat die zoon dan ook het zorgen voor op zich gaat nemen, maar ben er bang voor, wonen in Roemenië, is als Nederlander met Roemeense getrouwd, maar die zoon heeft wel gewoon een vader die nog leeft gewoon.

**Geplaatst**: 09-01-17 23:50

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 09-01-17 23:50

Ho wacht. Hell no dat ik mijn moeder in huis neem :')

Dat blijft net zo lang goed als verse vis _O-

Maar als ze niet meer kan wonen waar ze nu woont (hartje Amsterdam) dan wil ze wel graag deze kant op komen (Enschede). Zelf komt ze oorspronkelijk uit Deventer en daar zou ze volgens mij ook wel oud willen worden.

Wij helpen mijn moeder nu al met het inschrijven bij woningbouwverenigingen voor 'just in case' en als het zover is dan doen we lekker boodschappen voor haar als dat echt niet meer gaat, poetsen het huis eens of dat soort dingen.

Gewoon zorgen dat ze comfortabel oud wordt, thuiszorg inschakelen als dat nodig is, etc.

Mijn vader is dus echt andere koek maar ergens komt nu een soort morele plicht om de hoek kijken en een vaag soort medelijden. Dat is mijn kracht en mijn zwakte; empathie...

Maar schuldgevoel is er niet. Ik heb lang genoeg geprobeerd contact te houden. Dat heb ik verbroken toen hij richting mijn kinderen net zo onbetrouwbaar in contact bleek als hij richting mij altijd was geweest (niet komen opdagen op verjaardagen en zo). Emmer was vol toen mijn middelste dochter vlak naar haar geboorte lag te vechten voor haar leven in het ziekenhuis en hij alleen mijn moeder heeft gebeld om haar sterkte te wensen...

Nee... Hij is de titel vader niet waard...

**Geplaatst**: 09-01-17 23:50

Geplaatst: 09-01-17 23:50

Het klinkt misschien hard maar je ouders kozen voor een kind en daarmee de zorgen. Als kind kies je er dan toch niet automatisch voor om voor je ouders te willen zorgen? Misschien denk ik ook zo nu ik zelf nog geen kinderen heb, maar ik hoop dat ik genoeg voor mezelf te kunnen sparen dat ik de zorg kan regelen. Ik zag er toevallig net een stukje over op tv. Een jongen zorgde voor zijn moeder, oma en zo vaak als lukte voor zijn vader over de grens. Hij deed ook nog een universitaire opleiding, maar dat was zo bijna geen doen meer.

**Geplaatst**: 09-01-17 23:57

Geplaatst: 09-01-17 23:57

Helpen wel, maar in huis nemen...... Ik kan wel bij mijn moeder en vriend gaan wonen in de boerderij. Dan kan mijn paard daar in de wei hihi

**Geplaatst**: 09-01-17 23:58

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 09-01-17 23:58

Nou Len, ik snap je volledig.

**Geplaatst**: 10-01-17 00:14

Geplaatst: 10-01-17 00:14

Lastig hoor, ookal is de band met je ouders wel altijd goed geweest.
Je kunt wel afspreken dat je voor ze gaat zorgen, maar wat als ze verschikkelijk veranderen door het ouder worden?

Mijn oma is altijd een super lief mens geweest, maar inmiddels is ze 92 en compleet verbitterd. Zo vindt ze dat wij niets voor haar doen en verteld dit ook aan iedereen die het maar horen wilt (iedere week boodschappen brengen, huis schoonmaken, met haar naar het ziekenhuis, naar verjaardagen van familie brengen, alles regelen etc, maar blijkbaar is dat niets). En ondanks dat ze tig keer per dag valt en er allemaal niets meer van begrijpt, is ze zelf doodsbang voor het ouder worden en zal ze nooit toegeven dat ze het allemaal niet meer zo op een rijtje heeft. Ze wil dan ook absoluut niet in een verpleeghuis of bij mijn ouders wonen. Wat moet je dan als kind? Je moeder af zien takelen tot gevaarlijke situaties aan toe in haar eigen huis? Je kan moeilijk bij haar gaan wonen en verplegen..

Laatst bijgewerkt door _suus19_ op 10-01-17 00:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-01-17 00:17

Geplaatst: 10-01-17 00:17

Ik snap je heel goed wat betreft je vader. Met de mijne heb ik (en mijn broertje ook) al jaren weinig en slecht contact, en inmiddels woont hij ook al een aantal jaar op Curaçao.
Ik weet eigenlijk vrij weinig van zijn leven, ik denk dat ie nu weer een vriendin heeft?, en zou eigenlijk ook niet weten wat er moet gebeuren als hij ooit komt te overlijden oid. En hoe dat allemaal gaat aangezien hij daar dus woont.
Mocht hij ooit wel terugkomen naar NL, wat ik niet zomaar verwacht, zou ik er net zo goed weinig tot geen energie in steken denk ik. Maar hij wordt dit jaar 55, dus ik verwacht me daar voorlopig ook nog niet in te hoeven verdiepen.

Mijn moeder wil ik later wel gewoon helpen

**Geplaatst**: 10-01-17 00:20

Geplaatst: 10-01-17 00:20

What goes around comes around... Je kan natuurlijk niet je hele leven egocentrisch reageren op iedereen en vervolgens van diezelfde mensen hulp verwachten

**Geplaatst**: 10-01-17 00:24

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 00:24

Misschien heel egoïstisch maar ik zou mijn (schoon)ouders niet in huis nemen, indien nodig een 'keer' een boodschapje met ze doen prima, maar voor andere dingen nee. Dan wordt er huishoudelijke hulp en thuiszorg en weet ik wat meer ingeschakeld.

Ik zou het mijn kids ook niet aan doen als wij oud zijn.

**Geplaatst**: 10-01-17 00:37

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 00:37

Ik wil wel, maar mijn ouders niet. Het is nog lang niet nodig gelukkig.

Ze willen dat ik een eigen leven op bouw en niet belemmerd wordt. Ik ben enigs kind en dat maakt t lastiger...

**Geplaatst**: 10-01-17 00:40

Geplaatst: 10-01-17 00:40

Ik denk dat veel mensen het onderschatten. Mijn moeder heeft tot na mijn oma's overlijden (nazorg) altijd voor mijn oma gezorgd. Nu werkt mijn moeder in de zorg en kon ze het de laatste maanden zo via haar werk regelen dat ze bij oma haar nachtdiensten kon draaien en daar 24/7 kon zijn, maar dat breekt je echt op. De jaren hiervoor werkte mijn moeder uiteraard gewoon bij andere cliënten, altijd 's nachts, rond 8.00-8.30 naar bed en om 11.30-12.00 er weer uit en naar oma, met oma op pad, huishouden thuis en bij oma doen etc. en 's avonds weer aan het werk. Mijn oma wilde absoluut niet in een verpleegtehuis en aan de andere kinderen had ze niks dus alles kwam op mijn moeder (en ik hielp natuurlijk ook waar ik kon) aan. Met mijn vader heb ik geen contact dus daar hoef ik niet over na te denken, voor mijn moeder zou ik het graag doen maar betwijfel of ik het alleen kan. Het is niet even een keer een wasje draaien, boodschapje doen en een keertje stofzuigen.

**Geplaatst**: 10-01-17 01:01

Geplaatst: 10-01-17 01:01

Nynke1 schreef:
Ik denk dat veel mensen het onderschatten. Mijn moeder heeft tot na mijn oma's overlijden (nazorg) altijd voor mijn oma gezorgd. Nu werkt mijn moeder in de zorg en kon ze het de laatste maanden zo via haar werk regelen dat ze bij oma haar nachtdiensten kon draaien en daar 24/7 kon zijn, maar dat breekt je echt op. De jaren hiervoor werkte mijn moeder uiteraard gewoon bij andere cliënten, altijd 's nachts, rond 8.00-8.30 naar bed en om 11.30-12.00 er weer uit en naar oma, met oma op pad, huishouden thuis en bij oma doen etc. en 's avonds weer aan het werk. Mijn oma wilde absoluut niet in een verpleegtehuis en aan de andere kinderen had ze niks dus alles kwam op mijn moeder (en ik hielp natuurlijk ook waar ik kon) aan. Met mijn vader heb ik geen contact dus daar hoef ik niet over na te denken, voor mijn moeder zou ik het graag doen maar betwijfel of ik het alleen kan. Het is niet even een keer een wasje draaien, boodschapje doen en een keertje stofzuigen.

Dit dus inderdaad, mijn tante was op een geven moment aardig de weg kwijt (begon te dementeren) en zag haar huis bv niet meer als haar huis (midden in de nacht in pyjama de straat op en dat in de winter). Dat alleen al maakt een ouder iemand in huis nemen problematisch, kans is groot dat ze niet willen blijven. Zelf er bij intrekken heeft vergelijkbare problemen, niet meer hun huis of jij hoort er niet (en vergis je niet in hoe sterk ze dan kunnen worden). Verpleegtehuis is zowel voor het in stand houden van de familiebanden als de veiligheid en het welzijn van alle partijen de beste keuze, ook al kan je het inderdaad als suboptimaal zien. Paar generaties terug met iedereen die eigenlijk zijn/haar hele leven in hetzelfde huis woonde (en vaak niet oud genoeg werd voor deze ellende tot dit niveau) werkte dat anders. Hele manier van leven is gigantisch veranderd in de laatste 2-3 generaties.

**Geplaatst**: 10-01-17 09:12

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 09:12

Ik ben de jongste van 5 , pap is 69 en mam 60 . Oudste zus valt al af , 2 zussen hebben het druk met hun gezin ( en 1 woont in Gelderland ) dan heb je mij en mijn broer over .. Moeders is echt een lastpak soms (behalve met wijn op :))

) , en mijn vader krijg ik steeds meer een band maar blijft altijd moeilijk . Hij werkte altijd en met mijn moeder bleven we over en daar heb ik meer mee

Denk niet dat ik weiger als ze hulp nodig hebben die de zussen/broer ze niet bieden kunnen

Nomineer dit bericht ×