Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Little_Gift schreef:Kom op jong, je hebt die jongen nooit gekend, hoe kan je daar dan een klap van hebben?!
Ik vind dat altijd zo gek en overroepen hé, iemand die je niet kent, kun je niet missen.
Laat het gewoon zijn en maak jezelf niet gek of onderneem actie en doe er iets mee... Simpel toch?
Little_Gift schreef:Kom op jong, je hebt die jongen nooit gekend, hoe kan je daar dan een klap van hebben?!
Ik vind dat altijd zo gek en overroepen hé, iemand die je niet kent, kun je niet missen.
Laat het gewoon zijn en maak jezelf niet gek of onderneem actie en doe er iets mee... Simpel toch?
Little_Gift schreef:Kom op jong, je hebt die jongen nooit gekend, hoe kan je daar dan een klap van hebben?!
Ik vind dat altijd zo gek en overroepen hé, iemand die je niet kent, kun je niet missen.
Laat het gewoon zijn en maak jezelf niet gek of onderneem actie en doe er iets mee... Simpel toch?

marleen_88 schreef:Wat een lastig verhaal!
Ik zou persoonlijk nooit een rouwende familie lastig vallen, voor hen ben jij een wildvreemde.
Ik denk dat jouw vader de enige opening is. Sterkte
Little_Gift schreef:Kom op jong, je hebt die jongen nooit gekend, hoe kan je daar dan een klap van hebben?!
Ik vind dat altijd zo gek en overroepen hé, iemand die je niet kent, kun je niet missen.
Laat het gewoon zijn en maak jezelf niet gek of onderneem actie en doe er iets mee... Simpel toch?
Little_Gift schreef:Kom op jong, je hebt die jongen nooit gekend, hoe kan je daar dan een klap van hebben?!
Ik vind dat altijd zo gek en overroepen hé, iemand die je niet kent, kun je niet missen.
Laat het gewoon zijn en maak jezelf niet gek of onderneem actie en doe er iets mee... Simpel toch?




Little_Gift schreef:Kom op jong, je hebt die jongen nooit gekend, hoe kan je daar dan een klap van hebben?!
Ik vind dat altijd zo gek en overroepen hé, iemand die je niet kent, kun je niet missen.
Laat het gewoon zijn en maak jezelf niet gek of onderneem actie en doe er iets mee... Simpel toch?
Little_Gift schreef:Kom op jong, je hebt die jongen nooit gekend, hoe kan je daar dan een klap van hebben?!
Ik vind dat altijd zo gek en overroepen hé, iemand die je niet kent, kun je niet missen.
Laat het gewoon zijn en maak jezelf niet gek of onderneem actie en doe er iets mee... Simpel toch?

Mijn eerste gedachte was ook dat je hier niets mee zou moeten willen doen, maar die optie heb je ongetwijfeld zelf ook al overwogen en als het zo eenvoudig was had je hier niet om advies hoeven te vragen. Ik denk dat sommigen hier terecht opmerken dat je rekening moet houden met de gevoelens van die familie, maar moet jij daarom je eigen gevoelens wegstoppen? Dat lijkt mij niet gezond. Je mag ook aan jezelf denken. Jij hebt hier immers ook niet om gevraagd en dit niet verdiend.
Ik denk dat het belangrijk is om voor jezelf op een rijtje zet wat er onder jouw gevoelens zit. Welke onderliggende behoeftes spelen hierbij een rol? Welke vragen zou je graag beantwoord zien? In hoeverre is het reëel dat die behoeftes vervuld kunnen worden en je vragen beantwoord? Het is denk ik pijnlijk, maar wel belangrijk om je te realiseren wat de (on)mogelijkheden zijn. Wat zou voor jou de best mogelijke uitkomst zijn? En wat de slechtst mogelijke uitkomst? Is de best mogelijke uitkomst je het risico van een (veel) mindere uitkomst waard? Kun je je de slechtst mogelijke uitkomst permitteren? Zou je dat aankunnen? Alleen jij kunt die vragen beantwoorden. Mocht de behoefte om contact te zoeken blijven dan hoef je natuurlijk niet de levens van al die mensen ineens op hun kop te zetten. Het meest logische lijkt me dan om de moeder van je mogelijke halfbroer te benaderen. Dat kun je best discreet doen. Als je dicht bij jezelf blijft en duidelijk aangeeft waar jouw behoefte uit bestaat maar dat je ook met haar belangen rekening wilt houden is de kans op een reactie denk ik het grootst. Ik wens je veel geluk en wijsheid toe.