Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-09-16 15:27

Vader alcoholist, moeder pakt spullen en ik ben alleen.

Geplaatst door de TopicStarter : 13-09-16 15:27

Dit is een goedgekeurd schaduw account.

Beste allemaal.
Om te beginnen: ik weet niet óf jullie mij kunnen helpen, maar dan kan ik op zijn minst mijn verhaal kwijt. Ik zit muur en muur vast. Het kan zijn dat het soms wat warrig is.

Laten we bij het begin beginnen. Ik ben geboren in een oude boerderij, 21 jaar geleden. Mijn ouders waren vol op aan het klussen met het huis. Ik heb ook twee oudere broers. Toen ik zo’n 2/3 jaar oud was, werd mijn vader ziek. Hij kreeg een chronische auto-immuun ziekte, moest aan de prednison en dat is troep. Daardoor heeft ‘ie twee nieuwe heupen, een aantal ruggenwervels zijn kapot en met één oog ziet hij nog maar voor zo’n 10%. Ik weet er verder ook het fijne niet van maar dat is ook niet het belangrijkste. Hij loopt slecht, ziet slecht en als hij valt kan die bijna niet overeind komen. Hij is toen ook per direct thuis komen te zitten, toen die ziek werd. Hij heeft een aantal jaar terug ook nog reuma erbij gekregen in de haarvaatjes of zo iets. (ik weet alles niet precies)

Er waren altijd veel verpleegsters thuis dat ik weer werd weg gestuurd omdat het niet handig was dat ik alles zou zien en meekrijgen, en we moesten veel naar ziekenhuizen. Lange opnames en onderzoeken steeds. Jullie kunnen je dan misschien wel bedenken dat ik geen band met mijn vader heb kunnen opbouwen. En dat heb ik ook nooit gekund. Ik heb simpelweg echt niets met hem. Hij is ook al jaren een stevige (bier)drinker, wat nu uit de hand loopt. Er is geen één dag in de week dat hij nuchter is. Nu is hij ook niet zo zeer dronken als hij bier genuttigd heeft, maar gewoon vervelend en dingen verdraaien, liegen… Vaak zat word ‘ie agressief.

Mijn moeder was er op een zeker punt klaar mee dat het al jaren lang niet goed gaat. In maart heeft ze dan ook tegen hem gezegd dat ze van hem wil scheiden. Toen is hij helemaal doorgedraaid heeft hij zitten janken als een klein kind in de schuur en steeds achter mijn moeder aanlopen dat hij het niet snapt en… Ik wil er eigenlijk niet meer aan denken, ik zit overal tussenin… Hij heeft toen de auto gepakt en is toen een paar dagen weg gebleven. Een mobieltje neemt hij niet mee. Nooit. Hij is wel vaker weg, dan stapt hij op zijn (elektrische) fiets en kan hij ook zo de hele dag weg zijn. Ze hebben toen ook samen gesprekken gehad met een psycholoog maar daar is mijn vader maar een paar keer naar toe geweest want hij accepteert niet van anderen wat ze tegen hem zeggen en hulp accepteert ie niet want hij heeft toch geen hulp nodig? (denkt hij)

Nu is het zo ver gekomen dat mijn moeder afgelopen zaterdag haar spullen heeft gepakt en ergens anders is gaan wonen en mijn vader, mijn vriend en ik zitten hier nog. Ik ben eigenlijk nu verplicht om voor een klein kind te zorgen (mijn vader).. Hij heeft nooit geleerd voor zichzelf te zorgen dus ik kan nu ineens álles in huis gaan doen… Ik ben op het moment ook werkloos dus ik ben constant bij hem in de buurt.

Thuis lopen er ook nog twee paarden. Die zijn eigenlijk van mijn ouders omdat zei ze betaald hebben. Maar ze hebben ze voor mij gekocht. Ik doe ook alle verzorging, geen van mijn ouders doet iets voor me. Mijn moeder wil ze allebei ook niet kwijt en ik weet diep van binnen mijn vader ook niet, maar hij dreigt zo vaak dat hij ze verkoopt of ze naar de slacht brengt…. De paspoorten van de paarden heb ik al maanden lang verstopt en nu liggen ze bij mijn moeder thuis… Alleen nu komt het: mijn vader wil ab-so-luut níét niet dat de paarden verplaatst worden. Omdat ze volgens hem daar horen. Maar de paarden moeten daar eigenlijk wel weg want dat is de enige reden dat ik thuis niet weg kan… Ik móét ze verzorgen (niet dat ik dat erg vind maar daardoor kan ik niet van huis weg). Mijn vader kan dat echt niet… Maar hoe moet ik dat gaan doen? Hij kan daar sowieso niet alleen blijven wonen (groot huis) financieel zou hij het niet kunnen onderhouden en qua koken wassen huis op orde houden al helemáál niet. Dus het huis zou verkocht worden zeer waarschijnlijk en dan zullen de paarden tóch weg moeten…

Nu zijn mijn vriend en ik eindelijk uitgeloot voor een huurhuisje en daar zijn we al (sneaky) wezen kijken. Als ik zeg tegen mijn vader dat we bij een huisje waren kijken word hij of agressief dat hij ons eruit schopt, of hij draait door….

En mijn vriend en ik zien dat huisje zeker wel zitten, maar dat is een half uur van mijn huidige huis vandaan, en dan zou dat moeten betekenen dat ik alleen ’s nachts in het huisje van mij en mijn vriend zou moeten slapen als we het aannemen, en dat ik overdag dan maar in mijn ouderlijk huis moet zijn voor de paarden…. Ik heb er al aan zitten denken ze gewoon te verplaatsen maar denk dat ik daar de grootste trammelant mee ga krijgen. Plus ze zijn in gemeenschap van goederen getrouwd en hebben ze beide even veel recht op de paarden.

De scheiding is voor zover ik weet nog niet in gang gezet en mijn moeder is aan het denken voor een oplossing voor de paarden, maar ze wil het via een mediator (?) doen… Dat gaat dus waarschijnlijk betekenen dat het maandenlang kan duren voor ik hier weg zou kunnen vanwege de paarden….
En als het aan mij ligt was ik hier gisteren nog weg met de paarden… Ik voel me gewoon niet veilig hier mijn vader zuipt als een idioot word dan agressief en alles. Ik durf eigenlijk zelfs niet van huis af voor een sollicitatiegesprek bijvoorbeeld. Puur omdat ik bang ben dat hij mijn paarden of mijn papegaai iets aan zou doen. De papegaai is van mijn vriend en mij, en ze heeft een aparte ruimte waar de kooi en speelboom staat, en via die kamer kan je oa ook naar buiten. Die sleutels van die deur heb ik bijvoorbeeld nu al 24/7 bij me…

Ik ben vast nog een heleboel vergeten te vertellen.. er is in een week tijd ook zó veel gebeurd en zó veel stress geweest… Ik voel me gewoon niet veilig thuis en ik weet niet wat ik moet doen.
Ik wil gewoon lekker samen gaan wonen met mijn vriend en we zitten heel erg te neigen om het huisje maar wel te nemen… Wie weet hoe lang het dan duurt voordat we een keer uitgeloot worden…
Maar ja, dan zou ik nog steeds hele dagen in mijn ouderlijk huis zijn….

Is er iemand die tips of adviezen heeft? Ik weet echt niet wat ik moet doen en het enige dat ik wil is wegwezen hier want dit gaat gewoon uit de hand lopen…..

Ik ben wel al naar de huisarts geweest voor mijzelf maar dat zijn alleen maar gesprekken tot nu toe. Ik heb ook een poging gedaan tot de politie te bellen en advies in te winnen maar daar ben ik nog niet wijzer uit geworden…

De naam en het adres van mijn vader hebben ze al wel bij de politie omdat mijn vader nogal wat erge dingen heeft gedaan bij mijn tante…

Help?

Een meisje in oorlogsgebied

**Geplaatst**: 13-09-16 15:30

Re: Vader alcoholist, moeder pakt spullen en ik ben alleen.

Geplaatst: 13-09-16 15:30

Is het geen oplossing zelf te verhuizen en de paarden elke dag ginder te gaan verzorgen?

**Geplaatst**: 13-09-16 15:38

Re: Vader alcoholist, moeder pakt spullen en ik ben alleen.

Geplaatst: 13-09-16 15:38

Je moet altijd je eigen weg kiezen, hoe moeilijk ook! Ik zou voor de paarden alvast een ander plekje proberen te vinden, zodat als je het huis uit kunt om te gaan samenwonen, je de beesten allemaal mee neemt. Er zal wel een bom ontploffen dan bij je vader, maar dat is dan maar zo. Trekt vanzelf wel weer bij. De financiële kwestie is zaak tussen je ouders en komen ze vast wel uit.

**Geplaatst**: 13-09-16 15:39

Geplaatst: 13-09-16 15:39

Neem zeker dat huurhuis aan! Paarden hoeven toch niet de hele dag verzorgt worden? 2 x voeren per dag en ik weet niet wat je er verder nog mee doet.
sterkte

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-09-16 15:46

Geplaatst door de TopicStarter : 13-09-16 15:46

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal. Het probleem is dat mijn vader absoluut niet wil dat de paarden weg gaan daar en mijn moeder elke keer tegen me zegt dat ze werkt aan een oplossing en het dus via een mediator wil spelen, maar dan moet ik er nog maanden zitten... En mijn moeder er nu op dit moment niet achter zal staan dat ik ze verplaats en het aan haar over moet laten... Nouja voeren binnen buiten zetten stallen mesten weide paaltjes verplaatsen 's avonds later nog hooi brengen en water. Ze hebben geen automatische drinkbakken. Tussen de middag als het heet word gaan ze een poosje op stal ivm weinig tot geen schaduw.. En ik heb er zelf zeker aan zitten denken het huisje wel te doen en dan maar wel elke dag op en neer rijden, dan word het alleen wel lastig qua benzine kosten zolang ik nu nog steeds aan het solliciteren ben.

Edit: ik heb de politie gesproken over deze kwestie voor advies, en mijn vader kan wel aangifte tegen mij doen als ik ze zomaar verplaats. Ik heb verder niemand verteld dat ik de politie gesproken heb.

**Geplaatst**: 13-09-16 15:50

Re: Vader alcoholist, moeder pakt spullen en ik ben alleen.

Geplaatst: 13-09-16 15:50

De paarden zijn officeel niet van u begrijp ik, dan kan je ze inderdaad niet verplaatsen want dat zou dan diefstal zijn.
Hoe je moeder het wilt oplossen is de correcte manier, wel een langdurige manier maar beter iets dan niets.

Ik zou zowizo verhuizen, heb daar ervaring mee, je gaat er zelf onderdoor.

**Geplaatst**: 13-09-16 15:50

Geplaatst: 13-09-16 15:50

Heel eerlijk? Je moet daar weg. En even heel kort Door de bocht. Het zijn HUN paarden. Jou moeder besluit weg te gaan. Ze kan jou er niet mee opzadelen. Dat je voor ze wilt zorgen siert je. Echt. Maar het is niet jou verantwoording! !!! En denk nou niet ja ja makkelijk praten van achter een scherm. Maar ik heb van dichtbij ( schoonouders) jarenlang huiselijk geweld mee gemaakt. Zowel lichamelijk als psychisch. Mijn vriend stond er midden in. Ik ben er zelf vaak genoeg bij geweest als het weer helemaal uit de hand liep. Enkele keren 112 gebeld etc. Wij hebben uiteindelijk de dieren nadat we vervoer geregeld hadden onder politie begeleiding weggehaald.

En heel eerlijk. Jou moeder hoort jou hier niet mee op te zadelen. Je bent hun kind. Niet de verzorgster van je vader. Dus in mijn ogen zijn er 2 opties. Of Nu zelf weg gaan en zeggen pa, ma ik trek dit niet ik trek mijn handen er vanaf en zorg zelf maar dat je het oplost. Of je haalt de paarden weg ( ga dit niet alleen doen. Zorgvoor versterking) en gaat dan weg. Maar deze situatie kent alleen verliezers.

Zorg alsjeblieft voor jezelf. Deze situatie is onhoudbaar. En nogmaals dit is NIET jou schuld en NIET jou verantwoording. Ook al voelt dat wel zo en snap ik heel goed dat je niet wilt dat de paarden er onder leiden. Maar dat mag nooit ten kosten van jou gaan! !!

**Geplaatst**: 13-09-16 15:53

Geplaatst: 13-09-16 15:53

Warm blijft het niet lang meer. Indeling van de dag anders maken . S'morgens naar buiten ,hooi geven voor de dag, water vullen evt extra ton. Stallen niet elke dag mesten maar bv opstrooien en 1 x per week leeg halen. Ipv auto brommertje ?
Zou me het minste zorgen maken over die paarden , eerst aan jezelf denken.

**Geplaatst**: 13-09-16 15:53

Geplaatst: 13-09-16 15:53

Wat wil je zelf? De paarden houden of verzorg je ze alleen als dienst voor je ouders?

**Geplaatst**: 13-09-16 15:56

Geplaatst: 13-09-16 15:56

De echt warme dagen zijn na de week wel voor bij, dus in dat geval zal je het kunnen voldoen met smorgens en 's avonds verzorgen..

Je hebt denk ik weinig keuze.
De paarden zijn niet van jou.
Je moeder wil het op een nette en wettelijke manier afsluiten wat denk ik ook het beste is.

Ik zou zeker voor dat huisje gaan je vader en moeder zijn verantwoordelijk voor hen zelf.

**Geplaatst**: 13-09-16 16:06

Re: Vader alcoholist, moeder pakt spullen en ik ben alleen.

Geplaatst: 13-09-16 16:06

Iedereen zegt wel zo makkelijk 'kies voor jezelf, de paarden zijn niet jouw verantwoordelijkheid'... Maar wat dan? Vaders kan de verzorging duidelijk niet dragen, als hij zichzelf al niet verzorgt krijgt. Als dvader inderdaad zo koppig is dat hij denkt geen hulp nodig te hebben, kun je de paarden in zeer korte termijn laten inslapen. Lijkt me geen gewenste oplossing......

TS, is er niet iemand anders die een deel van de verzorging op zich kan nemen? Dat jij 1x per dag naar de paarden gaat?

**Geplaatst**: 13-09-16 16:07

Re: Vader alcoholist, moeder pakt spullen en ik ben alleen.

Geplaatst: 13-09-16 16:07

Maar ze kan toch voor haar zelf kiezen en toch nog de paarden gaan eten geven en verzorgen?

**Geplaatst**: 13-09-16 16:14

Geplaatst: 13-09-16 16:14

Ga voor dat huisje - als je bij je vader blijft wonen ga je er zelf aan onder door, en dan kan je ook niet meer iets betekenen voor een ander of voor de paarden.

Waarschijnlijk houd je heel veel van de paarden? Probeer dan ze te blijven verzorgen, maar maak aan je moeder duidelijk dat zij ook haar verantwoordelijkheid tegenover die dieren moet nemen. Als het uit de hand loopt misschien met de dierenbescherming bellen?

Ik krijg de indruk dat je eigenlijk gechanteerd wordt met de paarden. Laat je niet chanteren, daar ga je kapot aan.

**Geplaatst**: 13-09-16 16:18

Geplaatst: 13-09-16 16:18

chanel1985 schreef:
Maar ze kan toch voor haar zelf kiezen en toch nog de paarden gaan eten geven en verzorgen?

Dan moet dat logistiek wel haalbaar zijn, en daar hebben wij geen inzicht in...

**Geplaatst**: 13-09-16 16:20

Re: Vader alcoholist, moeder pakt spullen en ik ben alleen.

Geplaatst: 13-09-16 16:20

Als ze nu voor haar vader moet zorgen, en ze verhuist dan moet ze niet meer voor haar vader zorgen en bijgevolg komt die tijd vrij voor de paarden bijvoorbeeld.

Hoe lang kan het ook duren om 2 stallen uit te mesten en eten te geven?

**Geplaatst**: 13-09-16 16:23

Geplaatst: 13-09-16 16:23

Als buitenstaander, zonder emotionele band met deze paarden: neem dat huis, ga weg, en leg de verantwoordelijkheid voor de paarden bij je ouders. Het zijn tenslotte hún paarden. Aangezien je vader het niet kan, zal je moeder voor een snelle oplossing moeten zorgen. Dan gaat zij maar elke dag voeren, of regelt iets anders. Als ze ook maar een beetje om die dieren geeft, laat ze ze niet wegrotten daar. En komt ze er misschien achter dat het toch beter is als ze verplaatst worden, totdat er een oplossing komt. Maar alsnog: dat is aan je vader en moeder. Het zijn niet jouw paarden, je vader is niet jouw kind, laat ze het zelf maar uitzoeken.

**Geplaatst**: 13-09-16 16:25

Geplaatst: 13-09-16 16:25

Je vader wil een hele hoop dingen absoluut niet maar er zullen dingen gaan veranderen. En ook voor jou trouwens. Hoe de scheiding ook geregeld wordt, wel of geen mediator. Denk maar eens aan zaken als:Kan je vader wel in dit huis blijven wonen? Wie betaalt straks het onderhoud van de paarden? Is daar nog wel geld voor? (Dit zijn vragen om je een beetje idee te geven wat er komt).

Ik snap dat je moeder er klaar mee is maar ze heeft wel de makkelijkste weg gekozen door te vertrekken en jou voor alles op te laten draaien. Als een jeugdige moet zorgen voor zijn ouders ligt het risico van parentificatie op de loer. Jij wordt dan verantwoordelijk voor zaken die eigenlijk de verantwoordelijkheid van je ouders zijn. In deze link lees je er meer over: http://www.aan-de-basis.nl/detk_krt.html
Ik heb hier zelf mee te maken gehad en het is gewoon heel ongezond voor je ontwikkeling.

Nog een link die misschien handig is: http://www.kopp-kind.nl/informatie/

**Geplaatst**: 13-09-16 16:25

Geplaatst: 13-09-16 16:25

En die vader dan? Hoe moet die vader de dag doorkomen zonder hulp? TS misschien even contact opnemen met de gemeente voor je vader, voor hulp aan huis ... of is die er nog steeds?

**Geplaatst**: 13-09-16 16:27

Geplaatst: 13-09-16 16:27

Dit klinkt misschien heel rot maar kies voor jezelf. De paarden zijn niet van jou en hoe goed in ook begrijp dat je een band met die dieren hebt moet je ze toch los leren laten. Laat je ouders het samen uitvechten en ga zelf lekker je leven opbouwen. Mocht het zo ver zijn dat je de paarden over mag en kan nemen dan moet je dat natuurlijk doen maar voor nu zou ik toch echt afstand nemen van de situatie en voor je eigen leven kiezen.

**Geplaatst**: 13-09-16 16:27

Geplaatst: 13-09-16 16:27

Of meid wat heb ik het met je te doen, een hele nare situatie. Hoe is je band met je moeder en heb je haar verteld over het samenwonen?

Ik zou voor het huisje gaan en met je moeder om de tafel gaan dat jullie samen gaan wonen omdat je weg wilt. Omdat het voor jou ontzettend veel energie, geld en tijd gaat kosten om elke keer op en neer te reizen (weet niet wat de afstand is?) zou ik aan je moeder vragen of jullie het misschien anders op kunnen lossen zodat de paarden snel weg kunnen daar of dat ze er met de mediator prioriteit op kan zetten?

Probeer in die tussentijd alvast diverse plekjes te zoeken of eventueel al te reserveren voor ze en leg deze ook bij je moeder neer.

Succes en sterkte in ieder geval!

**Geplaatst**: 13-09-16 16:28

Geplaatst: 13-09-16 16:28

420BlazeIt schreef:
En die vader dan? Hoe moet die vader de dag doorkomen zonder hulp? TS misschien even contact opnemen met de gemeente voor je vader, voor hulp aan huis ... of is die er nog steeds?

Dat kan/ magTS wettelijk gezien niet regelen. Vader moet dit zelf regelen. Als hij dat niet kan, en daar lijkt het sterk op, kan TS wel de huisarts van vader inschakelen. Deze heeft dan de regie over de zorg voor vader.

**Geplaatst**: 13-09-16 16:33

Geplaatst: 13-09-16 16:33

420BlazeIt schreef:
En die vader dan? Hoe moet die vader de dag doorkomen zonder hulp? TS misschien even contact opnemen met de gemeente voor je vader, voor hulp aan huis ... of is die er nog steeds?

Vader heeft een uitgesproken mening over van alles, ik denk dat hij dan ook wel mans genoeg is om zelf de telefoon te pakken en hulp te regelen als hij dit nodig heeft. Weer: NIET de verantwoording van TS. Misschien dat TS inderdaad de huisarts een seintje kan geven, maar ze is niet degene die de zorg over moet nemen van moeders.

**Geplaatst**: 13-09-16 16:34

Geplaatst: 13-09-16 16:34

Ik denk dat de naam die jij zelf gekozen hebt voor je schaduwacount eigenlijk heel veel zegt.

Ik ben het daar volledig mee eens.

Hoe zwaar ook, (en ik weet hoe zwaar het is, heb ook ooit een gevalletje chantage met paard meegemaakt) gáá.

Ja, de kans bestaat dat het uit de hand loopt bij je vader, en dat hij zichzelf niet redt. En ja, de kans bestaat dat de paarden het een poos heel wat minder goed zullen krijgen.
En ergens komen er dan instaties die dat oppakken. Altijd te laat voor je gevoel, je wil nú een oplossing. Maar uiteindelijk komt die er.

De kans bestaat ook dat het je vader en je moeder dan duidelijk wordt dat ze echt zèlf iets moeten regelen. En dat ze dat gaan oppakken.

Neem de papegaai mee, verhuis zo snel mogelijk.
En daarnaast: neem contact op met de gemeente waar je woont, en vraag om maatschappelijk werk.
Zij kunnen je helpen met keuzes, met instanties inschakelen etc.
(maatschappelijk werk voor jezelf dus)
Wellicht dat er op die manier dus ook instabties ingeschakeld worden om je ouders te helpen met hùn puinzooi.
Maar vooral omdat maatschappelijk werk maakt dat je er even niet alléén voorstaat.
Overigens kunnen zij geen wonderen verrichten natuurlijk, de sores is níét morgen voorbij.
Maar ze kunnen je wel bijstaan.

Gewoon het nummer van je gemeente bellen en vragen om maatschappelijk werk.
Het is in iedere gemeente wat anders geregeld, maar je krijgt van de telefoniste vanzelf te horen welk nummer je moet bellen, of misschien zelfs dat je automatisch teruggebeld word.

Sterkte met deze ellende.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-09-16 16:37

Geplaatst door de TopicStarter : 13-09-16 16:37

Ik probeer zo te antwoorden dat iedereen er wat aan heeft, als ik iemand misschien niet echt antwoord gegeven heb zeg het gerust nog eens, ben zelf ook een beetje in de war namelijk.

Ik zie nu al dat ik wat ben vergeten in de tekst te zetten: alle directe omgeving die mijn vader met zijn drinkgedrag kent vermoed korsakov bij hem.

Inderdaad ik heb een van de twee al elf jaar en de andere jonge paard ondertussen al weer vier jaar, je bedenkt je dan echt wel 10x van moet ik het huisje dan maar laten schieten voor mijn ('mijn' klinkt nu zo dubbel) twee kanjers? De dag qua verzorgen anders indelen is misschien wel een goede! Alleen qua mesten zou elke dag moeten (zaagsel, m'n vader word altijd pislink als ik ook maar een klein beetje meer zaagsel erin doe) maar dat zijn twee stalletjes en maar een paar minuten werk dus dat kan wel gewoon dagelijks blijven. Voeren is ook niet zo heel lang en ik doe ze meestal meteen daarna naar buiten, en daarna meestal meteen de stallen mesten. Het is opzich niet heel lang werk en in de avond ook niet, binnen zetten voeren hooi water geven. Maar rond 11 u 12 u doe ik ze altijd nog een keer hooi en water brengen voor de nacht omdat ze anders te lang zonder eten staan.

Poeh er komen elke keer wanneer ik dit typ nieuwe reacties bij, heel fijn hoor!! Maar duurt daarom even wat langer voordat ik antwoord.

Mijn vader heeft geen hulp aan huis meer al een aantal jaar niet meer maar hij heeft nooit voor zichzelf leren zorgen.

Ik weet even niet wie twee linkjes door heeft gegeven; bedankt daarvoor, ga ik zeker even onderzoeken!

Ik ga morgenvroeg weer naar de huisarts en vraag nu echt om hulp zeker omdat wij dat huisje willen maar eigenlijk staat mijn moeder er niet 100% achter want ik moet voor de paarden zorgen, en mijn oudste broer die hier vlakbij woont die zegt dat ik het maar uit mijn kop moet zetten want het is te ver weg. $:\$ (half uurtje rijden als het druk is anders plusminus 20-25, en 's nachts in een kwartiertje :))

)

Ik ga morgen ook eens bij de huisarts en mijn moeder voorleggen wat meerdere van jullie zeggen: het zijn hun paarden dus moeten hun ook maar zorgen dat het in deze situatie geregeld word gezien ik weg wil (moet). En ik weet ook dat ik weg moet maar ik ben zo ontzettend bang dat mijn vader uit wraak ofzo iets gaat flikken met de paarden.. Daar ben ik zó zó zó bang voor....

**Geplaatst**: 13-09-16 16:41

Geplaatst: 13-09-16 16:41

estja schreef:
420BlazeIt schreef:
En die vader dan? Hoe moet die vader de dag doorkomen zonder hulp? TS misschien even contact opnemen met de gemeente voor je vader, voor hulp aan huis ... of is die er nog steeds?

Dat kan/ magTS wettelijk gezien niet regelen. Vader moet dit zelf regelen. Als hij dat niet kan, en daar lijkt het sterk op, kan TS wel de huisarts van vader inschakelen. Deze heeft dan de regie over de zorg voor vader.

hoe hard ook, je moet je navelstreng doorknippen TS.
ik spreek uit ervaring, zelf kind van een zwaar alcholistische moeder (mijn vader overleed toen ik 23 was). Ik ben op mijn 17e het huis uit gegaan en liet mijn zusje en gehandicapte vader in de situatie achter.

ik heb mij (zeer terrecht) vreselijke zorgen gemaakt op afstand, maar je moet op een gegeven moment wel de verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven.. 'ik kan niet weg want' is eigenlijk een vlucht excuus.. je kunt je dan verschuilen achter een verantwoordelijkheid die eigenlijk je verantwoordelijkheid helemaal niet is.

kijk naar je moeder, waarschijnlijk heeft ze heel lang rondgelopen met 'ik kan niet weg, want mijn kind'.. maar uiteindellijk heeft ze toch ergens de verantwoording voor zichzelf genomen, haar kind is volwassen en kan haar eigen weg gaan, ze kan die verantwoording er niet ook nog bij op tillen als het kind het zelf kan dragen..

als een moeder die knoop kan doorhakken en een kind (volwassen) kan achterlaten, dan kun jij TS ook de verantwoording voor de paarden achterlaten bij wie het thuishoort.. dat zal zeker moeilijk zijn en zeer doen en stress geven, maar op de lange termijn is het wel beter voor jouzelf.

De huisarts inschakelen zodat hij de regie heeft.. even een kanttekening daarbij.. Als de huisarsts nog van niets weet (wat maar zeer de vraag is, roddels gaan snel en als het al zolang speelt heeft hij echt wel eens de vader gezien in dronken of ontwende toestand), dan kun je hem op de hoogste stellen en vragen een poging te doen..

echter, de vader van TS moet wel willen, wil iemand geen hulp dan is het vrijwel niet af te dwingen..
sterker nog, zelfs crisisteams hebben behoorlijk tijd nodig voor ze iemand tegen hun wil kunnen helpen en gedwongen kunnen opnemen. voor mijn moeder was die maand die ze nodig hadden 1 dag te lang.

Laatst bijgewerkt door elenaMM77 op 13-09-16 16:46, in het totaal 2 keer bewerkt

Nomineer dit bericht ×