Een hele tijd geleden nam ik mijn vriend mee naar stal om te kijken bij mijn bijrijdpaard, dit wilde hij zelf heel graag. Ik wist dat ie bang was maar niet zó bang. Hij durfde wel mee de grote paddock in te lopen waar zo'n 5 paarden stonden. Op het gegeven moment liepen er twee zijn kant op en ja toen was het ruzie tussen ons. Ik ga niet hier herhalen wat hij allemaal heeft gezegd maar het was niet echt meer gezellig.

Het vervolgens gewoon bijgelegd en hij maakte excuus dat hij zo was uitgevallen tegen me.
Hij durfde mijn bijrijdpaard wel te borstelen maar dan moest ie wel stil blijven staan en vooral niet met zijn hoofd in de richting van mijn vriend komen.
Uiteindelijk bleek dat hij vooral de grote paarden doodeng vindt maar de mini's en de shetjes waren toch wel favoriet. Ik zei dat ik er steeds serieuzer over na zat te denken om een eigen paard aan te schaffen na 13 jaar voor anderen gereden te hebben. En toen barstte het weer los. Hij zei dat we later dan ook maar nooit aan kinderen moesten denken want ja, al ons geld gaat dan toch aan dat beest op. Dit heeft me zo gekwetst en vergeet ik dan ook nooit meer. Zelfs nadat hij sorry hiervoor had gezegd denk ik er nog wel wekelijks aan.
Inmiddels is mijn grote droom echt werkelijkheid geworden, mijn eigen paard! Geen een persoon die me daar van kon weerhouden behalve mijn ouders die het misschien niet wilden.
Hij zegt dit heel leuk te vinden voor mij etc. Tijdens mijn zoektocht heb ik hem geen een keer hierbij betrokken want het boeit hem allemaal echt niks en als ie er naar vroeg of als hij nu vraagt hoe het met mijn paard gaat dan merk je gewoon in zijn hele doen en laten dat ie het allemaal maar zegt om mij tevreden te houden.
Oke lang verhaal kort: hoe ga ik om met mijn vriend die eigenlijk niet echt achter mijn grote passie staat? Wanneer ik het er met hem over wil hebben dan begrijpt hij werkelijk niks van wat ik zeg (en hij wilt het niet begrijpen) en nogmaals je merkt dat het hem niet interesseert. Hij gaat op zn telefoon pielen, gewoon door met gamen dat soort dingen. Hij gunt het me echt allemaal (al begin ik steeds meer twijfels te krijgen). Ook heeft hij niet door dat ik van nu af aan gewoon elke dag naar stal moet/wil/ga. Hij lijkt bang te zijn dat hij er onder moet lijden en ik heb al zo vaak gezegd dat ie zich daar niet druk om hoeft te maken. Maar nu mijn ultieme pennydroom eindelijk werkelijkheid is geworden lijkt hij niet gelukkig voor mij te zijn en er eerder van te balen.
Het is niet zo dat ik hem ook echt er bij wil betrekken want als hij dat niet wilt dan wilt hij dat niet, klaar. Maar ik vind het gewoon heel lastig dat hij het niet accepteert ookal zegt ie dit niet hardop. Ik ken hem nu door en door en weet precies hoe hij in elkaar zit.

Hoe gaan jullie om met jullie vriend die helemaal niets moet weten van jullie passie?

