Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-09-16 22:18

De dood

Geplaatst: 01-09-16 22:18

De dood
ze is onvermijdelijk
het is het enige in het leven dat zeker is
want dood gaan we allemaal
allemaal...

Soms denk ik er wel eens over na, en dan grijpt het me ontzettend aan.
Het maakt me bang, bang voor het onvermijdelijke.
Wat als je iemand verliest, dan is diegene weg, maar waarheen...
Wij blijven achter, maar het andere leven is afgelopen.
En straks, dan moet ik zelf, dan is het einde er ook voor mij
Misschien morgen al, of misschien over 50 jaar.
Hoe dan ook, ik ga naar dat het onvermijdelijke,
het enige dat zeker is.
Maar waar is dat? Hoe kan het dat het enige zekere in het leven,
zo angstaanjagend onbekend kan zijn?
Alles wat ik heb gedaan, alles wat ik heb opgebouwd,
in een keer weg.
Nalatenschap houd je, totdat ook jij in de vergetelheid komt.
Dan ben je slechts een schim op deze aarde,
iemand die er ooit is geweest.
Maar waar ben je? En met wie?
Ik zou willen dat ik een nieuw leven kan beginnen,
opnieuw, zodat ik mijn leven over kan doen.
Maar wat als ik mijn liefde moet missen,
en die nooit meer terug vind, ook niet in het leven hierna, of waar ik ook ben?
Heeft het leven dan nog wel zin?
Of waar ik hierna dan ook ben...

**Geplaatst**: 01-09-16 22:23

Re: De dood

Geplaatst: 01-09-16 22:23

Dat vraag ik mij ook af...ben echt bang voor de dood ook...

**Geplaatst**: 01-09-16 22:24

Re: De dood

Geplaatst: 01-09-16 22:24

Gelukkig ben dus niet de enigste , lijkt mij doodeng dat onbekende . Je bent niks meer dan , je bent op zwart maar hoe en wat maakt mij bangig

**Geplaatst**: 01-09-16 22:25

Geplaatst: 01-09-16 22:25

Moeilijk om over na te denken! Wel interessant ook om over te praten. Denk dat iedereen daar ook weer op zijn eigen manier over denkt. Atheisten, moslims, christenen etc.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:26

Re: De dood

Geplaatst: 01-09-16 22:26

Klopt Jolande, ik heb toen het programma gezien over de dood van Morgan Freeman, dat vond ik erg mooi om te zien.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:27

Geplaatst: 01-09-16 22:27

Ik hoop dat er niets is hierna. Ik ben nu al moe van mijn leven, laat staan als ik daarna tot in de eeuwigheid nog ergens moet rondspoken. Pffff.
Tenzij.... ik kan reincarneren als huiskat. Dan doe ik dat misschien wel

**Geplaatst**: 01-09-16 22:28

Geplaatst: 01-09-16 22:28

Ik ben ook ontzettend bang voor de dood, loop hiervoor ook al erg lang bij psychologen en sinds kort ggz en medicatie dat gaat beter. Nog steeds vaak dat alles goed gaat, ik prachtige momenten heb met mijn ouders of vriend en ik dan zou wensen dat mijn leven over zou zijn. Zodat ik alles wat er nog komen gaat niet mee hoef te maken. Stoppen in het fijnste moment van mijn leven, waar waarschijnlijk ieder ander zich dolgelukkig zal voelen, voel ik me depressief en angstig.. soms zou ik willen dat het nu stopt zodat ik nooit zal hoeven leven zonder mijn ouders en mijn geliefde. Het blijft zwaar, leven.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:29

Geplaatst: 01-09-16 22:29

Niet teveel aan denken dan word het eng. :(:)

Ik hoop dat ik reincarneer als kat, dan ben ik tevreden.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:30

Geplaatst: 01-09-16 22:30

Eight schreef:
Ik ben ook ontzettend bang voor de dood, loop hiervoor ook al erg lang bij psychologen en sinds kort ggz en medicatie dat gaat beter. Nog steeds vaak dat alles goed gaat, ik prachtige momenten heb met mijn ouders of vriend en ik dan zou wensen dat mijn leven over zou zijn. Zodat ik alles wat er nog komen gaat niet mee hoef te maken. Stoppen in het fijnste moment van mijn leven, waar waarschijnlijk ieder ander zich dolgelukkig zal voelen, voel ik me depressief en angstig.. soms zou ik willen dat het nu stopt zodat ik nooit zal hoeven leven zonder mijn ouders en mijn geliefde. Het blijft zwaar, leven.

Jeetje Eight, dat is pittig zeg, ik weet verder niet zo goed wat ik moet zeggen, maar ik wil je een dikke knuffel geven :(:)

**Geplaatst**: 01-09-16 22:33

Geplaatst: 01-09-16 22:33

Ik begrijp wel waarom andere mensen bang zijn voor de dood, maar heb er zelf geen last van.

zelf maak je er niets meer van mee als je dood bent, wat voor de dood komt is in mijn ogen vele malen enger.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:33

Geplaatst: 01-09-16 22:33

Goof schreef:
Ik hoop dat er niets is hierna. Ik ben nu al moe van mijn leven, laat staan als ik daarna tot in de eeuwigheid nog ergens moet rondspoken. Pffff.
Tenzij.... ik kan reincarneren als huiskat. Dan doe ik dat misschien wel

Jaaa en dan wil ik jou hebben! Lust je sushi?

On topic, nee ik ben niet bang voor de dood. Weg is weg. Het hoort bij het leven, mensen en dieren gaan dood. Ik heb wel heel erg van mijn ouders meegekregen dat het leven ook gewoon doorgaat, daar ben ik heel blij mee. Ik kan het accepteren en me richten op andere dingen.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:33

Geplaatst: 01-09-16 22:33

Ben niet bang voor mijn eigen dood, want dood is dood in mijn overtuiging. Wel vrees ik voor een lijdensweg voor de dood, zowel voor mezelf als voor mijn naasten, evenals de dood van mijn naasten.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:34

Geplaatst: 01-09-16 22:34

Ja het is iets waar je over na kan blijven denken en er ook nooit uit kan komen, aangezien niemand weet hoe het is. Dat is meteen ook het meest bizarre, het is inderdaad iets wat zeker is, iets wat onvermijdelijk is en tegelijkertijd een van de vreemdste/onwerkelijke dingen in het leven. Ik zelf geloof niet dat er iets is na de dood, na er veel over na gedacht te hebben lijkt me dat super onrealistisch en onnatuurlijk. Zeker reïncarnatie, als iedereen steeds maar een nieuw leven heeft zou de wereldbevolking niet groeien, want dat betekend dat veel mensen het hun eerste leven is, maar hoe was de periode dan voordat ze geboren waren...? Juist, exact hetzelfde als na je leven. Niks dus... Want waarom zou er wat na je leven zijn als dat ervoor ook niet was?

Ik ben er ook een tijdje enorm bang voor geweest, inmiddels is dat minder, hoewel als ik er diep over nadenk me ineens wel een angstig gevoel kan bekruipen. Het zal nu bij mij niet veel anders zijn dan bij anderen, echter wil ik nog absoluut niet dood. Dat is bij mij wel een angst dat ik vroeg kom overlijden, terwijl ik het leven veel te kort vind, er zijn zoveel leuke dingen wat ik allemaal mee wil maken.
Door wat ik heb mee gemaakt ga ik er ook zeker niet vanuit dat ik 80 word wat wel maakt dat ik zoveel mogelijk uit het leven probeer te halen.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:36

Geplaatst: 01-09-16 22:36

Eerlijk gezegd denk ik er niet vaak over na, maar leef elke dag, want die dag kan zomaar eens je laatste dag zijn..
Ik ben er ook bang voor.. je weet niet wanneer en waarheen je gaat.
Zelf denk ik dat er wel meer is tussen hemel en aard. Maar hoe en wat, i don't know.

Wat ik nog het engste vindt is dat je weet dat je een dezer dagen gaat door bijvoorbeeld een of ander klote ziekte waar bij ze niks meer voor je kunnen doen. Op pijnbestrijding na.
Je laatste dagen moet leven met pijn en je weet dat je dood gaat, maar wanneer ga je? Waar ga je heen?
Een vriendin van mijn moeder ligt momenteel op sterven en dat zet je weer aan het denken.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:39

Geplaatst: 01-09-16 22:39

Ik ben niet zo zeer bang voor de dood, maar wel héél nieuwsgierig. Ik denk er bijna dagelijks overna en wil zó graag weten wat er hierna gebeurd. Ga je echt slapen en word je gewoon niet meer wakker? Kom ik in een hemel met alle andere die mij al voor zijn gegaan en zie ik dierbare weer terug? Of blijf ik wel spoken op aarde, en is mijn lichaam er niet meer, maar mijn ziel nog elke dag bij de mensen die ik achter laat.

Ik heb geen flauw idee.. Wie zal het me zeggen...

**Geplaatst**: 01-09-16 22:42

Geplaatst: 01-09-16 22:42

LadyMadonna schreef:
Ben niet bang voor mijn eigen dood, want dood is dood in mijn overtuiging. Wel vrees ik voor een lijdensweg voor de dood, zowel voor mezelf als voor mijn naasten, evenals de dood van mijn naasten.

Dit inderdaad. Ik ben niet bang voor de dood an sich, maar wel voor de eventuele pijn.

Ik geloof niet dat er iets is na de dood, je bewustzijn stopt met het doodgaan, dus je registreert niets meer.
Iemand zei ooit eens: voor mijn geboorte ben ik heel lang dood geweest. Toen was er niets en dat zal na mijn dood net zo zijn

**Geplaatst**: 01-09-16 22:45

Geplaatst: 01-09-16 22:45

Ik vind het idee van de dood doodeng ( :')

), het maakt me zo ontzettend bang dat het verstikkend is.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:45

Geplaatst: 01-09-16 22:45

Het idee dat je zomaar ineens patsboem 'weg' bent vind ik vooral raar.
Bang ervoor ben ik zeker niet.
Wel eens verhalen gelezen over mensen met een bijna dood ervaring. Die voelden een totale rust over zich heen komen.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:48

Geplaatst: 01-09-16 22:48

Ik ben niet echt bang voor mijn dood, meer als iemand anders dood gaat. Maar ik zou wel graag willen weten of er iets achteraan komt en zoja wat dan.

Ik ben banger om niet te kunnen 'leven', om het zo maar te noemen. Ik wil beter worden en meer doen dan wat ik nu gedaan heb, veel zien en vooral gewoon genieten en uit elke dag iets halen. Niet dood gaan zonder iets gezien/gedaan te hebben.
Daar ben ik dan veel banger voor, dat dat me niet lukt of dat ik erg ziek blijf. Maar écht bang ben ik eigenlijk nooit, ik ga er vanuit dat ik grotendeels beter word en dan heb ik genoeg ideeën voor de rest van mijn leven

**Geplaatst**: 01-09-16 22:51

Geplaatst: 01-09-16 22:51

Liselot schreef:
LadyMadonna schreef:
Iemand zei ooit eens: voor mijn geboorte ben ik heel lang dood geweest. Toen was er niets en dat zal na mijn dood net zo zijn

Wauw, die is diep zeg. Maar ik denk inderdaad ook dat er niks is na de dood.

Ik vind de dood niet iets engs. Ik vind het juist wel een soort van fijn (ik weet even geen juist woord te kiezen :Y)

) dat er ten minste 1 ding vast staat in je leven. Ik weet niet of ik ooit ga trouwen en of ik ooit kinderen krijg. Ik weet niet wat ik over 10 jaar doe, want al die dingen zijn niet zeker. Er is maar één ding zeker in het leven, en dat is dat we allemaal dood gaan.

**Geplaatst**: 01-09-16 22:58

Re: De dood

Geplaatst: 01-09-16 22:58

Toen ik 9 was maakte ik me hier zo druk over dat ik besloot naar de kerk te gaan en me te laten dopen. Nu ben ik bezig met leukere dingen dan me druk maken over oneindig leven.

Leven is eindig en ik ben er niet bang voor. Het enige wat ik hoop is dat het nog niet te snel komt, want ik heb nog veel teveel plannen.

Enige wat ik erg vind is de weg die mijn nabestaanden dan moeten gaan.

**Geplaatst**: 01-09-16 23:01

Geplaatst: 01-09-16 23:01

Esmee_98 schreef:
Wauw, die is diep zeg. Maar ik denk inderdaad ook dat er niks is na de dood.

Mooi he!? Ik weet alleen niet meer van wie die quote nou was. Zag het een keer op één van de npo zenders. Was een dichter of schrijver geloof ik

**Geplaatst**: 01-09-16 23:03

Geplaatst: 01-09-16 23:03

Mijn opa is vorige maand overleden en sindsdien denk ik hier ook veel over na. Hij was mijn steun en toeverlaat. Ik ben erbij geweest toen hij stierf. Ik vind die leegte, het 'er niet meer zijn', het gat dat wordt achter gelaten heel naar/eng. Ik merk dat ik hem overal in zoek, een teken dat hij nog 'ergens' is.

**Geplaatst**: 01-09-16 23:03

Geplaatst: 01-09-16 23:03

Herkenbaar, kan er zo over nadenken dat ik werkelijk paniekerig wordt (klam, zweten, hartkloppingen).
Gewoon het idee van NIETS.

**Geplaatst**: 01-09-16 23:07

Geplaatst: 01-09-16 23:07

LadyMadonna schreef:
Ben niet bang voor mijn eigen dood, want dood is dood in mijn overtuiging. Wel vrees ik voor een lijdensweg voor de dood, zowel voor mezelf als voor mijn naasten, evenals de dood van mijn naasten.

Precies dit. Ik ben alleen wel heel bang voor de dood van mijn familie, bang om alleen achter te blijven. Die gedachte breekt me echt, dus daar probeer ik niet in te blijven hangen.

Goof schreef:
Ik hoop dat er niets is hierna. Ik ben nu al moe van mijn leven, laat staan als ik daarna tot in de eeuwigheid nog ergens moet rondspoken. Pffff.
Tenzij.... ik kan reincarneren als huiskat. Dan doe ik dat misschien wel

$_/-\o_$

Nomineer dit bericht ×