Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-08-16 12:09

An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 11-08-16 12:09

Hey. How are you? I feel like this is when I should tell you how much I miss you, but a part of me knows you probably don’t care. If you did, we’d probably still be friends…right?

It’s been months since we last talked—who would’ve seen that coming? I know I definitely didn’t.
Even though we’re no longer friends, I still want to tell you all the things I used to. And it sucks because you’re not that person to me anymore. You were the one person I was supposed to be able to count on for anything. You used to be a phone call away—but suddenly you stopped answering. We were supposed to be friends forever—but the next thing I knew, we were growing further and further apart.

But now, I would like to say I’m sorry for a number of things. I’m sorry that you have to answer questions about how I’m doing to your family and our old friends.
I’m sorry that I made you responsible for a lot of my secrets. I’m sorry that we aren’t making all the memories we thought we would. I’m sorry for never uploading those photos of us, and now it would just be weird. And I’m sorry that it is weird. Us not being friends is weird.

But I guess that’s life. Thank you for being my best friend—and dealing with everything that comes with that. Thank you for the nights we stayed up til dawn just talking and laughing. Thank you for being honest and genuinely caring about me. Thanks for never sharing those embarrassing pictures you took of me.

When we were young teenagers, we thought the whole world wasn’t that large. We got our licenses back to back, and we would travel everywhere because we could. We never thought that the rest of the world could tear us apart the way it did. We could never imagine a time in our lives when a boy would be more important to us than each other. Nor could we ever imagine a summer vacation without laying in your backyard looking at stars. We grew up quickly, and then lost each other in the mix.

I hope that this boyfriend of yours is the one and that he doesn’t break your heart. I hope you graduate and find your dream job. I hope you don’t get stuck living somewhere you dislike. And I hope that your family is doing well too. That’s the thing about ex-best friends… I still hope you’re doing well because despite everything: you deserve it. You deserve to be loved, to be happy, and to be healthy.

Sometimes, I still scroll through old pictures of us and smile. I see screenshots of old conversations and laugh. And whenever I see something that reminds me of you or an inside joke, I almost always almost send it to you. I don’t think there will ever be a day when you don’t cross my mind at least once, but the sadness and hurt are fading, and I’m learning to look at you as a cherished memory.

Everyone chooses their paths in life, and I guess your path just no longer intertwined with mine. But I hope you’re happy. Because I really do wish you the best. So just know, I’m not mad at you. I’m not mad anymore. I wish you all the best and all the happiness.

Love,

Your ex-best friend

~~~

Zo, dat is eruit. Jammer hoe het soms toch kan lopen. Ruim 15 jaar waren we de beste vriendinnen. Ik ging studeren op de Hogeschool en zij ging naar de Uni. Allebei een andere stad. Ze leerde een jongen kennen via Tinder waar ze nog mee samen is en ik werd minder belangrijk. Zo veel gesprekken hebben we gehad hierover, helaas mocht het niet baten en dan is het gewoon een keer op. Wat echt niemand had verwacht eigenlijk. Vooral nu in de zomer (in hoeverre je het een zomer kunt noemen dit jaar) denk ik veel aan haar, elke dag waren we samen. Maar goed tijden veranderen. In september hebben we elkaar een jaar (!) niet gezien, bizar. En eigenlijk hebben we elkaar ook al zeker 3 maanden niet meer écht gesproken, hoogstens een 'hoi alles goed ja met mij wel, nog wat gedaan'- gesprek.

Ik vraag me alleen af of het ooit weer wordt zoals vroeger. -O-

~~~

Mijn doel met dit topic; mijn hart luchten en wellicht een hart onder de riem steken bij anderen die zich ook zo goed in de bovenstaande brief kunnen plaatsen.

**Geplaatst**: 11-08-16 12:32

Re: An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 11-08-16 12:32

... Jammer genoeg herkenbaar en voor velen anderen denk ik ook. Mensen groeien uit elkaar, t contact verwaterd en na tijden vraag je jezelf hoe t eigenlijk zo is gekomen.. Dikke knuffel!

**Geplaatst**: 11-08-16 12:45

Re: An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 11-08-16 12:45

Inderdaad herkenbaar. Bij ons heb ik het zo lang niet gezien tot ze me op het bot kwetsten omdat ineens duidelijk werd dat ik niet meer voor haar betekende wat zij voor mij betekende. Pijnlijk, maar daardoor werd het wel ineens duidelijk. Inderdaad, ik denk nog vaak aan haar en de lol die we samen hadden en mis dat soms echt. Mooi geschreven, stuur je het ook naar haar toe?

**Geplaatst**: 11-08-16 12:48

Re: An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 11-08-16 12:48

Als je wilt kunnen pb'en.

Ik zit in precies de zelfde situaties en heb precies het zelfde gedaan..

It s*cks.

Succes en sterkte met de situatie

**Geplaatst**: 11-08-16 12:56

Geplaatst: 11-08-16 12:56

Ja jammer is zoiets. Ik herken het wel. Na vele jaren kom je er dan ineens achter dat zij belangrijker voor mij was dan ik dus voor haar. En ik had geen zin om er steeds maar aan te blijven trekken, het voelde alsof het alleen nog maar van mijn kant kwam. Zo zonde maar zo gaan die dingen.

**Geplaatst**: 11-08-16 12:56

Geplaatst: 11-08-16 12:56

Heel erg herkenbaar en precies zoals ik t ook voel.. 3 jaar geleden voor t laatst gesproken/gezien. En toen kwam ik haar in mei tegen toen ik op een terras zat. Aangezien ik met een andere oude schoolvrije van ons samen was, was t erg toevallig. Ze kwam wel naar ons toe, maar grote haast en ze zag er Oh zo slecht uit. Ik schrok ervan. Geprobeerd contact te zoeken maar tevergeefs.. Fb niet, whatsapp niet..
Je kan er niks mee maar je voelt je ergens schuldig

**Geplaatst**: 11-08-16 12:58

Geplaatst: 11-08-16 12:58

Mijn meest waardevolle vriendinnen zijn juist allemaal van het type "we zien elkaar amper, we spreken elkaar amper, we hebben allemaal ons eigen Veel te hectische leven". Maar weet je, we waarderen het enorm die paar keer dat we elkaar zien. En accepteren elkaars overvolle agenda.

En toch, toch zijn we hele goede vriendinnen. Juist omdat we elkaar die ruimte hebben gegeven.

De geheimpjes zijn nu voor onze partners. Maar die meiden giebel momenten zijn er nog.

Die momenten zijn voor mij veranderd maar zeker net zo waardevol

**Geplaatst**: 11-08-16 13:01

Geplaatst: 11-08-16 13:01

Rocamor schreef:
Mijn meest waardevolle vriendinnen zijn juist allemaal van het type "we zien elkaar amper, we spreken elkaar amper, we hebben allemaal ons eigen Veel te hectische leven". Maar weet je, we waarderen het enorm die paar keer dat we elkaar zien. En accepteren elkaars overvolle agenda.

En toch, toch zijn we hele goede vriendinnen. Juist omdat we elkaar die ruimte hebben gegeven.

De geheimpjes zijn nu voor onze partners. Maar die meiden giebel momenten zijn er nog.

Die momenten zijn voor mij veranderd maar zeker net zo waardevol

Ik hecht waarde aan tussendoor een keer een appje of sms-je. Wat voor moeite kost dat nou? Dat kan je zelfs doen als je op de wc zit. Ik hecht waarde aan oprechte interesse en belangstelling en dat kost echt zoveel tijd niet.

**Geplaatst**: 11-08-16 13:05

Geplaatst: 11-08-16 13:05

Ik heb je brief echt met kippenvel zitten lezen, ook omdat dit voor mij erg herkenbaar is. Ook ik heb/had een vriendschap die volgens ons nooit kapot zou kunnen, maar helaas lijken onze paden nu steeds meer uit elkaar te gaan en is het niet meer zoals het vroeger was. Dikke knuffel! :(:)

**Geplaatst**: 11-08-16 15:17

Re: An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 11-08-16 15:17

Suzanne, ik ook. En zo werkt dat tegenwoordig bij ons. Voor het sms tijdperk was er minder contact.

Maar er is nooit geclaimd. Waarmee ik niet wil zeggen dat ts dat doet!

Sommige relaties gaan kapot en soms wordt het alleen anders. Mits dat voor beide partijen werkt

**Geplaatst**: 11-08-16 15:23

Re: An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 11-08-16 15:23

Wat heb je het mooi geschreven. Heel volwassen. Ook wel herkenbaar, maar die verandering is juist mooi. Ik sta er ook een beetje in zoals Rocamor.
Ga je de brief ook aan haar geven?

**Geplaatst**: 11-08-16 15:23

Geplaatst: 11-08-16 15:23

Mooi gedicht.
Jammer, maar komt vast wel weer een nieuwe vriend/vriendin.

**Geplaatst**: 11-08-16 15:26

Geplaatst: 11-08-16 15:26

ik herken het gevoel zo...

jaren geleden had ik een vriendin, iemand die ik kende van de middelbare school en weer tegen kwam jaren na de schooltijd,het klikte enorm nog steeds en het werd echt een hartsvriendinnen band,dwz dat we elke dag contact hadden,uren bellen,weekenden, vrije dagen,vakanties alles zaten we bij elkaar..

zij had paarden en honden ik een paard en hond,dus we waren uren met de paarden en honden aan de gang.

toen haar moeder kritiek in het ziekenhuis lag heb ik een nacht met haar gewaakt,de dag erna moest ik werken en kreeg het telefoontje dat haar moeder overleden was,daarna was ik er dagelijks,heb samen met haar het huis van haar moeder leeg gehaald,en zij was er voor mij toen ik een auto ongeluk kreeg waarbij mijn auto uitbrandde ,binnen een paar dagen stond er een auto voor mij klaar..

ik denk dat in die tijd mensen echt wel gedacht hebben dat we een setje waren

,het was echt een jarenlange heel intensieve vriendschap...

totdat ze op een dag belde dat ze een man ontmoet had op haar werk,die met haar uit wilde,helemaal hyper van hoe of wat ze moest doen,uiteindelijk heeft ze al mijn goede ideeen in de wind geslagen

,en toen ik de dag na het uitstapje belde hoe het gegaan was,bleek meneer zijn intrek te hebben gedaan in haar huis..

nou ja prima,haar ding,alleen daarna veranderde alles...

ik kreeg haar niet meer aan de telefoon,hij nam op en schreeuwde dan alleen maar wat ik most...en als ik haar eíndelijk aan de telefoon kreeg ging hij haar lopen zoenen enz,zodat een gewoon gesprek onmogelijk was.
ze veranderde ook helemaal in uiterlijk,van een normale vlotte meid veranderde ze in een soort clown qwa make-up en kleren met push -up bh's en al,zó niet zoals ik haar kende,maar R. hield daar zo van...

een poging om ergens samen wat af te spreken zonder meneer werd alsnog 1 met meneer,want hij bleef haar maar bellen en sms-en zodat gewoon kletsen echt niet kon, of een afspraak met haar om iets op te halen bij haar huis werd dat ik 1,5 uur voor haar deur heb staan wachten want meneer had bedacht precies op dat tijdstip "huizen te gaan kijken"

toen ik belde schreeuwde hij alleen maar "waar wassie nou?? waar wassie nou" ,was geen spelt tussen te krijgen en toen heb ik haar los gelaten,ik kon hier echt niet meer tegenop..maar man wat was dat moeilijk,je gaat in een soort rouwproces om iemand die je zo dierbaar is die je verliest waar geen ruzie of wat mee is, en die nog leeft...

het is echt heel heftig,en ik kan alleen maar zeggen,het gevoel gaat weg,je verwerkt het wel,alleen kost ff wat tijd..

10 jaar nadat dit gebeurd was nam ze ineens contact op via de mail die ze ergens had gevonden,we hebben toen nog wat op msn gesproken en uiteindelijk heeft ze mij gebeld,zo raar,zo vertrouwd,haar stem te horen en het was alsof er niets gebeurd was, ze bleek ruzie met haar "mannie"te hebben en wilde vluchten.

na het telefoon gesprek is zij ( of hij?? ) nog 1x op msn geweest om te melden dat alles goed was en dat ze weer gelukkig waren,daarna is weer alle contact verbroken...

ik hoop het voor ze,heel soms denk ik nog wel terug aan haar en aan de leuke tijd die we hadden,denk ook dat er niemand is waar ik zo'n band mee had als haar,missen als in elke dag wel aan haar denken doe ik allang niet meer,maar het blijft wrang hoe dit zo geeindigd is......

Laatst bijgewerkt door kimmie261 op 11-08-16 15:28, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-08-16 15:28

Geplaatst: 11-08-16 15:28

Rocamor schreef:
Mijn meest waardevolle vriendinnen zijn juist allemaal van het type "we zien elkaar amper, we spreken elkaar amper, we hebben allemaal ons eigen Veel te hectische leven". Maar weet je, we waarderen het enorm die paar keer dat we elkaar zien. En accepteren elkaars overvolle agenda.

En toch, toch zijn we hele goede vriendinnen. Juist omdat we elkaar die ruimte hebben gegeven.

De geheimpjes zijn nu voor onze partners. Maar die meiden giebel momenten zijn er nog.

Die momenten zijn voor mij veranderd maar zeker net zo waardevol

Toen ik haar onlangs zag in de stad (met haar vriend) riep ik dr, ze zag me, zwaaide maar liep snel door. Jammer. Tijdje terug kwam ik dr tegen bij het station, het enige wat ze zei was ''hey, heb geen tijd sorry doei!'. Ook op appjes antwoord ze eigenlijk niet of nauwelijks. Of 3 dagen later..

Nee ik ga het haar niet geven denk ik. Dat had ik eigenlijk vorig jaar al moeten doen toen we aan het begin van ''de scheiding van de wegen'' stonden. Denk dat het nu bijzonder ongemakkelijk gaat worden.

--

Heftig Kimmie.. Dat met die vriend herken ik ook wel. Als ik met haar was belde hij haar, constant. Ze appten, constant. Dus ja heel gezellig was dat nooit. -O-

**Geplaatst**: 11-08-16 15:40

Geplaatst: 11-08-16 15:40

Suzanne F. schreef:
Rocamor schreef:
Mijn meest waardevolle vriendinnen zijn juist allemaal van het type "we zien elkaar amper, we spreken elkaar amper, we hebben allemaal ons eigen Veel te hectische leven". Maar weet je, we waarderen het enorm die paar keer dat we elkaar zien. En accepteren elkaars overvolle agenda.

En toch, toch zijn we hele goede vriendinnen. Juist omdat we elkaar die ruimte hebben gegeven.

De geheimpjes zijn nu voor onze partners. Maar die meiden giebel momenten zijn er nog.

Die momenten zijn voor mij veranderd maar zeker net zo waardevol

Ik hecht waarde aan tussendoor een keer een appje of sms-je. Wat voor moeite kost dat nou? Dat kan je zelfs doen als je op de wc zit. Ik hecht waarde aan oprechte interesse en belangstelling en dat kost echt zoveel tijd niet.

En toch, mijn beste vriendinnen zijn ook de meiden die je vrij laten. Een appje kost geen moeite, maar dan heb je een verwachting. Juist die verwachting loslaten en regelmatig even contact, maar als het antwoord pas één of twee dagen later komt, is dat ook goed. Wanneer je echt even tijd hebt om ervoor te gaan zitten

Als iemand weinig tijd heeft/neemt, betekent dat niet direct dat het haar niets kan schelen. Maar dat ze nu even andere prioriteiten heeft. Je kan ook gewoon een berichtje sturen of ze zin heeft om wat te drinken?

**Geplaatst**: 11-08-16 15:52

Geplaatst: 11-08-16 15:52

Santos_05 schreef:
En toch, mijn beste vriendinnen zijn ook de meiden die je vrij laten. Een appje kost geen moeite, maar dan heb je een verwachting. Juist die verwachting loslaten en regelmatig even contact, maar als het antwoord pas één of twee dagen later komt, is dat ook goed. Wanneer je echt even tijd hebt om ervoor te gaan zitten

Als iemand weinig tijd heeft/neemt, betekent dat niet direct dat het haar niets kan schelen. Maar dat ze nu even andere prioriteiten heeft. Je kan ook gewoon een berichtje sturen of ze zin heeft om wat te drinken?

Ik verwacht ook niet dat ze binnen een minuut iets terugsturen maar wederzijdse interesse vind ik belangrijk. Dat hoeft niet dagelijks maar daar zit ook geen maanden tussen.
Het is net als in een relatie, het is maar net welke verwachtingen je van elkaar hebt. Ik heb geen vrede met eens in de zoveel maanden een berichtje en dan alleen een antwoord over zichzelf terugkrijgen zonder een "En hoe is het met jou-antwoord". Dat noem ik geen vriendschap. Dat is misschien een kennis. Soms gaan relaties stuk door verschillen in verwachtingen en dat is met vriendschappen ook zo.
Ik dacht ooit een vriendin te hebben maar na een tijd bleek ik voor haar toch minder te zijn dan zij voor mij was. Dan neem je afscheid, hoe pijnlijk dat ook is.

**Geplaatst**: 11-08-16 16:02

Geplaatst: 11-08-16 16:02

_Dominique schreef:
Nee ik ga het haar niet geven denk ik. Dat had ik eigenlijk vorig jaar al moeten doen toen we aan het begin van ''de scheiding van de wegen'' stonden. Denk dat het nu bijzonder ongemakkelijk gaat worden.

Hoezo ongemakkelijk? Iets waar je zo eerlijk en liefdevol in bent, dat kan toch niet ongemakkelijk zijn? Ja, wanneer jij verwacht eenzelfde brief terug te krijgen, dat ga je niet krijgen, dan kan het ongemakkelijk worden. Maar als je het ziet als een soort delen van mooie herinneringen, een bedankje voor de fijne tijd en een "het ga je goed", dan zal dat niet snel ongemakkelijk worden denk ik.
Ik zou hem dus wel sturen, om te laten weten hoe jij erin staat. Niet om weer best friends forever te worden, maar om het gewoon fijn af te sluiten.

**Geplaatst**: 11-08-16 16:15

Geplaatst: 11-08-16 16:15

Ik vind het ook heel herkenbaar, helaas. Voor mij werd het duidelijk dat het van hele goede vriendinnen naar niks was gegaan toen ik dit jaar, afgelopen maand, op mijn verjaardag niet eens meer gefeliciteerd werd.

**Geplaatst**: 12-08-16 12:29

Geplaatst: 12-08-16 12:29

Yunomi schreef:
Ik vind het ook heel herkenbaar, helaas. Voor mij werd het duidelijk dat het van hele goede vriendinnen naar niks was gegaan toen ik dit jaar, afgelopen maand, op mijn verjaardag niet eens meer gefeliciteerd werd.

Hier hetzelfde. Mijn verjaardag was ook vergeten. Het duurde daarna nog 4 maanden voor ik weer eens iets vernam.

**Geplaatst**: 12-08-16 12:37

Geplaatst: 12-08-16 12:37

Vooropgesteld dat ik echt niet claimerig ben en dat ook weet van mijzelf. Het gaat mij meer om te intentie die erachter zit, de belangstelling, als die nog maar aanwezig is.

Toch vind ik het wel apart dat een vriendschap blijkbaar een relatie is, waarin het eigenlijk not done is om bepaalde verwachtingen van de ander te hebben, en dan heb ik het niet over elke week afspreken of dergelijke.

Wanneer je in een relatie zit met een partner, en je zou ineens 3 maanden vrijwel niks meer vernemen vindt iedereen dat je daar wat van mag vinden, dat je daar verdrietig en ook wel even boos over mag zijn. Wanneer dit in een vriendschap gebeurt wordt er altijd meteen geroepen "zo gaat dat, andere fases, echte vrienden hoef je niet vaak te zien".

En nogmaals ik snap heus wel dat het golfbewegingen zijn; als iemand net een nieuw vriendje heeft en de eerste paar maanden helemaal hoteldebotel is snap ik dat echt wel, no problem. Maar dat iemand na zeg een jaar nog maar eens in de 3 maanden eens tijd heeft om af te spreken, zonder enige uitleg of even een appje daarover, dat vind ik wel vervelend ja. Het komt toch over als "je was leuk als tijdelijke opvulling, tot er iets beters voorbij kwam". Ik ben me ervan bewust dat ik nu enorm projecteer :Y)

, maar dat komt ook omdat ik nu meerdere vriendinnen heb die ineens 0 interesse meer tonen sinds zij een vriend hebben. Wanneer je zelf ook een vriend krijgt ben je opeens wel weer interessant, wat ik heel vreemd vind, alsof je als single geen leuk gezelschap meer bent ofzo.

Wat mij daarin ook gewoon pijn doet is het gevoel van "zoek het maar uit". Gelukkig heb ik nog wat andere vriendinnen waar ik wel mee afspreek, maar als het alleen van die andere af zou hangen had ik al zo'n 3-4 maanden geen vriendin meer gezien, en lege weekenden gehad. En natuurlijk is een ander niet verantwoordelijk voor mijn geluk, dat ben ik zelf. In deze trailer wordt het rond 1.18 goed gezegd:
"You still talk to someone at 2 in the morning, nothing changed for you. It just changed for me, can you acknowledge that please?" Dat gevoel.

https://www.youtube.com/watch?v=AgCPs6iKF2w

**Geplaatst**: 12-08-16 12:49

Re: An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 12-08-16 12:49

Volgens mij veranderd je leven gewoon en vriendschappen ook. Ik heb 1 goede vriendin die ik eerder mega veel zag. Zij is ondertussen getrouwd en heeft een kind, ik woon samen en we spreken elkaar 1 keer per maand via de telefoon en zien elkaar 3 keer per jaar. En als we elkaar zien is het nog steeds dikke pret en net als vroeger.

ik zie dan ook het probleem niet zo, mensen veranderen, hun leven veranderd er komen andere mensen in hun leven. Wie ben ik dan om haar te verbieden om een gezin te stichten en voor de toekomst te gaan? Ik heb zelf ook een leven en die veranderd ook en zie ook mensen bijna niet meer terwijl ik eerder veel contact met ze had. Maar als ik die mensen zie is het gewoon leuk, omdat we elkaar geen verwijten maken. Als ik je brief lees dan denk ik geef haar ook de ruimte om een relatie aan te gaan en steun haar. Dat zou je andersom ook fijn gevonden hebben.

**Geplaatst**: 12-08-16 14:40

Re: An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 12-08-16 14:40

Herkenbaar, ben ook meerdere van mijn beste vriendinnen verloren door relaties van hen.
Maar trek het jezelf niet aan, het zegt meer over hen dan over jou!

**Geplaatst**: 29-08-16 19:55

Geplaatst: 29-08-16 19:55

Ik ga het doen. Ik ga haar dit sturen. Ik mis dr verschrikkelijk..

**Geplaatst**: 29-08-16 22:55

Re: An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 29-08-16 22:55

Wat knap en dapper! Vind de tekst ontzettend mooi dus ik verwacht zomaar dat het bij haar wel binnen komt. Ik hoop voor jullie dat jullie de vriendschap weer op kunnen pakken.

**Geplaatst**: 29-08-16 23:03

Re: An open letter to my ex-best friend

Geplaatst: 29-08-16 23:03

Erg dapper dat je dit naar haar toe gaat sturen, zou ik zelf niet durven.

Ik heb ook zo'n vriendschap gehad, waarbij we letterlijk elke dag samen waren en dat ineens vanuit het niets uit elkaar spatte. Niet vanwege een ruzie, of vanwege een jongen maar ineens was het klaar. Spraken minder af, hooguit een keertje per maand en minder pingen (toen de tijd nog) en uiteindelijk gaf ik de hoop maar op, omdat het duidelijk werd dat zij het niet zo erg vond dat we minder dingen deden.
Af en toe appt zij mij nu nog, met de vraag hoe het gaat en dat we echt weer eens af moeten spreken. Maar als puntje bij paaltje komt wordt er niks afgesproken. En na al die jaren denk ik wel eens, 'hee jammer, hadden het leuk samen. Kon met je lachen en ik heb veel van je geleerd' maar dan weet ik ook dat ze om die reden in mijn leven was: om mij iets te leren. Meer niet. Hoe banketstaaf dat ook klinkt.

Nomineer dit bericht ×