TS..
misschien is het ook goed om niet te kijken naar wat je niet mag, maar hun reden daarbij.
En wat is jouw mening bij zoiets, niet dus dat het niet mag, maar bijvoorbeeld over het topic 'laat vertellen', of 'vertrouwen v.s. liegen'.
Op die manier sta je namelijk niet als 'twee kampen' in een issue, maar als een bijna volwassene die verschilt van mening met twee volwassene. Iets dat besproken en bediscussieerd kan worden in een goed gesprek, alleen zal de bijna volwassene zich nog even bij het besluit van de volwassene moeten neerleggen als het niet voordelig uitpakt.. Zo sta je ontspannender in een discussie.
Immers, om even het voorbeeld 'seks' aan te halen. Het stoort je in de OP dat je ouders als standpunt hebben geen seks voor het huwelijk vanuit hun geloofsovertuiging en koppelt dat aan de weerstand die ze hebben tegen vriendjes..
Maar in je reactie op mijn antwoord, geef je eigenlijk al aan dat je zelf nog helemaal geen behoefte hebt aan een seksuele relatie.. Maar toch gebruik je in het OP het argument 'zij vinden en ze denken dat ik mij daar dan ook aan houdt'.. Terwijl dat toch eigenlijk helemaal niet zou moeten uitmaken, want je hebt er zelf ook totaal nog geen behoefte aan.
Als je dat laatste nu als uitgangspunt neemt in een goed gesprek over meisjesvriendjes en jongensvriendjes.. dat ze voor jou eender zijn, vrienden, geen potientiele partners.. En ook gewoon open zijn in dat je nog helemaal geen behoefte hebt aan seksuele relaties en omgang. Dan denk ik dat je ouders op dat gebied zich ook veel meer kunnen ontspannen.. Immers hun overtuiging 'geen seks voor het huwelijk' is dan ook nog helemaal geen issue. en vandaar uit kun je dan ook bouwen aan een meer open relatie.. zodat als er een keer een vriendje komt dat je interesses wel wekt, dat je ook gewoon open die ontdekkingsreis in kunt gaan, al de niet met horizontale tango's in de toekomst. Immers je ouders weten dan van zo'n jongen, hebben jullie relatie zien ontwikkelen en jullie gevoelens mogen meekrijgen.. dan hebben jullie wellicht andere ideeën over het lakengevecht dan je ouders, maar dan is het puur een kwestie van acceptatie dat je kinderen anders zijn dan jezelf, in de wetenschap dat je jezelf niet zomaar ergens in stort
