Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-16 20:03

Relatiebreuk: wat te doen?

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-16 20:03

Goed. Allereerst, geen idee of het hier goed staat.

Ik heb sinds een halfjaar een relatie met mijn vriend. Of nouja, exvriend, want plots wil hij "tijd" om dingen op een rijtje te zetten waar hij mij niet bij kan gebruiken.

Het begon leuk, leerde hem kennen hier in de buurt, het klikte, en van het een kwam het ander.
Al snel bleek dat hij niet helemaal eerlijk is geweest over zijn opleiding en werk. Hij vertelde mij namelijk in het begin dat hij gewoon een opleiding en een baan had, maar puntje bij paaltje bleek hij thuis te zitten met een uitkering. Oke, apart, maar hij verklaarde zich ervoor te schamen.

Kort daarna kwam ik erachter dat hij verslaafd was aan blowen. Ik heb geen problemen met blowen maar wel als het ten koste gaat van alles en als al je geld erheen gaat.
Het begon al snel met bedelen bij mij om geld, ofwel om wiet te kunnen halen, ofwel om boodschappen te kunnen doen. Als hij zijn zin niet kreeg werd hij of boos, of hij ging lopen mokken. Dit mondde altijd uit in een discussie, waarin hij erg agressief werd. Schreeuwen, op de muur slaan, met spullen smijten, mij in een hoekje duwen...
Na zo'n bui had hij altijd spijt, ik vergaf hem en wilde hem helpen om van zijn verslaving af te komen...
Hij was ook erg jaloers. Als ik al 5 minuten later bij hem was, was ik bij wijze van al bij een ander geweest. Op mijn telefoon zitten was not done. Dit kwam door zijn ex, zij ging vreemd. Goed, ik hou er rekening mee.

Tot een maand geleden ging dit zo door. Ik ben er een aantal keer erg klaar mee geweest maar toch weer terug gegaan.
Ondertussen ben ik er constant voor hem geweest, als hij het moeilijk had, of steun nodig had met wat dan ook.

Een maand geleden is het dusdanig geëscaleerd dat hij inderdaad gestopt is. Niet voor mij, maar voor zichzelf. Ik ben van mening dat je zoiets ten alle tijden voor jezelf moet doen en blijkbaar had hij dit punt nu bereikt.

Maar in deze maand is er ontzettend veel gebeurd. Hij sloot zich ontzettend voor me af, trok me op het andere moment weer naar hem toe, en trapte me net zo makkelijk weer weg. Ik zeik, ik doe alles fout, ik geef teveel geld uit aan mijn dieren, hij mag niks van mij.. Hij begint zelf tegen mij te schreeuwen als ik zeg dat hij vlooienbanden en vlooiendruppels beter niet kan combineren en hij flipt als ik weiger wc papier te halen omdat hij zijn geld aan het stappen heeft gespendeerd. Als ik weer eens naar de dierenarts moet heb ik een konijnenverslaving, etc, etc, etc.

De emmer begon bij mij pas echt vol te lopen toen we vorige week zondag zouden praten over het feit waarom hij me zo ontliep en wat er aan de hand was. Ik had er erg veel last van hoe hij tegen me deed en aangezien ik zoiets moeilijk los kan laten wilde ik dit opgelost hebben voor ik weer een week naar mijn internse stage moest. Ik moest nog een paar uurtjes werken en hij hoefde pas om 11 uur weg, prima dus.
Na mijn werk bij hem aangekomen en hij was weg. Kijk ik op mijn telefoon, heeft hij een appje gestuurd dat hij om 5 uur 's ochtends thuis is, en als ik die avond wilde praten moest ik maar naar de snackbar komen.

Ik ben erg boos geworden, heb aangegeven dit niet leuk en behoorlijk harteloos te vinden, en heb gezegd dat hij NU kon komen praten, of dat het anders gewoon klaar was.
Hij wilde niet, deze avond was zijn uitlaatklep en ik moest het maar accepteren. Die ochtend, rond 3-4 uur, kreeg ik appjes dat hij niet snapte waarom ik hem zo plotseling gedumpt had en dat ik hem niet snapte en hem niks gunde.

Goed. In mijn hoofd had ik er al een punt achter gezet maar ik werd de volgende ochtend ziek wakker waardoor ik thuis ben gebleven. Ik ben naar hem toegegaan om te praten. Veel kwam er niet uit. Hij bedoelde het niet zo, hij wilde me niet kwijtraken en wilde daarom wat afstand.

Oke... Valt te begrijpen, fijn dat je het nu zegt.
Ik ben de hele week nog verdrietig geweest over dit voorval. Ik snap gewoon niet hoe je zo met iemand om kan gaan.
Deze week is hij in mijn ogen ook gewoon te ver gegaan. Ik was een zeikerd, een k*tbrabander, ik moest maar accepteren dat hij met het woord k*nker schold en als mijn vrienden hem daarom liever niet op hun verjaardag wilden hebben, waren het geen echte vrienden. Hij heeft me als een hond weggestuurd (lees: me de deur uitgewerkt en de deur voor mijn neus dichtgegooid) en teruggeroepen als hij daar zin in had. Plotseling zat hij constant bij vrienden en dan vooral als ik niet intiem met hem wilde zijn. Kan aan mij liggen, maar ik vond dat raar.

De laatste druppel was toen ik gisteren bij de huisartsenpost zat (nog steeds ziek, vreemde klachten en ben behoorlijk beroerd) en toen hij dat hoorde moest ik er maar niets over zeggen want ik zeikte en ik had altijd wat.

Ik ben vanochtend mijn spullen gaan halen. Hij was alleen maar blij aan het vertellen over zijn voetbal die hij weer op ging pakken en dat ie weinig tijd voor me zou hebben.

En nu? Hij heeft besloten tijd te willen, want hij wil zich focussen op werk en kan mij daar niet bij gebruiken. Ik moet me eerst op mezelf richten en zorgen dat ik lichamelijk en geestelijk in orde ben. Aldus hem.

Prima, je krijgt je tijd, met de kanttekening dat ik het apart vindt dat je me er nu niet bij kan gebruiken, maar straks wel?

Nu net blijk ik geblokkeerd te zijn op social media; Facebook, whatsapp, etc.

Ik ben op het moment vooral boos. Ik snap er niets van, ik ben verdrietig om hoe hij me behandeld heeft en om hoe hij nu handelt..
Ik wilde dit even van me afschrijven, een neutrale kijk erop is niet verkeerd denk ik. Het is voor mij erg moeilijk hier op een goede manier naar te kijken. Ik voel me zowat gehersenspoeld, want ben ik echt zo slecht als dat hij zegt? Daarbij herken ik veel van zijn gedrag en doen en laten in mijn vader, en laat ik het zo zeggen, dat beangstigt me want ik heb niet voor niets het contact verbroken.

Beste bokkers, wat moet ik hier in godsnaam mee? Hij en ik hebben ook veel fijne momenten gekend, maar die vallen nu logischerwijs in het niet...

**Geplaatst**: 27-06-16 20:08

Re: Relatiebreuk: wat te doen?

Geplaatst: 27-06-16 20:08

Wees blij dat je daar van af bent, dat is 't enige wat ik kan zeggen. Je verdient veel beter meid!

**Geplaatst**: 27-06-16 20:08

Geplaatst: 27-06-16 20:08

Oef als ik dit zo lees, gaan al mijn alarmbellen rinkelen

Ren weg, zo hard als je kan. Je verdient veel beter als dit!

Laatst bijgewerkt door Flowery op 27-06-16 20:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-06-16 20:10

Re: Relatiebreuk: wat te doen?

Geplaatst: 27-06-16 20:10

Wat gun jij jezelf? Gun je het jezelf zo behandeld te worden? Ik denk dat dit het perfecte moment is om zelf ook goed na te denken.

**Geplaatst**: 27-06-16 20:10

Geplaatst: 27-06-16 20:10

Het schijnt vaker voor te komen dat vrouwen partners kiezen die lijken op hun vader

Los daarvan, ik zou omdraaien en verder gaan met m'n eigen leven. Heel erg lastig de eerste periode, je zou het zo graag anders willen. Die fijne momenten terug en de narigheid laten verdwijnen. Maar vergeet nooit, je kan geen mensen veranderen. Dat moeten ze zelf doen. Hij zegt aan zichzelf te werken, maar dat is o zo moeilijk, de kans dat hij het haalt; niet zo groot. Laat hem los. Wie weet staat hij er opeens weer en komt het goed, maar waarschijnlijk ook niet en komt er heus ooit wel een anders op jouw pad. En nu lekker focussen op de beestjes, vrienden, stage, werk, etc.

**Geplaatst**: 27-06-16 20:10

Geplaatst: 27-06-16 20:10

Nee, je bent niet zo slecht als dat hij zegt. Laten we dat voorop stellen.

Hij klinkt erg manipulatief, ik denk dat je blij mag zijn om hier vanaf te zijn, zo iemand kan je (meestal) niet goed gebruiken in je leven.

Het is alsof ik mijn eigen verhaal lees met mijn ex, na 2 jaar ben ik bij hem weggegaan en het was enorm moeilijk om daar van los te komen, maar het is het beste wat ik ooit heb gedaan.

Ik wil je heel veel sterkte wensen. :(:)

**Geplaatst**: 27-06-16 20:11

Geplaatst: 27-06-16 20:11

Ik denk idd precies hetzelfde als mijn voorgangers! Je verdient dit echt niet!!

**Geplaatst**: 27-06-16 20:12

Geplaatst: 27-06-16 20:12

Als ik het zo lees mag je blij zijn dat je er vanaf bent $:\$

**Geplaatst**: 27-06-16 20:13

Geplaatst: 27-06-16 20:13

Next.

**Geplaatst**: 27-06-16 20:13

Geplaatst: 27-06-16 20:13

Meisje, meisje, meisje...dat je het nog zo lang hebt volgehouden!

Zou hem ook tijd geven, de rest van zijn leven ongeveer

Heel eind uit de buurt blijven van zulke gasten!

**Geplaatst**: 27-06-16 20:14

Geplaatst: 27-06-16 20:14

Gefeliciteerd TS dat je van hem af bent, wat een rotzak.
Iemand die verslaafd is, met kanker scheld en over jouw grootste hobby/passie zeurt (konijnen) die heeft niks in jouw leven te zoeken.

**Geplaatst**: 27-06-16 20:14

Geplaatst: 27-06-16 20:14

Hartelijk gefeliciteerd dat je van deze kwal af bent!

Stappenplan:

Haal een bak ijs
Download wat film
Geef toe aan je verdriet

Overmorgen feliciteer je jezelf dat je van dat stuk verdriet af bent en deze hele zomer ga je genieten van je vrijheid totdat je iemand tegenkomt die 100 keer leuker is dan deze gast.

**Geplaatst**: 27-06-16 20:14

Geplaatst: 27-06-16 20:14

Lees je verhaal nog een keer alsof het iemand anders betreft, wat zou je dan aanraden?

**Geplaatst**: 27-06-16 20:14

Geplaatst: 27-06-16 20:14

Lieve meid, dit is absoluut niet een normale manier om om te gaan met iemand waarvan je claimt te houden. Geef alsjeblieft niet toe als hij ineens weer tijd voor je heeft... Als je werkelijk van iemand houdt kies je elke dag opnieuw voor diegene, ook na conflict of gemaakte fouten, en niet alleen wanneer je "tijd hebt."

Probeer voor jezelf te kiezen, je bent het waard! Succes!

**Geplaatst**: 27-06-16 20:15

Geplaatst: 27-06-16 20:15

Probeer je nu eens voor te stellen dat een goede vriendin van je met jouw verhaal bij je op de stoep staat? Wat zeg je tegen haar? Welk advies geef je haar? Vind je ook niet dat ze wel wat beters verdient?

**Geplaatst**: 27-06-16 20:16

Geplaatst: 27-06-16 20:16

Nooit meer naar hem terug!
sterkte.

**Geplaatst**: 27-06-16 20:17

Geplaatst: 27-06-16 20:17

Eens met mijn voorgangers!
Rug toekeren en niet meer terugkijken!
Doet even pijn. Maar je wordt veeeel gelukkiger!

**Geplaatst**: 27-06-16 20:19

Geplaatst: 27-06-16 20:19

Lieve meid
Ik ken je niet, maar volgens mij ben jij een heel zorgzaam persoon.
Je hebt hem geprobeerd te steunen in het moeilijke proces van afkicken.
Maar de manier hoe hij je heeft behandeld is echt niet ok.
Echt niet. Op geen enkele manier.
Zoals ik het lees heeft hij problemen.
En daar moet hij zelf mee om leren gaan.
En niet andere mensen als voetveeg behandelen.
Ook dat hij je nu heeft geblokkeerd is raar vind ik.
Als ik jou was zou ik proberen de komende tijd leuke dingen te gaan doen, en jezelf weer terugvinden
Jij verdient veel beter!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-16 20:21

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-16 20:21

Precies de reacties die ik had verwacht.. De mensen in mijn omgeving zeggen exact hetzelfde en toch is het zo moeilijk.

Ik vrees dat jullie wel gelijk hebben. Ik wil dit inderdaad niet, ik vind dat ik beter verdien. Maar de twijfel of dat dit een fase is, of dat dit de aard van het beestje is, zorgt ervoor dat ik in tweestrijd ben.

Ik laat het nu in ieder geval voor wat het is. Ik ben nu toch boos, niet eens vreselijk verdrietig, en ik heb nu even genoeg aan mijn eigen gezondheid.

Zo'n neutrale kijk is wel fijn. Ik zeg ook niet dat ik heilig ben hoor, ik ben ook niet de makkelijkste, maar dit verdien ik niet. En zo'n leven wil ik niet.

Als het een van mijn vriendinnen zou zijn? Wegrennen, vluchten, voor het niet meer kan en je met 2 kinderen zit die getraumatiseerd zijn voor het leven dankzij hun vader.
Maar de praktijk, pff.

Mijn lieve mams heeft gelukkig allerlei lekkers ingeslagen, hoewel ik niet eens hoef te denken aan eten :')

Laatst bijgewerkt door Eoweyn_x op 27-06-16 20:36, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-06-16 20:23

Geplaatst: 27-06-16 20:23

TS, ik snap héél goed dat je boos bent! Wat een ***.

Mij lijkt het nu de tijd om afstand te nemen van deze hele situatie, en op een rijtje te zetten wat je wél en níét wil in toekomstige relaties. Mij lijkt het dat (fysieke) agressie, manipulatie, en kleineren in de categorie "zéér ongewenst gedrag van welke relatie dan ook" vallen, en dus dat de mensen die dit gedrag naar jou vertonen een dikke doei kunnen krijgen en uit je leven kunnen vertrekken. :evaw:

Waaronder dus deze meneer.

Ik snap dat het moeilijk is, omdat er ook leuke herinneringen aan de relatie zijn, maar uiteindelijk is voor je eigen geluk en respect kiezen toch het beste. :(:)

Van deze persoon kreeg je overduidelijk geen respect én geen geluk. Ik zou niet eens meer woorden vuilmaken aan een gesprek of iets dergelijks met hem, de kans is groot dat hij gaat dreigen/manipuleren/aanpappen met de bedoeling je nog meer te gebruiken voor geld en/of aandacht.

Veel sterkte met het verwerken van deze rotperiode, en kies voor jezelf ! :(:)

**Geplaatst**: 27-06-16 20:23

Geplaatst: 27-06-16 20:23

Wees blij dat je van hem af bent, zo laat je je toch niet behandelen!
Je verdient een vriend welke echt voor jouw gaat, welke je niet uitscheld.
Hoog tijd dat je ex vriend een trap onder zijn reet krijgt en zelf geld gaat verdienen in plaats van
te teren op jouw geld. Je bent veel te goed voor hem geweest. Hoog tijd dat je
voor jezelf gaat zorgen. $_/-\o_$

**Geplaatst**: 27-06-16 20:25

Geplaatst: 27-06-16 20:25

Wat een mafketel.

Als je verliefd ben, zie je het anders, maar als je ooit die wolken bent, zul je zelf ook inzien hoe ongezond jullie relatie is/was TS.

Hoe is jouw eigenwaarde? Doordat je dit maar allemaal pikt en laat gebeuren, vraag ik me af of dat wel helemaal goed zit.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-16 20:29

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-16 20:29

Cinderella schreef:
Wat een mafketel.

Als je verliefd ben, zie je het anders, maar als je ooit die wolken bent, zul je zelf ook inzien hoe ongezond jullie relatie is/was TS.

Hoe is jouw eigenwaarde? Doordat je dit maar allemaal pikt en laat gebeuren, vraag ik me af of dat wel helemaal goed zit.

Mijn eigenwaarde, tja. Ik ben iemand die zichzelf wel de moeite waard vindt maar ik verleg wel steeds mijn grenzen, iets wat ik nu pas zie.
Ik heb wel het nodige meegemaakt waardoor ik niet altijd even stabiel ben, en ik amper voor mezelf op durf te komen. Dat heeft er wellicht ook mee te maken.

Ik ben inderdaad ook niet van plan om met hem te gaan praten. Ik snap het volgens hem toch niet en hij wijst alleen maar naar mij. Althans, zo was het de vorige keren.

Laatst bijgewerkt door Eoweyn_x op 27-06-16 20:30, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-06-16 20:30

Geplaatst: 27-06-16 20:30

Goed dat je het zelf ook inziet dat het geen normale situatie was, dat neemt niet weg dat je er even goed verdrietig om mag zijn want het is natuurlijk een hele verandering en gevoel is vaak niet zomaar verdwenen.

Probeer inderdaad afleiding te zoeken en weest trots op jezelf je komt hier vast sterker uit

**Geplaatst**: 27-06-16 20:34

Geplaatst: 27-06-16 20:34

Natuurlijk mis je de leuke momenten en het feit dat jullie ooit wel leuk met elkaar waren.
Maar dat was toen en nu steekt het vooral dat het hem niet veel kan schelen dat je weg bent.
Of tenminste zo lijkt het voor jou.

Haal je schouders op en ga lekker aan de chocolade, de eerste tijd is moeilijk en daarna merk je vanzelf dat je alleen maar beter af bent zo

Nomineer dit bericht ×