Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-16 18:09

Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-16 18:09

Dit is een goedgekeurd schaduwaccount, dus PB alsjeblieft als je denkt me te herkennen. Ik wil graag anoniem blijven ivm veiligheid van betrokken personen.

Kort geleden heb ik mijn huisgenootje gevonden tijdens/na een zelfmoordpoging.

Ik kwam die avond laat thuis en stond mijn tanden te poetsen, toen ik aan de andere kant van de muur (slaapkamer van één van mijn huisgenoten) mijn huisgenootje hoorde bellen/skypen met iemand. Niet raar, dat doet ze vaak (internationale student), maar ik bleef even staan luisteren. Ik hoorde een bonk, alsof iets was omgevallen. Het voelde niet goed.. Ik klopte op haar deur en vroeg of alles goed ging, en ik droom nog steeds weleens van wat ik aantrof

Mijn lieve huisgenootje kon zich totaal niet staande houden, mijn eerste gedachte was 'die is hartstikke dronken' maar toen zag ik de pillen liggen op bed. Een beetje achtergrondinfo: vanwege een aantal stoornissen slikt zij kalmeringspillen in vrij hoge hoeveelheid. De gedachte 'overdosis' kwam dan ook pas in me op toen ze tegen me probeerde te praten, wat niet lukte.

Lang verhaal kort: met spoed richting ziekenhuis, twee dagen opgenomen geweest, veel chaos. Ze is vrij snel weer terug bij ons in huis gekomen, maar doet alsof er niets is gebeurd. Dat is ook wel haar stijl in het algemeen: ze is extreem gesloten en wantrouwend als het om persoonlijke dingen gaat, zeker haar mentale gezondheid. In totaal heeft ze twee dingen over haar zelfmoordpoging gezegd: 'sorry' en 'dit is topgeheim'.

Ik respecteer haar wensen, echt waar, maar ik merk nu dat ik er zelf aan onderdoor ga. Ik kan dit niet voor me houden. Ik slaap nog altijd slecht en denk constant aan wat er zou zijn gebeurd als ik die avond vijf minuten eerder in mijn bed had gelegen, als ik haar niet toevallig had horen vallen.. Laatst zat ik in mijn kamer toen ik beneden een klap hoorde en ik schrok er heel erg van hoe snel ik weer in paniekmodus schoot. Daarom wil ik het op Bokt even anoniem van me afschrijven, zo schaad ik haar reputatie niet en hoop ik toch een manier te vinden om hier zelf mee te dealen.

Dan het praktische gedeelte: hoe gaan we verder in huis? Mijn andere twee huisgenootjes en ik zijn het erover eens dat dit wel besproken moet gaan worden. Dat is nog niet gebeurd, omdat dit alles zich vlak voor de tentamenperiode heeft afgespeeld. We wilden niemand nog erger van slag maken. We hoopten ook dat we, na het wat tijd te geven, zelf wat beter zouden weten wát we dan eigenlijk zouden bespreken - en hoe, want we verwachten van betreffende huisgenoot een paranoïde reactie als we dit aankaarten. Maar dat is helaas niet het geval...

Ik merk zelf dat ik me totaal niet op mijn gemak voel in haar buurt, vaak zelfs een beetje boos. Zij heeft haar tentamens (letterlijk dagen na zelfmoordpoging) ontzettend goed gemaakt; ik heb ze door slaap- en concentratiegebrek echt verknald. Als vrij nuchter persoon had ik niet verwacht dat dit alles zo veel met me zou doen, en zij lijkt fluitend door het leven te gaan, terwijl ik weet dat dit niet zo is. Ik ben het overzicht totaal kwijt en weet momenteel niet zo goed hoe ik de situatie aan moet pakken. Ik weet alleen dat ik niet kan en wil ontkennen wat er is gebeurd, want er is spanning in huis, en ook al wil ze niet geholpen worden, wij willen haar in de toekomst niet weer zo aantreffen - of erger.

Sorry als mijn verhaal hier en daar wat warrig is.. Ik vind het in ieder geval fijn het hier van me af te kunnen schrijven..! Ook ben ik benieuwd of reacties me misschien kunnen helpen, op wat voor manier dan ook. Misschien helpt het mijn hoofd iets meer op te klaren.

En begrijp me alsjeblieft niet verkeerd, ik wil niet egoïstisch zijn. Ik realiseer me heel goed dat dit niet mijn probleem is, of in ieder geval niet mijn verhaal om te vertellen. Ik had ook nooit verwacht dat ik er zo erg mee zou zitten dat ik het hier van me af kwam schrijven...

**Geplaatst**: 18-06-16 18:12

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 18-06-16 18:12

Als eerste heel veel sterkte, het is behoorlijk heftig wat jij hebt meegemaakt! Neem eens contact op met slachtofferhulp, zij zijn gespecialiseerd in dit soort dingen.

Misschien een rare ingeving, maar je zou eens contact kunnen zoeken met ElineS via pb, zij zit er vanaf de andere kant in wat misschien voor jou een licht op bepaalde zaken kan doen schijnen.

**Geplaatst**: 18-06-16 18:13

Geplaatst: 18-06-16 18:13

Oei lastig ... allereerst sterkte met wat je gezien hebt en meegemaakt, lijkt mij heel eng!

Zelf zou ik denk ik zodra alles drukte weg is (tentamens) erop aandringen met zn alle erover te gaan praten.
Zo kan iedereen in huis zijn/haar hart luchten en dan kan je denk ik er beter mee omgaan dan als je het voor jezelf moet houden ...
(zeker als je zelf eronderdoor gaat!)

Of praat met iemand die je vertrouwd erover eerst voordat je met je huisgenootjes gaat praten...

**Geplaatst**: 18-06-16 18:16

Geplaatst: 18-06-16 18:16

Misschien is het een idee dat je in ieder geval voor jezelf hulp gaat zoeken?
In mijn werk kom ik nogal eens in aanraking met situaties die voor naasten ook heel heftig zijn, en ik raad mensen altijd aan om naar de HA te gaan, en het daar te bespreken. Hij/zij kan je dan doorsturen naar een sociaal werker of psycholoog, om in ieder geval zelf je verhaal kwijt te kunnen en zelf weer verder te kunnen met je leven.

Hoe dan ook, heel veel sterkte, wat zal dat heftig voor je zijn geweest zeg!

**Geplaatst**: 18-06-16 18:18

Geplaatst: 18-06-16 18:18

Ben je egoïstisch? Nee in mijn ogen absoluut niet.
Dit is enorm traumatisch, ik zou zéker hulp zoeken!
Heeft huisgenoot zelf ook begeleiding oid? zo ja, dan zou je misschien daar ook eens mee kunnen praten.

**Geplaatst**: 18-06-16 18:19

Geplaatst: 18-06-16 18:19

Ik vind het eigenlijk ontzettend asociaal en egoïstisch van haar dat ze er niet over wil praten. Ze heeft jou een enorme schrik bezorgd!

Zo kan je niet met elkaar samen leven, dat gaat gewoon niet. Fijn dat je andere huisgenootjes dat begrijpen. Ik zal er persoonlijk samen met hen op aandringen dat jullie zo snel mogelijk met elkaar om de tafel gaan, zodat jij op zijn minst (al) je gevoelens kan uiten.

Er moet iets gebeuren.. want anders ga jij er aan onderdoor. Ik weet niet hoeveel zeggenschap jullie hebben over wie er in huis woont, maar ik zou, als ik dit had meegemaakt, er alles aan doen om haar eruit te krijgen, en dan het liefst ergens heen waar ze de nodige begeleiding kan krijgen. Want die begeleiding kunnen/hoeven en mogen jullie niet geven..

Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 18-06-16 18:20

Geplaatst: 18-06-16 18:20

Kun je voor zoiets niet ook terecht bij Slachtofferhulp?
Dat is ook voor getuigen van ernstige ongelukken enzo.

Veel sterkte, snap heel goed dat dit bij jou niet in de koude kleren is gaan zitten.

**Geplaatst**: 18-06-16 18:25

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 18-06-16 18:25

Lieve TS ga naar je huisarts.
Die kan je verder verwijzen naar goede hulp.

Met je huisgenoten aan tafel zitten en alles bespreken lijk mij ook goed.
Maar geen idee of het ook goed is.

Sterkte.

**Geplaatst**: 18-06-16 18:28

Geplaatst: 18-06-16 18:28

zorro schreef:
Ik vind het eigenlijk ontzettend asociaal en egoïstisch van haar dat ze er niet over wil praten. Ze heeft jou een enorme schrik bezorgd!

Zo kan je niet met elkaar samen leven, dat gaat gewoon niet. Fijn dat je andere huisgenootjes dat begrijpen. Ik zal er persoonlijk samen met hen op aandringen dat jullie zo snel mogelijk met elkaar om de tafel gaan, zodat jij op zijn minst (al) je gevoelens kan uiten.

Er moet iets gebeuren.. want anders ga jij er aan onderdoor. Ik weet niet hoeveel zeggenschap jullie hebben over wie er in huis woont, maar ik zou, als ik dit had meegemaakt, er alles aan doen om haar eruit te krijgen, en dan het liefst ergens heen waar ze de nodige begeleiding kan krijgen. Want die begeleiding kunnen/hoeven en mogen jullie niet geven..

Heel veel sterkte!

Dat vind ik een beetje kort door de bocht, het meisje heeft duidelijk serieuze problemen/depressie. Als ze dan nog eens zoiets onderneemt, zit ze toch al best ver en gaat ze echt niet denken aan de gevolgen van haar daden voor anderen, dat kan haar waarschijnlijk weinig schelen op dit moment.

@TS: krijgt dit meisje wel hulp? Anders zou ik het ook echt doodeng vinden...
Ik snap jouw geschrokken reactie zeker, en probeer er toch eens over te praten met jouw huisgenoten en haar (hoewel dit waarschijnlijk nogal moeilijk zal worden)

Veel succes!

**Geplaatst**: 18-06-16 18:29

Geplaatst: 18-06-16 18:29

TS misschien kun je je openings post voor haar uitprinten. En vragen of ze er later met je over wil praten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-16 18:38

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-16 18:38

Bedankt voor jullie reacties! Ja, ze krijgt al een tijd hulp van haar psychiater uit haar thuisland (ze praten vaak via Skype). Ze is altijd heel stellig over psychiaters en psychologen hier in Nederland, ze vindt ze maar niks, heeft echt nul vertrouwen in ze. Ook in het ziekenhuis wilde ze eigenlijk met niemand praten. Op advies van het ziekenhuis is ze inmiddels wel aangemeld bij de GGZ, maar dat weet ik alleen bij toeval (omdat ik als haar contactpersoon in het systeem van het ziekenhuis sta, belden ze mij voor haar nummer in het aanmeldingsproces).

In onze groeps-app is afgesproken dat we zeer binnenkort met z'n vieren om tafel gaan zitten, onder het mom van 'alles nog even doorspreken voordat we 's zomers allemaal naar huis gaan'. Daar komt het dan ook zeker aan bod. Ik weet zelf alleen nog niet zo goed hoe ik mijn zorgen het beste kan brengen zonder dingen erger te maken voor haar.

Zelf hulp zoeken is misschien een goed idee. Ik praat er naast hier ook met mijn ouders over. Verder zijn veel vrienden gemeenschappelijk..

**Geplaatst**: 18-06-16 19:42

Geplaatst: 18-06-16 19:42

Dag huisgenoot. Wat een nare ervaring heb je achter de rug. Ik kan me heel goed voorstellen dat je hierdoor volkomen van de wap bent. :(:)

Het lastige van heel de situatie is, dat je huisgenoot doet alsof er niets meer aan de hand is. Dus dat het niet bespreekbaar is. Eigenlijk kun je er dan ook niets meer mee.

Het voor jezelf hulp zoeken vind ik een goed idee. Je kunt slachtofferhulp vragen of zij iets voor je kunnen betekenen. https://www.slachtofferhulp.nl/ Je past in de doelstelling want het gaat hier om een calamiteit. Ik kan je wel adviseren om zsm dit te doen, want het meeste resultaat hebben zij met mensen die spoedig komen.
Zij kunnen je ook raden hoe en wat te doen met deze hele situatie richting je huisgenoot.

Slachtoffer hulp heeft een goede naam, werkt snel en efficiënt en boekt meestal goed resultaat en is gratis. Sterkte ermee. Ik vind het wel fijn m te lezen dat je ook met je ouders hierover kunt praten.

**Geplaatst**: 18-06-16 19:52

Geplaatst: 18-06-16 19:52

zorro schreef:
Ik vind het eigenlijk ontzettend asociaal en egoïstisch van haar dat ze er niet over wil praten. Ze heeft jou een enorme schrik bezorgd!

Iemand die ertussen uit wil stappen die heeft erg veel mee gemaakt.
Die kan niet zomaar alles even vertellen.
Heeft niets me egoïsme te maken.

En ts je kunt hier een enorme klap van krijgen, en ieder gaat hier anders mee om.
Jij hebt haar gevonden en dat staan nu op je netvlies het is niet gek dat je ermee zit en dat je het er moeilijk mee hebt, ook niet als je er hulp bij zoekt.

**Geplaatst**: 18-06-16 20:06

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 18-06-16 20:06

Heel mooi punt om bespreekbaar te maken: haar probleem wordt nu jullie/jouw probleem en dat is niet de bedoeling.
Fijn dat zij gesloten is en dat die zelfmoordpoging topgeheim was, maar voor jou moet dat zeker niet het geval zijn.
Ik stel inderdaad voor dat jullie als groep die meid uitnodigen aan tafel om erover te praten. iedereen uit wat hij/zij voelt en wat die poging met jullie doet.
Wat gebeurt er als zij een keertje alleen thuis is, en wat tref je wellicht aan als je thuiskomt. Ik zou echt niet met zo iemand kunnen leven.

Het spijt me zeer, ik ben misschien een slecht mens.. maar als je voor dat gesprek geen ingang vind om erover te praten met haar en oplossingen te zoeken, dan zou ik wel aangeven dat dit verhaal naar de huisbaas gaat. Het zou vreemd zijn als jullie maar weg moeten gaan omdat zij een probleem heeft. Lijkt me dan beter dat zij weggaat en eerst aan haar problematiek gaat werken.

Maar goed, laten we er van uitgaan dat jullie gewoon met haar om de tafel kunnen gaan en er samen uit komen zodat jij en je huisgenootjes minder paranoide hoeven te zijn. maar ik snap dat dit een diepe indruk maakt. moet er niet aan denken om een levenloos lichaam aan te treffen!

**Geplaatst**: 18-06-16 20:08

Geplaatst: 18-06-16 20:08

Ik ben het helemaal met Roycemack eens. Ze heeft hier nu ook jouw probleem van gemaakt.
Je bent helemaal niet egoistisch, maar juist menselijk. Een zelfmoordpoging van een ander gaat ook jou niet in de koude kleren zitten.
Ik kan me je angst en gevoel van onmacht heel goed voorstellen.

**Geplaatst**: 18-06-16 20:14

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 18-06-16 20:14

Lieve TS, hoe durf je te denken dat je nu egoïstisch bent?! Echt niet doen hoor! Dat ben je niet!
Heb je al gesproken met het decanaat of hoe dat tegenwoordig ook mag heten? Dit heeft invloed op jouw opleiding en hier moet snel iets aan gedaan worden.
Weet zij dat jij het hierdoor moeilijk hebt? Dat je je tentamens hebt verknald hierdoor? Dat je bij elk geluidje bang bent dat het mis gaat met haar? Dat je je zorgen maakt om haar? Weet je hoe ze zich voelt na haar 'redding'?

**Geplaatst**: 18-06-16 20:26

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 18-06-16 20:26

Lieve TS: ik heb hetzelfde meegemaakt met een vriendin van mij, en kan heel goed indenken hoe heftig het is en wat het allemaal met je doet. Het heeft een enorme impact, ook op de omgeving en dat hoef je echt niet te bagetaliseren of je voor te schamen!

Het is al heel goed dat je zelf een beetje een uitlaatklep hebt en er met vrienden/familie over kan praten. ik kan je echt aanraden om ook even langs de huisarts te gaan of slachtofferhulp te bellen. Niet alleen om je verhaal even kwijt te kunnen, maar ook om wat handvatten te krijgen voor een eventueel gesprek met je huisgenootje. Als je je tentamenweek echt verpest hebt, is daar vaak ook echt wel wat voor te regelen. je huisarts of slachtofferhulp kan daar ook bij helpen!

wil je hier verder over praten, dan staat mijn pb altijd open.

**Geplaatst**: 18-06-16 20:28

Geplaatst: 18-06-16 20:28

Ts, zoals mijn voorgangers al zeggen ben jij absoluut miet egoïstisch. Ik zou als ik jou was wel hulp zoeken. Ik denk dat je moet bespreken met haar hoe dit op jou overgekomen is en hoe moeilijk je het er mee hebt. Verder kan ik je weinig tips geven maar, zoek hulp als je denkt dat nodig te hebben want dit is niet niiks! Sterkte

**Geplaatst**: 18-06-16 20:56

Geplaatst: 18-06-16 20:56

Wat heftig om mee te maken zeg.. Ik zou zeker zelf eventueel professionele hulp zoeken en zeker eens met je huisgenootje gaan praten. Misschien eerst beter apart, misschien zal zij zich dan ook iets meer op haar gemak voelen dan dat er direct een grote groep rond haar zit.
Waarschijnlijk heeft zij zelf ook geen enkel idee hoe jij je er nu door voelt, de kans is ook gewoon vrij groot dat ze zich schaamt en schrik heeft om erover te praten.

Ik vind het wel vreemd dat ze zo snel weer uit die opname is.. En het is best wel begrijpelijk dat ze geen vertrouwen in Nederlandse psychologen heeft. Maar goed, daar gaat het niet over. Ik wens je veel sterkte en ik hoop dat jullie er samen uit geraken en dat het probleem wat bespreekbaar wordt.

**Geplaatst**: 18-06-16 21:09

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 18-06-16 21:09

Ontzettend naar dat je dit moest meemaken, en zorg er ook voor dat je zelf hulp krijgt want het is zeker niet egoïstisch van jou.
Wel zou ik niet gelijk met de hele groep haar aanspreken omdat dit misschien fijn is voor jullie maar niet voor haar, hierdoor kan ze zich aangevallen of in een hoekje geplaatst voelen. Ik zou eerst even een alleen met haar praten/ of een ander huisgenootje. En later pas een keer met iedereen, probeer ook iedereens kant/gevoelens hier te belichten dus hoe jullie je voelen met deze situatie maar ook hoe het met haar gaat en wat zij ervan vind.

Succes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-16 22:13

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-16 22:13

zorro schreef:
Ik vind het eigenlijk ontzettend asociaal en egoïstisch van haar dat ze er niet over wil praten. Ze heeft jou een enorme schrik bezorgd!

Ik ben het eens met eerdere reacties hierop: ze maakt een hoop dingen mee die wij niet kunnen begrijpen en het is natuurlijk oké als ze dat voor zichzelf wil houden, zeker omdat het bij haar heel sterk voortkomt uit paranoia en angst. In het verleden is er nogal misbruik gemaakt van haar vertrouwen (ook door psychiaters zei ze, maar ik weet daar verder niets over) dus ik kan het wel begrijpen. Maar het gevoel dat je verwoordt is er wel. Ik kan me erg boos voelen als ze ineens gezellig met me komt kletsen over wat dan ook. Ik heb helemaal geen zin om gezellig te doen! Ik ben het tegenovergestelde van haar: voor mij moeten dingen uitgepraat worden voor ik verder kan. Ze realiseert zich waarschijnlijk ook niet dat dit een effect op mij heeft gehad, denk ik. Ook vóór dit gebeurde kon ze erg egocentrisch zijn in haar gesprekken met mij, maar ik denk dat dit heel erg met haar mentale toestand te maken heeft.

@ Iedereen: Ontzettend bedankt voor de lieve reacties. Het is zó fijn om te lezen dat ik me gelukkig niet aanstel of me druk maak om niets. Ik ga zeker iets met jullie tips proberen te doen. Slachtofferhulp klinkt wel meteen heel heftig, maar ik denk wel dat het me kan helpen inderdaad, ik kan ze in ieder geval eens bellen! Voor nu hebben we afgesproken dat we morgenavond gaan praten met z'n vieren, ik hoop dat ik voor die tijd een beetje kan uitdenken wat ik wil zeggen en op welke manier..

Het idee om eerst apart met haar te praten vind ik op zich goed, omdat ik inderdaad denk dat ze zich dan minder overdonderd/bedreigd voelt. Maar toen ze nog in het ziekenhuis lag hebben wij (andere huisgenootjes dus) afgesproken de sfeer rondom dit onderwerp zo open mogelijk te houden, zodat we er echt voor elkaar kunnen zijn als dat nodig is. Ik denk bovendien dat ik het zelf nog niet trek om alleen met haar te praten. Ze kan verbaal erg intimiderend zijn en met mijn andere twee huisgenootjes erbij sta ik al ietsje sterker, hoop ik. Ik heb ook geen idee wat ik kan verwachten, want misschien is ze wel kwaad op me (omdat ik haar heb gevonden en haar poging dus niet is gelukt). Als we er echt niet uitkomen, zal ik het inderdaad misschien wel aan de huisbaas moeten voorleggen, of in ieder geval hulp zoeken voor ons vieren tegelijk.

**Geplaatst**: 18-06-16 22:29

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 18-06-16 22:29

Aangezien ze zo paranoia en angstig is denk ik dat het alleen maar beter is om er niet gelijk met iedereen op te duiken, het is voor jullie misschien fijner maar voor haar niet waardoor je geen fijn gesprek krijgt. Misschien kan een ander huisgenootje met haar praten en haar vertellen dat jullie het met elkaar nog over wil hebben. Dan kan ze er rustig over na denken en voelt ze zich ook niet zo aangevallen of overdonderd.

**Geplaatst**: 19-06-16 09:45

Geplaatst: 19-06-16 09:45

Weet haar familie thuis wat er is gebeurd?

**Geplaatst**: 19-06-16 12:09

Re: Zelfmoordpoging huisgenoot. Hoe nu verder?

Geplaatst: 19-06-16 12:09

Dit ook bij je eigen huisarts neerleggen vind ik een heel goed plan.
Iets doet mij denken aan narcisme bij haar dus. En dat veranderd nooit en is voor jullie geen doen om je continu aan te passen

Haar familie inlichten vind ik ook een ding wat moet gebeuren en haar voor de keuze stellen of ze praat met een professioneel iemand en een eerste gesprek met een familie lid of iemand van jullie erbij. Mogelijk kan de huisarts haar om te beginnen uitnodigen voor een gesprek en haar dan doorverwijzen

succes!

**Geplaatst**: 19-06-16 12:35

Geplaatst: 19-06-16 12:35

waxmeltsenzo schreef:
Dit ook bij je eigen huisarts neerleggen vind ik een heel goed plan.
Iets doet mij denken aan narcisme bij haar dus. En dat veranderd nooit en is voor jullie geen doen om je continu aan te passen Haar familie inlichten vind ik ook een ding wat moet gebeuren en haar voor de keuze stellen of ze praat met een professioneel iemand en een eerste gesprek met een familie lid of iemand van jullie erbij. Mogelijk kan de huisarts haar om te beginnen uitnodigen voor een gesprek en haar dan doorverwijzen succes!

Volgens mij doet een narcist zichzelf nooit iets aan, die houdt namelijk veel te veel van zichzelf.

Nomineer dit bericht ×