Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-16 18:50

De start van je biologische klok

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-16 18:50

Gewoon voor de gezelligheid een polltopic voor andere ervaringen

.

Ik kan het stilletjesaan niet meer ontkennen, ik blijk ook zo'n biologisch klokje in me te hebben waarvan de batterijen zich toch beginnen op te winden.

Ik ben niet opgegroeid met een kinderwens. Echt niet, zelf kinderen hebben, vreselijk

. Zal ook zelfs hier wel meer dan eens mijn betoog hebben gehouden in topics "waarom wil je geen kinderen". Zwanger zijn, die vreselijke bevallingen, kwijl, snot, vieze kakaluiers, jankend grut, lastige pubers, de eindeloze horde moeders die over alles en nog wat klagen of zelfs durfden toegeven "moest ik het opnieuw doen, ik deed het niet meer!", de lijst met alle argumenten waarom dit heerlijk toekomstperspectief links te laten liggen en te focussen op een huisje met 27 katten was in mijn hoofd eindeloos

.

Nu word ik dit jaar 28, heb een supergoede relatie, en stilaan betrap ik mezelf er op: het thema "baby", heeft zich als een bloedzuiger in een van de achterste regionen van mijn hersenen vastgeklampt en zorgt ervoor dat ik te pas en te onpas toch iedere dag minstens mijn portie van dagdromerij "hoe zou het zijn als ik zelf zo'n koter had?" krijg.
Komt het omdat ik toevallig heel wat babybezoeken heb moeten doen? (die in het begin gingen van "zucht, ik kom wel mee uit beleefdheid", naar "oh niet erg, eens kijken hoe het hun gaat"). Komt het omdat er in mijn familie plots babys zijn opgedoken en ik ze regelmatig zie? Of is er echt een klokje beginnen tikken die zegt dat mama zijn een verrijking wordt?

Het lijkt alsof er in mijn hoofd een mannetje verstopt zit die uit alle macht probeert te schreeuwen "maar die bevalling! die luiers! Die slapeloze nachten! Die gedaan-met-spontaan-iets-doen! Die...", maar in plaats van zoals vroeger mijn "gezond verstand" zei dat het waar was, hij nu ergens met een geluidsdichte koptelefoon naar een prettig deuntje ligt te luisteren "dududu :)ddd

niets van aantrekken, toch gewoon doen dududu :)ddd

" . Alles lijkt plots naar "ach dat lukt mij wel" vertaald te worden.

Nu ondanks al dat zit ik ook zeker niet in een fase dat ik mijn pillen uit het raam smijt en met opgehoffen benen lig bij de ingeplande bedactiviteiten tijdens mijn eisprong. Voorlopig is er nog niets op de planning, maar dat dat in de nabije toekomst van de komende jaren gaat veranderen is vrij groot. Ondanks ik op mijn 20ste luid schreeuwde "Ik wil NOOIT kinderen!"

En dus vroeg ik mij eens af, zijn er meer mensen die hun moedergevoelens pas op latere leeftijd voelde aanwakkeren? :Y)

.

Laatst bijgewerkt door Kwanyin op 13-06-16 19:21, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-06-16 18:56

Geplaatst: 13-06-16 18:56

Tja je bent 28, je lichaam is al aan het aftakelen

Je hoeft ook niet na het stoppen van de pil meteen zwanger te zijn (kan wel hoor) en wie weet duurt het nog jaren voordat je een gezond kindje op de wereld kan zetten.

De bevalling overleef je vast wel , het cliche dat je daarna alles bent vergeten is niet waar

zwanger zijn vind ik de hel, poepluiers vallen mee als het van je eigen kindje is, het gekrijs daar in tegen is wat minder leuk maar hé als ik dan in die grote ogen kijk en ik krijg een smile van oor tot oor zou ik nooit meer anders willen.

**Geplaatst**: 13-06-16 19:00

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 13-06-16 19:00

Ik word eind dit jaar 32 en ik heb nu pas dat ik denk: mmmm...misschien ben ik er nu wel klaar voor. Maar echt nodig hoeft het ook nog niet van me. Mijn stemmetjes gaan nog lekker in discussie ;-)

**Geplaatst**: 13-06-16 19:07

Geplaatst: 13-06-16 19:07

Ik ben 32 en moet niet aan kinderen denken.

**Geplaatst**: 13-06-16 19:09

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 13-06-16 19:09

Ik ben 23 en loop al sinds mijn 17-18e al met een kinderwens, gelukkig tikt het klokje nog niet heel hard (alhoewel vroege overgang in de familie zit). Ik hoop toch wel binnen 5 jaar zwanger te zijn, nu komt het helaas nog even niet uit.

**Geplaatst**: 13-06-16 19:10

Geplaatst: 13-06-16 19:10

Ik ben 31, nooit een kinderwens gehad, en nog steeds moet ik écht niet aan denken om zo'n luchtalarm hier rond te hebben lopen

Hoe vaak ik mensen niet heb horen zeggen 'dat komt nog wel' en 'wacht maar eens tot je wat ouder bent'.. :))

**Geplaatst**: 13-06-16 19:12

Geplaatst: 13-06-16 19:12

Ik heb al van jongs af aan een kinderwens maar heb een paar jaar geleden besloten die wens niet uit te voeren ivm een genafwijking en psychische instabiliteit.

**Geplaatst**: 13-06-16 19:13

Geplaatst: 13-06-16 19:13

Ik wou wel een beetje dat het kwam, maar ik heb ook een sterke reislust. Ik word 28 -O-

vind het soms best lastig, was ik er maar overtuigd van dat ik het wil.

**Geplaatst**: 13-06-16 19:16

Geplaatst: 13-06-16 19:16

Ik vond kinderen vreselijk, moest er niet aan denken, mijn man wilde ze wel graag..maar toen ik zo eind 31 was voelde ik toch mijn uiterste houdbaarheidsdatum aankomen. Moest ik wel m'n man overtuigen, want die vond het inmiddels wel prima zo. Nog steeds zijn we zeer blij dat we ervoor gegaan zijn, we hebben twee geweldige meiden mogen krijgen, die we voor alle goud in de wereld niet willen missen! Ben blij dat we er, ondanks onze twijfels, toch voor gegaan zijn!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-16 19:19

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-16 19:19

8nnemiek schreef:
Hoe vaak ik mensen niet heb horen zeggen 'dat komt nog wel' en 'wacht maar eens tot je wat ouder bent'..

Kun je nagaan hoe erg het is als je die betweters achteraf nog gelijk gaat moeten geven ook

.

Maar het blijft wel een irritante opmerking, ik zal het zelf nooit gebruiken tegen iemand ookal heb ik heb dus zelf kunnen ondervinden. Maar er zijn ook meer dan genoeg mensen die echt nooit die klok gaan voelen, en dan is het vervelend om iedere keer die "wacht maar tot" repliek te moeten aanhoren.

**Geplaatst**: 13-06-16 19:20

Geplaatst: 13-06-16 19:20

Toen ik 20 was moest ik ook echt niet aan kinderen denken, toen ik 26 was leerde ik mijn man kennen, toen ik 28 was kreeg een vriendinnetje van mij een kindje en ineens was daar mijn biologische klok die als een gek te keer ging. Toch niet meteen ervoor gegaan maar nog een jaartje gewacht. 2014 is onze zoon geboren, ik was toen 30 jaar.

**Geplaatst**: 13-06-16 19:34

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 13-06-16 19:34

Ik moet toegeven dat het klokje langzaam begonnen is met tikken. En dat terwijl ik pas 22 ben. Een jaar geleden moest ik er nog niet aan denken! :')

Maar enkele maanden geleden werd het toch wel interessant om te weten hoe het bij lesbische stellen werkte. Ook een topic erna over geopend. Sinds dien is het klokje langzaam gaan tikken.

**Geplaatst**: 13-06-16 20:03

Geplaatst: 13-06-16 20:03

Kwanyin schreef:
8nnemiek schreef:
Hoe vaak ik mensen niet heb horen zeggen 'dat komt nog wel' en 'wacht maar eens tot je wat ouder bent'..

Kun je nagaan hoe erg het is als je die betweters achteraf nog gelijk gaat moeten geven ook .

Maar het blijft wel een irritante opmerking, ik zal het zelf nooit gebruiken tegen iemand ookal heb ik heb dus zelf kunnen ondervinden. Maar er zijn ook meer dan genoeg mensen die echt nooit die klok gaan voelen, en dan is het vervelend om iedere keer die "wacht maar tot" repliek te moeten aanhoren.

Oh zo herkenbaar. Ik weet nog heel goed dat ik stage liep op m'n 19e en ook heel hard riep dat ik nooit kinderen wilde. Inmiddels ben ik via 'ik weet het niet' toch een beetje naar de 'misschien is het inderdaad wel leuk' aan het neigen.. Gelukkig spreek ik de mensen van m'n oude stage amper, maar m'n vrienden en vriendinnen plagen me er graag mee :))

**Geplaatst**: 13-06-16 20:07

Geplaatst: 13-06-16 20:07

Hier heel simpel ben inmiddels 48 (gloep) en heb nooit enige last gehad van rammelende eierstokken, babykriebels of wat ook. En dat zal ook niet meer komen ook ga ik van uit. Daarnaast ben ik dan toch al te laat, :')

Zijn best veel weddenschappen om afgesloten hoor, jij gaat de kriebels heus wel krijgen. Niet dus _O-

**Geplaatst**: 13-06-16 20:16

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 13-06-16 20:16

Ik was 34 toen nummer 1 kwam. 9 maanden zwangerschap, pijn in mijn rug waardoor ik uiteindelijk maar halve dagen kon werken. Maar hé, ik leefde op een roze wolk. Tweede zwangerschap duurde mij negen maanden te lang, misselijk, nog meer pijn in mijn rug, eentje nog in de luiers, een man met een hernia en ik moest noodgedwongen 10 weken voor het einde van mijn zwangerschap stoppen met werken. Spruit twee besloot ook nog 9 dagen langer te zitten. Daarna jaren poepluiers, kots, slapeloze nachten, niet etende peuters, zindelijkheidstrainingen zonder resultaat en alle andere cliché's die je maar kan bedenken. Frustraties, futloos, vormloos en weet ik al wat niet meer maar...als ik dan die twee roodharige boefjes van me zie, dan denk ik: dat hebben we toch maar mooi geknutseld

**Geplaatst**: 13-06-16 20:25

Geplaatst: 13-06-16 20:25

Ik was 24 toen ik mijn eerste kreeg, drie weken te laat en een horrorbevalling, en 28 bij de tweede en dat was qua bevalling een makkie. Wereldzwangerschappen gehad en twee hele makkelijke baby's. Het is dat ik ziek werd na de tweede anders had er misschien wel een derde gekomen.

**Geplaatst**: 13-06-16 20:36

Geplaatst: 13-06-16 20:36

Wesco schreef:
Ik ben 32 en moet niet aan kinderen denken.

Idem

**Geplaatst**: 13-06-16 20:38

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 13-06-16 20:38

Ik ben 23 en roep mijn hele leven al dat ik geen kinderen hoef, hoewel ik kinderen van anderen best leuk vind vind ik het ook zeer prettig als ze weer gaan. Tot nu toe nog niemand die me van gedachte heeft kunnen doen veranderen en mijn vriend is het volledig met mij eens :Y)

**Geplaatst**: 13-06-16 20:45

Geplaatst: 13-06-16 20:45

karuna schreef:
Hier heel simpel ben inmiddels 48 (gloep) en heb nooit enige last gehad van rammelende eierstokken, babykriebels of wat ook. En dat zal ook niet meer komen ook ga ik van uit. Daarnaast ben ik dan toch al te laat,

Zijn best veel weddenschappen om afgesloten hoor, jij gaat de kriebels heus wel krijgen. Niet dus

Nog geen 48 maar 46 en hier dito. Nu niet, nooit niet. Men heeft het mss wel verwacht dat het toch nog eens zou komen, maar ik heb altijd gezegd ik heb 4 benige kinderen. Lekker makkelijk, als ze zeuren smijt je ze in of uit de stal en klaar

**Geplaatst**: 13-06-16 20:49

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 13-06-16 20:49

Mijn biologische klok is stuk denk ik.
Ik ben nu 36, nooit een kinderwens gehad. Vreselijk. Mijn vriend ook nie trouwens, die heeft zich laten steriliseren.
We gaan lekker kindvrij door het leven.

**Geplaatst**: 13-06-16 20:50

Geplaatst: 13-06-16 20:50

ik wilde nooit kinderen, vond ze maar eng.. tot ik 27 werd en de knop om ging.. ik denk door dat er een collega zwanger was.. dat wilde ik ook!! dus pil gestopt en 2 mnd later was ik zwanger.. oeps, zo snel had ik niet verwacht, en mijn toenmalige vriend al helemaal niet

Maar goed, die kriebels gingen niet meer weg, ik vind het zwanger zijn helemaal leuk! ik voelde me 9 maanden geweldig (ondanks wat misselijkheid, maagzuur, pijnlijke polsen etc).
Inmiddels heb ik 4 kindjes, en nu is mijn gezin wel compleet.
alhoewel ik het zwangerzijn echt wel mis en heel graag nog een keer over zou doen (draagmoeder aangeboden hahaha)

**Geplaatst**: 13-06-16 20:54

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 13-06-16 20:54

Ik heb een kind maar nooit een wens gehad, wist nooit of ik nu wel of niet wilde. Maar de natuur besloot en ze is fantastisch

**Geplaatst**: 13-06-16 20:54

Geplaatst: 13-06-16 20:54

Ik hoefde ook nooit zonodig een kind, maar uiteindelijk toch wel :Y)

Had een dramatische zwangerschap, vanaf dag 1 in de ziektewet beland tot het einde van de zwangerschap die veel te vroeg kwam en nu dus een couveusebaby. Ondanks alles had ik hem toch echt niet willen missen

het is ongelooflijk wat het met je doet als je voor het eerst je kindje ziet.
En ondanks dat het zwaar en vermoeiend is, kind in het ziekenhuis, 7x per dag kolven en snachts ook, voel ik me 10x beter dan tijdens m'n zwangerschap, geniet ik van elk moment en kan ik me niet meer voorstellen hoe m'n leven was zonder hem

**Geplaatst**: 13-06-16 20:54

Geplaatst: 13-06-16 20:54

Ik word er 28 en wegens 'medisch onverantwoord om mama te worden', hebben mijn man en ik samen beslist dat er voor ons geen kindjes gingen komen.

Noooooooit moedergevoelens gehad, zus heeft 2 kinderen, andere zus 1 kind, vriendinnen werpen om ter eerst :')

Maar nooit geen kriebel ontdekt.

Toen de sterilisatie dichterbij kwam voelde ik geen klokje tikken, maar de paniek begon wel even te rijzen. Operatie is achter de rug nu en ik heb er vrede mee

Geen kindjes voor ons, voor altijd alleen ik en mijn man en het is prima zo. Soms denk ik nog wel eens 'hoe zou het zijn als het toch mogelijk was geweest?', maar het voelt gewoon goed nu

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-16 20:59

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-16 20:59

juval schreef:
ik wilde nooit kinderen, vond ze maar eng.. tot ik 27 werd en de knop om ging.. ik denk door dat er een collega zwanger was.. dat wilde ik ook!! dus pil gestopt en 2 mnd later was ik zwanger.. oeps, zo snel had ik niet verwacht, en mijn toenmalige vriend al helemaal niet
Maar goed, die kriebels gingen niet meer weg, ik vind het zwanger zijn helemaal leuk! ik voelde me 9 maanden geweldig (ondanks wat misselijkheid, maagzuur, pijnlijke polsen etc).
Inmiddels heb ik 4 kindjes, en nu is mijn gezin wel compleet.
alhoewel ik het zwangerzijn echt wel mis en heel graag nog een keer over zou doen (draagmoeder aangeboden hahaha)

Dus van geen kinderen willen tot na je 27ste 4 kinderen en er nog wel 1tje op de wereld willen zetten, jouw "kinderen zijn een hel"-mannetje in je hoofd is met een knuppel bewusteloos geklopt zeker

.

Jij had wel/geen kinderwens..

Nomineer dit bericht ×