Emmarosaly schreef:Ik zou dit jaar voor 11 maanden in Indonesië zitten, gelukkig is dit al ingekort naar 9 maanden. Mijn vriend is een maand voordat ik wegging, terug gekomen van zijn 5 maanden studie in Rusland. Ik heb hem toen daar opgezocht. Hij heeft mij nadat ik 1,5 maand in Indo zat bezocht en ik ben nu spontaan als verassing een weekje naar Nederland gegaan. En dan merk je echt hoe erg je alles hebt gemist en nog erger gaat missen. Ik moet nog t/m eind oktober en hij komt over 7 weken weer langs. Nooit op de planning gehad dat we elkaar 3 keer zouden zien, want het zou maar 1 keer zijn. Maar het is gewoon zo gelopen! Verder hebben wij veel contact via whatsapp en skypen we bijna dagelijks.
Als je geen internet hebt, zou ik kijken of je van te voren brieven kan schrijven en daar een datum op zetten en dan meegeven aan je vriendin zodat ze bijvoorbeeld om de zoveel weken een brief kan lezen! Of stuur is een leuk pakketje op met wat Nederlandse hapjes.
Belangrijkste is dat je open en eerlijk blijft en je zelf bezig blijft houden als 'achterblijver' want voor jou gaat de standaard routine door thuis en daar mis je een persoon (vriend/vriendin) in en zij ervaart zoveel nieuws dat het gemis daardoor onderdrukt kan worden (hoeft niet bij iedereen zo te zijn).
Voor je het weet is het voorbij, de tijd vliegt echt. Succes (:
Wow jeetje
wat een goed idee om brieven mee te geven!:) ja zodra ze weer in contact komen met degene die de stage begeleid hoor ik of er mogelijkheid is tot post. Ja ik hoop het
ik ben ook al echt soms aan het bedenken wat voor mij dingen zijn waar ik me goed mee bezig kan gaan houden en ook aan het kijken om meer contacten te krijgen, maar dat is nog wat lastig.
Dankjewel! Jij ook nog veel succes en plezier daar